#1
Hoe begon het allemaal? Hoe zijn jullie begonnen met Hero? Deden jullie dit alleen of met vriend(en)?
Bij mij begon het als een soort van mythische drug. Een goede vriend vond dat wij ooit eens Hero zouden moeten proberen. Vanwege een samensmelting van momenten in mijn leven, deed het moment zich zo een tien jaar geleden voor. Ik kreeg een verslaafde als buurman.
De eerste keer kan ik nog goed herinneren. Meneer de verslaafde wist mij gerust te stellen met de feiten: dat het in kleine hoeveelheden geen kwaad kan, ik hooguit misselijk zal zal worden, ik niet na één, twee keer gebruiken niet verslaafd zou worden. Ik kreeg een bergje dope ter grootte van één – anderhalve streep. Hier super dunne lijntjes van gemaakt en weg gesnoven. De geur en smaak vond ik gek genoeg wel lekker.
Toen kwam die heerlijke roes opzetten.Een gevoel van nuchter stoned zijn. De jeuk en drang naar lekker eten was bij elkaar een geweldig gevoel. De volgende dag was ik zo suf als een konijn en kotsmisselijk op mijn werk. Op dat moment dacht ik dat dit een vorm van afkicken was. Achteraf gezien was ik nog steeds stoned en niet zo’n klein beetje ook.
Voor ongeveer vier maanden deed ik dit één, twee drie maal in de week. Vrijwel nooit twee dagen achtereen. Tot het moment daar was dat die betreffende vriend mij adviseerde om het maar eens te roken. Dit moment kan ik niet goed meer voor de geest halen, zoveel indruk maakte dit belangrijke moment dus.. Maar eenmaal begonnen met roken, was er eigenlijk geen stoppen meer bij. En het gekke is, dat ik op dat moment het dagelijks gebruik niet als een probleem heb ervaren. Dat kwam pas na mijn vakantie van tien dagen in het buitenland. Hierna besefte ik pas dat de hoofdpijn en lusteloosheid van zeven dagen daarmee te maken had.
Eenmaal teruggekomen van vakantie, stond deze ‘’goede’’ vriend weer trouw op mij te wachten. Als verrassing had hij nu een rechtstreeks contact met de dealer, waardoor we nog meer konden gebruiken voor hetzelfde geld. Vanaf dat moment heb ik acht jaar als een Heroïne-verslaafde door mogen maken.
Groeten,
De Schone Eend
Bij mij begon het als een soort van mythische drug. Een goede vriend vond dat wij ooit eens Hero zouden moeten proberen. Vanwege een samensmelting van momenten in mijn leven, deed het moment zich zo een tien jaar geleden voor. Ik kreeg een verslaafde als buurman.
De eerste keer kan ik nog goed herinneren. Meneer de verslaafde wist mij gerust te stellen met de feiten: dat het in kleine hoeveelheden geen kwaad kan, ik hooguit misselijk zal zal worden, ik niet na één, twee keer gebruiken niet verslaafd zou worden. Ik kreeg een bergje dope ter grootte van één – anderhalve streep. Hier super dunne lijntjes van gemaakt en weg gesnoven. De geur en smaak vond ik gek genoeg wel lekker.
Toen kwam die heerlijke roes opzetten.Een gevoel van nuchter stoned zijn. De jeuk en drang naar lekker eten was bij elkaar een geweldig gevoel. De volgende dag was ik zo suf als een konijn en kotsmisselijk op mijn werk. Op dat moment dacht ik dat dit een vorm van afkicken was. Achteraf gezien was ik nog steeds stoned en niet zo’n klein beetje ook.
Voor ongeveer vier maanden deed ik dit één, twee drie maal in de week. Vrijwel nooit twee dagen achtereen. Tot het moment daar was dat die betreffende vriend mij adviseerde om het maar eens te roken. Dit moment kan ik niet goed meer voor de geest halen, zoveel indruk maakte dit belangrijke moment dus.. Maar eenmaal begonnen met roken, was er eigenlijk geen stoppen meer bij. En het gekke is, dat ik op dat moment het dagelijks gebruik niet als een probleem heb ervaren. Dat kwam pas na mijn vakantie van tien dagen in het buitenland. Hierna besefte ik pas dat de hoofdpijn en lusteloosheid van zeven dagen daarmee te maken had.
Eenmaal teruggekomen van vakantie, stond deze ‘’goede’’ vriend weer trouw op mij te wachten. Als verrassing had hij nu een rechtstreeks contact met de dealer, waardoor we nog meer konden gebruiken voor hetzelfde geld. Vanaf dat moment heb ik acht jaar als een Heroïne-verslaafde door mogen maken.
Groeten,
De Schone Eend
Een paar van hun gebruikten al een poosje bruin.
kunnen zeggen. Wat een ander kan gebeuren, kan mij ook gebeuren...het vlees is zwak soms