#1
Hmmm....
Maar...
Ik zal niet oordelen;
Ik zal niet oordelen;
ik zal niet oordelen...
Het antwoord op de volgende vraag van @Rotjoch ben ik ook wel benieuwd naar:
ok jongens ik ga nu nu naar de begeleidster, en eis medische hulp.
Mijn moeder komt er nu aan om met me te gaan, en dat mens van een begeleidster krijgt een klacht aan dr broek.
Ze hoort verantwoordelijk voor ons te zijn, en ze wordt betaald om ons te HELPEN. vervoer naar het ziekenhuis regelen is dan ook haar verantwoording, niet iemand met ernstige medische klachten hulp weigeren en uit te schreeuwen.
tienduizend onderzoeken en een tas vol pillen later.... nogsteeds kotsmisselijk. wel ter plekke zware slaapmedicatie gekregen vanwege het grote tekort aan slaap, en man wat hoop ik op eindelijk ff goed pitten. Kan nog wel een weekje ellende verwachten, maar gelukkig heel wat minder kans op overlijden en (hopelijk) geschikte medicatie![]()
Ditsoort gedrag kan gewoon niet wanneer je verantwoordelijk bent voor iemands emotionele en lichamelijke welzijn.
je was er niet bij, je weet niks van de situatie, mijn of haar persoonlijkheid, dus ik zou maar gauw ophouden met oordelen zonder informatie, want daar kom je niet bepaald ver mee.
als je het originele bericht even aandachtig leest, dan weet je dat ik er eerder nooit risico's van heb gehad, maar dat de hele brut is gebeurd doordat mijn huisarts me een verkeerd medicijn voorschreef dat de stoornis heeft getriggered.
nou meestal weten huisartsen wat ze doen, en geven ze je geen dodelijke combinatie aan medicatie.
Wanneer je meer dan 13 jaar een moeder hebt moeten zijn terwijl je zelf eigenlijk kind moest zijn, en je zo veel verantwoording op je rug droeg,
Maar...
Ik zal niet oordelen;
Ik zal niet oordelen;
ik zal niet oordelen...
Het antwoord op de volgende vraag van @Rotjoch ben ik ook wel benieuwd naar:
Ik ben wel benieuwd naar welke les je precies hebt geleerd, en wat je in de toekomst er aan gaat doen?