Spring naar hoofdinhoud
DRUGSFORUM.NLNext Generation
DRUGSFORUM.NL

Een onafhankelijk platform voor eerlijke informatie over psychoactieve middelen sinds 2002.

Navigatie

Partner

T
Trimbos Instituut
Samenwerking voor preventie
© 2002-2026 DrugsForum.nl - Gemaakt door de community, voor de community.
Home
Forums
Wiki
Trip Tracker
Leden
Zoeken
Over ons
Huisregels
Wiki
Trip Tracker
Privacy
Zoeken
InloggenRegistreren
HomeForumsSSRI en hoesttabletje

SSRI en hoesttabletje

171 antwoorden
49 weergaven
18-5-2026
b
bierLid
01-01-2024, 00:00
#1
njirem zei:
Bier.

Ik heb dit topic eens doorgelezen en denk dat je mogelijk kampt met een post traumatische stress stoornis. Gelet op je neiging tot zelfdestructief gedrag, het enerzijdse gevoel van zwakte maar wel de drang om op je wenken bediend te worden maar alle adviesen uit de wind slaat (dit forum, ouders, psych), dissociatie en depressieve perioden, ga ik uit van borderline met narcistische trekken.

Je bent hard opweg om in een crisis terecht te raken, als je er al niet middenin zit.
Je uitingen op dit forum getuigen van een beperkte grip op de realiteit, wat kan duiden op een (rand)psychose, wat tevens een kenmerk is van ptss/bps.

Ik hoop dat je de goede keuze maakt voordat het mis gaat omdat:

A: je kampt met een ziekte die je omgeving niet snapt, waardoor je zelf destructieve gedrag kan leiden tot onbegrip en woede.
B: je te jong bent om te kunnen overzien dat je er uit kan komen en anders mee kunt leren omgaan.
c: drugsgebruik je situatie zal kunnen verslechteren tot een punt dat je er niet meer uit kan komen. (verslaving, psychose, hersenbeschadiging)

Lieve bier

Neem geen drugs
Vertel de waarheid, wees eerlijk, dat moet je doen voor jezelf maar ook voor je omgeving omdat zij dit niet verdienen!
Accepteer behandeling
Geloof in genezing

Succes
Klik om te vergroten...

Bent u psychiater?
n
njiremLid
01-01-2024, 00:00
#2
Nee ik ben iemand die het pijnlijk vind om zo'n jonge meid te zien die zo gebukt gaat onder een flinke portie ellende waar zeker wat aan te doen is.
Ik heb ook het nodige meegemaakt in mijn leven, en heb heel lang rond gelopen waar jij ook mee rond loopt, noem me maar een ervaringsdeskundige.
En ik heb alleen maar mijn vermoedens, ik ken je niet persoonlijk, maar op internet is het misschien makkelijker voor jou om eerlijk te zijn en daarom denk ik toch wel een redelijk passend plaatje van je te kunnen schetsen.
Waar het mij om gaat is of je wat aan mijn woorden hebt gehad en of je er wat van herkend?
Kan en/of wil je er wat mee doen?

En hoe gaat het nu trouwens met je? Voel je je al wat beter en belangrijker gebruik je drugs op het moment?

Groetjes!
b
bierLid
01-01-2024, 00:00
#3
njirem zei:
Nee ik ben iemand die het pijnlijk vind om zo'n jonge meid te zien die zo gebukt gaat onder een flinke portie ellende waar zeker wat aan te doen is.
Ik heb ook het nodige meegemaakt in mijn leven, en heb heel lang rond gelopen waar jij ook mee rond loopt, noem me maar een ervaringsdeskundige.
En ik heb alleen maar mijn vermoedens, ik ken je niet persoonlijk, maar op internet is het misschien makkelijker voor jou om eerlijk te zijn en daarom denk ik toch wel een redelijk passend plaatje van je te kunnen schetsen.
Waar het mij om gaat is of je wat aan mijn woorden hebt gehad en of je er wat van herkend?
Kan en/of wil je er wat mee doen?

En hoe gaat het nu trouwens met je? Voel je je al wat beter en belangrijker gebruik je drugs op het moment?

Groetjes!
Klik om te vergroten...

Ik heb de laatste tijd allerlei tests ondergaan en nu komt er (weer) pdd-nos uit. Wat ik dus eigenlijk al wist. Ik heb geen mcdd blijkt uit de tests en ook geen andere psychische stoornis. En nee het gaat nogsteeds geen fuck beter.
n
njiremLid
01-01-2024, 00:00
#4
PDD-NOS is helaas wel een psychische aandoening, alleen moet je je goed realiseren dat je het hebt en niet bent.
Een milde depressie is overigens net zo goed een psychische aandoening als PDD-NOS, evenals een angststoornis, ADHD enz enz.

Waarom gaat het geen fuck beter?

Vraag je jezelf eens af of je actief wilt veranderen?

Kies je ervoor om drugsvrij te blijven of heb je er scheit aan?
Laat je je door woede en angst beheersen of kies je ervoor de strijd ermee aan te gaan?

Wie is nou de baas, jouw gezonde verstand of dat stofje in je hersnenen dat nou eenmaal niet helemaal werkt zoals je het graag zou willen?

Laat je je verzieken door de 'hoofdpijn' of ga je op zoek naar een 'paracetamol'?

Wordt je gedrag beloond en voel je je er beter door, of laat je jezelf gaan waarna je nog dieper wegzakt?

Goed van je dat je je wel laat testen!
Dat is al een signaal dat je toch wel degelijk wilt veranderen (je overweegt verandering), en nu komt je aan bij de fase waarin je moet besluiten om er voor te gaan! (actieve verandering).

Dat zal moeilijk worden, maar eh, het moeilijk hebben ken je nou wel dus waarom zou je dat niet proberen toe te passen op iets waar je hoofdwaarschijnlijk baat bij zal hebben,

Want je wilt toch beter worden? :)


Heb je een schriftelijke test gedaan icm met een gesprek met een psychologe waaruit nu voor de 2e keer de diagnose PDD-NOS is gekomen.
En was die test er puur op gericht om te kijken of je PDD-NOS hebt of kan er ook een andere diagnose uit voort komen?

Misschien kan je overwegen om je voor een paar weekjes op te laten nemen in een kliniek voor psychiatrie & verslaving.
Daar kan je tot rust komen, veilig drugsvrij raken en wordt je gediagnostiseerd door een heel team die met een frisse blik naar jou problematiek kijkt.

Nou succes en rustig aan! :wave:
P
Patty BrardLid
01-01-2024, 00:00
#5
Wat is een normale dosis codeïne die ik zou kunnen proberen? 200ml ofzo? De vorige keer had ik zo'n kleiner flesje en daar merkte ik nauwelijks iets van.
P
Patty BrardLid
01-01-2024, 00:00
#6
Ik probeer 200ml :)
P
PetrovicLid
01-01-2024, 00:00
#7
Ah Bier, je hebt je oude topic gevonden! :)
D
DerangedLid
01-01-2024, 00:00
#8
Hele prestatie voor zo'n dom kind.
b
bierLid
01-01-2024, 00:00
#9
Is de combinatie met citalopram echt wel zo schadelijk? Kleven er wel zulke grote risico's aan? :stoned:
D
DioneLid
01-01-2024, 00:00
#10
bier zei:
endor zei:
Van 1 keer een foute combinatie heb je niet veel kans op serotonine syndroom.
Ik ken wel een paar mensen die aan de anti depressiva zitten , en dan nog MDMA gaan nemer erop , en ze lijken nog perfect in orde te zijn.

Nu wat mijn persoonlijk probleem is , dat ik anti psychotica neem (risperdal)
En als ik die genomen heb , en daarna drugs neem , merk ik er echt wel bijna niets van.
Maar ok , dit staat los van het topic.
Klik om te vergroten...

Ad werkt toch helemaal niet met mdma? Mdma zorgt ervoor dat de serotonine tijdelijk sterk verhoogd wordt afgegeven, en citalopram zorgt ervoor dat de serotonine juist langer in de hersenen blijft. Merkte die mensen er toen wel iets van? Maar mdma is natuurlijk een heel ander soort drug dan dxm. DXM blokkeert de serotonine juist helemaal. Maar ik weet niet hoe groot de kans op het serotoninesyndroom is?
Klik om te vergroten...

Het kan twee kanten op gaan met de combi mdma & ssri's; of het werkt niet/nauwelijks of het werkt veel heftiger dan jij van te voren in kunt schatten. Kans op serotoninesyndroom is groot en het is gewoon ontzettend dom om t toch te gaan proberen, dat is letterlijk spelen met je leven. En zelfs als je er niet aan dood gaat, kom je er zoveel slechter uit, dat wil je ECHT niet.

Wat de oorspronkelijke vraag betreft, de enige die hierover uitsluitsel kan geven is je arts of apotheker. Anti depressiva's zijn geen speelgoed, als je dit slikt blijf dan ver weg van iedere vorm van drugs als je serieus wilt werken aan het verbeteren van je levenskwaliteit. Je slikt niet voor niets een anti depressiva, als je ook maar 1 hersencel in je hoofd hebt zitten blijf je gewoon van drugs af zolang je anti depressiva slikt. Nadat je daarmee gestopt bent kun je eventueel wel weer een keer drugs nemen, hoewel je dat niet direct moet doen. Maar zo tussendoor even op eigen houtje stoppen om drugs te nemen is fakking dom, dan slik je de ad voor niets en kun je weer helemaal opnieuw beginnen..
b
bierLid
01-01-2024, 00:00
#11
[SF] Safiertje zei:
Ben je in therapie of krijg je je medicijnen van een huisarts? Als je niet in therapie bent laat je dan alsjeblieft doorverwijzen naar het GGZ. Is er bij jou een psychische stoornis vastgesteld? Ik bedoel t niet lullig, maar als ik je posts zo lees kan ik maar twee conclusies trekken; een psychische stoornis of aandachtstrekkerij (wat ook weer onderdeel kan zijn van een stoornis). Ik ben natuurlijk geen psychiater en ik 'ken' je alleen van je posts, dus misschien zit ik er gigantisch naast. Maar hoe dan ook lijkt t me heel erg de moeite waard om hulp te zoeken als je dat nog niet gedaan hebt. Ik herken heel veel in jou. Toen ik jouw leeftijd had zag ik t ook allemaal niet meer zitten, ik had ook geen echte vrienden, voelde me heel erg eenzaam, werd op school genegeerd en zocht afleiding in alles wat ik maar kon vinden wat verdoofde inclusief automutilatie. Gelukkig had ik toen geen toegang tot drugs, anders had ik hier misschien niet meer gezeten. In tegenstelling tot wat sommige mensen hier zeggen gaat dat niet altijd over als je ouder wordt en is t niet altijd 'maar' de puberteit. Achteraf gezien begon in die tijd mijn bipolaire stoornis tot uiting te komen. Ik heb op latere leeftijd heel hard geprobeerd om al die gevoelens en emoties en die eenzaamheid weg te drukken met heel veel drugs, excessief geld uitgeven etc. Maar geloof me, het helpt niet. Het haalt tijdelijk de scherpe randjes van je pijn, maar uiteindelijk maakt het t alleen maar erger dan t al was. Ik heb er ruim 10 jaar voor nodig gehad om tot die conclusie te komen en heb voor t eerst serieuze hulp gezocht. Of althans, die heb ik al veelvuldig gehad, maar je moet wel bereid zijn om aan jezelf te werken wil die prof zorg daadwerkelijk helpen. En nu kan ik eindelijk zeggen dat ik de toekomst positief tegemoet kan zien, ook al is t nog een heel erg lange weg. Ik weet niet waarom ik dit alles typ, ik heb t idee dat je er niets mee zult doen, maar als er ook maar een heel kleine kans is dat je hierdoor na gaat denken en eens verstandige beslissingen gaat maken dan heb ik bereikt wat ik wilde. Het leven is een heel mooi iets. Je kunt je tijd verdoen met nadenken over hoe kut het is, maar je kunt ook alles doen wat in je macht ligt om te proberen er toch iets van te maken. Als je positief denkt en anderen positief benaderd zul je merken dat je ook meer positieve dingen overkomen en anderen jou ook positiever benaderen. Jij bent degene die bepaalt of je leven mooi is of een hel en niemand anders. Oh en @ alle andere forumers; ga haar nou alsjeblieft geen drugs of wat dan ook aanraden, ze slikt medicijnen en wat voor jou veilig kan zijn kan voor haar misschien wel dodelijk zijn. Wil je dat op je geweten hebben??
Klik om te vergroten...

Ik zit in therapie bij een behandelcentrum voor jongeren met autisme (Ik heb pdd-nos). Ik heb nou gesprekken en daarnaast zit ik ook bij een psychiater, van dezelfde organisatie. Maar die wil de citalopram niet verhogen aangezien de bijwerkingen die ik op het begin had, en wil ook niets sterkers als oxazepam voorschrijven. Over een tijdje krijg ik ook nog sociale vaardigheidstraining, maar dat zou nog best een hele tijd kunnen duren voordat dat begint, dat weet ik niet. Ik weet niet of ik behalve pdd-nos en depressie nog een andere psychische stoornis heb. Ik heb vorig jaar wel een periode gahad dat ik bijna in een psychose zat, toen zat ik nog bij een andere psychiater, en die had me gelijk risperdal voorgeschreven. Volgens hem had ik een beginnende psychose. Toen ik op het begin de risperdal slikten werkten het wel, ik werd wat rustiger in mijn hoofd. Maar na een maand voelde ik mij 'leeg'. Op een gegeven moment had ik nog amper de kracht om mijn tanden te poetsen. Iedere avond zat ik te huilen op de bank, dus toen heb ik samen met mijn moeder besloten om te stoppen met de risperdal, omdat het echt niet langer ging. Later bleek dus dat de psychiater mijn moeder de schuld gaf dat ze me van de risperdal 'afgepraat' zou hebben. Dat is dus niet zo. Als je bij die psychiater binnenkomt word je gewoon depressief, ookal was je het daarvoor nog niet. Ik ga daar nooit meer heen. Lul. Ik heb het idee dat de psychiater die ik nu heb een stuk beter is, ik heb echt het idee dat hij me ongeveer wel begrijpt. Hij werkt ook alleen maar met jongeren met autisme. Maar toch heb ik het idee dat ik hier nog weinig tot niets mee opgeschoten ben. Maar wat kan hij nog meer doen dan praten en die medicijnen voorschrijven? Niets toch? Ik zie op dit moment helemaal geen uitweg, ik leef van dag tot dag. Ik praat ook eens in de zoveel tijd met een vertrouwenspersoon op school, dat zijn altijd heel bijzondere gesprekken. Zij had het ookal over men gedachtes opschrijven, gaan hardlopen enz. Ze zei dat ze hoopt dat ik de juiste weg kies, de juiste beslissing neem. En dat als ik thuis kom en helemaal zou willen stoppen met denken, dat ik er dan aan denk wat zei gezegd heeft. Dat is fijn. Ik zou vaak helemaal willen stoppen met om me heen te kijken naar wat er allemaal gebeurd. Maar toch weet ik van binnen dat het verkeerd is, maar toch doe ik het vaak. Ik zou gewoon niet weten wat ik anders moet... Ik heb zoveel stress elke dag... Ik wil even weg zijn...
E
Exceptional InsightLid
01-01-2024, 00:00
#12
[SF] Safiertje zei:
Je slikt niet voor niets een anti depressiva, als je ook maar 1 hersencel in je hoofd hebt zitten blijf je gewoon van drugs af zolang je anti depressiva slikt.
Klik om te vergroten...
Nou bier, die kun je in je zak steken.
b
bierLid
01-01-2024, 00:00
#13
Maar ik heb gewoon fucking zin om even helemaal weg te zijn. Is er echt geen andere manier? Hardlopen niet, dat heb ik vanmiddag nog gedaan totdat ik bijna moest kotsen, maar ik voel me geen ruk beter. Ik wil weer trippe.
e
endorLid
01-01-2024, 00:00
#14
bier zei:
Maar ik heb gewoon fucking zin om even helemaal weg te zijn. Is er echt geen andere manier? Hardlopen niet, dat heb ik vanmiddag nog gedaan totdat ik bijna moest kotsen, maar ik voel me geen ruk beter. Ik wil weer trippe.
Klik om te vergroten...

Willen is geen oplossing.
Verzet jouw gedachten en pak geen dope meer , als je er al zo van af hangt.
b
bierLid
01-01-2024, 00:00
#15
endor zei:
bier zei:
Maar ik heb gewoon fucking zin om even helemaal weg te zijn. Is er echt geen andere manier? Hardlopen niet, dat heb ik vanmiddag nog gedaan totdat ik bijna moest kotsen, maar ik voel me geen ruk beter. Ik wil weer trippe.
Klik om te vergroten...

Willen is geen oplossing.
Verzet jouw gedachten en pak geen dope meer , als je er al zo van af hangt.
Klik om te vergroten...

Wat moet ik dan? De hele avond kanker onrustig voor me uit zitten staren? Niet meer proberen te denken? Dissociëren?
e
endorLid
01-01-2024, 00:00
#16
bier zei:
endor zei:
bier zei:
Maar ik heb gewoon fucking zin om even helemaal weg te zijn. Is er echt geen andere manier? Hardlopen niet, dat heb ik vanmiddag nog gedaan totdat ik bijna moest kotsen, maar ik voel me geen ruk beter. Ik wil weer trippe.
Klik om te vergroten...

Willen is geen oplossing.
Verzet jouw gedachten en pak geen dope meer , als je er al zo van af hangt.
Klik om te vergroten...

Wat moet ik dan? De hele avond kanker onrustig voor me uit zitten staren? Niet meer proberen te denken? Dissociëren?
Klik om te vergroten...

Denk je nu zelf niet dat dat jouw eigen fout is?
En denk je niet dat dat vanzelf voorbij gaat?
Grow up , life's a bitch if you are one to.
D
DioneLid
01-01-2024, 00:00
#17
bier zei:
Ik zit in therapie bij een behandelcentrum voor jongeren met autisme (Ik heb pdd-nos). Ik heb nou gesprekken en daarnaast zit ik ook bij een psychiater, van dezelfde organisatie. Maar die wil de citalopram niet verhogen aangezien de bijwerkingen die ik op het begin had, en wil ook niets sterkers als oxazepam voorschrijven. Over een tijdje krijg ik ook nog sociale vaardigheidstraining, maar dat zou nog best een hele tijd kunnen duren voordat dat begint, dat weet ik niet. Ik weet niet of ik behalve pdd-nos en depressie nog een andere psychische stoornis heb. Ik heb vorig jaar wel een periode gahad dat ik bijna in een psychose zat, toen zat ik nog bij een andere psychiater, en die had me gelijk risperdal voorgeschreven. Volgens hem had ik een beginnende psychose. Toen ik op het begin de risperdal slikten werkten het wel, ik werd wat rustiger in mijn hoofd. Maar na een maand voelde ik mij 'leeg'. Op een gegeven moment had ik nog amper de kracht om mijn tanden te poetsen. Iedere avond zat ik te huilen op de bank, dus toen heb ik samen met mijn moeder besloten om te stoppen met de risperdal, omdat het echt niet langer ging. Later bleek dus dat de psychiater mijn moeder de schuld gaf dat ze me van de risperdal 'afgepraat' zou hebben. Dat is dus niet zo. Als je bij die psychiater binnenkomt word je gewoon depressief, ookal was je het daarvoor nog niet. Ik ga daar nooit meer heen. Lul. Ik heb het idee dat de psychiater die ik nu heb een stuk beter is, ik heb echt het idee dat hij me ongeveer wel begrijpt. Hij werkt ook alleen maar met jongeren met autisme. Maar toch heb ik het idee dat ik hier nog weinig tot niets mee opgeschoten ben. Maar wat kan hij nog meer doen dan praten en die medicijnen voorschrijven? Niets toch? Ik zie op dit moment helemaal geen uitweg, ik leef van dag tot dag. Ik praat ook eens in de zoveel tijd met een vertrouwenspersoon op school, dat zijn altijd heel bijzondere gesprekken. Zij had het ookal over men gedachtes opschrijven, gaan hardlopen enz. Ze zei dat ze hoopt dat ik de juiste weg kies, de juiste beslissing neem. En dat als ik thuis kom en helemaal zou willen stoppen met denken, dat ik er dan aan denk wat zei gezegd heeft. Dat is fijn. Ik zou vaak helemaal willen stoppen met om me heen te kijken naar wat er allemaal gebeurd. Maar toch weet ik van binnen dat het verkeerd is, maar toch doe ik het vaak. Ik zou gewoon niet weten wat ik anders moet... Ik heb zoveel stress elke dag... Ik wil even weg zijn...
Klik om te vergroten...

Wat naar dat je zo'n slechte ervaring hebt gehad met die psychiater. Medicatie is een lastig iets, het kan heel lang (soms wel jaren) duren voor je de juiste medicijnen hebt gevonden die voor jou goed werken. Risperdal werkte voor jou dus duidelijk niet. Dat hij daar zo op reageert is belachelijk en heel onprofessioneel. Ik ben niet heel goed bekend met pdd-nos, maar als ik het me goed herinner horen daar toch geen psychoses bij? Ik kan je aanraden om nog een second opinion aan te vragen bij een andere psychiater. Ik heb zelf heel veel psychiaters en psychologen versleten en er is nu eindelijk na een paar jaar een duidelijker beeld van wat ik heb. De onderzoeken zijn nog niet geheel afgerond (duurt al een paar maanden en word door 4 mensen onderzocht om zekerheid te krijgen) maar ik heb sowieso een dubbele diagnose en waarschijnlijk zelfs een drievoudige diagnose (bipolaire stoornis, borderline persoonlijkheid en heel waarschijnlijk add). Nou hoeft dat bij jou natuurlijk niet t geval te zijn, maar het kan nooit kwaad om het door iemand anders nogmaals te laten beoordelen. Heel veel psychische stoornissen overlappen elkaar en lijken op elkaar. Daarom is t vaak heel lastig om direct een juiste diagnose te stellen. Als die diagnose er eenmaal is kun je er echt wat aan gaan doen. Ik heb er voor gekozen om medicatie en therapie te combineren (hoewel het nog niet duidelijk is of dat deeltijd therapie of meer is) en heb net het eerste medicijn van t lijstje geprobeerd. Voor mij werkte dat niet en dus begin ik over een maand met een ander medicijn. Net zolang totdat het medicijn gevonden is wat voor mij het beste werkt. Want medicijnen werken voor iedereen anders, ook al hebben al die mensen dezelfde stoornis. Dat je citalopram niet verhoogd wordt vanwege de bijwerkingen kan ik goed snappen. Om dezelfde reden ben ik gestopt met lithium. Met een lage dosis had ik al enorme bijwerkingen en dan is t gewoon niet verstandig. Zijn er geen andere medicijnen die je kunt proberen? Wat je op t einde zegt begrijp ik heel erg goed. Ik herken dat gevoel ontzettend. Het enige wat ik je aan kan raden is afleiding zoeken in iets leuks, bijvoorbeeld tekenen of muziek maken of wat je dan ook maar leuk vind en vooral heel veel praten. Al is t maar op een lotgenoten website. Eén van mijn beste vriendinnen heeft dezelfde diagnose als ik en t is zo ontzettend fijn om met iemand te kunnen praten die je t niet uit hoeft te leggen allemaal. Wellicht dat jij ook zo'n iemand kunt vinden op een website of bij bijvoorbeeld groepstherapie. Ik weet niet of je nu therapie hebt in je eentje of in een groep, maar als je het in je eentje hebt is t misschien een idee om aan te kaarten dat je graag daarnaast ook groepstherapie wilt. Werkt heel verhelderend en je voelt je vaak veel minder alleen staan.
b
bierLid
01-01-2024, 00:00
#18
Nee, het gaat niet voorbij, het word alleen maar erger.
e
endorLid
01-01-2024, 00:00
#19
bier zei:
Nee, het gaat niet voorbij, het word alleen maar erger.
Klik om te vergroten...
Dat maak je jezelf wijs.
Of je bent overgevoelig ervoor.
Dan zou je echt moeten stoppen.
Probeer toch eens tot dat besef te komen.
Ik word er ziek van.
En vooral voor jouw onrespectvol gedrag tegenover jouw ouders.
Is dit allemaal niet door een bepaalde frustratie? die je uitoefent op andere mensen?
b
bierLid
01-01-2024, 00:00
#20
endor zei:
bier zei:
Nee, het gaat niet voorbij, het word alleen maar erger.
Klik om te vergroten...
Dat maak je jezelf wijs.
Of je bent overgevoelig ervoor.
Dan zou je echt moeten stoppen.
Probeer toch eens tot dat besef te komen.
Ik word er ziek van.
En vooral voor jouw onrespectvol gedrag tegenover jouw ouders.
Is dit allemaal niet door een bepaalde frustratie? die je uitoefent op andere mensen?
Klik om te vergroten...

Ja, dat is zo. Maar over het algemeen ben ik best respectvol naar men ouders toe. Ik had/heb verdriet, dat reageerde ik op men moeder af. Daar heb ik nou ook met haar over gesproken. Over het algemeen heb ik een best goede band met me ouders en met me zusje. Maar toch voel ik me vaak onbegrepen.
Ik wil niet meer omkijken naar wat gebeurd om me heen, ik wil alles vergeten, leven in mijn eigen wereldje. Ik wil me niet meer door elke dag heen te hoeven knokken. Ik wil niet meer vechten. Ik heb geen vrienden (meer) met wie ik kan praten, ik praat nauwelijks nog op school. Ik ben zoiezo al niet iemand die makkelijk met iedereen contact maakt. Ik staar vaak, zonder dat ik het in de gaten heb. Elke dag voel ik me ellendig, ontzettend onrustig en gestressed. Ik wil alles weer even vergeten, me goed voelen.

Een reactie plaatsen

Je moet ingelogd zijn om te kunnen reageren op dit onderwerp.

InloggenRegistreren
12345...9
AI Samenvatting

"AI Samenvatting is momenteel niet beschikbaar (Service offline)."