#1
Die opmerking was niet naar jou bedoeld.Ik heb hier zelf helemaal geen verstand van vandaar het topic, maar ik wil een beetje open staan voor de mogelijkheden en probeer een antwoord te vinden![]()
Ik denk sowieso dat het goed is meer te doen dan alleen medicatie slikken inderdaad, therapie, meditatie, mindfulness, etc. heeft iedereen baat bij. Maar ik kan me goed voorstellen dat voor sommige mensen medicatie wel echt nodig is, zeker in het begin om weer orde in het leven te scheppen. Enkel medicatie lijkt me voor de lange termijn ook te beperkt uiteindelijk, want denk dat iemand ook wel echt therapie of meditatie nodig heeft om uiteindelijk echt verder te komen.Mijn bedoeling was niet om te zeggen dat mensen dan niet per se AD(H)D hebben, maar mijn denkwijze is dat het er naast kan spelen. Iemand met een neurobiologische aandoening kan daarnaast ook nog gedragsproblemen hebben niet ten gevolge van die aandoening toch? En daar is wat aan te doen, wat o.a. ook de reden was dat ik toch voorstelde om actief met die dingen bezig te gaan. Maar ik begrijp dat dat niet zomaar af te leiden was uit mijn stukje. (en heb het er in het verleden ook wel naar gemaakt dat je zo dacht)
Ik reageerde ook meer op je uitspraak over zoeken naar dopamine verhogende activiteiten, iedereen zoekt daar naar want zo zijn onze hersenen nou eenmaal geprogrammeerd. Alleen voor iemand AD(H)D kan dat veel extremere vormen aannemen, aangezien die echt duidelijk een tekort aan dopamine hebben ten opzichte van andere mensen. Door het te brengen alsof het voor mensen die niet blij zijn vergelijkbaar is aan AD(H)D, bachetaliseer je daarmee ook beetje de aandoening.
Maargoed, ik snap dat je het niet zo bedoelt inderdaad en ik reageerde ook gewoon iets te fel.
