Verminderde werking cannabis met risperidon

Het gaat wel redelijk meejhem. Ik vraag me eigen nu een beetje af hoe Andre Kuijpers zich moet voelen als hij een half jaar of langer in de ruimte is geweest, en dan ineens terugkomt op aarde?
Vat je hem een beetje? :P

Versuftheid begint iets af te nemen, maar het kan ook heel goed dat de zon vandaag daar invloed op heeft.

In mijn geval is het gunstig als ik wat gewicht verlies. Ik weeg nu 114.1 kilo. Maar ik heb 129.6 kilo gewogen. Maar dmv dietiste, en mijn voeding aanpassen ben ik binnen een half jaar 11 kilo afgevallen. Nu ik mijn avondmalen oversla, is er binnen 1 week nog eens 4-5 kilo vanaf gegaan.

Ik gebruik 2 x 25 mg per dag.

Hoe dan ook ben ik van die risperidon af, da's nu een feit. Nooit gedacht dat dat ooit nog zou lukken.

Oh ja... Ik heb het wel heel snel koud de laatste tijd. Ik ga maar al te graag onder de dekens liggen.

ik vat je wel, maar dat zijn bij mij flarden van herinneringen...

als je 4-5 kilo per week af blijft vallen moet je wel echt iets daaraan doen, dat tempo is veel te hoog. het lijkt misschien handig als je kilo's kwijt wil, maar je put je lijf echt heel zwaar uit.

Hoeveel dagen gebruik je nu hoeveel quetiapine?

Hoelang heb je die andere medicatie gebruikt, en wanneer ben je ermee gestopt of af gaan bouwen?

Je zit nu denk ik ook enigszins in de tussenfase, waarbij de de quetiapine nog niet opgebouwd is in je lichaam, en je misschien van je vorige middel(en) nog ontwenningsverschijnselen ervaart.

Het is nu lastig om conclusies te trekken. Misschien bevalt quetiapine op de lange termijn ook niet, en moet je naar de nieuwere generatie middelen kijken als abilify(aripiprazole) etc.

Ik heb in mijn achterhoofd het idee dat je niet voor niets antipsychotica voorgeschreven kreeg voor kramp, en dat je het achterste van je tong niet laat zien. Hoe dan ook heb je voor zover ik zie niet meer nagedacht over blowen, of in elk geval niks hier erover geschreven, dat lijkt mij een goed teken.

Ik hoor het wel.

Dinsdagavond 5 april zit ik precies op 2 weken 2 x 25 mg per dag.

Risperidon heb ik ongeveer 3 jaar gebruikt. Eerst op 4 mg per dag , later op 1,75 mg per dag.

Ik heb een directe switch gedaan. Dus de avond dat ik mijn 1 mg risperidon in zou nemen, ben ik quetiapine gaan innemen, en daarna heb ik risperidon niet meer aangeraakt.

Betreft de risperidon: Ik heb echt niks te verbergen. Hij (huisarts) heeft in zijn verweer naar het tuchtcollege geschreven: Omdat hij van mening was, dat risperidon gunstig zou kunnen werken tegen de spierklachten, en tevens omdat ik raar gedrag in zijn praktijk vertoonde. Echter, ik weet helemaal niet wat ik die beste man heb aangedaan? Ik ben niet agressief geweest, of een gevaar voor hem geweest, noch dreigingen. Het enigste wat ik deed was hem voor gek verklaren dat al mijn klachten aan cannabis verweet.

Nu inmiddels 3 weken verder en het gaat uitstekend!
Zo een beetje alles wat risperidon veroorzaakte is verdwenen. Ik ben veel rustiger geworden, stemmingen zijn redelijk, cannabisbehoefte is wat afgenomen (maar ik blow nog steeds te veel), caffeinebehoefte is afgenomen, vreetkicks zijn minder geworden, minder piekeren, urine incontinentie verdwenen, minder angstig, beven/trillen is flink afgenomen, blijvend zeurend hongergevoel flink afgenomen, duizeligheid bij opstaan afgenomen, minder prikkels van buitenaf, minder stressgevoelig, ook heb ik bij lange na niet het meer idee/gevoel dat antipsychotica met cannabis vloekt. Mijn gebruik van alprazolam ligt echter nog wel iets aan de te hoge kant. 6 x 0,5 mg per dag. Maar nu is het gebruik wel stabieler. 2 x ' s ochtend's 2 x ' s middags 2 x 's avonds. Soms had ik voor 14:00 uur s' middags al 6 stuks achter mijn kiezen.

S' ochtends na de eerste inname van quetiapine ga ik nog wel regelmatig 2-3 uurtjes verder slapen. Maar mijn zweetvoeten zijn nog steeds niet verdwenen.

Ik begrijp nu wel beter waarom jij een ander beeld op antipsychotica hebt, dan dat ik dat had.
Waarschijnlijk hoorde die risperidon gewoon echt niet in mij thuis. (verkeerd uitgepakt?)

Kun je misschien uitleggen waarom cannabis zo belangrijk voor je is? je hebt het er bijna elke post wel een keer over, maar het is echt geen eerste levensbehoefte.

Uitleggen waarom cannabis zo belangrijk is voor mij is niet zo gemakkelijk. Laten we voorop stellen dat ik het heerlijk vind om high/stoned te zijn anders zou ik het niet gebruiken. Ik vind het ook heerlijk smaken, en probeer dan ook regelmatig verschillende soorten wiet uit, waarvan ik een paar favoriete heb. Ik vermoed dat het een gunstig effect op mij heeft gehad omdat het prikkels deed dempen. Veel mensen ervaren cannabis als stemmingsversterker, maar bij mij werkte het als ik minder gestemd was vooral anti depressief en stress verlagend. Dus als ik niet lekker in mijn vel zat, dan was cannabis roken een soort medicijn? Mag ik het medicijn noemen? :P

Het is ontsnappen aan de realiteit, maar dat doe je in feite met antipsychotica, antidepressiva, benzo's, en barbituraten ook?

Je hebt gelijk, maar als je structureel cannabis gebruikt als medicijn zou je toch eens met een arts die je vertrouwd moeten kijken naar een oplossing met medicijnen, dat scheelt jou een hoop centen, en je hebt een arts die een oogje in het zeil houdt.

dat kan ervaren worden als bemoeienis, maar regelmatig afspraken hebben met een arts, en zo je medicijnen regelen is op de lange termijn meestal slimmer dan zelfmedicatie met bijvoorbeeld cannabis.

Daar kan ik alleen maar aan toevoegen dat je daar misschien wel een punt hebt ja.

Btw... de huisarts adviseerde mij om s'ochtends naar de 50 mg quetiapine te gaan, voor nog meer stabiliteit in mijn alprazolam gebruik, en s'avonds 25 mg quetiapine. Sinds donderdag mee begonnen, maar ik heb het idee dat weer wat averechts begint te werken. Ik ben van donderdag op vrijdag ongeveer 24 uur versuft geweest , en in de avond kwam ik pas wat tot leven, wat als gevolg heeft gehad dat ik vannacht bijna helemaal niet geslapen heb. Vanochtend toch nog maar een keer 50 mg gepakt, maar ik ben ineens weer meer hyper. Ik ben dus een beetje uit mijn doen. Stemmingen lijken toch niet nog meer te verbeteren,dus ik denk dat ik die verhoging ga afkappen, en terug naar de 25 mg in de ochtend ga.

4mg risperidon is toch een redelijke hoeveelheid?

quetiapine wordt meestal zeker 2 a 300mg voorgeschreven over een dag. ik heb bijvoorbeeld 3x50 en s'avonds(ik bepaal wanneer dat is, ligt wat ingewikkeld bij mij)150mg. ik heb dus 200mg, en geen eens psychotische klachten.

de neveneffecten nemen zeker af hoor, zeker als weken maanden, en maanden jaren worden...

Ik en alle andere patienten die ik ken die quetiapine voorgeschreven krijgen voelen zich gedurende de dag gewoon normaal, wat normaal ook wezen mag...

Ik wil je toch nog eens aan het nadenken zetten over je cannabisgebruik, dagelijks zoveel cannabis gebruiken is niet normaal, en kan goed de reden zijn dat je in de eerste plaats antipsychotica voorgeschreven kreeg voor kramp of wat het precies was...

Dagelijks cannabisgebruik vind ik passen bij iemand die vanwege een of andere ziekte toch al thuis zit, en dus net zo goed de hele dag kan blowen.

Dagelijks cannabis gebruiken zegt niks over wel of geen werk hebben, en de hele dag thuis zitten. Ik werkte gewoon 4 dagen in de week, en rookte elke avond 3 jointjes. Pas na het ziektebeeld van mijn zus , en toen ik dus inderdaad thuis kwam te zitten, steeg het gebruik wel. Daarnaast is nog extra tolerantie ontstaan door de risperidon. Ik wilde het medicijn niet de kans geven het blowen op een geforceerde manier te laten beeindigen. Want zo voelde het voor mij. Ik ben dus alleen nog maar meer gaan blowen, omdat de werking deels opgeheven wordt/werd door de medicatie. Ik vind het geen reden om antipsychotica voor te schrijven onder het mom van spierverslapper omdat ik 3 jointjes per dag rookte, en volgens mijn vorige arts mijn spierkrampen en rugpijn aan het blowen te danken had.

Bij quetiapine is de behoefte om veel te blowen afgenomen, en dit keer voor mijn gevoel niet op een geforceerde manier. Ik voelde mij inderdaad weer mijzelf bij 2 x 25 mg per dag. Nu het opgehoogd is zou het misschien zo kunnen zijn dat er weer interacties tussen cannabis en quetiapine ontstaan? In feite horen die 2 gewoon niet bij elkaar? Maar het verschil is dat deze dan op serotonine receptoren werkt, en risperidon op dopamine receptor. Ik weet niet in hoeverre dat verschil uitmaakt?

Je kan gewon blijven blowen hoor, alleen ik heb geen idee of dat zolang geleden beter werkte of niet. ik ben gestopt met blowen zodra ik op een gesloten afdeling zat, en inzag geen steek vooruit te komen als mijn urinetest niet negatief uitviel, elke keer.

voordat ik daar zat rookte ik bijna 6g per dag, maar eenmaal daar besloot ik meteen te kappen.
er zat nog wat tijd tussen dat ik geen medicijnen gebruikte, maar na een maand, hooguit 2 kreeg ik risperidon voorgeschreven. dit beviel me zeer slecht, en ik voelde me net een mummie of standbeeld. daarop heeft een psychiater quetiapine voorgeschreven en geswitched zoals ik eerder al gezegt heb.

Ik weet niet of ik blowen gewoon niet boeiend vind, of dat het door mn mix aan medicijnen en verslavingen komt, maar cannabis zal je leven meestal geen positieve zwaai geven, ondanks dat je dat misschien denkt. chronisch cannabisgebruik verdooft de geest vaak, en meestal zullen mensen daar meer passief dan normaal op reageren.

6 gram per dag heb ik maar zelden gehaald, en als dat wel het geval was dan minstens met twee personen.

Maar goed, vreemd? Wat brengt mijn klachten dan teweeg? Hoe kan ik mij binnen 3 dagen weer totaal de oude voelen, en een compleet klachtenbeeld verdwenen zijn door over te stappen op quetiapine? En hoe kan het dat het nu bij de verhoging naar 50 mg in de ochtend weer klachten lijken terug te komen? Eerst werd ik rustiger van binnen, maar toch opgewekt in mijn doen. Zo was ik mijzelf ook gewend. Nu wordt ik weer onrustiger, en de sedatieve werking lijkt plots ook verdwenen.

Na een paar maanden quetiapine te gebruiken kan een beter oordeel vijlen. Helaas moet ik wederom vermelden dat ook quetiapine ten opzichten van risperidon geen verbetering biedt.

2 voordelen die ik er wel van heb zijn A: dat ik minder eetlust heb (wat mijn overgewicht wel ten goede komt) B: Ik slaap er s´nachts goed op door.

Verders spelen nog steeds dezelfde klachten/symptomen/bijwerkingen die ik ook bij risperidon had.

Ik zou nooit meer terug naar de risperidon willen. Maar bij quetiapine heb ik veel meer het idee dat het mijn stemmingen verslechterd i.p.v. verbeterd. Wederom kan ik concluderen dat antipsychotica en cannabis een no-go is. De werking van cannabis wordt wel degelijk beinvloed op verschillende manieren. Dit is voor mij van toepassing, dus ik wil niet zeggen dat andere misschien andere ervaringen hebben.

Even offtopic-ontopic : Dat recreatieve gebruik van antipsychotica vind ik nergens op slaan? Het enigste wat je eruit kan halen is versuftheid, ontspannen, en slaperig? De bijwerkingen daarin tegenover doen voor naar mijn mening af van de recreatieve waarde. Dan kun je naar mijne inzien toch beter een jointje roken of een paar biertjes drinken? Wellicht is antipsychotica niet of minder verslavend, dan blowen. (op langer termijn) Maar ook bij antipsychotica kun je hele nare ontwenningsklachten krijgen naar mijn mening. (maar ook dit is eigen ervaring) Overigens snap ik het nut wel dat het als tegen middel wordt ingezet bij mensen die bad gaan op psychoactieve stoffen. Waar thc dus ook onder valt. Maar dit was bij mij niet van toepassing. Het is eigenlijk meer andersom: Ik ga meer bad sinds ik antipsychotica ben gaan gebruiken naast mijn cannabis-gebruik.

Ik zeg wel eerlijk: De eerste keer dat ik 1 mg risperidon slikte (s´avonds) en toen de volgende ochtend wakker werd voelde ik mij stukken relaxter aangezien ik in een tijd vol spanningen zat. Het blowen erbij ging prima! Daarna was het iedere keer vragen om ophoging, totdat ik 4 mg per dag slikte. Dat ging ook nog een tijdje goed. Maar daarna kwam de keerzijde. Dus ja, het is best wel moeilijk in te schatten als je de eerste paar maanden goeie ervaringen ermee hebt, maar dat kan dus omslaan. Mijn zus waarschuwde mij nog. Ze zag heel mijn gedrag veranderen, en ook mijn gelaat veranderde door het gebruik. Maar ik vond het in het begin allemaal wel prima zo.

Om weer even terug te komen op de quetiapine,
Wat ik wel nog steeds heel verbazend vind was de overgang van risperidon naar quetiapine. De eerste week was vooral wennen, aangezien er heel snel een omslag plaats vond in positieve zin. Ik viel even in een soort van gat waarin niks was. De week daarop begon het leuk te worden. Ik accepteerde dat het grootste deel van de klachten voorbij was, en ik voelde mij best wel weer de oude ik. Ook kon ik in die periode veel beter tegen stress-momenten.

Mijn huisarts wilde het alprazolam gebruik nog wat meer proberen terug te dringen, na aanleiding van een telefoontje van mij, dat ik goeie ervaring had met quetiapine, alleen dat mijn alprazolam behoefte nog steeds iets te hoog lag. De voorgeschreven dosis is: 4 x 0,5 mg per dag, en ik gebruikte 6 x 0.5 mg per dag. Dus zijn voorstel was om die 2 x 25 mg quetiapine te verhogen naar 3 x 25 mg. 50 mg in de ochtend, en 25 mg in de avond. Voor meer sedatieve werking overdag (dacht hij) waarschijnlijk. Helaas gebeurde dit niet. Ook mijn stemmingen verbeterde niet nog meer of beter in die zin dan dat het bij de begin dosis al deed. Al snel verdween de sedatieve werking. De eerste 2 weken kon ik in de ochtend nog voor een paar uurtjes in slaap vallen, nadat ik mijn medicatie had ingenomen. Dat is nu al een tijdje niet meer van toepassing.

Mijn stemmingen zijn ook anders. (minder opgewekt) En ik gedraag me als een soort kasplantje die veel wilt liggen. Ik ben nog meer passiever geworden in mijn doen en laten. Niet omdat ik mij versuffend of vermoeid voel, maar omdat ik down in mijn stemmingen ben. Ik vind het erg jammer, aangezien het er even op leek of dat quetiapine de perfecte uitkomst leek te zijn.

Meejheem, Ik moet je toch enigszins dankbaar zijn voor het feit dat je advies gaf om te switchen.

Al heeft het daarna nog een hele periode geduurd voordat het mij mogelijk gunstig is gaan doen. Mogelijk omdat de risperidon er ook nog niet uit was? (het brein)

Nu kan ik niks anders zeggen dan dat ik er goed aan heb gedaan , al is het maar om het feit dat ik veel minder bijwerking ervaar dan toen bij risperidon.

Maar risperidon heeft mij gewoon echt niet goed gedaan, dat had je inmiddels wel in de gaten? :P

Dus bij deze: Toch bedankt voor je advies!

Dat is erg prettig te lezen nu ik dit forum toevallig nog eens bezoek. 2x25mg is trouwens niet veel, mensen met echt psychotische verschijnselen krijgen een stuk meer. ikzelf ook trouwens, niet dat ik daar ooit last van gehad heb.

Ik zou dit een prima einde vinden van dit topic, tenzij je natuurlijk nog vragen hebt over quetiapine, maar je hebt nu zelf wel de nodige ervaring, als ik het zo lees.

Van mij mag er wat dat betreft een slotje op.

Even ter correctie: Ik gebruik 75 mg quitiapine per dag. Ben denk ergens vergeten aan te kaarten dat ik weer terug naar de 75 mg per dag ben gegaan?

MeejheM hoe haal je het in godsnaam in je hoofd om drugs aan te bieden op dit forum? :P

Mocht ik eventueel nog vragen hebben dan mag ik je PM'n neem ik aan?

Re: Dopamine wordt niet meer gestimuleerd

MeejheM zei:

ik heb zelf risperdal voorgeschreven gekregen en voelde me net een mummie ofzo. als ik een film keek die ik echt vet vond kreeg ik er geen beetje emotie uit, nog geen glimlach, terwijl ik wel genoot van de film.

ik heb nu seroquel(quetiapine) en dat bevalt al een stuk beter. overstappen was een kwestie van de risperdal afbouwen in 2 weken, en in die zelfde 2 weken de seroquel opbouwen tot een volgens het boekje vergelijkbare dosering. ik ben een paar dagen erg duf geweest van de seroquel waar ik aan moest wennen, maar nu ben ik erg tevreden. mn dopamine werkt ook nog steeds, ik heb ook geen erg hoge dosering seroquel. ik heb geen psychose of iets dergelijks.

dat is al bijna 10 jaar geleden. tegenwoordig heb je weer een hele hoop nieuwe antipsychotica. ik zou zeggen, doe zelf je onderzoek, en probeer een goed onderbouwd verhaal neer te leggen bij je behandelende arts.

ik ben nog steeds tevreden met de seroquel, alleen ken ik die nieuwere middelen niet. misschien moet ik ook maar eens wat research gaan doen.

Klik om te vergroten...

Misschien moet ik dan ook eens kijken wat er gebeurd als ik overstap op een ander antipsychoticum zoals abilify of seroquel. Ik had namelijk ook ergens gelezen dat ze soms het restless leg syndroom ontstaan door rispridon of ander a.p. weer kunnen verminderen. Echter ben ik erg huiverig geworden over a.p. , en heb ook geen zin om het ene middeltje na het andere te proberen. Daarbij moet ik waarschijnlijk weer eerst door een hel heen met afbouwen van de risperidon eer ik kan overstappen op een andere Van sommige a.p. is bewezen dat ze geen interacties hebben met cannabis. Wat jij vertelt over risperidon is heel herkenbaar. Ook al blow ik bewijze van 10 joints en kijk ik een film of luister ik naar muziek, er komt amper emotie bij kijken. Daardoor kijk ik amper nog tv of luister ik amper nog naar muziek. En muziek was mijn alles, maar het raakt me niet meer. Zelfs de beste hardcore tracks geven amper nog kippenvel. Ik krijg er eerder een verdrietig of rot gevoel bij. En omdat ik van niks meer kan genieten, maar mijn omgeving nog wel, sluit ik me helemaal af van vrienden etc.. Klinkt misschien een beetje egoistisch? Maar ik voel me niet meer thuis tussen de mensen die wel ergens van kunnen genieten.

Achteraf gezien. Toen de huisarts het mij voorschreef , zat er een vrouwelijke arts in opleiding naast hem. En toen mijn vorige huisarts over risperidon begon, zag ik een niet veel goed belovend blik in de ogen van de arts in opleiding. Ze liep zelfs geen stage bij die arts, maar bij een andere arts. Alleen omdat die andere arts op vakantie was, was ze tijdelijk aanwezig bij mijn vorige arts zijn praktijk . Ze moest waarschijnlijk mee gaan in zijn beleid, en misschien mag ze daar verder helemaal niks op inbrengen? Op dat moment stond ik er ook niet echt bij stil, maar achteraf? Ja, ik zag een bepaalde blik in haar ogen. Toen ze mij even alleen sprak, zei ze tegen mij: je moet zelf maar kijken of je het inneemt, meestal werkt het niet. Misschien was dat een soort van tip of hint, ik weet het niet? Kan ook zijn dat de wiet mij paranoide laat denken? :P Aangezien ik in mijn theorie er nog steeds vanuit ga dat mijn vorige huisarts het met een ander achterliggend doel heeft voorgeschreven, dan als spierverslapper. Hij was zo ernstig tegen mijn cannabisgebruik, dat ik dit te verdacht vind. Het is zijn goed recht om als arts tegen cannabisgebruik te zijn. Maar zijn opzet om mij dwangmatig te laten stoppen met wiet door antipsychotica voor te schrijven, gaat mij iets te ver. Althans dit is mijn theorie, ik zeg niet dat ik de plank volledig mis kan slaan, maar toch....

Voedselmachine begint weer opgang te komen. Ik begon een beetje door te krijgen dat wanneer ik niks deed eten, de misselijkheid alleen maar toe nam. Toen ben ik met tegenzin voedsel naar binnen gaan werken. Misselijkheid lijkt daardoor af te nemen.

Verders nog steeds erg versuft. (vooral in de ochtend)

Sinds ik Risperidon ben gaan gebruiken, worden mijn ogen niet meer rood, en ook niet versuft of wallen onder mijn ogen als ik een joint rook. Op zich is dit wel prettig, want kan nu een amnesia joint roken, en in de trein stappen, en niemand zal aan mij zien dat ik stoned ben. Anderzijds betekend dit volgens mij dat de cannabis niet meer werkt zoals het hoort. Thc is een psychoactive stof. (de naam zegt het al) Risperidon is antipsychotica. Eigenlijk zeg ik hier mee dat ik altijd een beetje psychotisch was. Maar ik ervoer dat net zoals vele blowers als prettig. Ik vind het ook niet echt psychotisch, maar meer prettig gestoord.