#1
Ben een tijdje niet op het forum geweest omdat ik af ging kicken van de meet.
Ben 7 weken in een kliniek in Schotland geweest omdat ik wist dat ik de afbouw thuis na 30 jaar niet zou gaan redden.
Heb het zeker zwaar gehad en heb momenten gehad dat ik dacht: ik trek het niet meer, ik ga naar huis.
Maar ik zat daar in the middle of nowhere en was niet eens in staat om m''n koffer te pakken en naar het vliegveld te gaan.
Nu, bijna 3 mnd. clean, voel ik me best goed en ben blij dat ik eindelijk van de meet af ben.
Maar het duurde best een tijd en was zooo moe, uitgeput gewoon. Plus onrustgevoel en dat vreselijke onbehaaglijke gevoel. Als je op de bank hing dacht je; nee, dit is het ook niet. En als je dan op bed ging liggen dat was het ook niet, nergens voelde je je comfortabel.
Het enige wat nog wel blijft is een paar keer per dag niezen, af en toe wat kramp(magnesium helpt zeker) en enorme gaapaanvallen die gewoonweg niet zijn te stoppen. Ook wel last sávonds na het eten van een opgeblazen gevoel in m'n maag en soms nog wat onrust.
Maar het weegt niet meer op tegen wat het is geweest, het gaat nu echt een stuk beter.
En het niezen, gapen etc. kan maanden duren, maar vind dat niet het ergste.
Het belangrijkste vind ik dat ik m'n energie weer meer terug heb. Want dat wekenlange uitgeputte gevoel en tot net in staat zijn om de dagelijkse dingen te doen(met heel veel moeite hoor) vond ik het meest ellendige, samen met het onbehaaglijke onrustgevoel. Dacht soms echt'; weet niet of ik dit nog lang volhoud. Maar het gaat op een gegeven moment echt beter.
Je moet alleen veel geduld hebben(laat dat nou niet m'n sterkste punt zijn)!
Ik dacht eigenlijk alleen maar; ik wil nooit meer meet gebruiken. Ik ga er ook nooit meer van afkicken, dat trek ik niet meer. Ik mis er ook niks aan eigenlijk, voel me niet veel anders nu.
Maar ben wel eindelijk bevrijd .
Ben 7 weken in een kliniek in Schotland geweest omdat ik wist dat ik de afbouw thuis na 30 jaar niet zou gaan redden.
Heb het zeker zwaar gehad en heb momenten gehad dat ik dacht: ik trek het niet meer, ik ga naar huis.
Maar ik zat daar in the middle of nowhere en was niet eens in staat om m''n koffer te pakken en naar het vliegveld te gaan.
Nu, bijna 3 mnd. clean, voel ik me best goed en ben blij dat ik eindelijk van de meet af ben.
Maar het duurde best een tijd en was zooo moe, uitgeput gewoon. Plus onrustgevoel en dat vreselijke onbehaaglijke gevoel. Als je op de bank hing dacht je; nee, dit is het ook niet. En als je dan op bed ging liggen dat was het ook niet, nergens voelde je je comfortabel.
Het enige wat nog wel blijft is een paar keer per dag niezen, af en toe wat kramp(magnesium helpt zeker) en enorme gaapaanvallen die gewoonweg niet zijn te stoppen. Ook wel last sávonds na het eten van een opgeblazen gevoel in m'n maag en soms nog wat onrust.
Maar het weegt niet meer op tegen wat het is geweest, het gaat nu echt een stuk beter.
En het niezen, gapen etc. kan maanden duren, maar vind dat niet het ergste.
Het belangrijkste vind ik dat ik m'n energie weer meer terug heb. Want dat wekenlange uitgeputte gevoel en tot net in staat zijn om de dagelijkse dingen te doen(met heel veel moeite hoor) vond ik het meest ellendige, samen met het onbehaaglijke onrustgevoel. Dacht soms echt'; weet niet of ik dit nog lang volhoud. Maar het gaat op een gegeven moment echt beter.
Je moet alleen veel geduld hebben(laat dat nou niet m'n sterkste punt zijn)!
Ik dacht eigenlijk alleen maar; ik wil nooit meer meet gebruiken. Ik ga er ook nooit meer van afkicken, dat trek ik niet meer. Ik mis er ook niks aan eigenlijk, voel me niet veel anders nu.
Maar ben wel eindelijk bevrijd .
