#1
Marla Singer zei:Ook al is het wel duidelijk een vak dat niet voor iedereen uitvoerbaar of weggelegd zal zijn, het accepteren en uit de illegaliteit trekken is wel zo veilig voor alle betrokken partijen lijkt mij...
Op de vraag of de wereld zonder prostitutie onveiliger voor vrouwen wordt, valt geen antwoord te geven aangezien deze situatie zich sinds mensenheugenis nog nooit voorgedaan heeft...
Vermoed alleen dat de wetten van de geldende rechtsorde meer overtuigingskracht hebben dan de mogelijkheid om ergens tegen betaling je zaad te gaan lozen. Als er zware straffen op verkrachting staan en het makkelijker gemaakt wordt om bijv. bij een agente een aanklacht in te dienen, dan zullen de meesten het wel uit hun hoofd halen om vrouwen te overweldigen. Wat een bres in het argument slaat dat de straat onveiliger voor vrouwen wordt ZONDER PROSTITUTIE, is de door vrijwel elke psycholoog onderschreven analyse dat mannen daar naar heel iets anders op zoek zijn dan naar een snelle wip: ze zoeken er warmte, intimiteit, liefde, iemand die door trauma's toegebrachte pijn kan verzachten...
Als ze dat gemis vervolgens niet aantreffen in het peeskamertje, dan zijn ze niet te harden en gaan ze hun 'heldhaftige' voorbeelden uit pornofilms proberen te imiteren.
Enig live-research in red-light area's brengt al snel aan het licht dat er maar weinig vrouwen die prostituee geworden zijn zichzelf veilig voelen. Stuk voor stuk geven ze aan dat vrijwel alle mannen die van hun 'diensten' gebruik maken bot, bruut, lomp en vaak wreed zijn. Ze accepteren dit gedrag omdat er geld binnen moet komen. Als dit geld er niet komt, onstaat er nog meer onveiligheid omdat de pooiers dan geweldadig worden. Dan slaat de dreiging die van die zijde continu aanwezig is om in tastbaar geweld.
Ik heb het afgelopen jaar 50 jonge vrouwen uit 'het leven', zoals we dat hier in Mokum noemen, gesproken en ben er slechts eentje tegen gekomen die er zelf voor koos om het 2 maanden per jaar tijdelijk te doen om mega-luxe op vakantie te gaan...
De rest liet merken dat ze dit bestaan onvrijwillig leiden. Een aantal was door bittere armoede achter het raam terecht gekomen. Erbarmelijke levensomstandigheden in Zuid-Amerika, Thailand. Filipijnen etc. Kinderen of zieke ouders daar ver weg naar wie het meeste geld opgestuurd werd. ALs ze morgen de loto winnen of een koffer met een ton euri vinden bij de vuilnis zijn ze vertrokken.
Deze groep vormt echter een minderheid. Bij de grootste groep bespeur je diepe angst in de ogen zodra je voorzichtig vraagt waarom ze niet stoppen als de meeste bezoekers hen alleen maar als ademende neuk-dummy behandelen. Lees deze link en je snapt waarom:
http://www.depers.nl/Binnenland/?ID=222344&ref=rss
Het verhaal in deze link is representatief voor vrijwel de gehele sector buiten de eerdergenoemde, door armoede tot hoererij gemanouvreerde groep vrouwen. Publicaties van de zedenpolitie en de recherche bevestigen deze conclusie. Dat er zelden een zaak rond te krijgen valt en het dus enkel bij uitzondering tot een veroordeling komt tegen de gangsters die de vrouwen in hun greep hebben, is te wijten aan het verstikkende angstklimaat dat in de sector heerst. Vrijwel niemand durft aangifte te doen. Zodoende heeft de gemeente Amsterdam een andere aanpak bedacht om het probleem prostitutie van de kaart te vegen: Deals sluiten met de penose die de Wallen en de Sexclubs bezit:
'Als jullie je panden aan ons verkopen, dan vervolgen wij jullie niet voor de schimmige praktijken waar jullie rijk mee geworden zijn. Om het leed te verzachten krijg je nog wat miljoenen extra toegeschoven' (Google maar eens de naam Charles Geerts in)
De vrouwen in de clubs en achter de ramen worden volgens de Rode Draad, de balangenorganisatie voor prostituees, helemaal niet betrokken bij de beoogde, en al deels tot stand gekomen veranderingen van het stadsbeeld. Want het lijkt voornamelijk om het stadsimage te gaan, en niet wat er achter het aanzien van bepaalde buurten schuil gaat.
Wat wethouder Asher en burgemeester Cohen 'uit de illegaliteit trekken' noemen, lost namelijk alleen het identiteitsprobleem van de gemeente Amsterdam op. Deze stad wil zich namelijk voegen naar de vertruttingsnormen van het benepen Kabinet Balkenende 3 en een keurige stad worden zonder coffeeshops, housepartys, onafhankelijke kunstenaarswerkplaatsen, kroegen die na 12en nog open zijn, paaldansbarren, openlijke vormen van prostitutie etc.
Er wordt echter niets uit de illegaliteit getrokken. De pooiers worden beloond voor hun misdaden (De flappen waar dikke Charles Geerts de aankoop van zijn grote hoeveelheid panden mee gefinancieerd heeft waren volgens ingewijden en politiemensen zwart geld dat stamde uit stinkende transacties waar o.a. Holleeder bij betrokken was.) In de door de gemeente verworven panden komt een nieuwe bestemming en de vrouwen in kwestie verdwijnen juist nog dieper in de illegaliteit. Het probleem wordt niet opgelost maar onzichtbaar gemaakt. De prostituees worden te werk gezet in illegale bordelen. Steeds vaker treft men die aan op het aan grote steden omringende platteland. In de maand augustus wijdde het tv-programma 'Opsporing Verzocht' naar aanleiding van aan slavendrijvers ontsnapte oost-europese vrouwen 3x een item aan dit verschijnsel om deze nieuwe sex-locaties op het spoor te komen. En er is weinig verbeelding nodig om in te zien wat zich afspeelt in dit circuit, waar de politie helemaal geen zicht op heeft. Daar kan een man tegen betaling zijn meest zieke fantasien loslaten op weerloze vrouwen.
Het is niet aan de orde of 'dat vak niet voor iedereen uitvoerbaar of weggelegd zal zijn'. Vrijwel niemand die dagelijks het rode licht aanknipt wil die handeling verrichten en de dagelijkse nachtmerrie die er op volgt meemaken. Enkel degenen die deze wereld van buiten af beschouwen kunnen zo naief zijn om te denken dat het gegeven dat een vrouw in lingerie als koopwaar achter een raam gaat staan iets met een vrije keuze te maken heeft
