Word je voor de gek gehouden?

Mindless zei:

Ik bedoel, bijna ieder mens heeft wel iets waar hij/zij in kan groeien/beter worden. 'Gedragsprobleem' is misschien al te sterk uitgedrukt. Mensen met een aandoening waren zonder die aandoening waarschijnlijk ook niet perfect geweest. Er kunnen bij die mensen dus dingen zijn waar zij dus potentieel wat aan kunnen doen. Niet per se alle problemen die je hebt komen door die aandoening.

En er zijn dingen die je kunt doen waar potentieel iedereen baat bij heeft, aandoening of niet en dus eventueel ook naast medicatie.

Of doelde je hier niet op?

Klik om te vergroten...

Hmm ja, door het te benoemen als ‘groeipunten, uitdagingen’ ben ik beter mee in je verhaal. Past idd beter dan ‘gedragsproblemen’.

050 zei:

Ik heb hier zelf helemaal geen verstand van vandaar het topic, maar ik wil een beetje open staan voor de mogelijkheden en probeer een antwoord te vinden

Klik om te vergroten...

Die opmerking was niet naar jou bedoeld.

Mindless zei:

Mijn bedoeling was niet om te zeggen dat mensen dan niet per se AD(H)D hebben, maar mijn denkwijze is dat het er naast kan spelen. Iemand met een neurobiologische aandoening kan daarnaast ook nog gedragsproblemen hebben niet ten gevolge van die aandoening toch? En daar is wat aan te doen, wat o.a. ook de reden was dat ik toch voorstelde om actief met die dingen bezig te gaan. Maar ik begrijp dat dat niet zomaar af te leiden was uit mijn stukje. (en heb het er in het verleden ook wel naar gemaakt dat je zo dacht )

Klik om te vergroten...

Ik denk sowieso dat het goed is meer te doen dan alleen medicatie slikken inderdaad, therapie, meditatie, mindfulness, etc. heeft iedereen baat bij. Maar ik kan me goed voorstellen dat voor sommige mensen medicatie wel echt nodig is, zeker in het begin om weer orde in het leven te scheppen. Enkel medicatie lijkt me voor de lange termijn ook te beperkt uiteindelijk, want denk dat iemand ook wel echt therapie of meditatie nodig heeft om uiteindelijk echt verder te komen.

Ik reageerde ook meer op je uitspraak over zoeken naar dopamine verhogende activiteiten, iedereen zoekt daar naar want zo zijn onze hersenen nou eenmaal geprogrammeerd. Alleen voor iemand AD(H)D kan dat veel extremere vormen aannemen, aangezien die echt duidelijk een tekort aan dopamine hebben ten opzichte van andere mensen. Door het te brengen alsof het voor mensen die niet blij zijn vergelijkbaar is aan AD(H)D, bachetaliseer je daarmee ook beetje de aandoening.

Maargoed, ik snap dat je het niet zo bedoelt inderdaad en ik reageerde ook gewoon iets te fel.

Geen punt, ik heb het er ook naar gemaakt met mijn stellige controversiële meningen in het verleden hier op DF.

Ik begrijp nu ook wel dat dat bagatelliserend over kan komen, maar dat was inderdaad niet mijn bedoeling.

Anunnaki zei:

Ben het hier zeker mee eens, maar dat ik het recht heb wilt niet zeggen dat ik ook echt die persoon hoor te wezen, ik ben op aarde gezet met deze problemen en om het dan weg te werken met medicatie.. ik ben eigenlijk wie ik wil wezen en niet wie ik hoor te wezen, tenminste dat idee heb ik.

Klik om te vergroten...

Ja man, kan mij hier zeker in vinden.
Ben ook jarenlang volgestopt en was zeker een hyper productief persoon met ADHD medicatie.dat de bijwerkingen hels waren werd niet naar gekeken .want in de maatschappij functioneerde ik prima.de bijwerkingen ervaarde alleen ik.

Voelde mijzelf een gelegaliseerde junk.

Je gevoel weet het wel. Van mij hadden ze met medicatie een gekunsteld persoon gekneed . GGZ dik tevreden, maar ik was het niet meer.

Goed nadenken,als je jezelf bent is dat schadelijk voor anderen. Alleen toen dat het geval bleek(zware depressie, agressie) stemde ik nog in met medicatie. Als het ervoor was om in de maatschappij mee te kunnen draaien..helaas adieu..

dex van de huisarts ??? ik neem aan op advies van je psychiater ? ik heb officiele diagnose autisme maar moet toch naar psychiater als ik dex wil

Sunnydf zei:

Ja man, kan mij hier zeker in vinden.
Ben ook jarenlang volgestopt en was zeker een hyper productief persoon met ADHD medicatie.dat de bijwerkingen hels waren werd niet naar gekeken .want in de maatschappij functioneerde ik prima.de bijwerkingen ervaarde alleen ik.

Voelde mijzelf een gelegaliseerde junk.

Je gevoel weet het wel. Van mij hadden ze met medicatie een gekunsteld persoon gekneed . GGZ dik tevreden, maar ik was het niet meer.

Goed nadenken,als je jezelf bent is dat schadelijk voor anderen. Alleen toen dat het geval bleek(zware depressie, agressie) stemde ik nog in met medicatie. Als het ervoor was om in de maatschappij mee te kunnen draaien..helaas adieu..

Klik om te vergroten...

Probleem is eigenlijk dat ik helemaal geen verschrikkelijke bijwerkingen er van heb, of ja.. is dat een probleem? Voel mij inderdaad een gelegaliseerde junk

Mezelf wezen is schadelijk voor mezelf en anderen, dus de medicatie is meer voor mezelf ipv om in de maatschappij mee te kunnen draaien.

Dus.. best een moeilijke maar bedankt voor je reactie

Mindless zei:

Ik wil niet zeggen dat mensen het niet als een aandoening mogen zien, maar dat het eventueel positief uit kan pakken als je jezelf niet puur als slachtoffer ziet.

Klik om te vergroten...

Waar haal je vandaan dat mensen met ADD zichzelf puur als slachtoffer zien?

@Iskra: ongesteld?

@050 Hmm, dat klinkt wel heel heftig ja. Maar ook niet geheel onbekend. Ik ben zelf ook lang een dromer geweest en heb een bepaalde periode zelfs gehad dat ik in gesprekken met mensen steeds vergat waar het over ging wat er toe leidde dat ik maar knikte en 'uhu' zei. Dat was in een periode met veel andere mentale problemen en waarschijnlijk niet zo erg als wat jij beschrijft en ook niet 24/7. Maar dat van mij was dus al zeer deprimerend.

Ik wil dus ook helemaal niet beweren dat je het maar even gaat fixen met wat oefeningen. Maar wel dat je wellicht íets kunt doen. Maar blijkbaar is dat dus zelfs al lastig.

Ik weet natuurlijk dat ik een zeer afwijkende mening heb. Persoonlijk geloof ik dus wél dat lichaam en geest compleet met elkaar in verbinding staan en dat we dus veel meer aan onze aandoeningen kunnen doen dan we waarschijnlijk geloven. 'The spiritual ís the physical' zoals een wijs man ooit zei. Het geestelijke en het lichamelijke werken naar mijn mening als 1. Wat uit wetenschappelijk onderzoek is gebleken neem ik nooit zonder meer aan. Maar dat is mijn persoonlijke geloof en dus moet ik er extra op letten om dat niet zomaar als feit te verkondigen. Ik dacht dat ik dat hier al voorzichtig had gebracht, maar dat kon inderdaad nog wat beter.

Hopelijk dat je klachten nog gaan afnemen. Ik vind het in ieder geval helemaal begrijpelijk dat je medicatie neemt hoor.

Roze olifant zei:

Waar haal je vandaan dat mensen met ADD zichzelf puur als slachtoffer zien?

Klik om te vergroten...

Voor de mensen die dat doen... Niet iedereen.

Roze olifant zei:

[...].
ADD is géén gedragsprobleem. Het is een neurobiologische stoornis. Dat jij daar je eigen mening over hebt moet je verder zelf weten, maar dit zijn gewoon aangetoonde zaken, als je mensen gaat vertellen dat ze het niet mogen beschouwen als een aandoening (terwijl het dat wel is) doe je mensen tekort. Niet alles is op te lossen met meditatie en mindfulness.

Klik om te vergroten...

Ja niet alles is op te lossen zonder medicijnen, en een diagnose kan nut hebben als je daarnaast een brede blik houdt, maar stellen dat het gewoon "aangetoonde zaken" zijn vind ik wel erg stellig. Zo'n diagnose als ADD lijkt me meer een werkmodel dat hopelijk nu heeft voor iemand, dan dat het echt een aantoonbaar neurobiologisch feit is.

Ik ben wel benieuwd hoeveel procent van de mensen zo langzamerhand een 'neurobiologische stoornis' heeft. Maar misschien valt het wel mee door de vele mensen met meerdere diagnoses.

kapitein-x zei:

Ja niet alles is op te lossen zonder medicijnen, en een diagnose kan nut hebben als je daarnaast een brede blik houdt, maar stellen dat het gewoon "aangetoonde zaken" zijn vind ik wel erg stellig. Zo'n diagnose als ADD lijkt me meer een werkmodel dat hopelijk nu heeft voor iemand, dan dat het echt een aantoonbaar neurobiologisch feit is.

Ik ben wel benieuwd hoeveel procent van de mensen zo langzamerhand een 'neurobiologische stoornis' heeft. Maar misschien valt het wel mee door de vele mensen met meerdere diagnoses.

Klik om te vergroten...

Hier ben ik het volledig mee eens. Een diagnose is niet alles en een brede blik is altijd goed. En ik kan me ook wel vinden in je benaming 'werkmodel', ik was misschien iets te stellig. Het gaat feitelijk altijd over wat het meest plausibel is blijkende uit onderzoek, en soms blijkt achteraf dan inderdaad dat er toch een logischer verklaring is. In de psychiatrie is dat in het algemeen nog net wat lastiger dan in andere medische disciplines.

Dat het er sterk op lijkt dat er overgediagnosticeerd wordt, ook mee eens. Maar dat was voor mij ook niet het punt van discussie hier, ik ben uitgegaan van 'echte' AD(H)D en dat is net als de autismespectrumstoornissen een ontwikkelingsstoornis die al op jonge leeftijd klachten geeft. En ADD, i.t.t. tot ADHD, is de vorm die triest genoeg bij veel mensen juist NIET op die vroege leeftijd door de omgeving wordt opgemerkt, waardoor mensen vaak pas laat in hun leven de hulp krijgen die ze nodig hebben.

kapitein-x zei:

Ja niet alles is op te lossen zonder medicijnen, en een diagnose kan nut hebben als je daarnaast een brede blik houdt, maar stellen dat het gewoon "aangetoonde zaken" zijn vind ik wel erg stellig. Zo'n diagnose als ADD lijkt me meer een werkmodel dat hopelijk nu heeft voor iemand, dan dat het echt een aantoonbaar neurobiologisch feit is.

Klik om te vergroten...

En dan is er ook nog zoiets als neuroplasticiteit. Iets wat nu een feit is, hoeft dat misschien niet te blijven.

Maar ik heb geen verstand van neurobiologie, dus dat is slechts een idee.

Mindless zei:

Persoonlijk geloof ik dus wél dat lichaam en geest compleet met elkaar in verbinding staan en dat we dus veel meer aan onze aandoeningen kunnen doen dan we waarschijnlijk geloven

Klik om te vergroten...

Hier ben ik het wel redelijk mee eens, maar uitzoeken wat je hier tegen kan doen is een taak op zich dat voor mij te hoog begrepen is vrees ik, dit kan je zien als mezelf machteloos maken maar ik ben zeker niet van plan te stoppen met medicatie in de hoop dat ik ooit uitvind hoe ik mezelf kan helpen want ik ben allang super blij dat ik hier eindelijk geen last meer van heb.

Mentaal ben ik hier (niet meer) sterk genoeg voor, ik kan er niet veel langer mee door het leven dan dat ik al heb gedaan en dat lijkt wellicht op overdrijven maar ik kan niet beschrijven wat voor klachten en dan ook lichamelijke klachten ik eraan overhoud, het brengt je op het randje van compleet doordraaien, het is gewoon een luidspreker die altijd aan staat in je hoofd en je kan hem niet uitzetten. <-- maar dit zullen mensen nu ook wel over mij denken want ik kan me mond echt niet meer houden haha

Vandaar dat ik het naar het forum breng in de hoop dat er iemand is die mij kan helpen uitzoeken wat dit wellicht is of iemand die hier ook een ervaring mee heeft van zichzelf of bekenden. Er moet bijna wel meer aan de hand zijn dan alleen ADD.

Mindless zei:

En dan is er ook nog zoiets als neuroplasticiteit. Iets wat nu een feit is, hoeft dat misschien niet te blijven.

Maar ik heb geen verstand van neurobiologie, dus dat is slechts een idee.

Klik om te vergroten...

Voor zover nu bekend geldt dat dus niet echt voor AD(H)D en autismespectrumstoornissen. Dat zijn in principe ongeneeslijke aandoeningen. De behandeling van ADD en ADD bestaat voornamelijk uit symptoombestrijding. Wel kun je natuurlijk bepaalde technieken aanleren die het leven met zo’n aandoening zo aangenaam mogelijk maken waardoor je er op een bepaald moment weinig last meer van hebt, of sterker nog de voordelen van kan zien. Want ADD en ADHD hebben ook veel positieve kenmerken.

@050 Je kunt toch ook dingen (concentratie oefeningen, mindfulness, meditatie, yoga, etc.) doen én medicatie nemen?

Roze olifant zei:

Voor zover nu bekend geldt dat dus niet echt voor AD(H)D en autismespectrumstoornissen. Dat zijn in principe ongeneeslijke aandoeningen. De behandeling van ADD en ADD bestaat voornamelijk uit symptoombestrijding. Wel kun je natuurlijk bepaalde technieken aanleren die het leven met zo’n aandoening zo aangenaam mogelijk maken waardoor je er op een bepaald moment weinig last meer van hebt, of sterker nog de voordelen van kan zien. Want ADD en ADHD hebben ook veel positieve kenmerken.

Klik om te vergroten...

Wellicht moet ik me eens wat meer verdiepen in de wetenschap erachter.

Mindless zei:

@050 Je kunt toch ook dingen (concentratie oefeningen, mindfulness, meditatie, yoga, etc.) doen én medicatie nemen?

Klik om te vergroten...

Dat zou eventueel kunnen ja, maar mocht ik willen kijken of dit mij ook echt helpt moet ik alsnog stoppen met medicatie aangezien ik nergens last van heb als ik Dexamfetamine neem dus ik weet niet of dat echt zin gaat hebben of ik zie iets over het hoofd dat kan ook nog.

Ik las trouwens net dat je met ADD spreekt over onbewust op zoek zijn naar nieuwe "dopamineverhogende activiteiten", dit klinkt natuurlijk logisch aangezien ik nergens last van heb als ik Dex neem en dit de aanmaak van dopamine stimuleert (als ik dit zo goed zeg).

Zou er dan niet spraken kunnen wezen van andere "aandoeningen(?)" die te maken hebben met dopamine? Want ik zou me zo niet kunnen bedenken wat bij de beschrijving past, ik verneem natuurlijk ook wel echt alle andere symptomen van ADD maar die zijn in vergelijking met de hiervoor beschreven klachten een stuk milder dus misschien dat dit 2 verschillende dingen zijn die elkaar alleen versterken?

Als ik de zelfhulp gids voor adhders moet geloven, is er bij een adhder iets mis met een transporter van dopamine. Ritalin of dex fixt dit probleem even waardoor je helderder en gefocusder bent. Je wordt gewoon even de wat efficiëntere versie van jezelf.

050 zei:

Zou er dan niet spraken kunnen wezen van andere "aandoeningen(?)" die te maken hebben met dopamine? Want ik zou me zo niet kunnen bedenken wat bij de beschrijving past, ik verneem natuurlijk ook wel echt alle andere symptomen van ADD maar die zijn in vergelijking met de hiervoor beschreven klachten een stuk milder dus misschien dat dit 2 verschillende dingen zijn die elkaar alleen versterken?

Klik om te vergroten...

Zou kunnen denk ik...

(Bewust of niet) op zoek zijn naar dopamine verhogende activiteiten is trouwens niet exclusief aan mensen met aandoeningen. Iedereen die niet happy is doet het.

Mindless zei:

Zou kunnen denk ik...

(Bewust of niet) op zoek zijn naar dopamine verhogende activiteiten is trouwens niet exclusief aan mensen met aandoeningen. Iedereen die niet happy is doet het.

Klik om te vergroten...

Ja klinkt best logisch, over het algemeen ben ik dan ook niet heel vrolijk maar dat komt dan ook omdat ik er zo'n last van heb, want mocht ik nou een hele goeie week hebben heb ik nog steeds dezelfde klachten ik wil ook niet meteen alles uitsluiten hoor en het dan meteen op een aandoening gooien. Vind het alleen heel apart.

Psychedelibee zei:

Je hoeft geen AD(H)D te hebben om tolerantie te krijgen voor dex of ritalin, dat gebeurd bij iedereen.

Feit is dat mensen met AD(H)D gewoon structureel minder dopamine hebben, dus vind het een beetje makkelijk van @Mindless om te zeggen dat dit voor iedereen geldt die niet happy is. Zullen we anders gewoon geen uitspraken over iets gaan doen als je niet eens de moeite kunt opbrengen om je ook maar een beetje in te lezen over een aandoening en de bijbehorende farmacologische redenen. Het is makkelijk om maar wat te roepen, maar daar schiet niemand iets mee op.

Klik om te vergroten...

Ik heb hier zelf helemaal geen verstand van vandaar het topic, maar ik wil een beetje open staan voor de mogelijkheden en probeer een antwoord te vinden

Mindless zei:

Zou kunnen denk ik...

(Bewust of niet) op zoek zijn naar dopamine verhogende activiteiten is trouwens niet exclusief aan mensen met aandoeningen. Iedereen die niet happy is doet het.

Klik om te vergroten...

Feit is wel dat ADD’ers van nature een dopamine tekort hebben.