#1
dex van de huisarts ??? ik neem aan op advies van je psychiater ? ik heb officiele diagnose autisme maar moet toch naar psychiater als ik dex wil ![:(]()
Word je voor de gek gehouden?
49 antwoorden
33 weergaven
18-5-2026
#2
Ben het hier zeker mee eens, maar dat ik het recht heb wilt niet zeggen dat ik ook echt die persoon hoor te wezen, ik ben op aarde gezet met deze problemen en om het dan weg te werken met medicatie.. ik ben eigenlijk wie ik wil wezen en niet wie ik hoor te wezen, tenminste dat idee heb ik.Ik zie medicatiegebruik als een recht: ik heb het recht om beter te functioneren, om mezelf te ontwikkelen met minder barrières, ook al is dit met medicijnen.
#3
Interessant uitgangspunt!Ben het hier zeker mee eens, maar dat ik het recht heb wilt niet zeggen dat ik ook echt die persoon hoor te wezen, ik ben op aarde gezet met deze problemen en om het dan weg te werken met medicatie.. ik ben eigenlijk wie ik wil wezen en niet wie ik hoor te wezen, tenminste dat idee heb ik.
Toen ik met medicatie begon, stelde ik me de vraag: wat is de balans voor- en nadelen van m’n ADD. Wat zijn mijn doelen en kan ik deze zonder medicatie bereiken of kan het net een steuntje in de rug geven?
Een concreet voorbeeld: ik had regelmatig conflicten door m’n impulsiviteit. Ik vond dit bijzonder irritant, zowel voor mezelf als m’n omgeving. Op dit punt was ik dus niet wie ik wou wezen en Dex heeft dit opgelost.
Zo’n dingen moet ieder voor zichzelf uitmaken natuurlijk. Prima als je tevreden bent met jezelf. Er zijn ook alternatieve routes om aan je problemen te werken, buiten medicatiegebruik.
#4
Ik heb niks tegen medicatie hoor en zie er in sommige gevallen ook echt wel het nut en de noodzaak van in. Maar snap de vraag van de TS wel en vind het ook goed dat hij dat zichzelf afvraagt.
Ook bij een lage dosering heeft dex of ritalin wel degelijk invloed op je persoonlijkheid en vind dan ook dat je voor jezelf heel kritisch moet zijn of je dat wel wilt. Iets slikken omdat je dan meer bent wie je wilt zijn ipv wie je eigenlijk gewoon bent vind ik ergens wel een opmerkelijke keuze. Ik denk dat we als maatschappij ook vaker mensen gewoon moeten accepteren voor wie ze zijn en moeten waarderen dat niet iedereen hetzelfde is.
Ik heb zeer sterk het vermoeden zelf ADD te hebben, @Roze olifant heeft me ook al vaker officieus zo gediagnosticeerd haha. Maar persoonlijk heb ik helemaal geen behoefte om een officiële diagnose te krijgen en dagelijks een stimulant te gaan slikken. Heb ik er last van in mijn dagelijks leven? Jazeker, ben soms wat warrig, altijd te laat, extreme moeite met structuur en concentratie. Maar toch vind ik dat ik dat deels gewoon moet accepteren van mezelf en dat ik er deels ook prima aan kan werken doormiddel van oa meditatie.
Dit is hoe ik er persoonlijk naar kijk en ieder moet voor zichzelf afvragen of je dagelijks een sterke stimulant wilt slikken. Denk dat je je daarbij ook goed moet afvragen of je er echt onacceptabele last van hebt in je leven of dat je gewoon liever anders wilt zijn dan dat je bent van nature. Als je medicatie gaat slikken omdat je anders je doelen niet haalt, moet je misschien ook gewoon je doelen realistischer maken. Maar nogmaals dat is hoe ik er naar kijk.
Ook bij een lage dosering heeft dex of ritalin wel degelijk invloed op je persoonlijkheid en vind dan ook dat je voor jezelf heel kritisch moet zijn of je dat wel wilt. Iets slikken omdat je dan meer bent wie je wilt zijn ipv wie je eigenlijk gewoon bent vind ik ergens wel een opmerkelijke keuze. Ik denk dat we als maatschappij ook vaker mensen gewoon moeten accepteren voor wie ze zijn en moeten waarderen dat niet iedereen hetzelfde is.
Ik heb zeer sterk het vermoeden zelf ADD te hebben, @Roze olifant heeft me ook al vaker officieus zo gediagnosticeerd haha. Maar persoonlijk heb ik helemaal geen behoefte om een officiële diagnose te krijgen en dagelijks een stimulant te gaan slikken. Heb ik er last van in mijn dagelijks leven? Jazeker, ben soms wat warrig, altijd te laat, extreme moeite met structuur en concentratie. Maar toch vind ik dat ik dat deels gewoon moet accepteren van mezelf en dat ik er deels ook prima aan kan werken doormiddel van oa meditatie.
Dit is hoe ik er persoonlijk naar kijk en ieder moet voor zichzelf afvragen of je dagelijks een sterke stimulant wilt slikken. Denk dat je je daarbij ook goed moet afvragen of je er echt onacceptabele last van hebt in je leven of dat je gewoon liever anders wilt zijn dan dat je bent van nature. Als je medicatie gaat slikken omdat je anders je doelen niet haalt, moet je misschien ook gewoon je doelen realistischer maken. Maar nogmaals dat is hoe ik er naar kijk.
#5
Herken me ook in de klachten die je omschrijft en eigenlijk was ik in het verleden erg tegen medicatie, bij mijn diagnose was er vastgesteld dat ik alle symptomen heb van ADD en ik had steeds meer door dat het alleen maar erger werd.Ik heb zeer sterk het vermoeden zelf ADD te hebben, @Roze olifant heeft me ook al vaker officieus zo gediagnosticeerd haha. Maar persoonlijk heb ik helemaal geen behoefte om een officiële diagnose te krijgen en dagelijks een stimulant te gaan slikken. Heb ik er last van in mijn dagelijks leven? Jazeker, ben soms wat warrig, altijd te laat, extreme moeite met structuur en concentratie. Maar toch vind ik dat ik dat deels gewoon moet accepteren van mezelf en dat ik er deels ook prima aan kan werken doormiddel van oa meditatie.
Ik was voordat ik dexamfetamine nam zo chaotisch in mijn hoofd dat ik nieteens meer van muziek kon genieten omdat ik zo afgeleid was door mijn gedachten dat ik de muziek nieteens meer hoorde, slapen was ook onmogelijk, heb nachten gehad dat ik mezelf wel KO wou slaan omdat mn gedachten op hol sloegen en het stopte maar niet, zelfs een normaal gesprek voeren was bijna niet te doen omdat ik na 1 woordje al weer aan iets anders dacht.
Vergat ook daadwerkelijk alles, schreef ik afspraken in mijn agenda omdat ik het anders zou vergeten dan vergat ik wel in mijn agenda te kijken
Dus toen een maand geleden toch maar besloten dex te proberen en het heeft me alleen maar geholpen, aan de ene kant denk ik van ja, dit is eigenlijk niet wie ik ben.. maar aan aan de andere kant denk ik er weleens over na hoe ik mij een maand geleden voelde en daar wil je zelf echt niet mee te maken hebben, als je denkt dat je zelf ook ADD hebt hoop ik voor je dat het niet zo erg is als bij mij of dat het nooit zo erg gaat worden.
#6
Goed om over na te denken.Maar het probleem is dus: is dit hoe ik normaal hoor te wezen, of ben ik nu gewoon een heel ander persoon? dus hou ik mezelf en anderen voor de gek omdat ik in principe gewoon onder invloed ben, of is dit de persoon die ik echt ben? vind dit persoonlijk een hele lastige vraag en ook iets dat me laat twijfelen over het gebruik van dit middel.
Ik denk dat we in ons leven steeds beter leren wie we zelf zijn. De persoonlijkheid die we als kind hebben gecreëerd en sindsdien verder hebben opgebouwd was nodig voor interactie met anderen binnen de maatschappij, maar is in essentie de creatie van een klein kind. Het heeft tijd, moeite, overkomen van obstakels, samenvattend: ervaring nodig om die ruwe diamant te polijsten. Gebruik van middelen om minder hinder van die obstakels te ondervinden helpt op de korte termijn, maar staat waarschijnlijk ook in de weg van het werken aan je diamant. Niet dat ik denk dat middelen per se helemaal ontweken moeten worden, zo zwart wit is het denk ik niet.
Laten we nou geen woordspelletjes gaan doen. Een psychoactief middel, in wat voor dosering dan ook, is gewoon een drug.Ik begrijp dat je twijfelt omdat het natuurlijk over een amfetamine gaat. Maar, net zoals met andere drugs die ingezet worden voor medisch gebruik, is de dosering laag en daardoor leg ik niet per se de link met druggebruik.
Heb je ook verschillende vragenlijsten geprobeerd om verder te kijken of je add zou kunnen hebben? Ik dacht eerst ook dat ik add had en heb ook zeker een aantal kenmerken ervan, maar het schijnt dat heel veel mensen wel een paar van zulke kenmerken hebben in hun persoonlijkheid. Je moet er echt flink wat van hebben voordat de diagnose add gesteld wordt.Ik heb zeer sterk het vermoeden zelf ADD te hebben, @Roze olifant heeft me ook al vaker officieus zo gediagnosticeerd haha. Maar persoonlijk heb ik helemaal geen behoefte om een officiële diagnose te krijgen en dagelijks een stimulant te gaan slikken. Heb ik er last van in mijn dagelijks leven? Jazeker, ben soms wat warrig, altijd te laat, extreme moeite met structuur en concentratie. Maar toch vind ik dat ik dat deels gewoon moet accepteren van mezelf en dat ik er deels ook prima aan kan werken doormiddel van oa meditatie.
#7
Nee, want zoals gezegd hoef ik geen diagnose of medicatie. Ik ben wie ik ben met mijn beperkingen, daar werk ik oa met meditatie aan en verder accepteer ik gewoon dat sommige dingen voor mij wat lastiger gaan dan voor de gemiddelde persoon.Heb je ook verschillende vragenlijsten geprobeerd om verder te kijken of je add zou kunnen hebben? Ik dacht eerst ook dat ik add had en heb ook zeker een aantal kenmerken ervan, maar het schijnt dat heel veel mensen wel een paar van zulke kenmerken hebben in hun persoonlijkheid. Je moet er echt flink wat van hebben voordat de diagnose add gesteld wordt.
#8
Ik bedoel ook niet dat medicatie zomaar alle klachten kan verhelpen, enkel (zoals je zelf zegt) dat het voor sommigen net die extra steun kan bieden.Ik heb niks tegen medicatie hoor en zie er in sommige gevallen ook echt wel het nut en de noodzaak van in. Maar snap de vraag van de TS wel en vind het ook goed dat hij dat zichzelf afvraagt.
Ook bij een lage dosering heeft dex of ritalin wel degelijk invloed op je persoonlijkheid en vind dan ook dat je voor jezelf heel kritisch moet zijn of je dat wel wilt. Iets slikken omdat je dan meer bent wie je wilt zijn ipv wie je eigenlijk gewoon bent vind ik ergens wel een opmerkelijke keuze. Ik denk dat we als maatschappij ook vaker mensen gewoon moeten accepteren voor wie ze zijn en moeten waarderen dat niet iedereen hetzelfde is.
Ik heb zeer sterk het vermoeden zelf ADD te hebben, @Roze olifant heeft me ook al vaker officieus zo gediagnosticeerd haha. Maar persoonlijk heb ik helemaal geen behoefte om een officiële diagnose te krijgen en dagelijks een stimulant te gaan slikken. Heb ik er last van in mijn dagelijks leven? Jazeker, ben soms wat warrig, altijd te laat, extreme moeite met structuur en concentratie. Maar toch vind ik dat ik dat deels gewoon moet accepteren van mezelf en dat ik er deels ook prima aan kan werken doormiddel van oa meditatie.
Dit is hoe ik er persoonlijk naar kijk en ieder moet voor zichzelf afvragen of je dagelijks een sterke stimulant wilt slikken. Denk dat je je daarbij ook goed moet afvragen of je er echt onacceptabele last van hebt in je leven of dat je gewoon liever anders wilt zijn dan dat je bent van nature. Als je medicatie gaat slikken omdat je anders je doelen niet haalt, moet je misschien ook gewoon je doelen realistischer maken. Maar nogmaals dat is hoe ik er naar kijk.
Ik ben niet afhankelijk v. medicatie om mijn doelen te bereiken, het maakt het af en toe wel makkelijker, omdat het focus, structuur en overzicht kan bieden in bepaalde situaties. Niet op dagdagelijkse basis.
#9
Ben ik natuurlijk helemaal met je eens zoals je vast wel weet.Nee, want zoals gezegd hoef ik geen diagnose of medicatie. Ik ben wie ik ben met mijn beperkingen, daar werk ik oa met meditatie aan en verder accepteer ik gewoon dat sommige dingen voor mij wat lastiger gaan dan voor de gemiddelde persoon.
Ik vroeg me alleen af of je zo'n vragenlijst had gedaan en dat daar dan echt duidelijk uitkwam of je add had of niet.
Toen ik destijds een collega had die dacht dat hij add had, was ik er persoonlijk wel benieuwd naar wat de kenmerken van een zogenaamde "add'er" zijn volgens de "regels", vandaar dat ik er toen ook een paar had gedaan. Niet dat ik het al te serieus neem, ik denk dat een diagnose in veel gevallen juist niet voordelig is voor beter worden. Maar ik vroeg me dus gewoon af wat er onder werd verstaan.
#10
Ik heb wel diagnose ADD, maar nooit via officiële route ritalin gehad. Wel door het zelf te kopen (was goedkoop en makkelijk, vandaar).
Ik vind ADD wel beetje zo'n diagnose waar ik me sterk van afvraag in hoeverre het een diagnose zou moeten zijn. Het is meer persoonlijkheidstype.
Ik snap het vraagstuk van TS goed. Mijn visie is dat het prima is om tijdelijk wat hulp te krijgen van medicatie, maar dat het geen goede lange termijn strategie is. Uiteindelijk wil je je leven zo vormgeven dat je zonder die 'krukken/zijwieltjes' kunt. Vaak hebben ADD'ers en ADHD'ers bepaalde talenten die ik niet los kan zien van hoe ongewoon hoe hun hersens werken.
Ik twijfel laatste tijd soms wel of ik die middelen niet weer achter de hand zou willen hebben (dan wel via de huisarts). Ik heb ritalin altijd weten te beperken tot 4 dagen per week (en vaak maar twee dagen). Het is niet per se goed voor je gezondheid (met name je hart).
Ik vind ADD wel beetje zo'n diagnose waar ik me sterk van afvraag in hoeverre het een diagnose zou moeten zijn. Het is meer persoonlijkheidstype.
Ik snap het vraagstuk van TS goed. Mijn visie is dat het prima is om tijdelijk wat hulp te krijgen van medicatie, maar dat het geen goede lange termijn strategie is. Uiteindelijk wil je je leven zo vormgeven dat je zonder die 'krukken/zijwieltjes' kunt. Vaak hebben ADD'ers en ADHD'ers bepaalde talenten die ik niet los kan zien van hoe ongewoon hoe hun hersens werken.
Ik twijfel laatste tijd soms wel of ik die middelen niet weer achter de hand zou willen hebben (dan wel via de huisarts). Ik heb ritalin altijd weten te beperken tot 4 dagen per week (en vaak maar twee dagen). Het is niet per se goed voor je gezondheid (met name je hart).
#11
Online vragenlijsten zijn meestal niet echt betrouwbaar voor dit soort zaken, dus daar ga ik mijn tijd niet aan verdoen. Of een volledige diagnose of niets wat mij betreft en aangezien ik voor mijzelf weinig meerwaarde in een diagnose zie laat ik het enkel bij een sterk vermoeden waar ik verder toch niks mee doe.Ik vroeg me alleen af of je zo'n vragenlijst had gedaan en dat daar dan echt duidelijk uitkwam of je add had of niet.
#12
Bedankt voor de reacties ik waardeer het enorm, tof.
Op iedereen kan ik in principe met hetzelfde antwoord komen en dat is om mijn vorige post even te lezen, ik kan wel met mijn ADD leven maar ik zou het eerder overleven noemen, en dan nog amper. Hier mee leven is voor mij een te grote stressfactor en hindert mij met dingen waar een "normaal" mens geen last van heeft, ik wil ook niet meteen zeggen dat ik speciaal ben in dat opzicht maar volgens mij ben ik wel 1 van de weinige die er zo erg last van heeft.. maar misschien is er ook meer aan de hand? ik zou het niet weten, wel weet ik dat mijn medicatie werkt.
Ik denk dat ik wel Dex blijf gebruiken, maar ik zou er graag na een tijdje mee stoppen om te kijken of ik zonder ook kan functioneren want als het erger kan worden naarmate ik ouder word zou het in principe mogelijk moeten zijn dat het ook weer mindert, tenminste dat hoop ik![:grimacing:]()
als iemand hier meer over weet hoor ik het graag.
Op iedereen kan ik in principe met hetzelfde antwoord komen en dat is om mijn vorige post even te lezen, ik kan wel met mijn ADD leven maar ik zou het eerder overleven noemen, en dan nog amper. Hier mee leven is voor mij een te grote stressfactor en hindert mij met dingen waar een "normaal" mens geen last van heeft, ik wil ook niet meteen zeggen dat ik speciaal ben in dat opzicht maar volgens mij ben ik wel 1 van de weinige die er zo erg last van heeft.. maar misschien is er ook meer aan de hand? ik zou het niet weten, wel weet ik dat mijn medicatie werkt.
Ik denk dat ik wel Dex blijf gebruiken, maar ik zou er graag na een tijdje mee stoppen om te kijken of ik zonder ook kan functioneren want als het erger kan worden naarmate ik ouder word zou het in principe mogelijk moeten zijn dat het ook weer mindert, tenminste dat hoop ik
#13
Misschien, maar pak je het niet liever wat actiever aan? Zoals Psychedelibee aangeeft bijvoorbeeld.Ik denk dat ik wel Dex blijf gebruiken, maar ik zou er graag na een tijdje mee stoppen om te kijken of ik zonder ook kan functioneren want als het erger kan worden naarmate ik ouder word zou het in principe mogelijk moeten zijn dat het ook weer mindert, tenminste dat hoop ikals iemand hier meer over weet hoor ik het graag.
Misschien dat voor sommigen ADD een werkelijke aandoening is, maar voor velen is het een gedragsprobleem. Misschien is het ook wel van beide wat. Het in alle gevallen beschouwen als een ziekte, een aandoening is jezelf in ieder geval machteloos maken. 'Afwachten tot het beter wordt'
Waarom niet bezig gaan met oefeningen, meditatie, mindfulness, etc. Dan neem je een actieve houding aan en wie weet kun je sommige symptomen zelfs verminderen. Ik wil niet zeggen dat je passief bent ofzo hoor. Ik raad gewoon aan om wel dingen te gaan proberen. Misschien doe je dat ook al.
#14
Laten we nou geen woordspelletjes gaan doen. Een psychoactief middel, in wat voor dosering dan ook, is gewoon een drug.
Zijn alle psychofarmaca voor jou drugs dan? Ik vind daar toch gevoelsmatig wel een wezenlijk verschil in zitten.
Ook word ik er nogal moe van om te lezen dat je aandoeningen zoals ADD een gedragsprobleem noemt. ADD is géén gedragsprobleem. Het is een neurobiologische stoornis. Dat jij daar je eigen mening over hebt moet je verder zelf weten, maar dit zijn gewoon aangetoonde zaken, als je mensen gaat vertellen dat ze het niet mogen beschouwen als een aandoening (terwijl het dat wel is) doe je mensen tekort. Niet alles is op te lossen met meditatie en mindfulness.
#15
Ik heb een vrij brede definitie van drugs dan. Kennelijk Amerikanen ook, aangezien ze daar 'drugstores' hebben met die psychofarmaca.Zijn alle psychofarmaca voor jou drugs dan? Ik vind daar toch gevoelsmatig wel een wezenlijk verschil in zitten.
Ik zeg nu niet dat je het gaat genezen ermee, maar dat het niet schaadt om die dingen te gaan doen.Ook word ik er nogal moe van om te lezen dat je aandoeningen zoals ADD een gedragsprobleem noemt. ADD is géén gedragsprobleem. Het is een neurobiologische stoornis. Dat jij daar je eigen mening over hebt moet je verder zelf weten, maar dit zijn gewoon aangetoonde zaken, als je mensen gaat vertellen dat ze het niet mogen beschouwen als een aandoening (terwijl het dat wel is) doe je mensen tekort. Niet alles is op te lossen met meditatie en mindfulness.
Gigantisch veel mensen hebben tegenwoordig aandachtsproblemen door hun levensstijl. Ad(h)d'ers kunnen daar toch mede ook last van ondervinden? Maar ja, het was wellicht wat te sterk uitgedrukt. Ik wil niet zeggen dat mensen het niet als een aandoening mogen zien, maar dat het eventueel positief uit kan pakken als je jezelf niet puur als slachtoffer ziet.
#16
Volledig akkoord dat medicatie alleen niet de beste oplossing is en dat meditatie, mindfullness KAN helpen (dat ervaar ik zelf ook), maar deze hulpmiddelen staan los v. ADD en kunnen voor iedereen een houvast bieden. Het is geen zwart-wit verhaal he.Waarom niet bezig gaan met oefeningen, meditatie, mindfulness, etc. Dan neem je een actieve houding aan en wie weet kun je sommige symptomen zelfs verminderen. Ik wil niet zeggen dat je passief bent ofzo hoor. Ik raad gewoon aan om wel dingen te gaan proberen. Misschien doe je dat ook al.
#17
Excuseer? Wie heeft het hier überhaupt over een slachtofferrol?Ik heb een vrij brede definitie van drugs dan. Kennelijk Amerikanen ook, aangezien ze daar 'drugstores' hebben met die psychofarmaca.
Ik zeg nu niet dat je het gaat genezen ermee, maar dat het niet schaadt om die dingen te gaan doen.
Gigantisch veel mensen hebben tegenwoordig aandachtsproblemen door hun levensstijl. Ad(h)d'ers kunnen daar toch mede ook last van ondervinden? Maar ja, het was wellicht wat te sterk uitgedrukt. Ik wil niet zeggen dat mensen het niet als een aandoening mogen zien, maar dat het eventueel positief uit kan pakken als je jezelf niet puur als slachtoffer ziet.
@Roze olifant benoemt ADD toch net als een neurobiologische stoornis. Dus niét het gevolg van hun levensstijl, opvoeding, etcetera.
#18
Alvast excuses voor de lange tekst, als je hier geen zin aan hebt begrijp ik dat volkomen haha, ik blame DexMisschien, maar pak je het niet liever wat actiever aan? Zoals Psychedelibee aangeeft bijvoorbeeld.
Misschien dat voor sommigen ADD een werkelijke aandoening is, maar voor velen is het een gedragsprobleem. Misschien is het ook wel van beide wat. Het in alle gevallen beschouwen als een ziekte, een aandoening is jezelf in ieder geval machteloos maken. 'Afwachten tot het beter wordt'
Waarom niet bezig gaan met oefeningen, meditatie, mindfulness, etc. Dan neem je een actieve houding aan en wie weet kun je sommige symptomen zelfs verminderen. Ik wil niet zeggen dat je passief bent ofzo hoor. Ik raad gewoon aan om wel dingen te gaan proberen. Misschien doe je dat ook al.
Zonder Dexamfetamine ben ik niet eens in staat om zulke dingen te proberen dat is eigenlijk het grootste probleem, als ik dit zonder medicatie had gelezen was ik meteen al vergeten wat ik gelezen heb ongeacht van het aantal keer dat ik het lees.
Misschien dat ik dit ook een beetje verkeerd uitleg maar ik vind het ook heel lastig aangezien ik het zelf ook niet volledig snap, maar ik zal proberen uit te leggen wat er in mijn hoofd omgaat op dat moment. Als ik jouw tips had gelezen slaan mijn gedachte meteen over op een situatie waarin ik dit woord eerder heb gehoord bijvoorbeeld een video op Youtube waar ze het hier over hebben, dan over op andere momenten in diezelfde video wat eigenlijk niks met dat woord te maken heeft, en op die manier kom ik uit op een ander woord en zo gaat het cirkeltje eigenlijk rond. Dit is dan gewoon een voorbeeld maar dat is wel ongeveer hoe het altijd gaat en soms zit ik wel een kwartier te dromen, sorry als dit als een rommelig stukje tekst lijkt maar beter dan dit kan ik het niet verwoorden.
Na een tijdje besef ik mij ineens dat ik jouw reactie aan het lezen was maar ben ik al helemaal vergeten waar het over ging en moet ik alles nog een keer lezen, maar dan gebeurt er dus precies hetzelfde en ik ben me hier bewust van maar heb er totaal geen controle over, dit is eigenlijk ook 24/7 gaande waardoor ik mentaal geen rust pak en op sommige dagen oververmoeid en zeer gestresst ben, ik begin ook bijna te twijfelen of dit wel geheel met ADD te maken heeft aangezien het zo heftig is.
Het komt wel overeen met symptomen van ADD maar dan gewoon heel extreem.. Mezelf machteloos maken tegenover de klachten die ik ervaar zou inderdaad dom wezen maar ik heb het punt bereikt waarop ik weet dat ik hier niks aan kan doen zonder medicatie, wat ik zelf echt dood zonde vind, tenzij iemand hetzelfde meemaakt of heeft meegemaakt en een gouden tip voor mij heeft.
Hoop dat ik je door middel van de informatie die ik hier en daar plaats een beetje een beter beeld kan geven over mijn klachten, verder moet ik mij bij @Roze olifant aansluiten maar ik snap wel dat bij sommige mensen de symptomen zo mild zijn dat dit overkomt als een gedragsprobleem, vooral bij ADHD maar volgens mij is dit gewoon ADD met hyperactiviteit en speelt hier wel wat meer dan simpelweg niet willen luisteren net als bij ADD, vaak word slechte opvoeding hier ook mee geassocieerd maar ik ben het hier totaal niet mee eens.
Ik heb het gevoel dat je niet helemaal begrijpt hoe erg de situatie voor mij is vandaar dat ik heb geprobeerd uit te leggen hoe ik dit ervaar en ik neem je dit natuurlijk ook niet kwalijk aangezien je niet bij mij in het hoofd kan gluren, verder wil je zeker enorm bedanken dat je de moeite neemt om mij hier tips voor te geven en probeert mee te denken.
#19
Zijn alle psychofarmaca voor jou drugs dan? Ik vind daar toch gevoelsmatig wel een wezenlijk verschil in zitten.
Ook word ik er nogal moe van om te lezen dat je aandoeningen zoals ADD een gedragsprobleem noemt. ADD is géén gedragsprobleem. Het is een neurobiologische stoornis. Dat jij daar je eigen mening over hebt moet je verder zelf weten, maar dit zijn gewoon aangetoonde zaken, als je mensen gaat vertellen dat ze het niet mogen beschouwen als een aandoening (terwijl het dat wel is) doe je mensen tekort. Niet alles is op te lossen met meditatie en mindfulness.
Komt ze weer aan met haar aangetoonde zaken.
#20
Graag relevante reacties aub.
Jou reactie op mindless heeft exact dezelfde relevantie.