#1
Ik ben het er absoluut mee eens dat aanbieders veiligheidsgaranties moeten doen, ook in religieus verbond. Tegelijkertijd vond ik dat in de tweede serie rechtszaken er wel heel veel gewicht werd gehangen aan de aanname dat ayahuasca gevaarlijk zou moeten zijn. Juristen doen dat dan altijd zo: "ja, in de Opiumwet staat dat DMT verboden is, DUS moet het wel heel gevaarlijk zijn."Ergens (heel heeul erg diep van binnen als ik eerlijk ben) wel begrijpelijk want er zijn nou eenmaal vele die er niet verstandig mee omgaan. Maar natuurlijk ook DOODzonde![:cry:]()
Maarja... DMT is op basis van valse voorwendselen en zonder grondig debat verboden gemaakt. Dus die dus klopt niet.
Ik zou dus denken: okee, je mag je recht op vrijheid van religie uitoefenen, maar alleen binnen besloten kringen, én je moet voldoende veiligheidsgaranties doen.
Ik denk trouwens dat zo'n vonnis ook nog steeds mogelijk is hoor! Want het recht op vrijheid van religie bestaat nog steeds. En de Hoge Raad heeft niet besloten dat er überhaupt geen sprake was van religie. Het ging slechts om hoe de vrijheid van religie (een mensenrecht, trouwens) werd gewogen ten opzichte van de Opiumwet. Een uitdaging daarbij is wel dat de DMT geïmporteerd moet worden. Dat is ook hoe de Santo Daime-kerk tegen de lamp liep: hun ayahuasca werd ingevlogen vanuit Brazilië en die werd in beslag genomen. Dus eigenlijk moet je dan ook een oplossing vinden voor hoe je ayahuasca produceert binnen het kerkgenootschap.