Verminderde werking cannabis met risperidon

Vlindertje91 zei:

Dat kan zeker! Als je je flink pijn doet maakt je lijf namelijk allemaal pijnstillers aan (allemaal verschillende soorten endorfinen), daar kun je je ontzettend fijn van gaan voelen. Dus als jij je enkel flink gekneusd hebt ofzo dan kan het zeker zo zijn dat je je een paar dagen lang veel vrolijker dan normaal hebt gevoeld.

Die endorfinen zijn precies ook de redenen dat sommige mensen zich laten vastbinden, of zich blauw laten meppen. Alleen dan heet het BDSM en het fijne gevoel heet dan "spacen" (en daar zijn dan weer varianten van als subspace, masospace, ropespace etc, want een andere activiteit zorgt ook voor n net ander gevoel).

Het klopt dus ook dat dat gevoel weer weg ging. Want als je voet geneest is er minder pijnstilling nodig. Dus krijg je ook minder 'bijeffecten' van je lichaamseigen pijnstillers.

Klik om te vergroten...

Dankzij jouw reactie ben ik me toch eens wat meer gaan verdiepen in endorfine. En wat blijkt?

Endorfine speelt een belangrijke rol in de hersenhormonen. Endorfine brengt de de volgende hersenhormonen in balans: Serotonine, Dopamine, Oxytocine, GABA en Acetylcholine.
Daarnaast is endorfine het snelst werkende anti stress hormoon, en speelt het een rol in een hele hoop meer belangrijke processen in het lichaam. Voor diegene die daar eens interesse in hebben kunnen de functies van endorfine op deze pagina lezen: http://www.centrumintegralegeneeskunde. ... ndorfines/

Daarnaast vraag ik me wel af of er verschil zit in onverwachtse pijn, of pijn waar je op voorbereid bent?

LowDosisNaltrexon proberen of sporten , of toch maar sm?

volgens mij kun je beter een tijdje gaan rennen of iets sportiefs. niet alles hoeft uit een strip tabletten te komen.

MeejheM zei:

volgens mij kun je beter een tijdje gaan rennen of iets sportiefs. niet alles hoeft uit een strip tabletten te komen.

Klik om te vergroten...

Dat laatste zinnetje moet je ook met een korrel zout nemen. Ik ga hier nog geen definitieve uitspraak over doen. Ik weet namelijk ook nog niet in hoeverre zoiets gunstig is voor mijn klachten. Ik weet dat sporten sowieso gezond is, maar ik ben helaas niet sportief aangelegd. (mss met een lijntje pep) Komt niet uit een strip. :P

Met een lijntje pep kun je beter niet gaan sporten.

Fool zei:

Met een lijntje pep kun je beter niet gaan sporten.

Klik om te vergroten...

Maar binnen de Hardcore scene werd/wordt dit toch ook gebruikt om intensief te hakkuh?

Dat hartslag probeert het aantal dreunen per minuut op te volgen, en dat gaat niet.
Ach maaaaaan!

Juistem, maar je bereikt het ongekeerde effect dat je met sporten voor elkaar probeert te krijgen. Je sloopt je lichaam nog meer, ipv dat je iets aan het onbouwen bent.

nu krijg ik rare beelden in m hoofd, een stelletje met een soort navelstreng tussen hun hoofden verbonden, en een vrouw die al knielend een klein doosje openklapt waar je een ring in zou verwachten, maar dan met serotonine in een klein flesje.

gandwarf777 zei:

Endorfinen zijn ook de reden dat sommige mensen zichzelf snijden.


Je kan ook een vriendin gaan zoeken(als je die niet al hebt). Die geven ook dopamine, serotonine, endorfine etc :P

Klik om te vergroten...

Tijdens een potje vrijen komen er inderdaad endorfine's vrij.
Maar inmiddels hebben ze ook ontdekt dat het knuffelhormoon oxytocine een duistere kant heeft.
Het zorgt voor angstherinneringen in stress situaties of zoiets, waardoor we na een stress situatie nog heel lang angstig kunnen blijven.

MeejheM zei:

nu krijg ik rare beelden in m hoofd, een stelletje met een soort navelstreng tussen hun hoofden verbonden, en een vrouw die al knielend een klein doosje openklapt waar je een ring in zou verwachten, maar dan met serotonine in een klein flesje.

Klik om te vergroten...

Jixx zei:

Daarnaast vraag ik me wel af of er verschil zit in onverwachtse pijn, of pijn waar je op voorbereid bent?

LowDosisNaltrexon proberen of sporten , of toch maar sm?

Klik om te vergroten...

Volgens mij maakt het niet uit of de pijn onverwachts is of dat je er op voorbereid bent.

Zelf zou ik voor de optie sporten gaan trouwens. Let wel op dat je flink moet doorzetten. Als je al 10 jaar niet meer gesport hebt, duurt het ws 2 maanden (met 3x per week sporten) voordat die sporthigh de overhand krijgt op het gvd-wat-ben-ik-kapot-moe-gevoel. Maar als je daardoorheen bent kun je het met 1x in de week makkelijk bijhouden.

Maar serieus, ga echt voor de sportoplossing. Sporten helpt mij ook serieus om mijn ADHD onder bedwang te houden en minder snel overprikkeld te zijn. Als je risperidon tegen ASS gebruikt zou dat een zelfde soort effect kunnen hebben.

Vlindertje91 zei:

Jixx zei:

Daarnaast vraag ik me wel af of er verschil zit in onverwachtse pijn, of pijn waar je op voorbereid bent?

LowDosisNaltrexon proberen of sporten , of toch maar sm?

Klik om te vergroten...

Volgens mij maakt het niet uit of de pijn onverwachts is of dat je er op voorbereid bent.

Zelf zou ik voor de optie sporten gaan trouwens. Let wel op dat je flink moet doorzetten. Als je al 10 jaar niet meer gesport hebt, duurt het ws 2 maanden (met 3x per week sporten) voordat die sporthigh de overhand krijgt op het gvd-wat-ben-ik-kapot-moe-gevoel. Maar als je daardoorheen bent kun je het met 1x in de week makkelijk bijhouden.

Maar serieus, ga echt voor de sportoplossing. Sporten helpt mij ook serieus om mijn ADHD onder bedwang te houden en minder snel overprikkeld te zijn. Als je risperidon tegen ASS gebruikt zou dat een zelfde soort effect kunnen hebben.

Klik om te vergroten...

Ik gebruik risperidon niet voor het autismespectrum. Er zullen wellicht wat autistische trekjes in mij zitten, dat herken ik.

De huisarts heeft het mij als spierverslapper voorgeschreven. Het ergste van dat spul is ook nog dat het juist meer dingen uit het autismespectrum triggert, aangezien het de werking van cannabis deels opheft, wat nou juist ervoor zorgde dat ik nauwelijks autisme in mij had.

Ik snap niet dat je zo'n aandeel van je zelfbeeld toeschrijft aan cannabis danwel antipsychotica.

Als je echt denkt dat je beter functioneerd als je constant blowt, of ervaart dat blowen niet meer werkt omdat je antipsychotica inneemt moet je toch eens voor een spiegel gaan staan.

zo'n enorme invloed hebben drugs en medicijnen meestal niet dat je persoonlijkheid eraan zal lijden. tenzij je zelf meer toeschrijft aan die middelen, of dat je echt zware doseringen gebruikt.

ben je inmiddels al gestopt met je risperidon?

Ik hoop niet dat je nu loopt te beweren dat drugs en medicatie of een combinatie van beidde je persoonlijkheid/gedrag niet kunnen beinvloeden? Lees eens op askapatient.com of mijnmedicijn.nl over risperidon en wat dat kan doen met mensen.

Nee, ik ben nog niet van de risperidon af.

mijn ervaring is dat het vooral je persoonlijkheid kan versterken, zowel positief als negatief. je blijft dezelfde persoon ook zonder drugs en of medicatie.

waarom ben je nog niet met je risperidon gestopt eigenlijk?

MeejheM zei:

mijn ervaring is dat het vooral je persoonlijkheid kan versterken, zowel positief als negatief. je blijft dezelfde persoon ook zonder drugs en of medicatie.

waarom ben je nog niet met je risperidon gestopt eigenlijk?

Klik om te vergroten...

Iemands identiteit en persoonlijkheid is een verhaal, met een begin en een eind, en met vele vertakkingen ertussenin.

Versterken is toch ook beinvloeden?

Afbouwangst is de reden waarom ik nog niet gestopt ben. Drie keer een stoppoging gedaan onder begeleiding van de huisarts, maar ik kan niet tegen de onthoudingsverschijnselen. Zelfs niet bij 0,25 mg doseringen omlaag.

Ik gebruikte eerst risperidon, maar daar werd ik echt een zombie van. Ik voelde totaal geen emoties meer. Ook had ik weinig energie. Verder was mijn motoriek verstoord en had ik nog wat andere klachten. Ik ben nu overgestapt op Abilify en dit bevalt prima. Ik slik nu sowieso een lagere dosering, dus dat scheelt ook weer. Ik heb nu meer energie en ben minder emotieloos.

met medicatie duurt t ff voordat je verschil en effect merkt. 10 tot 14 dagen zeker. maar seroquel is een goed medicijn. ik heb ze een tijdje gehad om beter te slapen(ik had heftige dromen woordoor ik 10x per nacht wakker werd) nooit bijwerkingen of nare effecten gemerkt. t werkt heel goed.

Risperidon vlakt bij mij geen emoties af. Het versterkt negatieve prikkelingen (althans , ik ervaar emoties zoals: agressie, boosheid, verdriet als negatieve prikkelingen) Lachen ervaar ik als iets positiefs. De rest heb ik op de een of andere manier nooit echt leren te accepteren. Altijd maar onderdrukken met cannabis. Ik voel me te nuchter zonder cannabis, en ik wil graag ontsnappen aan de realiteit. Wat je dan 17 jaar onderdrukt hebt, komt door een of ander medicijn ineens naar boven omdat het de werking van cannabis naar mijn mening veranderd. Vroeg of laat was het misschien toch een keer naar boven gekomen. Maar ik vergeet er vaak bij te vermelden dat het ziektebeeld van mijn zus ook enorme impact op mij heeft gehad, en nog steeds heeft. En dat niet alles te verwijten is aan risperidon. De persoon hoe ik me nu voel heeft met veel verschillende factoren te maken die complex in elkaar zitten.

Alhoewel ik wel van mening ben dat ik er ietwat apathisch van ben geworden.

Bij mij zorgde risperidon ook voor een afvlakking van de emoties, vooral de positieve vond ik natuurlijk een nadeel.

zo kon ik geniale comedy/cabarettiers kijken zonder ook maar een spier in mn gezicht te spannen/ontspannen. en dat terwijl ik het er naar mijn zin had. via vreemde weg heb ik nu seroquel/quetiapine voorgeschreven (sinds 10 jaar ofzo) en toon ik in elk geval innerlijk, maar ook uiterlijk wat meer emoties. ik kan me de laatste keer nog herrinneren dat ik echt buikpijn van het lachen had. dat was met risperdal/risperidon nooit gebeurt.

het ziektebeeld van je zus kan een negatief effect op je gemoedstoestand hebben, maar lachen, huilen en alles daartussen is ook afhankelijk van je medicatie. ik kan je van harte aanraden de risperidon in te ruilen voor iets anders. ikzelf heb nu quetiapine, wat opzich ook stokoud is, maar er zijn weer talloze nieuwe middelen waarvan de hierboven genoemde abilify er eentje is, al hoor ik daar gemengde verhalen over van mensen die er rusteloos of hyper van worden.

in elk geval ben ik van mening dat je ondertussen echt al een zorgverlener zou moeten hebben waar je vertrouwen in hebt, en wat verder zou zijn met kappen met risperidon, of het inwisselen voor een ander middel.

in de nederlandse zorg moet je echt hard en duidelijk klagen als je verandering wilt.

Zo een switch zou ik aan de ene kant wel heel graag willen. Maar dan zonder afbouwen. En zelfs dan denk ik nog dat ik mij er behoorlijk angstig door ga voelen, vanwege de keren daarvoor. Maar dat direct switchen laat niet elke antipsychotica toe. Nou weet ik van mijzelf dat mijn hart gezond is. Maar er gaan verhalen rond dat het risicovol voor je rikketik kan zijn?