Verminderde werking cannabis met risperidon

MeejheM zei:

nu krijg ik rare beelden in m hoofd, een stelletje met een soort navelstreng tussen hun hoofden verbonden, en een vrouw die al knielend een klein doosje openklapt waar je een ring in zou verwachten, maar dan met serotonine in een klein flesje.

Klik om te vergroten...

Jixx zei:

Daarnaast vraag ik me wel af of er verschil zit in onverwachtse pijn, of pijn waar je op voorbereid bent?

LowDosisNaltrexon proberen of sporten , of toch maar sm?

Klik om te vergroten...

Volgens mij maakt het niet uit of de pijn onverwachts is of dat je er op voorbereid bent.

Zelf zou ik voor de optie sporten gaan trouwens. Let wel op dat je flink moet doorzetten. Als je al 10 jaar niet meer gesport hebt, duurt het ws 2 maanden (met 3x per week sporten) voordat die sporthigh de overhand krijgt op het gvd-wat-ben-ik-kapot-moe-gevoel. Maar als je daardoorheen bent kun je het met 1x in de week makkelijk bijhouden.

Maar serieus, ga echt voor de sportoplossing. Sporten helpt mij ook serieus om mijn ADHD onder bedwang te houden en minder snel overprikkeld te zijn. Als je risperidon tegen ASS gebruikt zou dat een zelfde soort effect kunnen hebben.

Vlindertje91 zei:

Jixx zei:

Daarnaast vraag ik me wel af of er verschil zit in onverwachtse pijn, of pijn waar je op voorbereid bent?

LowDosisNaltrexon proberen of sporten , of toch maar sm?

Klik om te vergroten...

Volgens mij maakt het niet uit of de pijn onverwachts is of dat je er op voorbereid bent.

Zelf zou ik voor de optie sporten gaan trouwens. Let wel op dat je flink moet doorzetten. Als je al 10 jaar niet meer gesport hebt, duurt het ws 2 maanden (met 3x per week sporten) voordat die sporthigh de overhand krijgt op het gvd-wat-ben-ik-kapot-moe-gevoel. Maar als je daardoorheen bent kun je het met 1x in de week makkelijk bijhouden.

Maar serieus, ga echt voor de sportoplossing. Sporten helpt mij ook serieus om mijn ADHD onder bedwang te houden en minder snel overprikkeld te zijn. Als je risperidon tegen ASS gebruikt zou dat een zelfde soort effect kunnen hebben.

Klik om te vergroten...

Ik gebruik risperidon niet voor het autismespectrum. Er zullen wellicht wat autistische trekjes in mij zitten, dat herken ik.

De huisarts heeft het mij als spierverslapper voorgeschreven. Het ergste van dat spul is ook nog dat het juist meer dingen uit het autismespectrum triggert, aangezien het de werking van cannabis deels opheft, wat nou juist ervoor zorgde dat ik nauwelijks autisme in mij had.

Ik snap niet dat je zo'n aandeel van je zelfbeeld toeschrijft aan cannabis danwel antipsychotica.

Als je echt denkt dat je beter functioneerd als je constant blowt, of ervaart dat blowen niet meer werkt omdat je antipsychotica inneemt moet je toch eens voor een spiegel gaan staan.

zo'n enorme invloed hebben drugs en medicijnen meestal niet dat je persoonlijkheid eraan zal lijden. tenzij je zelf meer toeschrijft aan die middelen, of dat je echt zware doseringen gebruikt.

ben je inmiddels al gestopt met je risperidon?

Dagelijks cannabis gebruiken zegt niks over wel of geen werk hebben, en de hele dag thuis zitten. Ik werkte gewoon 4 dagen in de week, en rookte elke avond 3 jointjes. Pas na het ziektebeeld van mijn zus , en toen ik dus inderdaad thuis kwam te zitten, steeg het gebruik wel. Daarnaast is nog extra tolerantie ontstaan door de risperidon. Ik wilde het medicijn niet de kans geven het blowen op een geforceerde manier te laten beeindigen. Want zo voelde het voor mij. Ik ben dus alleen nog maar meer gaan blowen, omdat de werking deels opgeheven wordt/werd door de medicatie. Ik vind het geen reden om antipsychotica voor te schrijven onder het mom van spierverslapper omdat ik 3 jointjes per dag rookte, en volgens mijn vorige arts mijn spierkrampen en rugpijn aan het blowen te danken had.

Bij quetiapine is de behoefte om veel te blowen afgenomen, en dit keer voor mijn gevoel niet op een geforceerde manier. Ik voelde mij inderdaad weer mijzelf bij 2 x 25 mg per dag. Nu het opgehoogd is zou het misschien zo kunnen zijn dat er weer interacties tussen cannabis en quetiapine ontstaan? In feite horen die 2 gewoon niet bij elkaar? Maar het verschil is dat deze dan op serotonine receptoren werkt, en risperidon op dopamine receptor. Ik weet niet in hoeverre dat verschil uitmaakt?

Je kan gewon blijven blowen hoor, alleen ik heb geen idee of dat zolang geleden beter werkte of niet. ik ben gestopt met blowen zodra ik op een gesloten afdeling zat, en inzag geen steek vooruit te komen als mijn urinetest niet negatief uitviel, elke keer.

voordat ik daar zat rookte ik bijna 6g per dag, maar eenmaal daar besloot ik meteen te kappen.
er zat nog wat tijd tussen dat ik geen medicijnen gebruikte, maar na een maand, hooguit 2 kreeg ik risperidon voorgeschreven. dit beviel me zeer slecht, en ik voelde me net een mummie of standbeeld. daarop heeft een psychiater quetiapine voorgeschreven en geswitched zoals ik eerder al gezegt heb.

Ik weet niet of ik blowen gewoon niet boeiend vind, of dat het door mn mix aan medicijnen en verslavingen komt, maar cannabis zal je leven meestal geen positieve zwaai geven, ondanks dat je dat misschien denkt. chronisch cannabisgebruik verdooft de geest vaak, en meestal zullen mensen daar meer passief dan normaal op reageren.

6 gram per dag heb ik maar zelden gehaald, en als dat wel het geval was dan minstens met twee personen.

Maar goed, vreemd? Wat brengt mijn klachten dan teweeg? Hoe kan ik mij binnen 3 dagen weer totaal de oude voelen, en een compleet klachtenbeeld verdwenen zijn door over te stappen op quetiapine? En hoe kan het dat het nu bij de verhoging naar 50 mg in de ochtend weer klachten lijken terug te komen? Eerst werd ik rustiger van binnen, maar toch opgewekt in mijn doen. Zo was ik mijzelf ook gewend. Nu wordt ik weer onrustiger, en de sedatieve werking lijkt plots ook verdwenen.

Na een paar maanden quetiapine te gebruiken kan een beter oordeel vijlen. Helaas moet ik wederom vermelden dat ook quetiapine ten opzichten van risperidon geen verbetering biedt.

2 voordelen die ik er wel van heb zijn A: dat ik minder eetlust heb (wat mijn overgewicht wel ten goede komt) B: Ik slaap er s´nachts goed op door.

Verders spelen nog steeds dezelfde klachten/symptomen/bijwerkingen die ik ook bij risperidon had.

Ik zou nooit meer terug naar de risperidon willen. Maar bij quetiapine heb ik veel meer het idee dat het mijn stemmingen verslechterd i.p.v. verbeterd. Wederom kan ik concluderen dat antipsychotica en cannabis een no-go is. De werking van cannabis wordt wel degelijk beinvloed op verschillende manieren. Dit is voor mij van toepassing, dus ik wil niet zeggen dat andere misschien andere ervaringen hebben.

Even offtopic-ontopic : Dat recreatieve gebruik van antipsychotica vind ik nergens op slaan? Het enigste wat je eruit kan halen is versuftheid, ontspannen, en slaperig? De bijwerkingen daarin tegenover doen voor naar mijn mening af van de recreatieve waarde. Dan kun je naar mijne inzien toch beter een jointje roken of een paar biertjes drinken? Wellicht is antipsychotica niet of minder verslavend, dan blowen. (op langer termijn) Maar ook bij antipsychotica kun je hele nare ontwenningsklachten krijgen naar mijn mening. (maar ook dit is eigen ervaring) Overigens snap ik het nut wel dat het als tegen middel wordt ingezet bij mensen die bad gaan op psychoactieve stoffen. Waar thc dus ook onder valt. Maar dit was bij mij niet van toepassing. Het is eigenlijk meer andersom: Ik ga meer bad sinds ik antipsychotica ben gaan gebruiken naast mijn cannabis-gebruik.

Ik zeg wel eerlijk: De eerste keer dat ik 1 mg risperidon slikte (s´avonds) en toen de volgende ochtend wakker werd voelde ik mij stukken relaxter aangezien ik in een tijd vol spanningen zat. Het blowen erbij ging prima! Daarna was het iedere keer vragen om ophoging, totdat ik 4 mg per dag slikte. Dat ging ook nog een tijdje goed. Maar daarna kwam de keerzijde. Dus ja, het is best wel moeilijk in te schatten als je de eerste paar maanden goeie ervaringen ermee hebt, maar dat kan dus omslaan. Mijn zus waarschuwde mij nog. Ze zag heel mijn gedrag veranderen, en ook mijn gelaat veranderde door het gebruik. Maar ik vond het in het begin allemaal wel prima zo.

Om weer even terug te komen op de quetiapine,
Wat ik wel nog steeds heel verbazend vind was de overgang van risperidon naar quetiapine. De eerste week was vooral wennen, aangezien er heel snel een omslag plaats vond in positieve zin. Ik viel even in een soort van gat waarin niks was. De week daarop begon het leuk te worden. Ik accepteerde dat het grootste deel van de klachten voorbij was, en ik voelde mij best wel weer de oude ik. Ook kon ik in die periode veel beter tegen stress-momenten.

Mijn huisarts wilde het alprazolam gebruik nog wat meer proberen terug te dringen, na aanleiding van een telefoontje van mij, dat ik goeie ervaring had met quetiapine, alleen dat mijn alprazolam behoefte nog steeds iets te hoog lag. De voorgeschreven dosis is: 4 x 0,5 mg per dag, en ik gebruikte 6 x 0.5 mg per dag. Dus zijn voorstel was om die 2 x 25 mg quetiapine te verhogen naar 3 x 25 mg. 50 mg in de ochtend, en 25 mg in de avond. Voor meer sedatieve werking overdag (dacht hij) waarschijnlijk. Helaas gebeurde dit niet. Ook mijn stemmingen verbeterde niet nog meer of beter in die zin dan dat het bij de begin dosis al deed. Al snel verdween de sedatieve werking. De eerste 2 weken kon ik in de ochtend nog voor een paar uurtjes in slaap vallen, nadat ik mijn medicatie had ingenomen. Dat is nu al een tijdje niet meer van toepassing.

Mijn stemmingen zijn ook anders. (minder opgewekt) En ik gedraag me als een soort kasplantje die veel wilt liggen. Ik ben nog meer passiever geworden in mijn doen en laten. Niet omdat ik mij versuffend of vermoeid voel, maar omdat ik down in mijn stemmingen ben. Ik vind het erg jammer, aangezien het er even op leek of dat quetiapine de perfecte uitkomst leek te zijn.

Meejheem, Ik moet je toch enigszins dankbaar zijn voor het feit dat je advies gaf om te switchen.

Al heeft het daarna nog een hele periode geduurd voordat het mij mogelijk gunstig is gaan doen. Mogelijk omdat de risperidon er ook nog niet uit was? (het brein)

Nu kan ik niks anders zeggen dan dat ik er goed aan heb gedaan , al is het maar om het feit dat ik veel minder bijwerking ervaar dan toen bij risperidon.

Maar risperidon heeft mij gewoon echt niet goed gedaan, dat had je inmiddels wel in de gaten? :P

Dus bij deze: Toch bedankt voor je advies!

Dat is erg prettig te lezen nu ik dit forum toevallig nog eens bezoek. 2x25mg is trouwens niet veel, mensen met echt psychotische verschijnselen krijgen een stuk meer. ikzelf ook trouwens, niet dat ik daar ooit last van gehad heb.

Ik zou dit een prima einde vinden van dit topic, tenzij je natuurlijk nog vragen hebt over quetiapine, maar je hebt nu zelf wel de nodige ervaring, als ik het zo lees.

Van mij mag er wat dat betreft een slotje op.

Even ter correctie: Ik gebruik 75 mg quitiapine per dag. Ben denk ergens vergeten aan te kaarten dat ik weer terug naar de 75 mg per dag ben gegaan?

MeejheM hoe haal je het in godsnaam in je hoofd om drugs aan te bieden op dit forum? :P

Mocht ik eventueel nog vragen hebben dan mag ik je PM'n neem ik aan?

Re: Dopamine wordt niet meer gestimuleerd

MeejheM zei:

ik heb zelf risperdal voorgeschreven gekregen en voelde me net een mummie ofzo. als ik een film keek die ik echt vet vond kreeg ik er geen beetje emotie uit, nog geen glimlach, terwijl ik wel genoot van de film.

ik heb nu seroquel(quetiapine) en dat bevalt al een stuk beter. overstappen was een kwestie van de risperdal afbouwen in 2 weken, en in die zelfde 2 weken de seroquel opbouwen tot een volgens het boekje vergelijkbare dosering. ik ben een paar dagen erg duf geweest van de seroquel waar ik aan moest wennen, maar nu ben ik erg tevreden. mn dopamine werkt ook nog steeds, ik heb ook geen erg hoge dosering seroquel. ik heb geen psychose of iets dergelijks.

dat is al bijna 10 jaar geleden. tegenwoordig heb je weer een hele hoop nieuwe antipsychotica. ik zou zeggen, doe zelf je onderzoek, en probeer een goed onderbouwd verhaal neer te leggen bij je behandelende arts.

ik ben nog steeds tevreden met de seroquel, alleen ken ik die nieuwere middelen niet. misschien moet ik ook maar eens wat research gaan doen.

Klik om te vergroten...

Misschien moet ik dan ook eens kijken wat er gebeurd als ik overstap op een ander antipsychoticum zoals abilify of seroquel. Ik had namelijk ook ergens gelezen dat ze soms het restless leg syndroom ontstaan door rispridon of ander a.p. weer kunnen verminderen. Echter ben ik erg huiverig geworden over a.p. , en heb ook geen zin om het ene middeltje na het andere te proberen. Daarbij moet ik waarschijnlijk weer eerst door een hel heen met afbouwen van de risperidon eer ik kan overstappen op een andere Van sommige a.p. is bewezen dat ze geen interacties hebben met cannabis. Wat jij vertelt over risperidon is heel herkenbaar. Ook al blow ik bewijze van 10 joints en kijk ik een film of luister ik naar muziek, er komt amper emotie bij kijken. Daardoor kijk ik amper nog tv of luister ik amper nog naar muziek. En muziek was mijn alles, maar het raakt me niet meer. Zelfs de beste hardcore tracks geven amper nog kippenvel. Ik krijg er eerder een verdrietig of rot gevoel bij. En omdat ik van niks meer kan genieten, maar mijn omgeving nog wel, sluit ik me helemaal af van vrienden etc.. Klinkt misschien een beetje egoistisch? Maar ik voel me niet meer thuis tussen de mensen die wel ergens van kunnen genieten.

Achteraf gezien. Toen de huisarts het mij voorschreef , zat er een vrouwelijke arts in opleiding naast hem. En toen mijn vorige huisarts over risperidon begon, zag ik een niet veel goed belovend blik in de ogen van de arts in opleiding. Ze liep zelfs geen stage bij die arts, maar bij een andere arts. Alleen omdat die andere arts op vakantie was, was ze tijdelijk aanwezig bij mijn vorige arts zijn praktijk . Ze moest waarschijnlijk mee gaan in zijn beleid, en misschien mag ze daar verder helemaal niks op inbrengen? Op dat moment stond ik er ook niet echt bij stil, maar achteraf? Ja, ik zag een bepaalde blik in haar ogen. Toen ze mij even alleen sprak, zei ze tegen mij: je moet zelf maar kijken of je het inneemt, meestal werkt het niet. Misschien was dat een soort van tip of hint, ik weet het niet? Kan ook zijn dat de wiet mij paranoide laat denken? :P Aangezien ik in mijn theorie er nog steeds vanuit ga dat mijn vorige huisarts het met een ander achterliggend doel heeft voorgeschreven, dan als spierverslapper. Hij was zo ernstig tegen mijn cannabisgebruik, dat ik dit te verdacht vind. Het is zijn goed recht om als arts tegen cannabisgebruik te zijn. Maar zijn opzet om mij dwangmatig te laten stoppen met wiet door antipsychotica voor te schrijven, gaat mij iets te ver. Althans dit is mijn theorie, ik zeg niet dat ik de plank volledig mis kan slaan, maar toch....

Ik hoop niet dat je nu loopt te beweren dat drugs en medicatie of een combinatie van beidde je persoonlijkheid/gedrag niet kunnen beinvloeden? Lees eens op askapatient.com of mijnmedicijn.nl over risperidon en wat dat kan doen met mensen.

Nee, ik ben nog niet van de risperidon af.

mijn ervaring is dat het vooral je persoonlijkheid kan versterken, zowel positief als negatief. je blijft dezelfde persoon ook zonder drugs en of medicatie.

waarom ben je nog niet met je risperidon gestopt eigenlijk?

MeejheM zei:

mijn ervaring is dat het vooral je persoonlijkheid kan versterken, zowel positief als negatief. je blijft dezelfde persoon ook zonder drugs en of medicatie.

waarom ben je nog niet met je risperidon gestopt eigenlijk?

Klik om te vergroten...

Iemands identiteit en persoonlijkheid is een verhaal, met een begin en een eind, en met vele vertakkingen ertussenin.

Versterken is toch ook beinvloeden?

Afbouwangst is de reden waarom ik nog niet gestopt ben. Drie keer een stoppoging gedaan onder begeleiding van de huisarts, maar ik kan niet tegen de onthoudingsverschijnselen. Zelfs niet bij 0,25 mg doseringen omlaag.

Ik gebruikte eerst risperidon, maar daar werd ik echt een zombie van. Ik voelde totaal geen emoties meer. Ook had ik weinig energie. Verder was mijn motoriek verstoord en had ik nog wat andere klachten. Ik ben nu overgestapt op Abilify en dit bevalt prima. Ik slik nu sowieso een lagere dosering, dus dat scheelt ook weer. Ik heb nu meer energie en ben minder emotieloos.

met medicatie duurt t ff voordat je verschil en effect merkt. 10 tot 14 dagen zeker. maar seroquel is een goed medicijn. ik heb ze een tijdje gehad om beter te slapen(ik had heftige dromen woordoor ik 10x per nacht wakker werd) nooit bijwerkingen of nare effecten gemerkt. t werkt heel goed.

Risperidon vlakt bij mij geen emoties af. Het versterkt negatieve prikkelingen (althans , ik ervaar emoties zoals: agressie, boosheid, verdriet als negatieve prikkelingen) Lachen ervaar ik als iets positiefs. De rest heb ik op de een of andere manier nooit echt leren te accepteren. Altijd maar onderdrukken met cannabis. Ik voel me te nuchter zonder cannabis, en ik wil graag ontsnappen aan de realiteit. Wat je dan 17 jaar onderdrukt hebt, komt door een of ander medicijn ineens naar boven omdat het de werking van cannabis naar mijn mening veranderd. Vroeg of laat was het misschien toch een keer naar boven gekomen. Maar ik vergeet er vaak bij te vermelden dat het ziektebeeld van mijn zus ook enorme impact op mij heeft gehad, en nog steeds heeft. En dat niet alles te verwijten is aan risperidon. De persoon hoe ik me nu voel heeft met veel verschillende factoren te maken die complex in elkaar zitten.

Alhoewel ik wel van mening ben dat ik er ietwat apathisch van ben geworden.

Bij mij zorgde risperidon ook voor een afvlakking van de emoties, vooral de positieve vond ik natuurlijk een nadeel.

zo kon ik geniale comedy/cabarettiers kijken zonder ook maar een spier in mn gezicht te spannen/ontspannen. en dat terwijl ik het er naar mijn zin had. via vreemde weg heb ik nu seroquel/quetiapine voorgeschreven (sinds 10 jaar ofzo) en toon ik in elk geval innerlijk, maar ook uiterlijk wat meer emoties. ik kan me de laatste keer nog herrinneren dat ik echt buikpijn van het lachen had. dat was met risperdal/risperidon nooit gebeurt.

het ziektebeeld van je zus kan een negatief effect op je gemoedstoestand hebben, maar lachen, huilen en alles daartussen is ook afhankelijk van je medicatie. ik kan je van harte aanraden de risperidon in te ruilen voor iets anders. ikzelf heb nu quetiapine, wat opzich ook stokoud is, maar er zijn weer talloze nieuwe middelen waarvan de hierboven genoemde abilify er eentje is, al hoor ik daar gemengde verhalen over van mensen die er rusteloos of hyper van worden.

in elk geval ben ik van mening dat je ondertussen echt al een zorgverlener zou moeten hebben waar je vertrouwen in hebt, en wat verder zou zijn met kappen met risperidon, of het inwisselen voor een ander middel.

in de nederlandse zorg moet je echt hard en duidelijk klagen als je verandering wilt.

Zo een switch zou ik aan de ene kant wel heel graag willen. Maar dan zonder afbouwen. En zelfs dan denk ik nog dat ik mij er behoorlijk angstig door ga voelen, vanwege de keren daarvoor. Maar dat direct switchen laat niet elke antipsychotica toe. Nou weet ik van mijzelf dat mijn hart gezond is. Maar er gaan verhalen rond dat het risicovol voor je rikketik kan zijn?