#1
Ja, OK, dat is waar. Hoeveel tijd ik al heb verspild aan totaal nutteloze dingen door mijn hyperfocus. Ik herken ook wel dat je met die hyperfocus flink uit de bocht kunt vliegen.
Concerta & ritalin nare gevoelens
32 antwoorden
24 weergaven
18-5-2026
#2
Er zijn meerdere wetenschappelijke artikelen die concluderen dat persoonlijkheid (big 5) een aanzienlijk grotere invloed heeft op het behalen van een diploma dan een hoog behaalde IQ score. Een conclusie die buiten de wetenschap wel vaker wordt getrokken. De meeste mensen zullen waarschijnlijk wel akkoord gaan dat een kritisch denkvermogen geen positieve invloed heeft op het behalen van een diploma. Persoonlijk heb ik het gevoel dat concentratievermogen nog wel eens overschat wordt, mensen meer chaotisch van aard zullen in staat zijn meer verbindingen (in de hersens) te leggen en voor dit stukje chaos kunnen ook copingsmechanismen ontwikkeld worden. Ik zal zeker niet beweren dat concentratieproblemen verwaarloosbaar zijn maar als je een gemiddeld persoon vraagt of deze concentratieproblemen heeft zo zogezegd het merendeel dit bevestigen. Een stukje chaos is zogezegd noodzakelijk voor de brede ontwikkeling waar eenzijdig denken wellicht beter aan computers is toebedeeld.Maar wat als een kind door zijn AD(H)D ver onder zijn niveau presteert op school omdat die zijn concentratie er niet bij kan houden, maar het verstand er wel voor heeft?
Dexamfetamine is in principe Amfetamine. Dexamfetamine is zogezegd het spiegelbeeld molecuul met een rechtsdraaiend stereoisomeer waar Levoamfetamine het spiegelbeeld molecuul is met een linksdraaiend stereoisomeer. Waar 'gewone' amfetamine 50% Dexamfetamine bevat en 50% Levoamfetamine bevat. De in de V.S. populaire ADHD medicatie bevat 75% Dexamfetamine en 25% Levoamfetamine. Waar 'straat' Amfetamine 50% Dexamfetamine en 50% Levoamfetamine bevat.Je informatie over dex gelezen te hebben, is het dus een stof die iets meer lijkt op amfetamine dan Ritalin / concerta en iets natuurlijker = beter voor je lichaam? En wordt concerta & Ritalin vaker voorgeschreven omdat dit minder misbruik kent?
Amfetamine is het van nature veel voorkomende molecuul phenylethylamine met daaraan een methylgroep geplakt. Het lichaam plakt zelf geen phenylethylamine en methylgroepen aan elkaar maar vertoont wel sterk gelijkende tendens met soortgelijk doeleinde in het lichaam. Bijvoorbeeld wanneer het lichaam een methylgroep plakt aan het veel voorkomende molecuul noradrenaline om adrenaline te vormen.
Het lichaam plat vaker een methylgroep aan een molecuulstructuur om deze langer psychoactief werkzaam te maken in het lichaam. Ook heb ik wel een wetenschappelijk onderzoek voorbij zien komen dat concludeert dat het lichaam soms methylgroepen toepast in het lichaam om DNA informatie te activeren.
Methylfenidaat (Ritalin / Concerta) is sterk gelijkend aan Amfetamine qua molecuulstructuur maar heet meer atomen hangen aan de 'staart' van de molecuul. Door deze extra atomen aan de staart wijkt Methylfenidaat (Ritalin / Concerta) ook meer af qua molecuulstructuur van het lichaamsnatuurlijke phenylethylamine.
Mits met beleid gebruikt klopt dit. Hierbij moet wel rekening gehouden worden met het feit dat mensen overwegend instinctief zijn in hun handelen. Soms is zogezegd enkel wilskracht niet genoeg en moet er ook beroep worden gedaan op intelligentie om cliché lange termijn inschattingsfouten te voorkomen of in ieder geval te minimaliseren. De realiteit blijft dat mensen vaak leren aan de hand van inschattingsfouten.Klinkt dus als een gezondere versie als ik t zo lees voor je lichaam!
Paracetamol wordt ook nog wel eens onderschat hoor, zag laatst nog een oma met leververgiftiging voorbij komen.Ik begrijp de weerstand omdat het natuurlijk niet een paracetamol is![:)]()
Vaak is het geven van medicatie aan een ander een snelle en makkelijke korte termijn oplossing voor hen waarbij degene die methylfenidaat inneemt het leren omgaan met persoonlijke valkuilen voor zich uit schuift. Het kan echter ook zeker helpen ter ondersteuning voor sommigen in bepaalde context, ik kan mij goed vinden in wat je zegt.Over het algemeen kan ik mezelf ook heel goed handelen met mn adhd drukte en wie daar last van heeft blijft maar uit mn buurt![:tongueout:]()
En zelfs heb je het kunnen en doen om een diploma te halen is dit niet vanzelfsprekend in een rigide onderwijs. Binnen de grotere onderwijsinstellingen en Vlaanderen denk ik des te meer. Daar ligt de nadruk vaak meer op een repressief beleid en een eenzijdig product waarbij onderwijsinstellingen concurrentie met elkaar moeten aangaan vanuit politieke ideologie. Als je tegenwoordig overtuigend kennis uit thuisstudie kunt aantonen wordt de kans op de arbeidsmarkt steeds groter waar bestaande onderzoeken toch vaak inderdaad concluderen dat een diploma de sterkst voorspellende factor is voor een baan.Laat ik daarbij eerlijk wezen, zonder diploma's is het leven niet onmogelijk, maar sta je inderdaad vaak wel 1-0 achter.
Met de nadruk op opportunisme wat samen gaat met de nodige integriteitsproblematiek gaat de kwaliteit van het onderwijs de laatste jaren gestaagd achteruit. Ik ben er van overtuigd dan de afnemende meerwaarde van een diploma aardig beargumenteerd kan worden. Al kent deze statement ook de nodige nuances natuurlijk, de waarde van een diploma zal per persoon locatie en algemene context natuurlijk sterk kunnen verschillen. Een onderwijsinstelling of een concept dat waarde hecht aan titels zal zogezegd de waarde van het product dat ze verkopen hoger aanprijzen en hier zul je dan ook geen baan kunnen vinden zonder diploma.
Ik dwaal een beetje af van het originele onderwerp maar ik denk dat het een zorg/gedachte is die wel vaker voorbij komt maar wat lastig bespreekbaar is. Het 'bagatelliseren' van onderwijs is iets dat sommige mensen naar mijn ervaringen nog wel eens het schuim uit de mond doet lopen. Ik ben vooral iets minder akkoord met algemene tendensen in het onderwijs en clichés die daarmee samen gaan. Het belang van ethiek, intrinsieke motivatie, academische vrijheid en democratische normen en waarden mag naar mijn mening vaker benadrukt worden in het onderwijs.
#3
Dexamfetamine geeft mij een nog veel betere concentratie dan ritalin. Het geeft ook een beetje een schop onder je kont om aan de slag te gaan.Heeft dexamfetamine dezelfde effecten als concerta op de concentratie? Ik kan zonder medicatie namelijk geen concentratie opbrengen, ik ben constant aan het dagdromen en vergeet het merendeel van de stof. Ik wil wel een medicijn die mijn concentratie te goede doet
#4
Ik heb zelf ADD en ben al jaren in de weer met een goed werkend medicijn zoeken, dus ken er wel aardig wat over inderdaad. Zal mijn psychiater vertellen dat ik geïnteresseerd ben in dex ( na wat ik gelezen heb), en kijk dan naar haar mening of zij denkt dat het gaat werken.
Een wijs advies van een oude man:
- Ga wennen aan een slaapritme, zorg dat je 4 uur voordat je naar bed gaat (max 23.00, ik weet dat dit moeilijk is!) geen ritalin neemt.
- Zorg dat je in shape bent, een fit lichaam heeft veel minder klachten.
- Zorg dat je je vitamines binnenkrijgt.
- etc.
Ritalin is een amfetamine en gebruikt je reserves op als je te moe of niet fit bent. Voordeel is dat als je moe bent, je je niet moe voelt. Nadeel is dat je dan wel hartkloppingen etc. krijgt. Probeer het eens een tijdje.
#5
Grappig dat je je eigen advies als wijs bestempeld. Gezien de ervaringen en posts in dit topic kun je er wel van uit gaan dat de OP dit allemaal al weet.Een wijs advies van een oude man:
- Ga wennen aan een slaapritme, zorg dat je 4 uur voordat je naar bed gaat (max 23.00, ik weet dat dit moeilijk is!) geen ritalin neemt.
- Zorg dat je in shape bent, een fit lichaam heeft veel minder klachten.
- Zorg dat je je vitamines binnenkrijgt.
- etc.
Ritalin is een amfetamine en gebruikt je reserves op als je te moe of niet fit bent. Voordeel is dat als je moe bent, je je niet moe voelt. Nadeel is dat je dan wel hartkloppingen etc. krijgt. Probeer het eens een tijdje.
#6
Hallo DF-leden,
Ik ben in 2016 naar een psychiater geweest, mijn psychiater heeft mij getest op ADD en ik scoorde hier positief op. Ik heb ADD gekregen doordat ik op 1 jarige leeftijd een hersenvliesontsteking heb gekregen.
Ik krijg 54mg concerta en 10mg ritalin voorgeschreven. Ik slik deze pillen niet en mijn psychiater weet hiervan. De reden dat ik 2 soorten voorgeschreven krijg is zodat ik op het moment dat ik er baat bij heb één van deze 2 kan innemen en keuze heb in hoelang dit werkt. Momenteel slik ik het alleen voor het leren van mijn toetsen, zonder dit medicijn durf ik wel te zeggen dat ik niet meer op VWO 6 zou zitten.
Op het moment dat ik deze pil dan toch slik om te leren, begin ik te zweten, heb een hogere hartslag, krijg negatieve gevoelens en wordt heel erg introvert, terwijl ik normaal zwaar extravert ben. De dosering van de pil is zeker niet te hoog voor mij, want ik ben 193 cm met 90kg.
Zijn er meer ADD´ers die zich herkennen in mijn ervaring? En gebruiken jullie deze medicijnen dan ook alleen voor het leren / wanneer het jezelf uitkomt?
Groeten,
420.038
Ik ben in 2016 naar een psychiater geweest, mijn psychiater heeft mij getest op ADD en ik scoorde hier positief op. Ik heb ADD gekregen doordat ik op 1 jarige leeftijd een hersenvliesontsteking heb gekregen.
Ik krijg 54mg concerta en 10mg ritalin voorgeschreven. Ik slik deze pillen niet en mijn psychiater weet hiervan. De reden dat ik 2 soorten voorgeschreven krijg is zodat ik op het moment dat ik er baat bij heb één van deze 2 kan innemen en keuze heb in hoelang dit werkt. Momenteel slik ik het alleen voor het leren van mijn toetsen, zonder dit medicijn durf ik wel te zeggen dat ik niet meer op VWO 6 zou zitten.
Op het moment dat ik deze pil dan toch slik om te leren, begin ik te zweten, heb een hogere hartslag, krijg negatieve gevoelens en wordt heel erg introvert, terwijl ik normaal zwaar extravert ben. De dosering van de pil is zeker niet te hoog voor mij, want ik ben 193 cm met 90kg.
Zijn er meer ADD´ers die zich herkennen in mijn ervaring? En gebruiken jullie deze medicijnen dan ook alleen voor het leren / wanneer het jezelf uitkomt?
Groeten,
420.038
#7
Misschien dat je net als met antidepressiva eerst moet wennen. En als je het alleen af en toe neemt wen je niet. Als je gewend bent aan die medicijnen worden de negatieve bijwerkingen vanzelf minder na een poosje. Ik gok dat dat de oorzaak is.
#8
Misschien vragen of je een ander middel mag zoals dexamphetamine of lisdexamphetamine?
Mischien dat die beter aansluiten op jou?
En het kan heel goed zijn dat 54mg Concerta gwn teveel is.
Vraag anders eens om een lagere dosering om te proberen.
Of een andere fomulatie zoals medikinet wat een net wat andere afgifte heeft als Concerta.
Medikinet werkt ook maar 8 uur ipv de 12 voor Concerta en de 4 voor methylphenidate.
Heeft alleen de 10mg methylphenidate het zelfde effect als de 54mg Concerta kwa bijwerkingen?
Mischien dat die beter aansluiten op jou?
En het kan heel goed zijn dat 54mg Concerta gwn teveel is.
Vraag anders eens om een lagere dosering om te proberen.
Of een andere fomulatie zoals medikinet wat een net wat andere afgifte heeft als Concerta.
Medikinet werkt ook maar 8 uur ipv de 12 voor Concerta en de 4 voor methylphenidate.
Heeft alleen de 10mg methylphenidate het zelfde effect als de 54mg Concerta kwa bijwerkingen?
#9
Ik herken precies de gevoelens die je beschrijft. Naar was dat. Ik ben uiteindelijk overgestapt op dexamfetamine. Is goed spul!
#10
Ik herken de negatieve werking. Bij wellbutrin had ik dit minder. Overstappen dus. Er zijn geloof ik tegenwoordig voldoende niet op methylfenidaat gebasseerde ad(h)d medicijnen beschikbaar. Bezoek een add specialist.
#11
Mijn lekker ongenuanceerd advies: blijf van die rotzooi af en leer met ADD leven in plaats van ertegen te blijven vechten. Het is geen beperking of stoornis, het is een andere manier van informatieverwerking die in onze maatschappij wordt gestigmatiseerd omdat de maatschappij is ingericht naar het gemiddelde en al wat daar van afwijkt wordt gepathologiseerd.
Dat is altijd het argument van big pharma. Voel je je kut? Neem dit! Voel je je nu nog kutter? Blijf het vooral nemen, je gaat je vanzelf beter voelen. Dream on. Je gaat er aan onderdoor, aan die ADHD-troep.Misschien dat je net als met antidepressiva eerst moet wennen. En als je het alleen af en toe neemt wen je niet. Als je gewend bent aan die medicijnen worden de negatieve bijwerkingen vanzelf minder na een poosje. Ik gok dat dat de oorzaak is.
#12
Misschien dat je net als met antidepressiva eerst moet wennen. En als je het alleen af en toe neemt wen je niet. Als je gewend bent aan die medicijnen worden de negatieve bijwerkingen vanzelf minder na een poosje. Ik gok dat dat de oorzaak is.
Ik slik deze medicijnen nu 3 jaar. Het eerste jaar slikte ik deze elke schooldag. Door de negatieve effecten slik ik ze de laatste 2 jaar alleen op momenten dat ik voor school moet leren. Ik durf wel te zeggen dat ik aan deze medicijnen gewend ben.
#13
Ik herken precies de gevoelens die je beschrijft. Naar was dat. Ik ben uiteindelijk overgestapt op dexamfetamine. Is goed spul!
Heeft dexamfetamine dezelfde effecten als concerta op de concentratie? Ik kan zonder medicatie namelijk geen concentratie opbrengen, ik ben constant aan het dagdromen en vergeet het merendeel van de stof. Ik wil wel een medicijn die mijn concentratie te goede doet
#14
Mijn lekker ongenuanceerd advies: blijf van die rotzooi af en leer met ADD leven in plaats van ertegen te blijven vechten. Het is geen beperking of stoornis, het is een andere manier van informatieverwerking die in onze maatschappij wordt gestigmatiseerd omdat de maatschappij is ingericht naar het gemiddelde en al wat daar van afwijkt wordt gepathologiseerd.
Dat is altijd het argument van big pharma. Voel je je kut? Neem dit! Voel je je nu nog kutter? Blijf het vooral nemen, je gaat je vanzelf beter voelen. Dream on. Je gaat er aan onderdoor, aan die ADHD-troep.
Iemand die geen ADD heeft heeft makkelijk praten over het leven hiermee. Ik ervaar er wel degelijk last van in mijn dagelijks leven en vind het leven hiermee niet makkelijk. Deze medicatie helpt mij mijn hoofd erbij te houden op momenten dat ik voor school bezig ben. Voor mij is het geen rotzooi, het helpt mij van mijn negatieve concentratie effecten af
#15
Ik heb zelf ook ADD en heb zelf jarenlang medicatie gebruikt. Wat ik heb ondervonden is dat het, ondanks bijwerkingen, aanvankelijk werkte als een tierelier. Daardoor m'n laatste jaar vwo en de universiteit door kunnen komen. De magie is echter niet houdbaar. Het houdt een keer op, geloof me. Dan heb je steeds meer en meer nodig voor hetzelfde effect met toenemende bijwerkingen, tot op het punt dat je niet meer op een gedegen therapeutisch effect kunt uitkomen. Dan val je opeens terug op je oude niveau van functioneren, daarmee het risico lopend dat je datgene wat je hebt bereikt ten tijde van je feitelijk kunstmatig verhoogde functioneren ook nog eens verliest omdat je het niet langer kunt handhaven. Tijdens mijn laatste jaar op de uni stopte het er gewoon mee en heb ik alle zeilen bij moeten zetten om het op eigen kracht af te maken. Ik was kapot, voelde dat ik jarenlang roofbouw had gepleegd. Dergelijke medicatie is daarom, zoals ik hier ooit eens eerder heb omschreven, een uitgestoken hand van big pharma waarvan je uiteindelijk geen vinger overhoudt.Iemand die geen ADD heeft heeft makkelijk praten over het leven hiermee. Ik ervaar er wel degelijk last van in mijn dagelijks leven en vind het leven hiermee niet makkelijk. Deze medicatie helpt mij mijn hoofd erbij te houden op momenten dat ik voor school bezig ben. Voor mij is het geen rotzooi, het helpt mij van mijn negatieve concentratie effecten af
Ik loop zelf ook nog ontzettend tegen mijn functioneren aan als gevolg van mijn ADD. Met de bewering dat het louter een variantie is in informatieverwerking en geen beperking of stoornis zeg ik absoluut niet dat het geen grote problemen in het functioneren kan geven. Dit heeft echter vooral te maken met het feit dat de maatschappij gewoon niet 'ADD-vriendelijk' is, want deze is afgestemd op het gemiddelde. Echter, door ADD te zien als louter een variant op iets in plaats van een beperking of stoornis leer je ook de krachten ervan herkennen. Het is voor ons de levenskunst om ons leven op een zodanige wijze vorm te geven dat we onze krachten zo goed mogelijk kunnen benutten zonder al te veel tegen zaken aan te lopen die ons functioneren belemmeren. Geen gemakkelijke uitdaging, maar zeker niet onmogelijk denk ik. Er zijn bijvoorbeeld echt wel beroepen denkbaar waarin juist ADD'ers kunnen floreren.
#16
Precies dezelfde ervaring hier, ook ADD gebruik het tijdens het studeren alleen.
Toevallig vanmorgen zitten denken, wanneer ik ben afgestudeerd hoe ga ik constant een niveau aanhouden zonder ritalin. Ga namelijk echt niet met klotsende oksels en heel introvert/toch opgefokt gevoel op werk zitten.
de tijd zal het leren, hopelijk valt alles op zn plek![:)]()
Toevallig vanmorgen zitten denken, wanneer ik ben afgestudeerd hoe ga ik constant een niveau aanhouden zonder ritalin. Ga namelijk echt niet met klotsende oksels en heel introvert/toch opgefokt gevoel op werk zitten.
de tijd zal het leren, hopelijk valt alles op zn plek
#17
Ik heb zelf ook ADD en heb zelf jarenlang medicatie gebruikt. Wat ik heb ondervonden is dat het, ondanks bijwerkingen, aanvankelijk werkte als een tierelier. Daardoor m'n laatste jaar vwo en de universiteit door kunnen komen. De magie is echter niet houdbaar. Het houdt een keer op, geloof me. Dan heb je steeds meer en meer nodig voor hetzelfde effect met toenemende bijwerkingen, tot op het punt dat je niet meer op een gedegen therapeutisch effect kunt uitkomen. Dan val je opeens terug op je oude niveau van functioneren, daarmee het risico lopend dat je datgene wat je hebt bereikt ten tijde van je feitelijk kunstmatig verhoogde functioneren ook nog eens verliest omdat je het niet langer kunt handhaven. Tijdens mijn laatste jaar op de uni stopte het er gewoon mee en heb ik alle zeilen bij moeten zetten om het op eigen kracht af te maken. Ik was kapot, voelde dat ik jarenlang roofbouw had gepleegd. Dergelijke medicatie is daarom, zoals ik hier ooit eens eerder heb omschreven, een uitgestoken hand van big pharma waarvan je uiteindelijk geen vinger overhoudt.
Ik loop zelf ook nog ontzettend tegen mijn functioneren aan als gevolg van mijn ADD. Met de bewering dat het louter een variantie is in informatieverwerking en geen beperking of stoornis zeg ik absoluut niet dat het geen grote problemen in het functioneren kan geven. Dit heeft echter vooral te maken met het feit dat de maatschappij gewoon niet 'ADD-vriendelijk' is, want deze is afgestemd op het gemiddelde. Echter, door ADD te zien als louter een variant op iets in plaats van een beperking of stoornis leer je ook de krachten ervan herkennen. Het is voor ons de levenskunst om ons leven op een zodanige wijze vorm te geven dat we onze krachten zo goed mogelijk kunnen benutten zonder al te veel tegen zaken aan te lopen die ons functioneren belemmeren. Geen gemakkelijke uitdaging, maar zeker niet onmogelijk denk ik. Er zijn bijvoorbeeld echt wel beroepen denkbaar waarin juist ADD'ers kunnen floreren.
Ik had het mis dat het makkelijk praten is voor iemand die geen ADD heeft, want je geeft aan dat je dat hebt.
Ik gebruik niet dagelijks mijn medicatie, omdat ik ermee eens ben dat dit niet goed kan zijn voor het lichaam en in negatieve gedachten ervan opwek. Ik weet dat deze medicijnen in veel gevallen wel positief aanslaan en dat de gebruiker hier dan ook veel baat bij heeft.
Ik vind het leven met ADD moeilijk, vooral als ik andere mensen zie die bepaalde dingen in het leven soepel afgaan, waar ik veel moeite mee heb. Ik ben van mening dat als deze medicijnen aanslaan op de persoon, de positieve effecten groter zijn dan de negatieve effecten. Een AD(H)D'er kan op dit soort momenten zich normaal voelen en aan zichzelf werken, ik denk dat dat hele belangrijke punten zijn voor een AD(H)D'er.
Ik zeg hierbij wel: er zijn wel degelijk lichamelijk effecten die niet mals zijn. Alleen denk ik dat de positieve effecten groter zijn op het moment dat het aanslaat op de patiënt.
#18
Ik begrijp wat je zegt, maar mijn punt is juist dat wanneer het aanslaat, er doorgaans een moment zal komen dat het echt in effectiviteit gaat afnemen tot je op het punt aanbelandt dat het gewoon totaal niet meer werkt zonder dat je ondraaglijke bijwerkingen moet verduren (o.a. omdat je steeds hoger moet gaan doseren). Ik had er de eerste jaren ook zeker baat bij. Zonder had ik m'n universitaire opleiding nooit kunnen afronden. Echter, op den duur heb ik moeten ondervinden dat ik het toch zonder medicatie m9est rooien de rest van mijn leven. Het stopte er gewoon mee. Ik heb dit van velen teruggehoord. De therapeutische effecten lijken gewoon niet eindeloos stand te houden. Het is te mooi om waard te zijn.Ik had het mis dat het makkelijk praten is voor iemand die geen ADD heeft, want je geeft aan dat je dat hebt.
Ik gebruik niet dagelijks mijn medicatie, omdat ik ermee eens ben dat dit niet goed kan zijn voor het lichaam en in negatieve gedachten ervan opwek. Ik weet dat deze medicijnen in veel gevallen wel positief aanslaan en dat de gebruiker hier dan ook veel baat bij heeft.
Ik vind het leven met ADD moeilijk, vooral als ik andere mensen zie die bepaalde dingen in het leven soepel afgaan, waar ik veel moeite mee heb. Ik ben van mening dat als deze medicijnen aanslaan op de persoon, de positieve effecten groter zijn dan de negatieve effecten. Een AD(H)D'er kan op dit soort momenten zich normaal voelen en aan zichzelf werken, ik denk dat dat hele belangrijke punten zijn voor een AD(H)D'er.
Ik zeg hierbij wel: er zijn wel degelijk lichamelijk effecten die niet mals zijn. Alleen denk ik dat de positieve effecten groter zijn op het moment dat het aanslaat op de patiënt.
#19
Precies dezelfde ervaring hier, ook ADD gebruik het tijdens het studeren alleen.
Toevallig vanmorgen zitten denken, wanneer ik ben afgestudeerd hoe ga ik constant een niveau aanhouden zonder ritalin. Ga namelijk echt niet met klotsende oksels en heel introvert/toch opgefokt gevoel op werk zitten.
de tijd zal het leren, hopelijk valt alles op zn plek![:)]()
De medicatie tijdens het studeren gebruiken is hemels. Vooral als je weet hoe moeilijk het is om zonder medicatie bij de leerstof te blijven. Wel denk ik dat het gebruik van medicatie bij het leren verslavend werkt, want wees eerlijk: zou je nog kunnen leren voor een tentamen wanneer je geen medicatie hebt gehad?
Ik in ieder geval niet. Ik vind de medicatie dan wel psychisch verslavend.
Probeer uit wat voor jou het best werkt. Bespreek met je psychiater je wensen van de medicatie en beschrijf je negatieve zicht op de medicatie die je deze kut feeling geeft. Je psychiater heeft misschien wel een goede oplossing wat voor jou goed werkt.
#20
Ik begrijp wat je zegt, maar mijn punt is juist dat wanneer het aanslaat, er doorgaans een moment zal komen dat het echt in effectiviteit gaat afnemen tot je op het punt aanbelandt dat het gewoon totaal niet meer werkt zonder dat je ondraaglijke bijwerkingen moet verduren (o.a. omdat je steeds hoger moet gaan doseren). Ik had er de eerste jaren ook zeker baat bij. Zonder had ik m'n universitaire opleiding nooit kunnen afronden. Echter, op den duur heb ik moeten ondervinden dat ik het toch zonder medicatie m9est rooien de rest van mijn leven. Het stopte er gewoon mee. Ik heb dit van velen teruggehoord. De therapeutische effecten lijken gewoon niet eindeloos stand te houden. Het is te mooi om waard te zijn.
Je hebt gelijk. Na een bepaalde periode geeft de medicatie geen werking meer door tolerantie van deze middelen. Toch kan deze medicatie het leven van AD(H)D'ers de eerste periode waarin dit genuttigd wordt, het leven van de AD(H)D'er helpen op de rit te krijgen. Na een verloop tijd ben ik het ermee eens dat de persoon ook moet kunnen omgaan met zijn "ziekte". Maar om met die aandoening om te kunnen gaan, kan dit middel goed helpen in de beginfase (1-7 jaar).
Hoe kijk jij aan tegen het voorschrijven van methylfenidaat aan kinderen?