Om even wat ervaring van medicatie te delen: Ik heb een waslijst geprobeerd tot extreem gevaarlijke dosis en gemengd voor de lol (wel nadat ik toxicologie en farmacokinetiek heb uitgezocht) maar ook om bepaalde dingen te testen die van mij voor belang waren ivm epilepsie en autisme. Een smerig gevaarlijke ervaring was een week lang de dosis van depakine opjagen tot 6500mg per dag, ik werd op een ochtend wakker en de wereld was paars (letterlijk was de wereld in kleur paars). Zo ben ik met SARMs aan de slag gegaan om te kijken of ik mijn epilepsie kon opjagen en dat werkte ook, niet slim maar moest het weten of iets klopte wat ik had opgezocht. Nu heb ik wel het voordeel van een neuroloog die er om kon lachen dat ik dat uittestte, niet aan te raden omdat je echt wel moet weten wat je doet op die momenten en je niet in coma wilt raken.
Wat ikzelf heel erg fijn vindt aan mijn epilepsie met autisme is wanneer ik extreem fiep in hyperflow/focus en het extreem snel gaat dat ik totaal uitgeput raak en de verwerking niet meer goed gaat, ik heb dan het geluk dat mijn synesthesie heel sterk begint te worden en met een epileptische aanval daarbij (dus ook bewustzijnsverlaging) zak ik helemaal weg in kleuren en geuren. In de wereld waar ik dan ben snap ik alles wat ik doe, maar voor de buitenwereld lijkt het te zijn dat ik een LSD trip aan het maken ben. Dat heeft er deels mee te maken dat mijn gevoelens ook sterk worden beïnvloed en helemaal verliefd kan worden op onlogische dingen. Ik praat dan over kleuren en hoe iemand mooi paars is of iemand slim is als tandpasta. Helaas komen de zinnen er dan niet goed uit dus wordt het meer:
Jij ruikt naar tandpasta en voel mij zo groen. Ik weet exact wat ik bedoel, maar de persoon met wie ik spreek totaal niet, ze komen er wel snel achter dat het epilepsie is als ik raar begin te schokken
![:)]()
Lamotrigine met een kickdosis is ook erg prettig om op te gaan trainen, ik gebruik dan een poos niet en dan ineens een week 200mg per dag en kan dan heerlijk sporten. Soms drop ik mijn depakine een poos drastisch terug zodat ik weer wat meer epilepsie heb omdat ik dat dan even nodig ben. Ik moet dan gewoon even een weekje stuk gaan als een soort harde reset maar kan dat nooit uitleggen aan iemand. Ik kan mij na een aanval of smerig hoge dosis medicatie een week heerlijk voelen, voel mij dan als herboren.
Voor wat betreft mijn autisme om een fiep te voorkomen gebruik ik de quetiapine ook voordat ik ergens heen moet waar het erg druk is, ik ben dan een beetje meer afgestompt en merk dat het dan makkelijker is en daarna minder snel opgebrand ben en onrustig. Blowen gaf dit effect helaas nooit, maar voor het slapen was het dan wel weer prettig en tegen de epilepsie was het helemaal erg goed.
Voordeel van drugs mbt autisme heb ik niet, ik ben vrij extravert ondanks mijn autisme dus heb geen moeite om mensen aan te spreken en mij te uiten in (probeersels) tot gevoelens. Ik moet soms alleen leren om meer nuance te gebruiken omdat ik wel heel snel zeg wat ik denk zonder daar goed over na te denken, maar het heeft mij altijd in mooie situatie's gebracht die ik als zeer positief heb ervaren.
Meh, weer een stuk verteld over wie ik ben.
![:)]()
