Verminderde werking cannabis met risperidon

Re: Dopamine wordt niet meer gestimuleerd

MeejheM zei:

ik heb zelf risperdal voorgeschreven gekregen en voelde me net een mummie ofzo. als ik een film keek die ik echt vet vond kreeg ik er geen beetje emotie uit, nog geen glimlach, terwijl ik wel genoot van de film.

ik heb nu seroquel(quetiapine) en dat bevalt al een stuk beter. overstappen was een kwestie van de risperdal afbouwen in 2 weken, en in die zelfde 2 weken de seroquel opbouwen tot een volgens het boekje vergelijkbare dosering. ik ben een paar dagen erg duf geweest van de seroquel waar ik aan moest wennen, maar nu ben ik erg tevreden. mn dopamine werkt ook nog steeds, ik heb ook geen erg hoge dosering seroquel. ik heb geen psychose of iets dergelijks.

dat is al bijna 10 jaar geleden. tegenwoordig heb je weer een hele hoop nieuwe antipsychotica. ik zou zeggen, doe zelf je onderzoek, en probeer een goed onderbouwd verhaal neer te leggen bij je behandelende arts.

ik ben nog steeds tevreden met de seroquel, alleen ken ik die nieuwere middelen niet. misschien moet ik ook maar eens wat research gaan doen.

Klik om te vergroten...

Misschien moet ik dan ook eens kijken wat er gebeurd als ik overstap op een ander antipsychoticum zoals abilify of seroquel. Ik had namelijk ook ergens gelezen dat ze soms het restless leg syndroom ontstaan door rispridon of ander a.p. weer kunnen verminderen. Echter ben ik erg huiverig geworden over a.p. , en heb ook geen zin om het ene middeltje na het andere te proberen. Daarbij moet ik waarschijnlijk weer eerst door een hel heen met afbouwen van de risperidon eer ik kan overstappen op een andere Van sommige a.p. is bewezen dat ze geen interacties hebben met cannabis. Wat jij vertelt over risperidon is heel herkenbaar. Ook al blow ik bewijze van 10 joints en kijk ik een film of luister ik naar muziek, er komt amper emotie bij kijken. Daardoor kijk ik amper nog tv of luister ik amper nog naar muziek. En muziek was mijn alles, maar het raakt me niet meer. Zelfs de beste hardcore tracks geven amper nog kippenvel. Ik krijg er eerder een verdrietig of rot gevoel bij. En omdat ik van niks meer kan genieten, maar mijn omgeving nog wel, sluit ik me helemaal af van vrienden etc.. Klinkt misschien een beetje egoistisch? Maar ik voel me niet meer thuis tussen de mensen die wel ergens van kunnen genieten.

Achteraf gezien. Toen de huisarts het mij voorschreef , zat er een vrouwelijke arts in opleiding naast hem. En toen mijn vorige huisarts over risperidon begon, zag ik een niet veel goed belovend blik in de ogen van de arts in opleiding. Ze liep zelfs geen stage bij die arts, maar bij een andere arts. Alleen omdat die andere arts op vakantie was, was ze tijdelijk aanwezig bij mijn vorige arts zijn praktijk . Ze moest waarschijnlijk mee gaan in zijn beleid, en misschien mag ze daar verder helemaal niks op inbrengen? Op dat moment stond ik er ook niet echt bij stil, maar achteraf? Ja, ik zag een bepaalde blik in haar ogen. Toen ze mij even alleen sprak, zei ze tegen mij: je moet zelf maar kijken of je het inneemt, meestal werkt het niet. Misschien was dat een soort van tip of hint, ik weet het niet? Kan ook zijn dat de wiet mij paranoide laat denken? :P Aangezien ik in mijn theorie er nog steeds vanuit ga dat mijn vorige huisarts het met een ander achterliggend doel heeft voorgeschreven, dan als spierverslapper. Hij was zo ernstig tegen mijn cannabisgebruik, dat ik dit te verdacht vind. Het is zijn goed recht om als arts tegen cannabisgebruik te zijn. Maar zijn opzet om mij dwangmatig te laten stoppen met wiet door antipsychotica voor te schrijven, gaat mij iets te ver. Althans dit is mijn theorie, ik zeg niet dat ik de plank volledig mis kan slaan, maar toch....

Sinds ik Risperidon ben gaan gebruiken, worden mijn ogen niet meer rood, en ook niet versuft of wallen onder mijn ogen als ik een joint rook. Op zich is dit wel prettig, want kan nu een amnesia joint roken, en in de trein stappen, en niemand zal aan mij zien dat ik stoned ben. Anderzijds betekend dit volgens mij dat de cannabis niet meer werkt zoals het hoort. Thc is een psychoactive stof. (de naam zegt het al) Risperidon is antipsychotica. Eigenlijk zeg ik hier mee dat ik altijd een beetje psychotisch was. Maar ik ervoer dat net zoals vele blowers als prettig. Ik vind het ook niet echt psychotisch, maar meer prettig gestoord.

Dopamine wordt niet meer gestimuleerd

De meeste blowers kennen het gevoel wel bij een jointje. De goosebumps ? (kippenvel) als je je lievelings muziek draait ? Compleet euforisch? Ik was dagelijks mijn dopamine aan het belonen, en dat vond ik prettig. Maar wie was ik eigenlijk als ik nooit geen cannabis was gaan roken? Was ik dan wel zo gelukkig? Hoort een normaal mens zich dagelijks euforisch te voelen? Was het slechts een onderdrukker? Ik voelde me er wel prettig bij 17 jaar lang! Maar ook dit heeft vermoedelijk Risperidon om zeep geholpen? Mijn goosebumps zijn weg, en ik wordt niet meer euforisch. Ach ja ik was in die 17 jaar ook geen scheet gewend, had helemaal niks zwaars meegemaakt en het ging eigenlijk allemaal veel te goed, voordat mijn zus ziek werd. Misschien heeft die omslag ook wel een hoop op gang gebracht.

Re: Dopamine wordt niet meer gestimuleerd

ik heb zelf risperdal voorgeschreven gekregen en voelde me net een mummie ofzo. als ik een film keek die ik echt vet vond kreeg ik er geen beetje emotie uit, nog geen glimlach, terwijl ik wel genoot van de film.

ik heb nu seroquel(quetiapine) en dat bevalt al een stuk beter. overstappen was een kwestie van de risperdal afbouwen in 2 weken, en in die zelfde 2 weken de seroquel opbouwen tot een volgens het boekje vergelijkbare dosering. ik ben een paar dagen erg duf geweest van de seroquel waar ik aan moest wennen, maar nu ben ik erg tevreden. mn dopamine werkt ook nog steeds, ik heb ook geen erg hoge dosering seroquel. ik heb geen psychose of iets dergelijks.

dat is al bijna 10 jaar geleden. tegenwoordig heb je weer een hele hoop nieuwe antipsychotica. ik zou zeggen, doe zelf je onderzoek, en probeer een goed onderbouwd verhaal neer te leggen bij je behandelende arts.

ik ben nog steeds tevreden met de seroquel, alleen ken ik die nieuwere middelen niet. misschien moet ik ook maar eens wat research gaan doen.

Ik heb beide topics even samengevoegd, kwamen allebei ongeveer op hetzelfde voor.

Psychedelibee zei:

Ik heb beide topics even samengevoegd, kwamen allebei ongeveer op hetzelfde voor.

Klik om te vergroten...

Bedankt! Deze 2 verhalen kunnen goed samen.

Re: Dopamine wordt niet meer gestimuleerd

MeejheM zei:

ik heb zelf risperdal voorgeschreven gekregen en voelde me net een mummie ofzo. als ik een film keek die ik echt vet vond kreeg ik er geen beetje emotie uit, nog geen glimlach, terwijl ik wel genoot van de film.

ik heb nu seroquel(quetiapine) en dat bevalt al een stuk beter. overstappen was een kwestie van de risperdal afbouwen in 2 weken, en in die zelfde 2 weken de seroquel opbouwen tot een volgens het boekje vergelijkbare dosering. ik ben een paar dagen erg duf geweest van de seroquel waar ik aan moest wennen, maar nu ben ik erg tevreden. mn dopamine werkt ook nog steeds, ik heb ook geen erg hoge dosering seroquel. ik heb geen psychose of iets dergelijks.

dat is al bijna 10 jaar geleden. tegenwoordig heb je weer een hele hoop nieuwe antipsychotica. ik zou zeggen, doe zelf je onderzoek, en probeer een goed onderbouwd verhaal neer te leggen bij je behandelende arts.

ik ben nog steeds tevreden met de seroquel, alleen ken ik die nieuwere middelen niet. misschien moet ik ook maar eens wat research gaan doen.

Klik om te vergroten...

@ MeejheeM,

Je kan dus wel gewoon tijdens het afbouwen van de ene antipsychotica, opbouwen met de andere?
Ik kreeg hier maar zeer weinig informatie over gevonden. De informatie die ik gevonden had gaf aan dat je van elke antipsychotica helemaal clean moet zijn , voordat je met de andere begint. Of heb jij je hart laten monitoren tijdens die switch?

Ik heb mijn hart niet laten monitoren. ik gebruikte zo'n 2 jaar risperidon.

om over te stappen heeft mijn arts toen uitgerekend hoeveel quetiapine gelijk stond aan mijn dosering risperidon. ik ben toen begonnen met risperidon afbouwen naar 0 in twee weken, en tegelijkertijd opbouwen van een vergelijkbare dosering quetiapine. na 2 weken gebruikte ik dus geen risperidon meer en enkel quetiapine.

ik gebruikte een vrij lage dosis antipsychotica als prikkelremmer. geen normale of zware dosis, en geen psychotische klachten gehad.

ik ben geen arts en het is ongeveer 10 jaar geleden. ik kan me geen echte details herinneren. volgens mij had ik geen bijwerkingen, en ben ik na 1 week en na de volgende nog bij de psychiater langs geweest. volgens mij ging ik in die tijd toch al elke week.

de reden was dat ik een week van huis was zonder mijn medicatie mee te nemen, en dat ik toen van een vriendin seroquel(quetiapine) gebruikte, omdat we dachten dat het wel hetzelfde was, maar de quetiapine mij veel beter beviel.

mijn arts vond het geen slim verhaal, maar was best bereid mijn recept te switchen.

Even toevoegen:

Dit soort dingen kun je zelf uitzoeken, maar als je zelf geen recepten kan schrijven kun je ze net zo goed, of beter nog, bij je behandelend arts neerleggen. daar moet je toch langs, en die heeft meer ervaring hopelijk dan wat informatie van internet.

Ook is het belangrijk dat je arts je gewoon face to face ziet, en in kan schatten hoe het met je gaat.

Als dat nog steeds je huisarts is raad ik je aan om je te laten doorverwijzen naar een psychiater.

Aripiprazol en Lurasidone zijn nieuwe atypische antipsychotica. Ze werken minder sederend, hebben minder effect op je prolactin level en ze hebben een positievere werking op je stemming. Ze zijn echter wel een stuk of 2.50 euro per pil

MeejheM zei:

Even toevoegen:

Dit soort dingen kun je zelf uitzoeken, maar als je zelf geen recepten kan schrijven kun je ze net zo goed, of beter nog, bij je behandelend arts neerleggen. daar moet je toch langs, en die heeft meer ervaring hopelijk dan wat informatie van internet.

Ook is het belangrijk dat je arts je gewoon face to face ziet, en in kan schatten hoe het met je gaat.

Als dat nog steeds je huisarts is raad ik je aan om je te laten doorverwijzen naar een psychiater.

Klik om te vergroten...

Daar houdt mijn huisarts mij dus in tegen om het feit dat ik cannabis rook.
Inmiddels zijn we wel een andere weg ingeslagen, door een orthopedagoge in te schakelen.

Wat nog steeds heel bizar is , is dat ik na mijn val gedeeltelijk van mijn klachten af ben. (en ik ben echt niet op mijn hoofd gevallen) Alleen mijn voet flink gekneusd. Wat er daarna precies is gebeurd, waardoor de andere klachten naar de achtergrond zijn gegaan of deels verdwenen zijn is echt een raadsel en behoorlijk mysterieus? Ik heb echt een tijdje lekker in mijn vel gezeten na de val, en ik voelde me min of meer gewoon weer de oude mijzelf (zoals ik was) Risperidon lijkt ook ineens minder te vloeken met cannabis dan ik steeds dacht. Wat ik hier denk uit geleerd te hebben is dat mijn klachten grotendeels toch geestelijk van aard zijn, terwijl ik lichamelijk steeds van alles voelde.

Misschien is dit echt een domme vraag? Maar kan het zijn dat als je flink pijn gedaan hebt, dat er dan bepaalde stofjes vrij komen, of meer worden aangemaakt dan anders, waardoor er verandering in de hersenen plaats kan vinden?

Dat kan zeker! Als je je flink pijn doet maakt je lijf namelijk allemaal pijnstillers aan (allemaal verschillende soorten endorfinen), daar kun je je ontzettend fijn van gaan voelen. Dus als jij je enkel flink gekneusd hebt ofzo dan kan het zeker zo zijn dat je je een paar dagen lang veel vrolijker dan normaal hebt gevoeld.

Die endorfinen zijn precies ook de redenen dat sommige mensen zich laten vastbinden, of zich blauw laten meppen. Alleen dan heet het BDSM en het fijne gevoel heet dan "spacen" (en daar zijn dan weer varianten van als subspace, masospace, ropespace etc, want een andere activiteit zorgt ook voor n net ander gevoel).

Het klopt dus ook dat dat gevoel weer weg ging. Want als je voet geneest is er minder pijnstilling nodig. Dus krijg je ook minder 'bijeffecten' van je lichaamseigen pijnstillers.

Vlindertje91 zei:

Dat kan zeker! Als je je flink pijn doet maakt je lijf namelijk allemaal pijnstillers aan (allemaal verschillende soorten endorfinen), daar kun je je ontzettend fijn van gaan voelen. Dus als jij je enkel flink gekneusd hebt ofzo dan kan het zeker zo zijn dat je je een paar dagen lang veel vrolijker dan normaal hebt gevoeld.

Die endorfinen zijn precies ook de redenen dat sommige mensen zich laten vastbinden, of zich blauw laten meppen. Alleen dan heet het BDSM en het fijne gevoel heet dan "spacen" (en daar zijn dan weer varianten van als subspace, masospace, ropespace etc, want een andere activiteit zorgt ook voor n net ander gevoel).

Het klopt dus ook dat dat gevoel weer weg ging. Want als je voet geneest is er minder pijnstilling nodig. Dus krijg je ook minder 'bijeffecten' van je lichaamseigen pijnstillers.

Klik om te vergroten...

Dankzij jouw reactie ben ik me toch eens wat meer gaan verdiepen in endorfine. En wat blijkt?

Endorfine speelt een belangrijke rol in de hersenhormonen. Endorfine brengt de de volgende hersenhormonen in balans: Serotonine, Dopamine, Oxytocine, GABA en Acetylcholine.
Daarnaast is endorfine het snelst werkende anti stress hormoon, en speelt het een rol in een hele hoop meer belangrijke processen in het lichaam. Voor diegene die daar eens interesse in hebben kunnen de functies van endorfine op deze pagina lezen: http://www.centrumintegralegeneeskunde. ... ndorfines/

Daarnaast vraag ik me wel af of er verschil zit in onverwachtse pijn, of pijn waar je op voorbereid bent?

LowDosisNaltrexon proberen of sporten , of toch maar sm?

Ik ben erg versuft. Vooral in de ochtenden. ( ik slaap veel )
Mijn behoefte om te blowen is enorm gedaald. (ik kom er gewoon niet aan toe)
Ook mijn caffeine behoefte is flink afgenomen.
Eetlust is afgenomen.
Klachten algemeen zijn flink afgenomen.
Gewicht neemt af.
Behoefte alprazolam is meer stabiel.

Op zich lijkt het medicijn best gunstig. Maar de omslag is erg wennen. Ik dacht zelf dat het allemaal heel langzaam zou herstellen, maar binnen enkele dagen vond er een complete omslag plaats.
Ik zou wel weer graag wat meer energie willen voor overdag. (meer uplifting) en dan zou het voor mij een prima middel zijn denk ik. Jammer alleen dat de versuftheid in de afgelopen week niet is afgenomen, maar flink toegenomen.

Maar nogmaals: Dat versufte effect heeft ook zo zijn voordelen.

Ik gebruik quetiapine al meer als 10 jaar, dus het is moeilijk te zeggen wanneer de sedatieve effecten verdwijnen, en of ze helemaal verdwijnen, ik ben ondertussen niet anders gewend.

Ik kan me herinneren dat ik me ongeveer 2 weken duf heb gevoeld nadat ik op 4 maal 50mg per dag zat. volgens mij kan ik me dat soort details nog herinneren omdat ik dit verhaal natuurlijk vaker verteld heb, toen het nog wat verser in het geheugen zat.

Natuurlijk gebruik jij een andere combinatie middelen en medicijnen, maar als ik het zo lees klinkt het redelijk positief.

- minder blowen
- minder cafeïne
- algemene klachten afgenomen
- behoefte alprazolam is meer stabiel

Wat je gewicht is weet ik niet, en of dat omhoog of omlaag moet weet ik ook niet, dus dat kan gunstig zijn, maar als je een laag gewicht of ondergewicht hebt is verminderde eetlust niet zo handig.

Ik krijg wel meer eetlust van quetiapine, ik neem s'avonds als ik ga slapen(niet wanneer...) meer quetiapine in, en dan heb ik nog wel eens dat ik net in bed lig en snel nog even naar beneden naar de koelkast loop voor wat hartigs.

Als je nu een week gebruikt zit nog niet de volle concentratie quetiapine in je bloed die bij je dosis hoort dacht ik, dat duurt ongeveer 2 weken.

de dufheid neemt echt wel af, en dat vind ik zelf soms ook jammer, maar ik ben nu zo actief en ondernemend dat wat sedatie geen kwaad kon, daar heb ik zelf middelen voor, wat niet echt gezond is.

welke dosering heb je, en hoe gaat het verder?

Het gaat wel redelijk meejhem. Ik vraag me eigen nu een beetje af hoe Andre Kuijpers zich moet voelen als hij een half jaar of langer in de ruimte is geweest, en dan ineens terugkomt op aarde?
Vat je hem een beetje? :P

Versuftheid begint iets af te nemen, maar het kan ook heel goed dat de zon vandaag daar invloed op heeft.

In mijn geval is het gunstig als ik wat gewicht verlies. Ik weeg nu 114.1 kilo. Maar ik heb 129.6 kilo gewogen. Maar dmv dietiste, en mijn voeding aanpassen ben ik binnen een half jaar 11 kilo afgevallen. Nu ik mijn avondmalen oversla, is er binnen 1 week nog eens 4-5 kilo vanaf gegaan.

Ik gebruik 2 x 25 mg per dag.

Hoe dan ook ben ik van die risperidon af, da's nu een feit. Nooit gedacht dat dat ooit nog zou lukken.

Oh ja... Ik heb het wel heel snel koud de laatste tijd. Ik ga maar al te graag onder de dekens liggen.

ik vat je wel, maar dat zijn bij mij flarden van herinneringen...

als je 4-5 kilo per week af blijft vallen moet je wel echt iets daaraan doen, dat tempo is veel te hoog. het lijkt misschien handig als je kilo's kwijt wil, maar je put je lijf echt heel zwaar uit.

Hoeveel dagen gebruik je nu hoeveel quetiapine?

Hoelang heb je die andere medicatie gebruikt, en wanneer ben je ermee gestopt of af gaan bouwen?

Je zit nu denk ik ook enigszins in de tussenfase, waarbij de de quetiapine nog niet opgebouwd is in je lichaam, en je misschien van je vorige middel(en) nog ontwenningsverschijnselen ervaart.

Het is nu lastig om conclusies te trekken. Misschien bevalt quetiapine op de lange termijn ook niet, en moet je naar de nieuwere generatie middelen kijken als abilify(aripiprazole) etc.

Ik heb in mijn achterhoofd het idee dat je niet voor niets antipsychotica voorgeschreven kreeg voor kramp, en dat je het achterste van je tong niet laat zien. Hoe dan ook heb je voor zover ik zie niet meer nagedacht over blowen, of in elk geval niks hier erover geschreven, dat lijkt mij een goed teken.

Ik hoor het wel.

Dinsdagavond 5 april zit ik precies op 2 weken 2 x 25 mg per dag.

Risperidon heb ik ongeveer 3 jaar gebruikt. Eerst op 4 mg per dag , later op 1,75 mg per dag.

Ik heb een directe switch gedaan. Dus de avond dat ik mijn 1 mg risperidon in zou nemen, ben ik quetiapine gaan innemen, en daarna heb ik risperidon niet meer aangeraakt.

Betreft de risperidon: Ik heb echt niks te verbergen. Hij (huisarts) heeft in zijn verweer naar het tuchtcollege geschreven: Omdat hij van mening was, dat risperidon gunstig zou kunnen werken tegen de spierklachten, en tevens omdat ik raar gedrag in zijn praktijk vertoonde. Echter, ik weet helemaal niet wat ik die beste man heb aangedaan? Ik ben niet agressief geweest, of een gevaar voor hem geweest, noch dreigingen. Het enigste wat ik deed was hem voor gek verklaren dat al mijn klachten aan cannabis verweet.

Nu inmiddels 3 weken verder en het gaat uitstekend!
Zo een beetje alles wat risperidon veroorzaakte is verdwenen. Ik ben veel rustiger geworden, stemmingen zijn redelijk, cannabisbehoefte is wat afgenomen (maar ik blow nog steeds te veel), caffeinebehoefte is afgenomen, vreetkicks zijn minder geworden, minder piekeren, urine incontinentie verdwenen, minder angstig, beven/trillen is flink afgenomen, blijvend zeurend hongergevoel flink afgenomen, duizeligheid bij opstaan afgenomen, minder prikkels van buitenaf, minder stressgevoelig, ook heb ik bij lange na niet het meer idee/gevoel dat antipsychotica met cannabis vloekt. Mijn gebruik van alprazolam ligt echter nog wel iets aan de te hoge kant. 6 x 0,5 mg per dag. Maar nu is het gebruik wel stabieler. 2 x ' s ochtend's 2 x ' s middags 2 x 's avonds. Soms had ik voor 14:00 uur s' middags al 6 stuks achter mijn kiezen.

S' ochtends na de eerste inname van quetiapine ga ik nog wel regelmatig 2-3 uurtjes verder slapen. Maar mijn zweetvoeten zijn nog steeds niet verdwenen.

Ik begrijp nu wel beter waarom jij een ander beeld op antipsychotica hebt, dan dat ik dat had.
Waarschijnlijk hoorde die risperidon gewoon echt niet in mij thuis. (verkeerd uitgepakt?)