pamela

"Hallo allemaal, Tjonge wat een reacties!!! Ik vind het ontzettend leuk om te lezen wat in de eerste instantie gewoon een "vraag"was , te weeg heeft gebracht! Zo goed hoe jullie hier allemaal met je emoties, gevoelens, ervaringen voor de dag komen!!! Ik neem mn petje voor jullie af! Telkens als ik hier weer ff komen kijken ben ik weer verbaasd. Over de inhoud van jullie verhalen, de adviezen en het medeleven wat hier zo overduidelijk naar voren komt! Voor een deel zal het wel komen net als erik zei dat je hier kan schrijven en niet hoeft te praten in het openbaar. Ik herken dat trouwens ook bij mezelf. Ik nam namelijk deel aan een gespreksgroep voor ouders van kinderen met een verslaving maar ben daarmee gestopt omdat ik daar toch mn ei niet kwijt kon. Ben toen op zoek gegaan en hier terecht gekomen en kan niet anders dan dat ik me hier prettig bij voel en veel leer! Het leuke vind ik dat van het ene naar het andere onderwerp wordt geswitch maar toch wel altijd betrekking heeft op het eigenijke probleem. Zodoende leer ik veel verschillende kanten te bekijken en kan ik weer een poosje verder en mn zoon ook weer dan! Even over mn zoon, het gaat goed met hem. Hij werkt echt heel goed, is nog wel op 2 suboxone omdat het afbouwen nog niet helemaal wil zoals hij gehoopt had. Ik heb zelf de indruk dat het lichamelijk net iets te veel is in combinatie met zn werk en zn gewone leventje. Omdat hij echt lichamelijk zwaar werk verricht is het moeilijk denk ik om helemaal zonder te gaan. Op het moment is het zo dat hij echt op tijd zn medicijnen in moet nemen omdat hij anders toch wel afkick verschijnselen krijgt en die hakken dan te veel in om hem nog gewoon te laten functioneren. Ook het transpireren is nog lang niet weg en soms wel enige irritatie.Zn gezichtsuitdrukking is wel veel ontspannender en zn lijf begint ook langzaam gezonder uit te zien. Hij zegt wel dat hij het nog erg moeilijk vind om echt gevoel te hebben bij dingen. Kan bv nog niet echt genieten van bv het mooie weer of van zn kinderen. Ziet het wel maar voelt het nog niet zo. Ik vind het eigenlijk wel knap dat hij dat zo zegt omdat het toch best moeilijk zal zijn om te zeggen dat je alles eigenlijk maar zo zo ervaart. Terwijl wij dan lopen te "zingen"van oh wat een heerlijke zonnetje! Of ik zo trots reageer op mn kleinkinderen. Om maar een paar voorbeeldjes te noemen. Hij is nu ook begonnen met gesprekken over de problemen rond zn gezin en dat zijn er best veel! Er is natuurlijk wel het een en ander gebeurt en er zal hard gewerkt moeten worden op dat gebied.Ook met zn vriedin en die is niet altijd even begripvol als we wel zouden willen. We hebben 4 kinderen in totaal en laatst zijn ze met zn 4en naar de bioscoop geweest en dat vond ik zo leuk!!! Voor het eerst sinds lange tijd dat ze iets zomaar spontaan met zn 4en gingen doen! Dat zijn de dingentjes die me dan ook op de been houden. Dat ze alle 4 ondanks wat er gebeurt is, zo spontaan iets ondernemen en dan ook plezier kunnen hebben! Voor mn zoon, maar ook van de anderen kinderen, die hem niet veroordelen en hem zn ding laten doen en hem weer helpen om terug te komen. Dan kan ik echt genieten! Dan denk ik ; ook al hebben we zoveel problemen gehad ze hebben altijd elkaar nog en kunnen elkaar altijd nog vinden.Ze hebben namelijk veel problemen meegemaakt, agressie, drugsgebruik van mijn kant en mn vriend, blijf van mn lijf huizen en toch als we zondags met zn allen aan tafel zitten voel ik echt een band met ieder van ons. Dan kijk ik naar ons allemaal en zie hoe hard we gewerkt hebben en waar het ons gebracht heeft en ben ik gelukkig! En dan geef ik dus op mijn manier mezelf een complimentje! Op het moment dat ik ze zie vertrekken met zn 4en naar de bioscoop of als we aan tafel zitten denk ik zo dat heb je goed gedaan! En aan alle mensen ik wil jullie graag bedanken voor de reacties ook al zijn ze niet altijd persoonlijk gericht, ze laten me nadenken over mezlef over mn zoon en over mn gezin en dat helpt me enorm!!! Veel geluk en liefs pamela."

"Hallo Mensen, Hoe is het met jullie allemaal?? Heb weer jullie reacties gelezen en bedenk me weer dat ik zelf toch wel te snel wil! Tja het zal gebrek aan ervaring zijn denk ik dan maar. Om ff uit te leggen; mn zoon is dus op dit moment bij ons in loondiest en doet het feitelijk ontzettend goed. Maar toen we laatst een paar dagen hem de volle verantwoordelijkheid hebben gegeven over een werk met 11 mensen ging het fout na 3 dagen. enerzijds was dat omdat we niet anders konden anderzijds dachten we dat we hem daarmee een pluim konden geven van; kijk wat je allemaal kan! en doet ! Jammer genoeg bleek het toch echt te veel voor hem en is hij vreselijk uit zn dak gegaan. Dan blijkt ook gelijk dat er nog een aantal dingen zijn waar hij aan werken moet. Misschien eis ik wel veel van hem want door zn dienstverband bij ons drukken we hem met zn neus op dingen die misschien ergens anders niet zo snel naar voren komen en bij ons wel omdat we hem kennen, en verwachten we ook van hem dat hij ermee aan de slag gaat. Zoals dus zijn aggresie onder controle houden.Dit is altijd wel moeilijk voor hem geweest. Hij heeft ook wel een cursus gedaan maar in de praktijk nog niet echt toegepast. Nou in ieder geval , confrontatie op het werk met uitvoerder, boel kort en klein geslagen, gescholden en toen de bouwplaats verlaten. Met als gevolg dat hij op veel plaatsen niet meer mag werken voor onze opdrachtgevers. Na gevraagd te hebben wat hij dacht dat de oorzaak is gaf hij aan dat hij het gevoel heeft dat zijn leven steeds hetzelfde is, opstaan werken, eten, gamen en that's it. Kan hem geen ongelijk geven want als je nog geen gevoel hebt bij alles wat je doet dan ervaar je het als steeds hetzelfde en sleur. Dat heb ik zelf ook nogal eens. Dan krijg ik behoefte aan een feestje en eens flink uit mn dak gaan.Of een of andere spectaculaire gebeurtenis ofzo. Kennelijk missen we dan de kick zeg maar?! Nou ja hij is toch met koninginnen dag naar amsterdam gegaan met onze jongste en een collega. Alleen is hij sindsdien dus niet meer op de methadonpost geweest wat hij dus eigenlijk wel had moeten doen! Heb zo een kwaad vermoede dat hij de urinecontrole probeert te ontwijken. Mede omdat hij nog genoeg medicijnen op voorraad heeft. Hoewel ik zn geld volgens mij redelijk in kaart heb ben ik toch bang dat hij iets heeft gedaan dat de controle bij de post niet positief kan bevestigen.Hoewel hij geld over had na koninginnen dag. Verder oogt hij eigenlijk beter! Hij is ook zondag met zn kids en zn vriendin op pas geweest naar een speeltuin. Morgen gaat hij dan voor het eerst weer werken. Al met al als ik dit zo terug lees denk ik ; er is wat gebeurt, toch best logisch gezien zijn achtergrond kan ik niet te veel van hem verlangen en dat heb ik wel gedaan. Maar toch een aandachtspuntje voor wat betreft de methadonpost!!!??????? En voor iedereen hier naturlijk : Doe je ding maar vooral houd vol! Liefs pamela"

"Hallo allemaal. Het is alweer een poosje geleden dat ik wat heb laten horen van de situatie bij ons maar geen bericht is goed bericht zeggen ze altijd. Hij is nu bijna 3 maanden bezig met afkicken en ook aan t afbouwen. Hij zit nu op 2 pillen suboxone per dag en dat gaat op zich redelkijk goed. Wel heeft hij ontzettend veel last van zweten 's nachts en ook nog wel van de paniek aanvallen. Soms kan hij niet goed slapen en spookt een beetje rond 's nachts.Werkt wel bijna 5 dagen in de week bij ons op de bouw. alleen als hij afspraken heeft met zn hulpverlening is hij vrij of een halve dag vrij. Dat betekend dus vroeg op ( half 6, 6 uur) en ongeveer 4 uur klaar met werken en naar huis. lange dagen dus met lichamelijk zwaar werk. Als hij thuis is is hij eigenlijk altijd aan het gamen. Dat geeft hem kennelijk de afleiding die hij nodig heeft. Het lijkt op het moment een soort tussen fase? Of het allemaal een beetje stil staat. Er wordt wel gewerkt aan zn schulden en hij werkt om zn geld te verdienen daarvoor en hij bouwt dan zn medicijnen af maar verder zie ik in hem zelf niet een soort ontwikkeling????Heb het idee dat hij een beetje met zn ziel onder zn arm rond loopt zeg maar. Een beetje afwachten, verdwaasd. Ik zie hem wel bezig maar toch met een uitdrukking van nou wat moet ik nou? I s dit het nou? Wat verwacht men van me? Allemaal vragen. Soms denk ik ook wel zijn het mijn vragen? Aan de andere kant denk ik dan : ja hij heeft wel een tijd een heel ander leven gehad en moet nu weer leren dit leven te leven!Leren gevoel te ervaren wat voor mensen die niet gebruiken "normaal "is. leren dingen te zien die hij niet meer zag. emoties verwerken. boosheid, liefde, verdriet,pijn en ga zo maar door. Voel ik het wel ? Lees ik op zn gezicht. wat moet ik ermee ?Hoe komt het dat ik al die tijd er niet mee bezig ben geweest? Zoveel vragen zoveel ??????? Staat tegenover dat ik zo ontzettend trots op hem ben!!!! Want hij doet het maar wel even!!!!! Voor iedereen die in hetzelfde proces zit .... veel liefde en geluk! Je verdiend het!!!!"

"Hoi erik, Ik ben blij met je reactie!!! Soms merk ik dat ik een beetje weg zak in het proces om het zo maar te noemen en dan moet ik weer ff tot orde geroepen worden! Ik heb wel eens het gevoel dat ik met hem mee ga lopen zo van ook met mn ziel onder mn armen lopen...... Het valt niet mee om je in te leven in de wereld van een persoon die aan het afkicken is! Ook al heb ik dan zelf wel enige ervaring met verschillende drugs ik heb het niet met heroine. Komt bij dat je je beseft dat je meekijkt vanaf de zijlijn en hij het zelf allemaal moet doen. Als ik zie hoe de jaren zich aftekenen op zijn gezicht ! Het leven dat hij geleefd, heeft dan doet dat pijn en wil ik het weg vagen voor hem. Zijn tanden beginnen nu tekenen van verval te krijgen, de een na de ander raakt aangetast. dat zijn vervelende dingen. Zeker voor hemzelf!!! Hij constateert het en weet dat hij er iets aan moet doen maar tegelijker tijd vindt hij dat ontzettend moeilijk. Het zijn al die dingentjes die je dan tegenkomt he. Met deze paas dagen doet hij wel actief mee aan de activiteiten. ik organiseer dan eitjes zoeken hier bij ons in de straat en hij en zn kinderen doen dan gezellig mee. Ook met eten bied hij zn hulp aan. Wat afbouwen betreft is hij verder dan de arts heeft gezegd. Hij slikt nu 1 pil minder dan opgegeven door de arts. Hij verteld dat dan wel gewoon aan ons maar niet aan de arts?! Hij geeft ook zelf wel aan wanneer het minder met hen gaat en wanneer het wat beter gaat. Maar ondanks deze dingen blijf ik het gevoel houden dat we niet echt kontact hebben. Ik neem het hem niet kwalijk maar als moeder zijnde ben je toch bang dat het verkeerd gaat. Dat heeft dan meer te maken met mijn eigen gevoel dan met zijn gevoel. VERDER denk ik dat er echt wel meer mensen zijn die jouw waarderen dan je eigenlijk denkt!!!!!!!!!!!!Voor jouw was er alleen maar je moeder die er altijd voor je was maar ik geloof dat er altijd nog iemand is die er OOK voor je is!!!! Misschien heb ik het mis maar ik denk dat mensen in dit soort situaties een focus hebben op de persoon die hun het dichtsbij staan en door de "waas" die over hun leven hangt, eventjes niet meer kunnen "zien "dat er ook nog andere mensen zijn die hun hun lot aan trekken!!! Maar hoe dan ook blijf je de goede dingen herrinneren! Ik weet dat ze langzaam weer boven komen al zijn ze nog zo klein! Het zijn de kleine dingen die het doen! Liefs pamela"

"Hallo allemaal, Relativeren is wat ik hier leer. En daar ben ik erg blij mee! Door hier zo nu en dan mn verhaaltje te doen en jullie reacties te lezen kan ik de dingen weer beter op een rijtje zetten voor mezelf.Dat hebt ik al eerder gezgd maar wil het toch nog ff melden! Dat zal voor jullie ook gelden maar ik vind het toch wel bijzonder dat er op dit gebied zo een kontact kan zijn met mensen die ik eigenlijk helemaal niet ken. Ik probeer naast mijn zoon te lopen als zijnde een wandelstok voor de wandeling van zijn leven.En soms merk ik dat hij niet weet hoe hij de wandelstok moet vasthouden en ik niet weet hoe ik hem het handvat voor moet houden.En zo strompelen we samen voort..... En inderdaad iedereen in de wereld maakt fouten. Alleen denk ik dat fouten er zijn om van te leren en ik wil misschien dat hij een beetje te snel leert. en leg voor mezelf ook de lat erg hoog zo. Beschouw waarschijnlijk zijn "falen"( begrijp me niet verkeerd) als mijn falen. Maar eigenlijk wil ik alleen maar zeggen dat ik het als moeder zijnde ontzettend verrot vind om mn zoon in zo een gevecht te zien!!!!Ben denk ik niet de enigste. De onmacht van zn gezicht lezen doet pijn! Maar ik wil niet dat mijn pijn , zijn pijn wordt! Dus daarom ben ik zo blij met dit forum! Hier kan ik dan even mn hart luchten en de dingen ter harte nemen die jullie schrijven en mezelf een spiegel voorhouden. Dan kan ik hem de wandelstok weer voorhouden zodat hij hem weer goed kan vasthouden en we weer verder kunnen. Dan begrijp ik beter wat er in hem omgaat als hij de woorden niet kan vinden of het moeilijk vind om met mij erover te praten ( want dat is ook niet makkelijk altijd) Ik ben er toch van overtuigd dat iemand in dit soort situaties een persoon nodig heeft die volledig achter hem of haar staat om eruit te komen. Ook al is degene niet thuis in dat wereldje. Om nog even terug te komen op zijn therapie vooor agressie, dat was eigenlijk een wasse neus om het zo maar te zeggen. er waren uiteindelijk te weinig deelnemers en dus zat hij met 2 mensen de cursus te doen en is er weinig behandeld. Punt is dat hij zelf veel agrssie heeft mee gemaakt in zn jeugd en denk dat daar het probleem uit voort komt. Soms kan hij er eigenlijk heel goed mee omgaan .bv als er iemand in zn omgeving is die bedreigd wordt maar als hij zelf boos wordt dan is het hek van de dam om het zo maar te zeggen. Geloof dat hij het wel herkend maar er nog niet toe in staat is om het een halt toe te roepen. Ik denk zelf dat dit een probleem is waar hij pas later mee aan de slag kan gaan, helemaal omdat nu blijkt dat hij toch nog heel erg bezig is met de invulling van zn dagpatroon en daar ook nog wel moeite mee heeft. Liefs voor allemaal!!! Liefs voor allemaal!!!"

"Hallo allemaal, Wil toch ook weer even positief nieuws brengen! Moederdag was natuurlijk in aantocht en mijn dochter van 19 is met het idee gekomen om een portret foto te laten maken van al mn kinderen. Zij is dus de aanstichster van het idee maar omdat ze zelf in oosterhout woont kon ze alleen mee om de foto te laten maken en heeft mn zoon verder alles afgehandeld. Het leuke en positieve hieraan vind ik dat ze nog nooit eerder met zn 4en op zo een foto zijn geweest dus voor mij is dat erg leuk! Maar vooral dat mn zoon dus de taak op zich heeft genomen om van de 103 foto's die er genomen zijn de beste uit te zoeken bij de fotograaf! hij moest dus heel bewust kijken naar wat hij het leukste en mooiste vond! En dat bleek niet makkelijk! De een na de ander had wel iets wat niet in goede aarde viel. Maar wat me ook is op gevallen is dat hij sindsdien meer bezig is met zn eigen kinderen!!!! Neemt tijd voor ze als ze hier zijn, besteed aandacht aan ze! speelt met ze!!!! Zorgt voor ze en overlegt op zijn manier met zn vriendin!!! En ik heb het gevoel dat hij door die foto actie het belang heeft meegekregen van het familie gevoel ,saamhorigheid, en het belang van herstellen! Nou een mooier kado had ik niet kunnen krijgen!!! En het is zo mooi om te zien op die foto hoe ze zichzelf zijn en toch zo bijelkaar horen! Voor jullie misschien een beetje vreemd dit maar als je onze geschiedenis zou kennen zou je het wel begrijpen! En het zijn dan de kleine dingentjes die het weer doen! Nog even over die aggresie , ik denk dat je gelijk hebt. Mensen die vanuit een theorie aggresie behandelen kunnen zich geen voorstelling maken van het werkelijke gevoel bij mensen die er mee moeten leren omgaan! Ik zie het zo, een plant heeft gezonde wortels nodig om "mooi "te zijn, als er 1 wortel verrot is, moet je hem extra zorg en liefde geven om de hele plant weer "mooi "te krijgen, gezond te krijgen. Dan kun je zeggen ik geef hem elke week 1 keer aandacht. Maar dat werkt niet. Beter lijkt mij het de plant konstant te observeren en goed te bekijken wat heeft hij/zij nu nodig? en hoe ga ik dat aan hem/haar geven?Ik ben feitelijk de wortel van mn zoon en kan hem het beste bestuderen. Ik weet welke wortel rot is en moet nu zoeken hoe ik zn gezonde wortels zo kan bewerken dat hij weer helemaal gezonde wortels krijgt!Ik ben degen die hem zijn voeding kan aanbieden. Maar ik kan daarbij wel hulp zoeken bv via jullie! Want ik ben ook niet alwetend. En voor alle moeders die hetzelfde meemaken als ik : wanhoop niet!!!! Er is altijd hoop!!! Dag lieve mensen"

"Hallo allemaal, Hallo irez, Ik wil toch even zeggen dat ik echt niet zo lief ben hoor!!!Ik kan echt wel hele hoge eisen stellen aan mensen omdat ik ervan overtuigd ben dat een ieder het aan zichzelf verplicht is zich te ontwikkelen. Dat vindt ik omdat ikzelf wel het een en ander meegemaakt heb en je alleen door jezelf te ontwikkelen op elk niveau( emotioneel,inteligentie,spiritueel) kan leren van je fouten! Zijn het fouten kan je je dan afvragen? Wat me opvalt is dat bijvoorbeeld..... Erick steeds schrijft dat hij het zwarte schaap in zijn gezin was. Maar wat betekend dat nu eigenlijk? Is dat de mening van zn familie leden of is dat zijn eigen mening??? Als het zijn eigen mening is dan klopt zijn advies naar ons ( lees degene die deel nemen aan dit forum) niet!!!Omdat hij zelf steeds aangeeft dat je van je fouten moet leren en iedereen fouten maakt, maar intusseen bestempeld hij zichzelf als het zwarte schaap???? (meet kennelijk dus veel fouten?) Wie heeft bepaald dat de dingen die hij gedaan heeft in zn leven "zwart"zijn? Is hij daarom slechter of anders? Omdat hij afweek van de normen die in dat gezin werden gehandhaafd? Wat is een "zwart schaap"? Sorry erick maar ik moest het toch ff kwijt!!!! Ik beschouw mn zoon niet als het zwarte schaap van ons gezin eerlijk gezegd. Ik bekijk hem als een eigen persoonlijkheid die een andere weg heeft gekozen om zichzelf te leren ontdekken. Dat ik het niet eens ben met die manier is helaas jammer voor mij en de rest van ons gezin maar het is niet anders. En ondanks dat hij die weg heeft gekozen kan ik ook weer op mijn beurt daarvan leren! Natuurlijk vindt ik het niet altijd leuk om dingen te zien waar ik het niet eens mee ben! Ik vind het moeilijk om hem te zien vechten! Maar ik heb soms wel het idee dat mensen vergeten dat ook al praten we over gebruik van drugs ( hard) er altijd een persoon achter zit!!!!!!! Het is in mijn ogen niet alleen de drugs waar al die mensen problemen mee hebben. Het zijn mensen met een verhaal!!!Een leven, een persoonlijkheid, een achtergrond!!!!!een toekomst!!! En lieve mensen hier allemaal wat ik toch ook nog eens wil zeggen: praat vooral over wat je aan het doen bent!!! Ook al ben je nog aan het gebruiken, sluit je zelf niet af! sluit je naasten niet buiten!probeer kontact te maken door te vertellen wat je doet elke dag!!! Dit maakt het voor je naasten zoveel makkelijker om je te begrijpen! om je in jouw wereld te begeven! Dat kan de weg zijn om een stapje te zetten in het afkicken, openheid, begrip, maar in de eerste instantie begrip van beide kanten!!! Ik zelf heb veel geleerd door de dingen die ik gehoord heb van mn zoon! Over hoe hij aan zn geld kwam, waar hij zn spul haalde, hoe hij zich voelde als hij niets had,de stres, de personen van dichtbij zien waar hij van kocht. Raar misschien maar ik was nieuwsgierig naar zn leventje! Ik wilde weten wat hij deed! ging me erin verdiepen. En vervolgens realiseren hoe moeilijk het voor hem was en hoe zwaar!!!Met eigen ogen heb ik gezien hoe een mede gebruiker in de problemen kwam en heb hem geholpen door kleine praktische dingen voor diegene te regelen. Laat mensen zien wat jullie wereld is! Dan komt er veel meer begrip!Zie jezelf niet als een aaneenschakeling van fouten!!!Of als ( zoals erick zegt) het zwarte schaap!Het is absoluut géén verwijt hoor erick!!!! Maar je moet volgens mij wel iets positiever worden!!!! En voor wat mn zoon betreft: het gaat GOED !!!Zijn werk doet hij echt heel goed en zijn relatie neemt hij onder de loep. kontact met zn kinderen wordt steeds beter. Financieel begint hij steeds meer interessen te tonen. maakt plannen voor zn vakantie. komt iets meer in kontact met andere mensen.gaat weer regelmatig naar de post want hij heeft nog wel medicijnen.slaapt over het algemeen redelijk goed. Dus eigenlijk zijn we allemaal heeeeel tevreden!!! Nu voor iedereen; veel liefs en geluk!!!! en voor degen die ook afkicken of al vrij zijn VOL HOUDEN! Pamela"

"Hai allemaal en rara, Tijdje niets laten weten hier maar geen bericht is goed bericht ! Maar het gaat dus goed hier! We zijn allemaal druk met veel dingen en een daarvan is mn zoon natuurlijk. Hij gaat echt met stappen vooruit! Is bezig met zn relatie, werk, sociale kontacten,andere manier van ontspanning zoeken ( vissen) voetbal kijken i.p.v gamen, nieuwe kleren gekocht!, enz, enz ... Hij moet nu nog 34 uur werkstraf doen in zn vakantie en dat is dan weer ff lullig omdat ie dan weer ff terug wordt geworpen op dat gene wat er allemaal gebeurt is maar daardoor kan hij ook weer nadenken over hoe het was met hem en hoe het nu is met hem! Ik was van de week jarig en de mensen die op visite kwamen zeiden allemaal dat hij er goed uit ziet!Nou beter compliment kan hij niet krijgen! ook kontact met zn kinderen vind ik erg vooruit gegaan! Zelfs zo goed dat toen we ze terug gingen brengen naar hun moeder de jongste zei dat hij niet naar mama wilde! Dus duidelijk een positiefe vooruitgang gezien alles wat er gebeurt is in het verleden. De andere kinderen gaan ook goed met alles om. Het is leuk om te zien hoe hij met mn jongste zoon omgaat. Ze gaan af en toe samen op pad en gamen wat samen en dat vind ik dan leuk om te zien dat ze elkaar weer kunnen vinden ook al was er een zeg maar even afwezig door zn drugs problemen. Nou dit was het even kort want ik moet nog het een en ander doen voor vandaag. groetjes aan iedereen en veel liefs."

"Hallo mensen, Nou op de een of ander manier gaat er iets verkeerd ls ik een reactie wil plaatsen op jullie reactie!Dit is de 3e poging! In de eerste plaats bedankt voor jullie reactie. Casstle craig kende we al en hebben daar ook info over gedaan maar ervan af gezien omdat er wat haken en ogen aan zaten vanwege de situatie van mn zoon . Hij heeft namelijk ook nog 2 kids en wil die graag blijven zien. Verder gaat het redelijk gezien de omstandigheden en stellen we de doelen per dag bij. Hij de zijne en ik de mijne! Gister 4 keer op de metha post geweest voor hij eindelijk kon beginnen. Duurde een beetje lang voor het eindelijk zo ver was en was wel een beproeving voor hem! Behoorlijk ziek toch wel ondanks dosering van 6 mg Suboxone. Vandaag weer op de post geweest en 6 mg gekregen en voor de middag er 1 mee naar huis gekregen.Morgen weer bij de dok komen op de post en kijken hoe hij is ingesteld. Ze hebben al aan gegeven dat hij misschien vanaf donderdag voor meer dagen kan mee krijgen! Nu veel zweten , "wiebel"benen, geirriteerd snel, slapeloosheid, algehele K*T gevoel! Soms bij ons in de huiskamer , soms "lekker' in zn bed. Hij heeft nu zo iets van bekijk het per dag, weet dat het klote is op dit moment en verder zien we wel. Ik kijk van de zij lijn met hem mee en doe verder alleen wat hij eventueel aangeeft. Wat inhoud mee gaan naar de post en bed verschonen en eten maken voor zover hij er trek inheeft. Naast de Suboxone neemt hij om de 5 uur 2 paracetamol en dat schijnt een beetje te helpen. Morgen weer een dag mensen! Groetjes pamela"