Oke, laat ik even vooropstellen dat ik ook van mening ben dat “we” en “de” politiek te bekrompen met drugs omgaan. Dat ik de overtuiging heb dat regulatie en legalisatie meer veiligheid geeft en het criminele circuit meer ondermijnt. Dat ik hoop dat jullie 22 november een partij kiezen die hier een progressieve kijk op hebben, want ja: die zijn er. Er zijn partijen die voor de legalisatie van wiet en paddo’s zijn. Er zijn partijen voor betere voorlichting. Er zijn partijen voor meer experimenten met middelen op de opiumlijst in de psychische gezondheidszorg. En nee er is (nog) geen partij die zegt “boeie jongens vrijheid blijheid legaliseer alles morgen!” maar denk ff na.
WIJ kiezen daarvoor. Net zo als men dat in de jaren 60 deed. Ik snap gewoon niet hoe je hier een complot achter ziet of zo’n enorme politieke agenda. En al helemaal niet dat je dat op basis van dit fragment ziet… Want dat het politiek is staat buiten keif, en dat er andere politieke belangen worden meegewogen dan idealistische (zoals: handel/economie) ook… maar het is niet dat de Amerikanen hier een heel indoctrinatieprogramma hebben opgezet om Europese seculieren tegen drugs op te zetten. Dat er meer mensen door de war on drugs een afkeer of een grotere afkeer van drugs hebben zal ook niet te ontkennen zijn, maar “hut grote murica” zoveel credits geven voor zo’n cultuuromslag… Klinkt nog al onlogisch.
Want Nederland wilde eigenlijk helemaal niet zo'n aanpak.
Is dat zo ja? Want dat heb ik nooit ergens gelezen/gehoord/gezien behalve van mensen die graag drugs gebruiken.
Wat ik wel heb gelezen/gehoord/gezien is dat het gros een tering hekel had aan hippies en zich zorgen maakten over hun kinderen wanneer ze daarmee in aanraking kwamen. Of over de veiligheid op straat als je tussen gebruikers liep. (Dat laatste hoor ik nu weer veel in mn omgeving, door de stijgende hoeveelheid daklozen en junks.) Dat was evengoed de maatschappelijke context van die tijd. De helft van de politieke partijen waren christelijk, nota bene. Ik denk niet dat zij lang getwijfeld hebben dergelijke verdragen te ondertekenen.
Als je goed hebt opgelet de afgelopen decennia, dan is dit ook steeds HET argument geweest: 'ja, maar we moeten criminaliseren vanwege internationale verdragen'.
Ik doe er pas twee mee en je weet dat ik goed heb opgelet, maar in politieke debatten is dit zeker niet het enige argument. Ik denk niet eens de belangrijkste/meest genoemde.
Maar mijn punt is dus dat het volksgezondheids-beleid helemaal doordrenkt is van politieke belangen.
Je haalt nu een paar dingen door elkaar. Tuurlijk is het volksgezondheids
beleid doordrenkt van politieke belangen… Beleid wordt nu eenmaan geschreven nav politieke keuzes. Obv wetenschap, maar als er geen politiek belang is wordt het niet uitgevoerd. Je voert uit waar een coalitie van welk bestuur dan ook plannen voor maakt. Zo worden de wensen van Nederlanders, een meerderheid daarvan dan, uitgevoerd. Dat is democratie. Dat is ook totaal iets anders dan dan de
wetenschap hier doordrenkt van zou zijn.
Laura is daarentegen een toxicoloog verbonden aan de Universiteit Utrecht. Daar krijgen ze natuurlijk ook wel eens opdrachten van de overheid, maar schrijven ze evengoed onafhankelijk onderzoek. En volgens mij heeft ze met weinig waardeoordeel haar interview afgegeven, maar alleen de minder leuke kanten designer drugs laten zien. Op basis van empirisch onderzoek. Toxicologisch noemt ze volgens mij niets geks. Ze zegt zelf dat ze geen weet heeft van de processen buiten haar onderzoek
Bijvoorbeeld:
“Zou dat eigenlijk moeten? Stofgroepen verbieden?” beantwoordt ze met
“Dat is inderdaad de vraag, daar wordt nu over gesproken in Nederland.”
Als ze een politieke agenda heeft ingefluisterd doet ze dr werk wel erg slecht, zegmaar.
Daarom ook: ik snap de kritiek, ik ben het hier ook niet mee eens. Ik hoor ook dat de interviewers er met een bias zitten. Maar mijn vraag blijft: waar.zit.het.complot.?
Ik maak me echt zorgen over hoe makkelijk shit in twijfel wordt getrokken en hoe mensen als huichelaars worden weggezet als we het ergens gewoon niet mee eens zijn. Je weet goed welke gevaarlijke effecten dat heeft op de samenleving… zeker die van nu.
Ik heb nog wel even tijd om hier #triggered door te raken. Want ik vraag me altijd af he, die onderwereld, waar zit die precies? Moet ik dat dan in het riool zoeken ofzo, echt letterlijk 'ondergronds'? Dat is namelijk wel nogal de beeldspraak die eromheen wordt gebruikt: dat het gaat om aan parallele samenleving (à la Stranger Things?) die zich langzaam met de 'bovenwereld' begint te vermengen. Criminelen zouden daarbij steeds meer gebruik maken van legale infrastructuur.
Ik weet niet hoe het met jou zit hoor. Maar het lukt mij niet om mijn huis uit te komen zonder gebruik te maken van de stoep of straat. Hoe het zou werken met kapperszaken die dan bordjes met 'alleen voor onderwereldmensen' ophangen, is me ook nog een raadsel.
Nou ben ik niet naïef, en natuurlijk gaat er veel geld om in drugs. En er is een kans dat corruptie op de loer ligt. Maar als ik even kijk naar de beeldspraak over ondermijning is dat helemaal niet nodig. Je ziet daarin heel duidelijk hoe er via taalgebruik onderscheid wordt gemaakt tussen bonafide en malafide groepen mensen, en dat onderscheid is dan het fundament voor het legitimeren van machtsmiddelen. En dat was nou precies mijn punt over biopolitiek.
Dit is sarcasme, toch? Of mis ik je punt? Vooral je tweede alinea snap ik ffkes geen kontje van.
Het gaat erom dat ze tering veel macht hebben maar niet in de openbaarheid komen. In tegenstelling tot andere mensen met veel macht. Daarom het onderscheid. Etymologisch ook onzin: het woord werd tot de vorige eeuw alleen gebruikt om de mythische wereld van Pluto aan te duiden. Daar kwamen goede en slechte mensen… Je had voorheen ook de “underground” gayscene. Je hebt nogsteeds “ondergrondse”raves (ok, die kan je vaak ook letterlijk nemen but still)… de
malafide associaties die we er tegenwoordig bij hebben, zijn later gekomen. Omdat we criminaliteit associeren met gevaar. Na de derde plofkraak in mijn straat kan ik me dat gevoel beter voorstellen.
En dan ook hier nog even over.
@OtherShore en ik hebben het hier op een abstract niveau ook over gehad: hebben individuen agency, of zijn ze puur subject van sociale structuren?
Kijk! Nou wordt het leuk!
Ik kan me tot op zekere hoogte heel erg vinden in Faucaults theorieën… al verbind ik er wel andere conclusies aan. Ik vind zijn ideeën vaak erg pessimistisch en onwaarschijnlijk. Maar ik geloof inderdaad niet dat wij de agency hebben die men graag denkt te hebben. Vanaf de seconde dat je bent geboren, wordt je beïnvloed met factoren die deze vrije wil onvrij maken. “Puur subject” geloof ik inderdaad ook niet: dan zou nooit iemand die sociale structuren kunnen hebben doorbroken en daar zijn ook prachtige voorbeelden van. Maar ik denk wel dat sociale structuren de overhand hebben.
Maar wat dan weer bevestigend werkt voor de biopolitiek is dat deze 'afwijkingen' verstopt dienen te blijven. Je zegt het zelf ook al: mensen weten het niet van elkaar. Waarom? Omdat het taboe is, want je kunt serieuse sociale problemen krijgen als je openlijk toegeeft dat je drugs gebruikt. Bij overheidsinstanties spreken ze dan over 'integriteit' en 'representativiteit', of soms 'vertrouwensrelatie'. Je wordt geacht in ieder geval de schijn op te houden dat je de status quo ondersteunt.
Er werken dus bij ministeries, ziekenhuizen, onderzoeksinstellingen en kennisinstituten mensen die zelf ook drugs gebruiken, maar daar niet openlijk over spreken. Overigens heeft Foucault hier ook wel aandacht voor, omdat hij zegt dat machtshebbers populaties reguleren door het uitrollen van discours, maar dat ze in principe onverschillig staan tegenover het individu. Oftewel, individuen mogen doen wat ze willen, zolang ze maar geen bedreiging vormen voor het algemene discours wat de samenleving aanstuurt (vaak de 'openbare orde' genoemd).
Ook hier ben ik het maar deels mee eens. Ten eerste omdat je dit weer heel stellig noemt, maar ik zelf persoonlijk (als in, eerstehands) heel veel voorbeelden heb die je laten zien dat het ✨bullshit✨ is. Ten tweede omdat ik dit niet relateer aan de overheid of politiek, maar de maatschappij.
1: Ik bespreek mijn drugsgebruik gewoon op werk. Sterker nog, heel veel mensen doen dat. Natuurlijk niet iedereen met iedereen: je merkt vanzelf wie er wel en niet positief tegenoverstaan. Ik gebruik zelfs met mensen van werk. En ook met collega’s van wie ik weet dat ze zelf niet positief tegenover drugs staan heb ik heel constructieve gesprekken hierover. Ik merk wel dat hoe jonger de collega, hoe makkelijker erover gedacht wordt. Maar zelfs mijn niet drinkende collega noemt legalisering de enige optie. We hebben het zelfs over hoe de OnDeRwErElD wel of geen invloed heeft op ons werk en hoe we daar grip op kunnen krijgen (we zijn er nog niet over uit🤪). Maar zelfs Wopke fucking Hoekstra heeft gezegd wel van een blowtje te hebben gehouden. Dus taboe? Bullshit.
2: Als je leraar bent, wordt dagelijks gebruik of onder invloed of met een mega kater ook niet gewaardeerd. Een bezorger bij bol.com ook niet. Als je leip in de horeca staat ook: zelfs de plekken waar ik in Rotterdam de bar achter mag voor een sosje, hebben de regels “niet onder werktijd”. Mijn tk-ex werkt voor een grote Nederlandse webshop waar bijna niemand boven de 40 werkt en moet ook uitkijken met wie hij wel of niet deze gesprekken voert… Het is iets van de maatschappij, van ons.
Dus waar ben ik het dan wel mee eens? Tuuuuurlijk gaat het om het behouden van de status quo. Dat wil iedereen in de samenleving. Daarom vormen we groepen, daarom sluiten we buiten: het is overlevingsdrift. Dat is ons niet opgelegd…
En ja, de politiek is onderdeel van onze en van deze context, maar beslist deze niet. Het is natuurlijk niet alleen een gevoelig onderwerp omdat wij of omdat Nixon dat hebben bedacht. Het is gevoelig omdat men mensen in hun omgeving heeft (gehad) met verslaving, met gevaarlijke situaties, de dood tot gevolg. Mensen hebben zelf de controle niet kunnen loslaten en angsten ontwikkeld. Drugs kunnen gewoon erg risicovol zijn. Daar stellig tegenin blijven gaan omdat jij het lekker vindt gaat legalisering alleen maar vertragen. Dat erkennen en oplossingen of positieve ervaringen laten zien helpen des te meer…
Mensen met negatieve ervaringen en associaties zitten ook in de politiek en ook in de overheid, en daarom wordt dat perspectief gerepresenteerd. Maar niet als enige… nogmaals, als je dit zo belangrijk vindt zou je op basis daarvan een andere politieke keuzes moeten maken.
Ik kan aanraden om de 10-delige docu-serie over de Vietnamoorlog te kijken. Dan snap je een beetje wat we bedoelen.
en.wikipedia.org
Want? Wat zou je me hiermee willen leren?
Ik noemde het als een zwakte van mezelf, maar je kan hem ook omdraaien he… misschien hebben jullie wel een “Murica grootmacht”-bias.
Gelukkig maar dan dat we (nietvanpolitiekdoordrenkte) wetenschappers hebben……. Zoals Laura? Van de… uni?
En uiteindelijk is de aanleiding dat er zo'n breed gedragen opvatting bestaat over drugs = malafide wel het Verdrag Inzake Psychotrope Stoffen, en de voortrekkersrol van Amerika om drugsbestrijding als internationale norm te consolideren.
Hoezo dan? Hoe is dit de aanleiding als voor dit verdrag de opvatting drugs = slecht al breed werd gedragen…?
Ok. Heel veel geschreven en vast nog veel meer vergeten, excuses en bedankt mannen🫶🏻
Mooi topic
![:grin:]()
Als we het over de hypocrisie van het
verbieden van drugs hebben, mag er dan ook gesproken worden over de hypocrisie van het praktisch
verplichten van drugs?
COVID -
Nee.
Er is een apart topic voor COVID en dat is dan ook gelijk de enige plek waar het op dit forum toegestaan is.
En die is gesloten.
