Verliefdheid is een gevoel dat iemand heeft in het begin van een liefdesrelatie of eenzijdig zonder relatie, alhoewel sommigen (vaak levenspartners) het voor de rest van hun relatie ervaren met elkaar. Er worden hormonen en neurotransmitters (oa. fenylethylamine, noradrenaline, adrenaline, endorfine, dopamine en oxytocine) in je hersenen aangemaakt als je het doelwit van je verliefdheid ziet. Die hormonen zijn verslavend, waardoor je je geliefde zo vaak mogelijk wilt zien en mist. Het is een emotionele reactie, vaak irrationeel en primitief. Bijna iedereen kent deze wetenschappelijke verklaring van verliefdheid. Toch houdt men er in het dagelijks leven nauwelijks rekening mee. Als er sprake is van verliefdheid zegt men niet "het is maar gewoon een kwestie van hormonen". Deze wetenschappelijke kennis heeft dus geen invloed op de dagelijkse werkelijkheid.
Afwijzing door de geliefde kan leiden tot liefdesverdriet.
Het gevoel van verliefdheid ebt daarna meestal weg. Andere dingen nemen dan de plaats van verliefdheid in, zoals steun, vertrouwdheid, geborgenheid die samen de basis kunnen vormen voor een langdurige liefde. Deze gevoelens van geborgenheid worden onder andere tijdens een orgasme opgewekt.
Wanneer iemand dusdanig aan het verliefdheidsgevoel verslaafd is geraakt dat hij of zij constant op zoek is naar iemand, louter om de verliefdheidskick, kan dat negatieve gevolgen hebben voor de persoon, zoals dat bij alle verslavingen het geval is. Vaak gaat liefdesverslaving hand in hand met seksverslaving. Een oplossing is niet altijd pasklaar. Neurologen hebben vastgesteld dat men emoties deels ook zelf kunt controleren. Zo kan men zelf een beginnende verliefdheid in de kiem smoren door contact te vermijden
etc op deze page:
http://nl.wikipedia.org/wiki/Verliefdheid
*.exe