zoon bijstaan bij het afkicken van heroine?

Hallo Joolie-ah.
Ik ben ook 42 en ook al heel lang met die rotzooi bezig.Het begon met blowtjes,pilletjes trippies en later alles wat ik voor me kreeg.Ik ben tot 6 jr. terug de weg helemaal kwijtgeweest.Dat mis ik wel in m`n leven,ik zou best een zoon of dochter willen hebben(NU niet toen ik zo verrot was !).
Heeft Pamela "advies" van 2 ervaringsdeskundigen,LOL.Ik ben het ook zo met je eens dat zij ook een schouderKLOP verdient en aan zichzelf moet blijven denken.Als zij hiedoor afglijdt en depressief wordt kan ze ook geen goede hulp voor haar zoon zijn.We(De ex-\\verslaafden moeten wel weten dat we het allemaal zelf hebben gedaan !!!).Ik heb veel ellende in m`n leven gehad maar de KEUZE is altijd van jezelf !!! Als ik dan naar m`n moeders leven kijk,die heeft veel meer ellende gehad en die heeft nooit ergens naar gegrepen.Nou is niet iedereen hetzelfde maar als je een "vent bent" gooi je niet alles daarop.En wat Joolie-ah ook zegt,soms moet je het echt dag voor dag bekijken !(In`t begin zeker !!!).Joolie-ah,jij zal nu wel heel veel kracht en trots uit`t feit dat je`n dochter hebt halen.Tof om te horen dat`t goed met je gaat...HOUWE ZOOOOO !!!!!...Je hoort uit dat wereldje eigenlijk alleen maar negatieve verhalen,het is ook wel eens leuk en belangrijk positieve te horen !!! (Dat kan de hele wereld trouwens wel gebruiken !).

Ik wens jullie heel veel sterke,de zomer komt eraan(Verandert ook weer chemie in je hoofd,op een positieve manier...o.a.melatonine en nog wat meer!!!).

Heel veel S6;Eric...

hoi Eric,
das idd ook leuk om te horen, dat er ook zat mensen zijn die wel uit het leven kunnen stappen en een normaal leven op kunnen bouwen.
en je hebt volledig gelijk, mensen gaan zelf gebruiken ze worden niet gedwongen, de ellende kies je niet maar het zijn wel de gevolgen van je eigen keuzes.
ik had gisteren mijn dochter op msn en daar heb ik schoorvoetend tegen gezegd dat ik nog wat methadon gebruikte ( ze dacht nl dat ik daar ook 5 jaar geleden mee opgehouden was) we hadden altijd de afspraak; liegen doet iedereen wel eens, maar niet tegen elkaar;
ik had verwacht dat ze toch op z'n minst een beetje boos zou zijn maar ze zei: "mam, ik ben trots op je, je bent zonder echte hulp van ales afgekomen, dit lukt je ook wel en als het niet gaat, neem ik je mee naar geertje( mijn meest walgelijke tante) dan zie je dat het nog veel erger kan", das echt mijn kind! en mijn humor ook, ik was dus zo ontroerd dat ik maar besloten heb gelijk te stoppen met het slikken en het ziek zijn maar te aanvaarden, daar zou ik maandag mee beginnen omdat ik de laatste dagen er een kwart pil afhaalde, dus vanaf nu op 0, ik hoef je denk ik niet te zeggen hoe ik me voel maar ik hou vol!

groetjes joolie

Hoi Joolie;
Met mij begon de onzin toen ik m`n enige 2 broers verloren was en m`n pa me verrot had geslagen.Ik heb toen +/-15jr. gedacht;"Ze kunnen me wat".M`n moeder werd 6 jr.terug zo ziek dat ze 24/7 hulp nodig had en ik had haar beloofd dat ik haar NOOIT in een tehuis zou stoppen.Ik had verder geen broers meer en m`n pa was een KL*****K dus alles kwam op mijn bordje.Mensen zijn altijd zo snel met ver-/oordelen maar dat soort dingen vergeten ze dan.Het ging,sinds ik die beslissing had genomen voor haar te zorgen,allemaal best goed.(Misschien ook omdat ik 24/7 met haar bezig was).Toen verloor ik +/- 11mnd. terug m`n pa,m`n stiefpa en m`n moeder en ben ik toch weer een paar keer onderuit gegaan.Ik wil dus zeggen;Je bent NOOIT helemaal van die zooi af.Je moet ervoor zorgen dat je kracht haalt uit dingen die je vroeger misschien burgelijk of saai zou noemen maar die dingen zijn vaak de mooiste dingen in`t leven,B.V.:Je dochter,het is toch kicken als je trots bent op haar.(Daar kan toch geen drug tegenop!!!).Ik doe dat nu ook,ik heb wel geen kinderen,ik zei altijd;"zolang ik nog "kind" ben ga ik geen kind op de wereld zetten(Ik oordeel niet hoor ik denk dat dat als man toch heel wat makkelijker is als dat je vrouw bent,(denk ik).Mannen zetten ze op de wereld en zijn dan VAAK snel weg!)maar ik heb lol in dingen waar ik vroeger op zou "neerkijken".Je moet ook trots zijn op jezelf in deze wereld,en op de mensen om je heen(en het ook ZEGGEN!),mensen geven elkaar VEEL TE WEINIG complimentjes !!! Nou.....ik hoop dat alles heel goed gaat met alle moeders,dochters en zoons en ik wens iedereen heel veel sterkte en geluk !!!
Groetjes;Eric...

Doorbijten he,zolang je nog aan die pillen zit komt je eigenwaarde NOOIT helemaal terug !!!
Je blijft dan als`t ware toch een beetje aan die rotzooi hangen.Heel veel S6 !!!

hoi Eric,
das ook niet niks he, dan zou je het gevoel krijgen niks meer te hebben om voor te leven.
ben toch blij te horen dat er wel veel dingen zijn die je de moeite waard vindt!
ik heb nog steeds een litteken in mijn pols ( poging op mn 15de) soms zit ik er wel een half uur naar te staren en me te beseffen wat een idioot ik was maar dan word ik ook trots dat ik boven al mijn problemen ben gegroeid.
mijn vader had een eigen bedrijf, was zoals het nu zo mooi zzper heet, hij had de ziekte van bechtrew( googgle maar) daardoor kon hij niet meer werken en raakte in een zware depressie, das nooit meer over gegaan, hij was zwaar psychiatrisch patient, ik heb hem 3 x van een zelfmoord poging" gered" 1ste x toen ik 12 was vond ik hem in de schuur met een touw over een balk en klaar om zijn hoofd door de lus te doen, de 2de x een jaar later met teveel pillen de derde x een paar maanden later toen ik mijn moeder hoorde schreeuwen, hing hij weer in de schuur en mijn moeder stond alleen maar te schreeuwen.
aangezien ik niet het makkelijkste kind was( understatement van het jaar!) gaf mijn moeder mij de schuld, ben sinds ik mij kan herinnneren zowel geestelijk als lichamelijk mishandeld, tot poging tot wurging toe, totdat ik 12 was en inmiddels agressief en sloeg ik terug.
tegenwoordig als je kind zo is zoek je hulp, maar toen schaamde je je voor de buren.
ben puur gaan gebruiken uit een nieuwsgierigheid en heb altijd een hang gehad naar spanning, nooit grenzen gehad( of geleerd)
ik merkte pas na een aantal maanden geen bruin meer te hebben gehad, dat was mei 2005, dat het al die jaren enorm mijn gevoelens onderdrukt heeft die kwamen er knallend uit, heb met mijn therapeut waar ik jan. 2007 terecht kwam alle "lijken" 1 voor 1 uit de kast gehaald en ermee leren omgaan, ondertussen weet ik dat de chemie in mn kop niet helemaal werkt zoals dat zou horen, ik ben eens gaan spitten in mijn vaders fam. en daar blijken meer van det soort gevallen te zitten, helaas denkt mijn moeder nog steeds dat het mijn schuld is maar ja, das haar probleem, niet meer het mijne!
Pamela, laat je niet ontmoedigen hoor, ik ben ( nu ff niet, ben er te gammel voor)erg happie, heb zelfs weer een goed contact met mn moeder, heb mijn leven erg goed op de rails, de leuke en waardevolle dingen in het leven zijn de kleine, dus let daarop, verlang niet teveel te gelijk, dat valt altijd tegen en das zoooo frustrerend!
ik vind het echt reuze knap van je en ik kan niet vaak genoeg zeggen dat je wel in de gaten houdt dat jij zelf je leven bepaalt, jij leeft jouw leven en het moet niet zo worden dat je geleefd wordt, ik weet heel goed dat je als moeder vaak een paar stappen terug moet zetten voor je kind, maar verlies jezelf er niet in, blijf dingen doen die jezelf leuk vindt.
het verschil tussen mogelijk en onmogelijk wordt bepaald door de mate van de wil, heel erg clichee ik weet het ,maar o zo waar!
wens jullie veel suc6

Koken en motorrijden zijn 2 dingen die ik ook heel leuk vind.Ik moet alleen niet op een motor stappen want ik rij me de kreukels in ! Ik kook veel oosters,hou van lekker explosieve smaken.
Wel top dat je al zo ver bent,wat ook een goed rustmiddel is is melatonine,het werkt alleen voor een ieder anders.(Navragen bij de Dr.)Dit is ook niet verslavend en geeft je een;"ik heb`n dag op`t strand gezeten gevoel".Bij mij werkt`t zo-zo maar ik ken mensen die zweren erbij ! Ja dat niet kunnen slapen vind ik vreselijk,steeds naar`t plafonnetje kijken en niet kunnen slapen.Ik had dat altijd als ik een paar dagen ging trippen op house-parties,er ging dan ook vaak een pep-bom in (naast de LSD,Paddo`s ketamine enz.enz.) en dan weet je`t wel.Je slaap is ZOOOO belangrijk,dit zijn dingen die ik nu pas "begrijp" maar nooit rekening mee heb gehouden.Dit terwijl slaap zo belangrijk is voor een goed gevoel en ook voor kracht om te kunnen vechten ! Het doet mij echt goed dat ik zo`n positieve berichten van je hoor ! Het is echt niet onmogelijk om te stoppen,je moet alleen echt willen en het voor JEZELF doen ! Ik wens je(En Pamela)een heel fijn weekend toe.
Ga lekker wat leuks doen,je leeft maar een keer,en zet de bloemetjes lekker buiten !
DAT is iets wat ik wel "tof" vond van mijn verslaving,ik heb nu veel meer mensenkennis en ik waardeer sommige dingen die anderen misschien gewoon vinden veel meer ! Je leert ook echt wie je ECHTE vrienden zijn en wie de neppers ! Nou.............maak er een mooi weekend van,kop op,blijf strijden,en groetjes:Eric............

melatonine werkt niet bij mij, ik heb net mn slaappil op en zit te w88 tot hij gaat werken.
koken is zeker niet mn hobby, eten daaraantegen toch handig als je alles kunt eten en nooit aankomt.
ben er overigens van overtuigd noooooit meer wat te gebruiken, ik ben het echt ongroeid zoals nonna mij dat zo mooi zei.
ik laat morgen wel weten of ik geslapen heb

joolie-ah zei:

melatonine werkt niet bij mij, ik heb net mn slaappil op en zit te w88 tot hij gaat werken.
koken is zeker niet mn hobby, eten daaraantegen toch handig als je alles kunt eten en nooit aankomt.
ben er overigens van overtuigd noooooit meer wat te gebruiken, ik ben het echt ongroeid zoals nonna mij dat zo mooi zei.
ik laat morgen wel weten of ik geslapen heb

Klik om te vergroten...

Hé schat,

Je kan deze post ook bij het topic "Slaapproblemen na opiaatafkick" zetten, zodat anderen gericht info kunnen zoeken.Is maar een idee

Hoe heb je nu geslapen vannacht? Geniet lekker van je weekend en de zon, ga lekker naar buiten; dat gaan wij ook doen!

Dikke zoen,
R@

lieve r@,
hij staat er hoor, je was me voor

ik heb dus heerlijk geslapen, ik ga zo heerlijk van het zonnetje genieten, het wordt een prachtig weekend en ik voel me al zoveel beter, tuurlijk ben ik nog zweterig, nies en gaap ik nog veel maar het is heel goed te doen, het koppie is weer helder en vrolijk
en ondanks dat je best aan me kan zien dat ik een jas heb uitgetrokken staan mijn ogen weer helder, das al heel wat, de rest komt vanzelf wel, als ik foto's zie uit mijn herotijd schrik ik erger dan nu van mijn spiegelbeeld.

je ziet het pamela, er is leven na de dope! het kost wat tijd en veel energie maar waar een wil is...
veel suc6 nog en een heerlijk weekend toegewenst

al het hierbovenstaande gedaan

Hallo allemaal !

Ik heb net het voorbije half uur dit topic volledig doorgenomen, en de reden dat het mij zo aansprak, is omdat mijn ouders op dit moment hetzelfde aan het doen zijn. Ik ben morgenavond exact 2 weken clean, ook van Hero, en ook met Suboxone. Dit verliep bij mij zeeeer goed, ik moet morgen enkel nog 1x 2mg nemen en overmorgen zou ik normaal gestopt moeten zijn met die pillen. En dus met alle drugs.

Ben in Augustus 2009 beginnen bruine te roken. Ik ga het hele verhaal niet doen over hoe ik begonnen ben, want daar ben ik zelf nog altijd niet uit . In November had ik mijn eerste breakdown, ik kon het gewoon niet meer aan, omdat ik een goede relatie had met mijn ouders en ik kon het liegen niet aan, en al de problemen die je hebt als je bruine rookt... En dus heb ik mijn ouders verteld wat mijn probleem is, en zij hebben mij toen opgevangen, maar ze hebben ook de persoon die altijd bij mij was in huis genomen, namelijk mijn lief...dit is tevens de persoon waardoor ik in contact gekomen ben met bruine...

Mijn ouders wisten niet beter, ze kenden het woord drugs nauwlijks, het enige wat ze er over te weten kwamen was wat ik hun vertelde, ik was wel eerlijk, maar verbloemde bepaalde dingen. Hierdoor hebben ze mij eigenlijk te snel terug ‘vrij’ gelaten, waardoor ik dus niet veel later terug hervallen ben. En dit samen met mijn toenmalig lief dus, en ja, we waren ALTIJD samen, dus we bleven gebruiken. Hij is al 11 jaar verslaafd, heeft al in verschillende instellingen gezeten, en is altijd terug hervallen tot nu toe. Enige verschil met nu is dat hij was al die jaren ‘alleen’ gebruikte, hij wilde niet dat iemand het te weten kwam... Het laatste half jaar waren wij altijd samen, en dat heeft het er natuurlijk niet makkelijker op gemaakt. We waren op alle gebied soulmates, hielden veel van elkaar, we waren een leuk koppel, echt voor elkaar gemaakt dacht ik... Behalve natuurlijk de verslaving dan!!

Weken gingen voorbij, en ik ben een meester geworden in het liegen en bedriegen, tegen iedereen behalve mijn lief. Op het laatste gingen we elke dag 80 KM rijden met mijn auto, gewoon om aan de bruine te geraken. Dus je kan het al raden, financieel liep dat niet altijd even vlot, en ik werkte niet... Ik besefte dat het nu voor de 2de keer naar z’n einde aan het lopen was. En inderdaad...

Ik heb 2 weken geleden op maandag aan de alarmbel getrokken, en mijn ouders (voor de 2e keer) het leuke nieuws verteld dat ik 'weer' aan de heroine zit voor enkele maanden, en dat we terug bij af zijn. Ik had toen het voorschrift van Suboxone al in mijn bezit, maar was het nog niet gaan halen. Ik wou het eerst achter hun rug gebruiken om af te bouwen en te stoppen, maar ik kon het psychisch niet aan, de leugens, het bedriegen, ... Dus heb die maandag mijn ouders terug ingelicht over mijn verslaving. Heb hen ook er ineens bijverteld dat ik een voorschrift in mijn bezit had om te kunnen afkicken zonder last van afkick, en dat zijn we dus ook dadelijk bij de apotheek gaan halen.

Maar hetgene waar ik bang voor had, gebeurde nu ook. Mijn ouders wouden niet dat ik mijn lief nog zag, of dat zij hem nog moesten zien. Ze gaven hem natuurlijk de schuld van alles, en snaptte niet hoe wij hun zo konden bedriegen en beliegen.. Ze waren natuurlijk deze keer al wat voorbereid, en nu laten ze hun niks meer wijsmaken. Ze zijn ook gaan praten met onze huisdokter, die namelijk mee in de oprichting zat van het Centrum voor Alcohol en andere Drugsverslavingen (CAD) van waar ik woon... Die heeft hun natuurlijk gezegd, dat ik zeker en vast moet wegblijven van mijn lief, en dat ik voor altijd het psychisch moeilijk zal hebben om niet te hervallen. Ook het CAD zegt dit tegen mij.

Mijn ouders hebben gereareerd zoals ik vermoedde... Kwaad, ongerust, ontgoocheld, gekwetst, hulpeloos, ... En ik, ik wist maar al te goed dat dat allemaal MIJN fout was, ik wist hoe laat het was. NU is het ECHT tijd om te stoppen en mijn leven terug op rails te krijgen. EN de relatie met mijn lief, de persoon waar ik heb bij leren gebruiken, GEDAAN maken. Voor mijn eigen goed.. En dat heb ik ook gedaan.

Dit deed verschrikkelijk fel pijn, maar de pijn die ik mijn ouders heb aangedaan het voorbije half jaar, is niet te evenaren denk ik... Ik heb dus besloten de relatie te beëindigen. Ondertussen zijn we dus 2 weken verder, en ik ben nog steeds clean. Kan ook moeilijk anders, ik mag niet weg van m’n ouders. Er is ook een héél groot voordeel wat ik heb: Ik heb in dat dik half jaar nog nooit ‘alleen’ bruine gerookt, ALTIJD met mijn vriend erbij. En nu, waar ik ook ben, zolang het maar niet bij hem is, denk ik eigenlijk niet aan de drugs ! En lichamelijke afkick heb ik niet dankzij de Suboxone. Nu, die Suboxone neemt ook een beetje de ‘trek’ weg, en ik geef wel eerlijk toe dat ik bang heb voor overmorgen, als ik geen pillen meer moet nemen.

Wat ik ook nog specifiek over dit topic tegen PAMELA wil zeggen, is dat ik als zoon van mijn ouders maar al te goed besef wat ik hun heb aangedaan, en dat dit niet verder kan. Maar wat bij mijn ouders het geval is, is dat ze totaal niet weten wat een verslaving is, en hier met mij dus niet kunnen over praten. Ik snap wat je schrijft over je zoon, dat hij zo wat rondloopt en niet goed weet wat hij moet doen, ik snap dat maar al te goed. En ik zelf, als ex-gebruiker, kan jou 2 tips geven over wat jij kan doen om je zoon te helpen.

1. Zorg er voor dat hij NIET meer in contact komt met mensen die met het gebruik te maken hadden; dealer, mede-gebruikers, ...

2. Zorg voor voldoende afleiding voor hem. Werk is al super, maar het zijn net de uren NA het werk, die normaal opgevuld werden met drugs, de avonden, de ‘eenzame’ momenten, de nachten en de weekends! Mijn ouders hebben mij een beetje gedwongen bepaalde dingen te gaan doen; oma bezoeken, oma naar de kiné brengen, stofzuigen, samen met hun TV kijken, ...

En praten ! Praten helpt echt wel.. bij mij toch .

Zo, ik hoop dat ik jullie niet heb verveeld met mijn verhaaltje..
en wens iedereen een heel leuke toekomst toe, zonder al te veel problemen.

hallo zeepbel,
fijn voor je dat je ouders je zo helpen, hulp in deze situatie is belangrijk.
ik ben het met je eens dat je alle dope relaties links moet laten liggen en al helemaal je "lief"
zoals je dat zegt, want dat wordt in de loop van de tijd gewoon een doperelatie en voordat je het weet ben je jaren kwijt, ik weet dat het moeilijk is om te breken met iemand waar je van houdt en gek op bent, maar je moet goed voor ogen houden wat echt goed is voor je en dat is een leven met bruin toch echt niet hoor!!! ik wens je heel veel suc6.

hey eric!
alles goed daar? hier wel hoor, al 24 dagen op 0 , ik voel me alweer aardig "mens" worden,
ben nog wel moe, maar dat gaat wel weer over,als ik iets van mezelf weet is dat ik sterk ben en een zeer grote overlevingsdrang heb
en pamela, is bij jullie ook alles nog goed ?

Hallo Mensen,
Hoe is het met jullie allemaal??
Heb weer jullie reacties gelezen en bedenk me weer dat ik zelf toch wel te snel wil!
Tja het zal gebrek aan ervaring zijn denk ik dan maar.
Om ff uit te leggen; mn zoon is dus op dit moment bij ons in loondiest en doet het feitelijk ontzettend goed. Maar toen we laatst een paar dagen hem de volle verantwoordelijkheid hebben gegeven over een werk met 11 mensen ging het fout na 3 dagen. enerzijds was dat omdat we niet anders konden anderzijds dachten we dat we hem daarmee een pluim konden geven van; kijk wat je allemaal kan! en doet !
Jammer genoeg bleek het toch echt te veel voor hem en is hij vreselijk uit zn dak gegaan.
Dan blijkt ook gelijk dat er nog een aantal dingen zijn waar hij aan werken moet. Misschien eis ik wel veel van hem want door zn dienstverband bij ons drukken we hem met zn neus op dingen die misschien ergens anders niet zo snel naar voren komen en bij ons wel omdat we hem kennen, en verwachten we ook van hem dat hij ermee aan de slag gaat.
Zoals dus zijn aggresie onder controle houden.Dit is altijd wel moeilijk voor hem geweest. Hij heeft ook wel een cursus gedaan maar in de praktijk nog niet echt toegepast.
Nou in ieder geval , confrontatie op het werk met uitvoerder, boel kort en klein geslagen, gescholden en toen de bouwplaats verlaten. Met als gevolg dat hij op veel plaatsen niet meer mag werken voor onze opdrachtgevers.
Na gevraagd te hebben wat hij dacht dat de oorzaak is gaf hij aan dat hij het gevoel heeft dat zijn leven steeds hetzelfde is, opstaan werken, eten, gamen en that's it.
Kan hem geen ongelijk geven want als je nog geen gevoel hebt bij alles wat je doet dan ervaar je het als steeds hetzelfde en sleur. Dat heb ik zelf ook nogal eens. Dan krijg ik behoefte aan een feestje en eens flink uit mn dak gaan.Of een of andere spectaculaire gebeurtenis ofzo.
Kennelijk missen we dan de kick zeg maar?!
Nou ja hij is toch met koninginnen dag naar amsterdam gegaan met onze jongste en een collega.
Alleen is hij sindsdien dus niet meer op de methadonpost geweest wat hij dus eigenlijk wel had moeten doen!
Heb zo een kwaad vermoede dat hij de urinecontrole probeert te ontwijken.
Mede omdat hij nog genoeg medicijnen op voorraad heeft.
Hoewel ik zn geld volgens mij redelijk in kaart heb ben ik toch bang dat hij iets heeft gedaan dat de controle bij de post niet positief kan bevestigen.Hoewel hij geld over had na koninginnen dag.
Verder oogt hij eigenlijk beter!
Hij is ook zondag met zn kids en zn vriendin op pas geweest naar een speeltuin. Morgen gaat hij dan voor het eerst weer werken.
Al met al als ik dit zo terug lees denk ik ; er is wat gebeurt, toch best logisch gezien zijn achtergrond kan ik niet te veel van hem verlangen en dat heb ik wel gedaan. Maar toch een aandachtspuntje voor wat betreft de methadonpost!!!???????

En voor iedereen hier naturlijk : Doe je ding maar vooral houd vol!
Liefs pamela

Lieve mensen;
Ik heb ook heel lang een relatie gehad wat later een dope relatie werd.De eerste jaren echt verliefd,stappen en dan veel pep,XTC,LSD,paddo`s ect. gebruikt en toen kwam ik erachter dat je niet meer uren tegen je plafonnetje hoefde te kijken als je dope rookte.(Wat`n uitvinding dacht ik toen nog !).In`t begin ging het jaren redelijk goed maar het begon met "alleen in`t weekend",alleen werd`t weekend steeds "langer",ik werd steeds crimineler om alles te kunnen betalen en omdat ik m`n broers kwijt was had ik niemand meer die zei;"he joh...je gaat te ver !".Mijn moeder wist ook totaal niets van drugs en die heb ik dan ook lang in de maling kunnen nemen.De relatie tussen mij en m`n vriendin werd steeds meer een "broer/zus"/dope relatie.We gingen door`t vuur voor elkaar alleen was "de vonk" eruit.Als je alleen bent is`t al moeilijk om te stoppen,als je met z`n tweeen bent is`t bijna onmogelijk ! Daarom ook lekker trots zijn op jezelf want de meeste anderen begrijpen toch niet hoe`t is ! Lekker alleen goede/lieve mensen om je heen,al is`t vaak moeilijk ! En probeer de "leugentjes voor bestwil" de "ik wil ze een beetje beschermen leugentjes" af te leren !!! Ik wens jullie allemaal heel veel sterkte,hou vol !
Groetjes uit Haarlem;Eric.

Lieve Pamela,

Misschien eis ik wel veel van hem want door zn dienstverband bij ons drukken we hem met zn neus op dingen die misschien ergens anders niet zo snel naar voren komen en bij ons wel omdat we hem kennen, en verwachten we ook van hem dat hij ermee aan de slag gaat.

Klik om te vergroten...

Betrek het alsjeblieft niet op jezelf. Natuurlijk voelt de strijd van haar zoon voor een moeder als haar eigen strijd; dat begrijp ik écht. Maar het is zijn strijd.

Zoals dus zijn aggresie onder controle houden.Dit is altijd wel moeilijk voor hem geweest. Hij heeft ook wel een cursus gedaan maar in de praktijk nog niet echt toegepast.

Klik om te vergroten...

Is er helemaal geen folllow-up/evaluatie geweest? Is het mogelijk, als jouw zoon dat zelf ook wil, een vervolgtraject te volgen? Want die cursus heeft duidelijk nog niet het gewenste resultaat gehad.

Na gevraagd te hebben wat hij dacht dat de oorzaak is gaf hij aan dat hij het gevoel heeft dat zijn leven steeds hetzelfde is, opstaan werken, eten, gamen en that's it.

Klik om te vergroten...

Best herkenbaar, hoor. Het is moeilijk, maar alleen hij kan er uiteindelijk achterkomen welke hobby/levensinvulling/carrièreswitch hem nieuwe doelen geven die dezelfde "rush"/bevrediging geven als de drugs dat deden. Je zou er met hem over kunnen praten: "Waar word je blij van? Als je kon kiezen, welk werk/welke opleiding past echt bij jou? Wat zijn je dromen?"

Misschien werkt hij nu voor jullie omdat hij zich schuldig voelt over wat hij jullie (lees: vooral zichzelf) heeft aangedaan, maar wil hij eigenlijk iets heel anders doen wat hij (nog) niet durft te vertellen?

Verder: het nergens zin in hebben of zelfs depressief zijn hoort allemaal bij het net-clean zijn. Net zoals sommigen juist bijna manisch worden.

Het moeilijke is dat als je net clean bent je juist zóveel kracht en stabiliteit nodig hebt om verder te kunnen, maar dat dat er juist vaak dán nog even niet is... Dat maakt alles zó fragiel en eng...

Verslaving is bijna altijd een proces van vallen en opstaan... Dat kan vaak jaren duren, tot de knop definitief om is...

Ik vind het zo mooi om te zien hoeveel jij van jouw zoon houdt, heel herkenbaar...

Ik wens je, weer en nog steeds, alle kracht toe.

Liefs,
R@

hoi pamela,
het is heel normaal hoor dat je een tijd met je ziel onder je arm loopt en vaak bij jezelf denkt: "is dit het nou ?".
het lullige is dat hij zelf weer een leuke invulling moet geven aan zijn leven en hoe hard jij dat ook voor hem wilt doen, hij moet daar zelf z'n weg in vinden (dat heeft bij mij 4 jaar geduurt, dat kwam ook wel door te veel onverwerkte problemen, maar door het lange gebruik)
het duurt ff om alles weer op orde te krijgen in je kop, weer op 1 lijn zitten met verstand en gevoel.
dat hij niet naar de meetpost is geweest is kan 2 dingen betekenen, of hij denkt er klaar mee te zijn, of hij heeft idd wat op en buiten de u c zal schuldgevoel dan ook een rol spelen.
het is mij niet duidelijk of hij nog steeds subuxone slikt en hoe dat bij die instelling te werk gaat, is het zo dat niet komen opdagen en dus ook geen u c inhoudt dat je nix krijgt ?
hoe hard jij ook wilt, HIJ moet willen, het vervelende is dat je wel alles ziet maar niet in z'n koppie kan kijken.
het is vallen en opstaan, het enige wat je kunt doen is hem helpen opstaan en het duurt nou 1maal een tijd.

hoi eric,
hoe ist bij jou?
hier gaat alles best hoor, ik begin langzaam weer energie te krijgen, mag ook wel weer na 4 weken, zelfs het slapen gaat beter, 2 n88 pillen en dan weer 2 n88 nix,dan duurt het wel wat langer voordat ik inslaap, maar ik slaap wel
ik ga me orienteren op een studie en een hele andere baan, dus ik zie alles weer wat zonniger in,
kortom mijn leven begint weer "normale" vormen te krijgen
liefs joolie

Hallo allemaal,

Relativeren is wat ik hier leer.
En daar ben ik erg blij mee!
Door hier zo nu en dan mn verhaaltje te doen en jullie reacties te lezen kan ik de dingen weer beter op een rijtje zetten voor mezelf.Dat hebt ik al eerder gezgd maar wil het toch nog ff melden!
Dat zal voor jullie ook gelden maar ik vind het toch wel bijzonder dat er op dit gebied zo een kontact kan zijn met mensen die ik eigenlijk helemaal niet ken.
Ik probeer naast mijn zoon te lopen als zijnde een wandelstok voor de wandeling van zijn leven.En soms merk ik dat hij niet weet hoe hij de wandelstok moet vasthouden en ik niet weet hoe ik hem het handvat voor moet houden.En zo strompelen we samen voort.....
En inderdaad iedereen in de wereld maakt fouten.
Alleen denk ik dat fouten er zijn om van te leren en ik wil misschien dat hij een beetje te snel leert. en leg voor mezelf ook de lat erg hoog zo. Beschouw waarschijnlijk zijn "falen"( begrijp me niet verkeerd) als mijn falen.
Maar eigenlijk wil ik alleen maar zeggen dat ik het als moeder zijnde ontzettend verrot vind om mn zoon in zo een gevecht te zien!!!!Ben denk ik niet de enigste.
De onmacht van zn gezicht lezen doet pijn! Maar ik wil niet dat mijn pijn , zijn pijn wordt!
Dus daarom ben ik zo blij met dit forum! Hier kan ik dan even mn hart luchten en de dingen ter harte nemen die jullie schrijven en mezelf een spiegel voorhouden.
Dan kan ik hem de wandelstok weer voorhouden zodat hij hem weer goed kan vasthouden en we weer verder kunnen.
Dan begrijp ik beter wat er in hem omgaat als hij de woorden niet kan vinden of het moeilijk vind om met mij erover te praten ( want dat is ook niet makkelijk altijd) Ik ben er toch van overtuigd dat iemand in dit soort situaties een persoon nodig heeft die volledig achter hem of haar staat om eruit te komen. Ook al is degene niet thuis in dat wereldje.

Om nog even terug te komen op zijn therapie vooor agressie, dat was eigenlijk een wasse neus om het zo maar te zeggen. er waren uiteindelijk te weinig deelnemers en dus zat hij met 2 mensen de cursus te doen en is er weinig behandeld.
Punt is dat hij zelf veel agrssie heeft mee gemaakt in zn jeugd en denk dat daar het probleem uit voort komt. Soms kan hij er eigenlijk heel goed mee omgaan .bv als er iemand in zn omgeving is die bedreigd wordt maar als hij zelf boos wordt dan is het hek van de dam om het zo maar te zeggen.
Geloof dat hij het wel herkend maar er nog niet toe in staat is om het een halt toe te roepen.
Ik denk zelf dat dit een probleem is waar hij pas later mee aan de slag kan gaan, helemaal omdat nu blijkt dat hij toch nog heel erg bezig is met de invulling van zn dagpatroon en daar ook nog wel moeite mee heeft.

Liefs voor allemaal!!!



Liefs voor allemaal!!!

Joolie-ah;Dat niet kunnen slapen(en de beenkrampen)vond ik altijd VRESELIJK ! Je ligt er maar(in je bedje)te tobben over`t leven en de (vele?) fouten die je hebt gemaakt.Echt tof dat`t nu beter gaat ! En een nieuw doel in je leven is altijd goed(zolang je`t leuk vindt!).Je bent dan n.l. met je koppie met nieuwe dingen bezig,het leidt je af van alle "ouwe" shit ! Ik hoop dat`t zo goed met je blijft gaan !
Pamela;Al die praatgroepen vond ik eigenlijk niets.Er is niks beter als praten met de mensen die je`t beste kent,waar je`t beste mee omgaat ! Mij hebben ze in der tijd ook van alles willen "aansmeren",en`k schoot er niets mee op.Jullie zijn de mensen die hem moeten helpen.<=Dit is alleen moeilijk,je moet n.l.een scheidingslijn vinden waarbij je hem niet teveel "in de watten legt" en hem toch het gevoel geven dat hij er niet alleen voor staat ! Ik ben een grote kerel(100kg en niet dik)en ik heb een keer 2 gasten stevig aangepakt omdat ze m`n toenmalige vriendin lastig vielen.Dan komt er een "geleerde" die zegt dat ik aggressie problemen heb omdat m`n pa me een aantal keer verrot heeft geslagen,en ik een grote vent ben! "Ze" zitten dan in een gedachtegang en "zij" kunnen "NOOIT" fout zijn ! Nou dat zijn "ze" wel,en "ze" zitten er vaak naast ! Heel veel agressie komt voort uit ellende die je in jezelf voelt als je je zo rot voelt ! Met die verslaving los je n.l. NIETS op,je schuift alleen alle problemen voor je uit ! Ik hoop voor je zoon dat hij "z`n ei" kan vinden,dit is n.l.zo belangrijk om eigenwaarde en rust in je leven te vinden ! Ik hoop echt voor jullie dat`t lukt !

Aan alle vechters;Heel veel liefs,groetjes;Eric.

Hallo allemaal,

Wil toch ook weer even positief nieuws brengen!
Moederdag was natuurlijk in aantocht en mijn dochter van 19 is met het idee gekomen om een portret foto te laten maken van al mn kinderen. Zij is dus de aanstichster van het idee maar omdat ze zelf in oosterhout woont kon ze alleen mee om de foto te laten maken en heeft mn zoon verder alles afgehandeld. Het leuke en positieve hieraan vind ik dat ze nog nooit eerder met zn 4en op zo een foto zijn geweest dus voor mij is dat erg leuk! Maar vooral dat mn zoon dus de taak op zich heeft genomen om van de 103 foto's die er genomen zijn de beste uit te zoeken bij de fotograaf! hij moest dus heel bewust kijken naar wat hij het leukste en mooiste vond! En dat bleek niet makkelijk! De een na de ander had wel iets wat niet in goede aarde viel. Maar wat me ook is op gevallen is dat hij sindsdien meer bezig is met zn eigen kinderen!!!! Neemt tijd voor ze als ze hier zijn, besteed aandacht aan ze! speelt met ze!!!!
Zorgt voor ze en overlegt op zijn manier met zn vriendin!!!
En ik heb het gevoel dat hij door die foto actie het belang heeft meegekregen van het familie gevoel ,saamhorigheid, en het belang van herstellen!
Nou een mooier kado had ik niet kunnen krijgen!!!
En het is zo mooi om te zien op die foto hoe ze zichzelf zijn en toch zo bijelkaar horen!
Voor jullie misschien een beetje vreemd dit maar als je onze geschiedenis zou kennen zou je het wel begrijpen! En het zijn dan de kleine dingentjes die het weer doen!

Nog even over die aggresie , ik denk dat je gelijk hebt. Mensen die vanuit een theorie aggresie behandelen kunnen zich geen voorstelling maken van het werkelijke gevoel bij mensen die er mee moeten leren omgaan!
Ik zie het zo, een plant heeft gezonde wortels nodig om "mooi "te zijn, als er 1 wortel verrot is, moet je hem extra zorg en liefde geven om de hele plant weer "mooi "te krijgen, gezond te krijgen.
Dan kun je zeggen ik geef hem elke week 1 keer aandacht. Maar dat werkt niet. Beter lijkt mij het de plant konstant te observeren en goed te bekijken wat heeft hij/zij nu nodig? en hoe ga ik dat aan hem/haar geven?Ik ben feitelijk de wortel van mn zoon en kan hem het beste bestuderen.
Ik weet welke wortel rot is en moet nu zoeken hoe ik zn gezonde wortels zo kan bewerken dat hij weer helemaal gezonde wortels krijgt!Ik ben degen die hem zijn voeding kan aanbieden.
Maar ik kan daarbij wel hulp zoeken bv via jullie! Want ik ben ook niet alwetend.
En voor alle moeders die hetzelfde meemaken als ik : wanhoop niet!!!! Er is altijd hoop!!!
Dag lieve mensen

lieve eric, ik heb geen ziekte hoor, dat was mijn pa (tenminste, ik neem aan dat het over de bechtrew gaat) het is wel erfelijk maar ik heb het gelukkig niet, ik heb helaas wel de geestelijke
trekjes geerfd.
zijn lichaam was zo naar de klote ( hij mankeerde veel meer hoor) dat hij de depressies niet meer kon overwinnen en vaak psychotisch was, hij is 03-08-97 overleden.
je hebt zeker gelijk wat de artsen aangaat, we hebben regelmatig moeten waken omdat hij volgens de arts de volgende ochtend niet zou halen, dat is in ongeveer 10 jaar 4 x gebeurd.
met mij gaat alles lekker hoor, bijna 6 wkn geen meet meer en het slapen gaat mondjesmaat beter maar gevoelsmatig voel ik me toch nog steeds hetzelfde als toen ik wel slikte, daar ben ik alleen maar blij mee want ik heb geen zin om weer zo te gaan stuiteren als na de dope
ik wil blijven zoals ik ben want daar ben ik toch wel blij mee
liefs joolie

Jij bent de allerliefste mama ooit. Mijn moeder zou me buitengooien. Dit is echt ontzettend aangrijpend. Ik verdiep me hard in heroïne laatste tijd, nooit de drang gehad om het te proberen tho. En per dag dat ik bijleer over de drug besef ik meer en meer dat ik er vér, héél erg ver vanaf moet blijven.

Maar jij, of beter jullie, want ex-hero gebruikers zijn gewoon allemaal onzettend lief en begripvol, verdienen écht écht écht een standbeeld. In elk land. Als voorbeeld, dat je elkaar echt niet in de steek mag laten.

En je zoon mag, zonder enige twijfel en, hoe moeilijk hij het ook heeft, echt áltijd wel beseffen hoe ongelooflijk veel hij (en ontzettend veel andere ex-verslaafden) aan jou heeft. Of je nu zelf soms andere spullen gebruikt of niet.
Dit heeft écht m'n dag ontzettend veel beter gemaakt, wetend dat er écht zo'n ouders bestaan.

Onthou altijd, hoe zwaar je dag ook is, dat jullie écht ontzettend TOP zijn, en het ook altijd, wat er ook gebeurd, áltijd zullen zijn.