zoon bijstaan bij het afkicken van heroine?

Mjjn vriendin heeft 15 maanden in detentie gezeten. Ging er verslaafd in, en kwam er clean uit. Ze is nu 2 maanden uit de gevangenis, en haar detentieprogramma is twee weken geleden beïndigd. Ze ziet er niet alleen heel goed uit, maar kijkt ook verlangend naar haar toekomst. Volgende week krijgt ze de sleutels van haar eigen flatje. Ik ben eigenlijk nog de enigste uit haar "oude" personenkring met wie ze nog contact wil hebben. Hier is wel een grote maar aan verbonden: Ik mag met niemand meer praten uit haar oude omgeving, of laten doorschemeren dat ik nog contact met haar heb. Het liefst zag ze dat ik snel ga verhuizen naar een andere omgeving, vooral omdat ik de laatste tijd enkele aanvaringen heb gehad met haar dealer die nog een openstaande rekening van haar wil vereffenen.
Ik had sinds oktober (toen ze nog in detentie zat) na een meningsverschilletje niks meer van haar gehoord, wist via haar moeder dat ze weer vrij was, en ook bij haar in huis woont, maar afgelopen dinsdag (op mijn verjaardag) stond ze opeens met haar moeder voor de deur om me te feliciteren.

Vrijdag werd mijn telefoonaansluiting opgeleverd, en ik moest haar even bellen als ik weer telefoon had. Woensdag en donderdag ben ik weer bij haar en haar moeder geweest, en moest ik even bellen als ik weer thuis was (mijn auto is kapot, en van haar naar mij thuis is 8 km).

Vooralsnog zijn we gewoon goede vrienden, al wil ze me geen valse hoop geven, maar ze wil ook niks uitsluiten.

Het is natuurlijk te hopen dat ze stand houdt, maar ze wil echt niks meer te maken hebben met die personen uit haar vorige leven. Ik hoop voor haar dat ze ook volhoudt als ze niet meer bij moeders inwoont, en op haar eigen flatje zit. Al is het nog geen 200 meter van haar moeder vandaan.

Lieve moeder: Je kunt je zoon helaas niet helpen. Hij moet het zelf zien te klaren. Maar je kunt hem wel steunen. Heb ik ook steeds met mijn vriendin gedaan. Blijf hoop houden in de toekomst, en gooi het bijltje er niet bij neer als het even niet goed gaat. Nu zit jouw zoon niet in detentie, maar afkicken = afkicken.

Dat is zo WAAR ALS WAT !!! Afkicken moet je ZELF doen,ook niet voor een ander,voor een baan of:"Ik ga op vakantie en kom clean terug".Als je stopt moet je je problemen (om je heen of in je hoofd) oplossen.Als je vastzit\\weggaat of zo kom je terug in dezelfde wereld en als je je shit niet hebt "opgeruimd" zit je weer in hetzelfde schuitje.Dat wil niet zeggen dat je het niet op vakantie of in de bajes kan doen,je moet alleen wel alles goed regelen om je heen.Het is hard werk en een hele sterke WIL is nodig !!! Een goede dagindeeling is voor de meeste ook heel belangrijk !!!
Ik wens iedereen heel veel sterkte,gezondheid en geluk,groetjes:Eric.............

Eric zei:

Dat is zo WAAR ALS WAT !!! Afkicken moet je ZELF doen,ook niet voor een ander,voor een baan of:"Ik ga op vakantie en kom clean terug".Als je stopt moet je je problemen (om je heen of in je hoofd) oplossen.Als je vastzit\\weggaat of zo kom je terug in dezelfde wereld en als je je shit niet hebt "opgeruimd" zit je weer in hetzelfde schuitje.Dat wil niet zeggen dat je het niet op vakantie of in de bajes kan doen,je moet alleen wel alles goed regelen om je heen.Het is hard werk en een hele sterke WIL is nodig !!! Een goede dagindeeling is voor de meeste ook heel belangrijk !!!
Ik wens iedereen heel veel sterkte,gezondheid en geluk,groetjes:Eric.............

Klik om te vergroten...

Ik ben het volkomen met mijn naamgenoot eens... Een goed voorbeeld van 'shit' opruimen is om geen contact meer te willen met mensen die je in de 'shit' kunnen brengen, en te kiezen voor een andere woonomgeving. Desnoods in de buurt van mensen die je lief hebt zoals vrienden en ouders. En... open staan voor hulp van bijvoorbeeld maatschappelijk werk, budget beheer etc. Dit in combinatie met je eigen wil brengt je heel ver.

Hallo mensen!!!

Het is alweer een tijdje geleden dat ik ingelogd heb en ik ben BLIJ verrast over alle reacties!!
Ik kan zoveel dingen herkennen die jullie allemaal schrijven! Dat is erg fijn want het is moeilijk genoeg om mensen te bereiken in zo een situatie als die van ons allemaal hier!Ik schrijf ons omdat het allemaal zo dichtbij voelt hier op het forum.

Als eerste wil ik iedereen laten weten dat het ontzettend goed gaat met mn zoon!!
Op dit moment is hij al weer aan het werk! Hij is ijzervlechter van beroep en voor de mensen die niet weten wat dat is; het verwerken van betonijzer in funderingen en vloeren van woningen en gebouwen. Dit is een zwaar beroep! Lichamelijk maar ook moet je je koppie erbij kunnen houden omdat je volgens buigstaten en tekeningen moet werken. Daarnaast stuurt hij soms een aantal mensen aan. Houd het overzicht op de projecten waar hij werkt en kontacten met de opdracht gever.Moet er wel bij zeggen dat hij bij ons in dienst is.(we hebben zelf een betonstaalvelchtbedrijfje. Voorheen was hij ZZP er.) Waarschijnlijk geeft dat hem nu de steun die hij nodig heeft omdat hij weet dat wij hem waarderen in zn werk en er vertrouwen in hebben dat hij het kan. In zn beroep is hij echt een vakman voor een jonge van deze leeftijd!Hij hoeft dus niet te vechten tegen mogelijke vooroordelen van werkgevers.Komt bij dat veel mensen bij ons weten van zn situaitie en hem kennen als een vakman! Hij is nu sinds 2 weken aan het werk, de eerste dagen waren een ware uitputting voor hem maar nu begint hij langzaam weer een ritme te krijgen en kan zijn lichaam het beter aan.
We kunnen duidelijk aan hem merken dat het goed is voor zijn zelfvertrouwen om weer iets nuttigs te doen en in kontact te zijn met "gewone"mensen!

De hulpverlening moet ik zeggen komt maar mondjes maat op gang. Hij mag nu omdat hij werkt in het weekend voor de hele week zn medicijnen ophalen. Daarnaast heeft hij nu een vaste maatschappelijk werkster toegewezen gekregen. Zij heeft nu een aantal punten zoals woonruimte en schuld hulpverlening op de agenda gezet en daar gaat hij nu mee aan de slag.
Het "opruimen "is dus begonnen. Moet wel zeggen dat ik vind dat dit soort dingen allemaal erg lang duurt! aan de andere kant is hij feitelijk pas op 11 -01-2010 begonnen met afkicken en wil ik misschien iets te snel!
We zijn zelf hier thuis ook begonnen met afspraken maken met deurwaarders en dergelijke om maar vast een begin te maken. Helaas geen leuke klus en dat merk ik wel aan hem. Je wordt toch elke keer met je neus op je oude leventje terug gedrukt. Niet dat hij het niet aanvaard dat het zo is maar wel dat hij niet weet hoe hij het allemaal moet aanpakken. Administratie is zo ie zo nooit zn sterkste kant geweest.

Verder vult hij zn vrije tijd in met gamen. we hebben een palystation 3 en een x box dus kan hij zich wel uitleven. Soms een beetje te ,merken we. Dan is het moeiljik om te stoppen voor hem.En dan herken ik weer de dingen die jullie hier allemaal vertellen!!!
De druk in je hoofd, de afleiding zoeken om maar niet te hoeven denken aan! Af en toe kan hij ook niet slapen, zweet zich nog wel eens het ongans 's nachts en is onrustig. Gelukkig geeft hij dat wel aan en we laten hem dan zoveel mogelijk zn eigen ding doen. Vooral de paniek aan vallen 's nachts zijn moeilijk voor hem. Nadat we erover gepraat hebben blijkt dus dat hij die vooral in het weekend heeft. Als hij niet veel te doen heeft en het ritme anders is als door de weeks. We hebben namelijk door de weeks een vrij strak ritme. Kennelijk geeft hem dat rust?

Wat me ook opvalt is dat hij zich meer bezig houdt met de dingen om hem heen zoals zn kinderen. Die komen hier nu elke zondag eten omdat hij ze niet thuis mag bezoeken. In het begin toonde hij niet veel interressen maar nu begint dt steeds meer te komen. Wat hieraan opvalt is dat hij in "conflict"is met zn dochtertje. Ze is bijna 4 en ZEER eigenwijs! mede doordat ze wel het nodige heeft meegemaakt natuurlijk. Zijn band met haar voelt voor hem niet helemaal goed. Hij heeft het gevoel dat er iets stuk is en dat schijnt zij ook te voelen.
Ze weigert eigenlijk zijn vaderschap en dat doet hem pijn! Niet dat ze hem volledig negeert maar wel een soort misbruik maakt van zijn onzekerheid naar haar toe. Ze weigert naar hem te luisteren eigenlijk als hij iets verbied ofzo.
En dat zijn dus duidelijk van die dingentjes waar hij voor moet knokken!
Want je ziet aan hem en merkt het aan zn reactie dat hij het moeilijk vind om op die manier geconfronteerd te worden met de consiquenties van zijn gebruik.

Tja en dan komen we toch weer bij het opruimen he! Ook dit zijn de dingen die op je afkomen!
En hoe moeilijk het ook is ik kan alleen maar aan de zijlijn staan en hem met raad en daad bijstaan maar het grootste deel moet hij zelf doen!!!

Maar ik neem mijn petje voor hem af!!!!!!!!
En voor iedereen hier, geloof in jezelf!!!!

Ik vind`t echt top om te horen dat`t goed gaat.Die "verveelmomentjes" zullen de rest van z`n leven gevaarlijk blijven,je kan er alleen steeds iets makkelijker mee omgaan.Je blijft n.l. de rest van je leven verslavingsgevoelig en hoe sneller je dat inziet des te beter.Als hij blijft vechten voor z`n dochtertje komt ook dat wel goed.Een kind in die leeftijd wordt soms al wat rebels en als ze aanvoelen dat er iets niet helemaal "goed" zit kunnen ze er snel "misbruik\\gebruik" van maken.Het is heel goed dat hij lekker bezig is en al zit hij op z`n vrije dag\\dagen non-stop achter de computer alles is beter als die troep.Als hij eenmaal wat rust in z`n koppie krijgt wordt ook dat minder.Verveling en die onrust zijn je grootste vijanden.Probeer ook MET DER TIJD met die Buprenorfine te stoppen\\minderen.Het is een stuk beter als methadon (vind ik) maar het blijft invloed hebben op je geestelijke gesteldheid.
Ik wens jullie heel veel sterkte,ik vind`t te gek om te horen dat`t zo goed gaat(ECHT !!!).

Hou vol,geluk en gezondheid;Eric.

Hallo allemaal.
Het is alweer een poosje geleden dat ik wat heb laten horen van de situatie bij ons maar geen bericht is goed bericht zeggen ze altijd.
Hij is nu bijna 3 maanden bezig met afkicken en ook aan t afbouwen. Hij zit nu op 2 pillen suboxone per dag en dat gaat op zich redelkijk goed. Wel heeft hij ontzettend veel last van zweten 's nachts en ook nog wel van de paniek aanvallen. Soms kan hij niet goed slapen en spookt een beetje rond 's nachts.Werkt wel bijna 5 dagen in de week bij ons op de bouw. alleen als hij afspraken heeft met zn hulpverlening is hij vrij of een halve dag vrij.
Dat betekend dus vroeg op ( half 6, 6 uur) en ongeveer 4 uur klaar met werken en naar huis.
lange dagen dus met lichamelijk zwaar werk.
Als hij thuis is is hij eigenlijk altijd aan het gamen. Dat geeft hem kennelijk de afleiding die hij nodig heeft. Het lijkt op het moment een soort tussen fase? Of het allemaal een beetje stil staat.
Er wordt wel gewerkt aan zn schulden en hij werkt om zn geld te verdienen daarvoor en hij bouwt dan zn medicijnen af maar verder zie ik in hem zelf niet een soort ontwikkeling????Heb het idee dat hij een beetje met zn ziel onder zn arm rond loopt zeg maar. Een beetje afwachten, verdwaasd. Ik zie hem wel bezig maar toch met een uitdrukking van nou wat moet ik nou? I s dit het nou? Wat verwacht men van me?
Allemaal vragen. Soms denk ik ook wel zijn het mijn vragen?
Aan de andere kant denk ik dan : ja hij heeft wel een tijd een heel ander leven gehad en moet nu weer leren dit leven te leven!Leren gevoel te ervaren wat voor mensen die niet gebruiken "normaal "is. leren dingen te zien die hij niet meer zag.
emoties verwerken. boosheid, liefde, verdriet,pijn en ga zo maar door.
Voel ik het wel ? Lees ik op zn gezicht. wat moet ik ermee ?Hoe komt het dat ik al die tijd er niet mee bezig ben geweest? Zoveel vragen zoveel ???????
Staat tegenover dat ik zo ontzettend trots op hem ben!!!!
Want hij doet het maar wel even!!!!!
Voor iedereen die in hetzelfde proces zit .... veel liefde en geluk! Je verdiend het!!!!

Pamela,hoi hoi,met Eric.
Ik vind`t super dat`t goed gaat.Dat hij alleen maar spelletjes speelt is goed,ik ben,als ik`t op m`n heupen heb,soms ook dagen met m`n softstudio(Muziekstudio die gebruik maakt v.d.computer)bezig.Het is wel een beetje je problemen voor je uitschuiven,omdat je eigenlijk niet wilt nadenken/stilzitten,maar als dit`m van die troep afhoudt is`t toch goed.Het zal moeten slijten.Ik ben nu nog steeds niet 100% ok en dat is na jaren !!!(Ik heb wel veel langer en meer gebruikt als hem).Zo lang hij bezig is,werkt,spelletjes speelt,is z`n koppie niet met die zooi bezig.DAAROM is`t nu nog zo dat hij vaak "met z`n ziel onder z`n arm loopt",je krijgt n.l.vaak alleen nog maar meer ellende na`t stoppen terwijl je eigenlijk het gevoel hebt dat je het moeilijk hebt gehad,en hard gevochten hebt en een soort van "beloond" wilt worden.Ik denk dat je wel begrijpt wat ik bedoel...Hij zal`t METEEN begrijpen,het is n.l. het moeilijkste punt als je wil stoppen.IK zou wel,en`k zeg ik(en`k ben geen arts!)zo snel mogelijk met die pillen stoppen.Dit zit voor een "leek" misschien wat vreemd in elkaar maar het is toch een soort van houvast aan die dope.Zodra hij er vanaf is krijgt hij veel van z`n trots en eigenwaarde terug wat hem een soort van positieve kick zal geven...

Ik wens jullie het aller,aller beste.Een heel fijn paasweekend;Eric.

PS: Dit soort weekends zijn heel belangrijk,hij krijgt weer contact met mensen en het gevoel dat "iedereen" achter hem staat.Ik vind`t ook top dat je hem zo steunt.Ik had op m`n moeder na niemand meer en als zij mij had laten vallen was`t met mij helemaal fout gegaan.(Zij is net helaas ook overleden).Wees trots op jezelf,wat anderen ook mogen zeggen !!!

Hoi erik,

Ik ben blij met je reactie!!!
Soms merk ik dat ik een beetje weg zak in het proces om het zo maar te noemen en dan moet ik weer ff tot orde geroepen worden!
Ik heb wel eens het gevoel dat ik met hem mee ga lopen zo van ook met mn ziel onder mn armen lopen......
Het valt niet mee om je in te leven in de wereld van een persoon die aan het afkicken is!
Ook al heb ik dan zelf wel enige ervaring met verschillende drugs ik heb het niet met heroine.
Komt bij dat je je beseft dat je meekijkt vanaf de zijlijn en hij het zelf allemaal moet doen.
Als ik zie hoe de jaren zich aftekenen op zijn gezicht ! Het leven dat hij geleefd, heeft dan doet dat pijn en wil ik het weg vagen voor hem.
Zijn tanden beginnen nu tekenen van verval te krijgen, de een na de ander raakt aangetast. dat zijn vervelende dingen. Zeker voor hemzelf!!! Hij constateert het en weet dat hij er iets aan moet doen maar tegelijker tijd vindt hij dat ontzettend moeilijk. Het zijn al die dingentjes die je dan tegenkomt he.
Met deze paas dagen doet hij wel actief mee aan de activiteiten. ik organiseer dan eitjes zoeken hier bij ons in de straat en hij en zn kinderen doen dan gezellig mee. Ook met eten bied hij zn hulp aan.
Wat afbouwen betreft is hij verder dan de arts heeft gezegd. Hij slikt nu 1 pil minder dan opgegeven door de arts. Hij verteld dat dan wel gewoon aan ons maar niet aan de arts?!
Hij geeft ook zelf wel aan wanneer het minder met hen gaat en wanneer het wat beter gaat.
Maar ondanks deze dingen blijf ik het gevoel houden dat we niet echt kontact hebben.
Ik neem het hem niet kwalijk maar als moeder zijnde ben je toch bang dat het verkeerd gaat. Dat heeft dan meer te maken met mijn eigen gevoel dan met zijn gevoel.

VERDER denk ik dat er echt wel meer mensen zijn die jouw waarderen dan je eigenlijk denkt!!!!!!!!!!!!Voor jouw was er alleen maar je moeder die er altijd voor je was maar ik geloof dat er altijd nog iemand is die er OOK voor je is!!!!
Misschien heb ik het mis maar ik denk dat mensen in dit soort situaties een focus hebben op de persoon die hun het dichtsbij staan en door de "waas" die over hun leven hangt, eventjes niet meer kunnen "zien "dat er ook nog andere mensen zijn die hun hun lot aan trekken!!!

Maar hoe dan ook blijf je de goede dingen herrinneren! Ik weet dat ze langzaam weer boven komen al zijn ze nog zo klein! Het zijn de kleine dingen die het doen!
Liefs pamela

Hoi Pamela.
Die Heroine zie ik als een soort van brandmerk op mijn hersenen,het zal er altijd blijven zitten en ik zal altijd moeten uitkijken.Hij zal ook iets moeten vinden waar hij echt "z`n ei in kwijt kan".
Die videospelletjes werken als een scherm tegen het tobben(wat je vreselijk doet als je stopt).Hij heeft er nu waarschijnlijk nog niet de rust voor in z`n hoofd maar het zou mooi zijn als hij iets heeft wat hij ECHT leuk vindt,een leuke hobby b.v.Ik ga muziek maken als m`n koppie "op hol slaat",als ik dan iets moois heb gemaakt ben ik trots en hestelt het m`n eigenwaarde.(Daar verlies je heel veel van met die rotzooi!).Hij zal ook het gevoel hebben dat niemand hem begrijpt(denk ik).Ik zelf heb weinig vrienden maar die ik heb zijn bijna allemaal ex-gebruikers(die wel al LANG gestopt zijn !),dat zijn n.l. de enige mensen waar ik een beetje vrij mee kan praten ! De rest van de wereld zit vaak op de eerste rij om te (ver-)oordelen(vaak zodat ze hun eigen ellende vergeten),en deze vrienden doen dit niet.Kijk wel altijd heel goed uit dat`t mensen zijn die je POSITIEF stimuleren en niet negatief !!! Ik vond`t heel lief wat je schreef,dank je.Dat is ook zo iets van deze maatschappij;mensen moeten eens wat meer elkaar complimentjes geven,helpen(NIET de grond in helpen),als dit wat vaker zou gebeuren zag de wereld er een stuk beter uit!Wat ik wel heel positief vind van m`n verslaving is;Ik heb nu hele goede mensenkennis en ik oordeel een heel stuk minder als anderen.Hij heeft nog familie en hij mag blij zijn met zo`n lieve moeder.(Ik verloor m`n enige 2 broers kort na elkaar en een tijd daarna m`n vader,stiefvader en nu m`n moeder,m`n moeder deed er 7 jr.over om dood te gaan en was een vreselijke lijdensweg,ik heb dus echt niemand kwa familie over maar daar moet je gewoon overheen).Ik kijk dan altijd naar m`n moedertje,die heeft n.l. echt een rotleven gehad en dat geeft mij dan kracht(Zij was ZOOOO sterk!).Ik hoop dat je zoon beseft hoe gelukkig hij is.(Zal nog wel ff duren).Ik had ook zo`n schat van een moeder,zonder haar had ik heeel anders geeindigd.Nou...ik wens jullie heel veel sterkte...fijne dagen,groetjes;Eric.

ik voelde me niet aangesproken hoor , ik schijn nogal wat boderline trekjes te hebben en op deze manier heb ik toch het gevoel alles onder controle te hebben, hoewel ik mijn grenzen nog moet zoeken hoor
en het is zeker prettig om op deze manier met anderen te praten en veel te lezen, veel echter dan boeken die erover geschreven worden.
volgens mij vallen die pillen onder de ssri serie zoals ook seroxat.
ik kan me niet heugen in haarlem te zijn geweest, leuk?
liefs

Zoals ik al zei;Bedankt voor je advies alleen blijf ik liever van de pillen af(Ik blijf dan ook denken;Het ene vervangt`t andere !).

Klik om te vergroten...

Maar je kan het ook zo zien: het ene vervangt zeker het andere; maar het criterium zou mijns inziens moeten zijn:

Welke van alle opties zou jouw kwaliteit van leven verbeteren?

Is dat niet de kern?

Denk er maar eens serieus over na...

Lieve groet,
R@

Hallo allemaal,
Tjonge wat een reacties!!! Ik vind het ontzettend leuk om te lezen wat in de eerste instantie gewoon een "vraag"was , te weeg heeft gebracht! Zo goed hoe jullie hier allemaal met je emoties, gevoelens, ervaringen voor de dag komen!!!
Ik neem mn petje voor jullie af! Telkens als ik hier weer ff komen kijken ben ik weer verbaasd. Over de inhoud van jullie verhalen, de adviezen en het medeleven wat hier zo overduidelijk naar voren komt!
Voor een deel zal het wel komen net als erik zei dat je hier kan schrijven en niet hoeft te praten in het openbaar. Ik herken dat trouwens ook bij mezelf. Ik nam namelijk deel aan een gespreksgroep voor ouders van kinderen met een verslaving maar ben daarmee gestopt omdat ik daar toch mn ei niet kwijt kon. Ben toen op zoek gegaan en hier terecht gekomen en kan niet anders dan dat ik me hier prettig bij voel en veel leer!
Het leuke vind ik dat van het ene naar het andere onderwerp wordt geswitch maar toch wel altijd betrekking heeft op het eigenijke probleem.
Zodoende leer ik veel verschillende kanten te bekijken en kan ik weer een poosje verder en mn zoon ook weer dan!
Even over mn zoon, het gaat goed met hem. Hij werkt echt heel goed, is nog wel op 2 suboxone omdat het afbouwen nog niet helemaal wil zoals hij gehoopt had. Ik heb zelf de indruk dat het lichamelijk net iets te veel is in combinatie met zn werk en zn gewone leventje. Omdat hij echt lichamelijk zwaar werk verricht is het moeilijk denk ik om helemaal zonder te gaan. Op het moment is het zo dat hij echt op tijd zn medicijnen in moet nemen omdat hij anders toch wel afkick verschijnselen krijgt en die hakken dan te veel in om hem nog gewoon te laten functioneren. Ook het transpireren is nog lang niet weg en soms wel enige irritatie.Zn gezichtsuitdrukking is wel veel ontspannender en zn lijf begint ook langzaam gezonder uit te zien.
Hij zegt wel dat hij het nog erg moeilijk vind om echt gevoel te hebben bij dingen. Kan bv nog niet echt genieten van bv het mooie weer of van zn kinderen. Ziet het wel maar voelt het nog niet zo. Ik vind het eigenlijk wel knap dat hij dat zo zegt omdat het toch best moeilijk zal zijn om te zeggen dat je alles eigenlijk maar zo zo ervaart. Terwijl wij dan lopen te "zingen"van oh wat een heerlijke zonnetje! Of ik zo trots reageer op mn kleinkinderen. Om maar een paar voorbeeldjes te noemen.
Hij is nu ook begonnen met gesprekken over de problemen rond zn gezin en dat zijn er best veel!
Er is natuurlijk wel het een en ander gebeurt en er zal hard gewerkt moeten worden op dat gebied.Ook met zn vriedin en die is niet altijd even begripvol als we wel zouden willen.

We hebben 4 kinderen in totaal en laatst zijn ze met zn 4en naar de bioscoop geweest en dat vond ik zo leuk!!! Voor het eerst sinds lange tijd dat ze iets zomaar spontaan met zn 4en gingen doen! Dat zijn de dingentjes die me dan ook op de been houden. Dat ze alle 4 ondanks wat er gebeurt is, zo spontaan iets ondernemen en dan ook plezier kunnen hebben! Voor mn zoon, maar ook van de anderen kinderen, die hem niet veroordelen en hem zn ding laten doen en hem weer helpen om terug te komen. Dan kan ik echt genieten! Dan denk ik ; ook al hebben we zoveel problemen gehad ze hebben altijd elkaar nog en kunnen elkaar altijd nog vinden.Ze hebben namelijk veel problemen meegemaakt, agressie, drugsgebruik van mijn kant en mn vriend, blijf van mn lijf huizen en toch als we zondags met zn allen aan tafel zitten voel ik echt een band met ieder van ons. Dan kijk ik naar ons allemaal en zie hoe hard we gewerkt hebben en waar het ons gebracht heeft en ben ik gelukkig!
En dan geef ik dus op mijn manier mezelf een complimentje! Op het moment dat ik ze zie vertrekken met zn 4en naar de bioscoop of als we aan tafel zitten denk ik zo dat heb je goed gedaan!
En aan alle mensen ik wil jullie graag bedanken voor de reacties ook al zijn ze niet altijd persoonlijk gericht, ze laten me nadenken over mezlef over mn zoon en over mn gezin en dat helpt me enorm!!!
Veel geluk en liefs pamela.

hoi pamela,

Fijn dat je er wat aan hebt, das het leuke aan een forum, dat gesprekken tot verschillende zaken leiden.
goed te horen dat het beter gaat, mijn ervaring is dat veel (ex) verslaafden overal ineens mee willen stoppen, dat gaat niet, de terugval is zoveel groter dan en dat is zooo frustrerend.
het koppie en lichaam moeten echt revalideren hoor en dat kost tijd! ik snap heel goed dat het een klote gevoel is, slaaf van eigen lijf te zijn maar slaaf van eigen gedachten is erger (vind ik hoor) dus persoonlijk vind ik het niet zo slecht dat hij nog wat slikt.
probeer ook niet alles tegelijk op te lossen, deurwaarders, fam. banden e d , 1 ding tegelijk, want gooi je alles op 1 hoop, zakt de moed in je schoenen, als alles 1maal loopt, dan loopt het wel door!
z'n gevoel komt vanzelf langzaam weer terug, het is fijn dat bij jullie alles bespreekbaar is.
zo te lezen heb jezelf al heel wat voor je kiezen gehad en toch klink je zo positief, daaraan zie je maar, de mens kan veel hebben hoor! ik vind de hardste knokkers ook het leukste karakter hebben.
leuk dat je zo trots bent op je gezinnetje en ik wens je alle goeds en veel suc6.
joolie

nvt

Joolie-ah;
Het is zooooo waar wat je zegt met;"Probeer niet alles in een keer op te lossen".Ik ben daar een paar keer mee op m`n bek gegaan.Ik dacht;"Nu heb ik m`n best gedaan en nu moet alles goed zijn".ZO WERKT`T NIET !!! Het gevecht na`t stoppen is groter,vele malen groter,als`t stoppen !
Pamela,ik weet niet of je het doet maar,ga jezelf niet verwijten voor fouten die je zelf ooit gemaakt hebt ! Mijn vader was een hufter maar m`n moeder was zo lief dat zij het 100X goedmaakte ! Mijn broers waren schatten en ik was`t zwarte schaap.Mijn moeder verweet zichzelf(o.a.door de scheiding)dat ik zo was geworden door haar "fouten" niets is minder waar,m`n broers waren schatten en alleen ik was een "verschrikking".We maken allemaal "fouten",de een met dit de ander met dat,verwijt jezelf NOOIT voor je fouten,dit is verleden en hier kan je NOOIT meer iets aan veranderen ! Probeer te leren van je "fouten" en ze niet te herhalen,dat is alles wat iemand van je kan verwachten ! Ik wens jullie al wat goed,mooi en gelukkig is toe,heel veel sterkte;Eric.

hey eric!
ik sta dus nu al 2 weken op 0,
voel me vandaag prima, nou ja bijna dan...... heb vandaag voor het eerst weer eens achter het stuur gezeten en zelfs een stukkie op de motor weg geweest, toch wel fijn hoor.
wel ff bij de dok wat voor de n8 gehaald (zolpidemtartraat, nooit van gehoord maar het is niet verslavend en het helpt je de n88 door te komen, ik ga het vann8 proberen, dat is nl wel klote want 's nachts voel je alles zoveel erger.
maar tis mooi weer en ik ben niet stuk te krijgen (nu tenminste )
ik ga zelfs zo eten koken, dat heb ik al weken niet meer gedaan,normaal heb ik er een hekel aan maar nu heb ik er zelfs wel zin in.
liefs

Koken en motorrijden zijn 2 dingen die ik ook heel leuk vind.Ik moet alleen niet op een motor stappen want ik rij me de kreukels in ! Ik kook veel oosters,hou van lekker explosieve smaken.
Wel top dat je al zo ver bent,wat ook een goed rustmiddel is is melatonine,het werkt alleen voor een ieder anders.(Navragen bij de Dr.)Dit is ook niet verslavend en geeft je een;"ik heb`n dag op`t strand gezeten gevoel".Bij mij werkt`t zo-zo maar ik ken mensen die zweren erbij ! Ja dat niet kunnen slapen vind ik vreselijk,steeds naar`t plafonnetje kijken en niet kunnen slapen.Ik had dat altijd als ik een paar dagen ging trippen op house-parties,er ging dan ook vaak een pep-bom in (naast de LSD,Paddo`s ketamine enz.enz.) en dan weet je`t wel.Je slaap is ZOOOO belangrijk,dit zijn dingen die ik nu pas "begrijp" maar nooit rekening mee heb gehouden.Dit terwijl slaap zo belangrijk is voor een goed gevoel en ook voor kracht om te kunnen vechten ! Het doet mij echt goed dat ik zo`n positieve berichten van je hoor ! Het is echt niet onmogelijk om te stoppen,je moet alleen echt willen en het voor JEZELF doen ! Ik wens je(En Pamela)een heel fijn weekend toe.
Ga lekker wat leuks doen,je leeft maar een keer,en zet de bloemetjes lekker buiten !
DAT is iets wat ik wel "tof" vond van mijn verslaving,ik heb nu veel meer mensenkennis en ik waardeer sommige dingen die anderen misschien gewoon vinden veel meer ! Je leert ook echt wie je ECHTE vrienden zijn en wie de neppers ! Nou.............maak er een mooi weekend van,kop op,blijf strijden,en groetjes:Eric............

melatonine werkt niet bij mij, ik heb net mn slaappil op en zit te w88 tot hij gaat werken.
koken is zeker niet mn hobby, eten daaraantegen toch handig als je alles kunt eten en nooit aankomt.
ben er overigens van overtuigd noooooit meer wat te gebruiken, ik ben het echt ongroeid zoals nonna mij dat zo mooi zei.
ik laat morgen wel weten of ik geslapen heb

joolie-ah zei:

melatonine werkt niet bij mij, ik heb net mn slaappil op en zit te w88 tot hij gaat werken.
koken is zeker niet mn hobby, eten daaraantegen toch handig als je alles kunt eten en nooit aankomt.
ben er overigens van overtuigd noooooit meer wat te gebruiken, ik ben het echt ongroeid zoals nonna mij dat zo mooi zei.
ik laat morgen wel weten of ik geslapen heb

Klik om te vergroten...

Hé schat,

Je kan deze post ook bij het topic "Slaapproblemen na opiaatafkick" zetten, zodat anderen gericht info kunnen zoeken.Is maar een idee

Hoe heb je nu geslapen vannacht? Geniet lekker van je weekend en de zon, ga lekker naar buiten; dat gaan wij ook doen!

Dikke zoen,
R@

lieve r@,
hij staat er hoor, je was me voor

ik heb dus heerlijk geslapen, ik ga zo heerlijk van het zonnetje genieten, het wordt een prachtig weekend en ik voel me al zoveel beter, tuurlijk ben ik nog zweterig, nies en gaap ik nog veel maar het is heel goed te doen, het koppie is weer helder en vrolijk
en ondanks dat je best aan me kan zien dat ik een jas heb uitgetrokken staan mijn ogen weer helder, das al heel wat, de rest komt vanzelf wel, als ik foto's zie uit mijn herotijd schrik ik erger dan nu van mijn spiegelbeeld.

je ziet het pamela, er is leven na de dope! het kost wat tijd en veel energie maar waar een wil is...
veel suc6 nog en een heerlijk weekend toegewenst