#1
Gek. Ik wilde dezelfde vraag stellen. Ik struinde het forum af omdat ik wellicht het antwoord tegen zou komen voordat ik een vraag zou posten, kom ik dit tegen! Logischerwijs volg ik deze even.
In dit bericht heb ik een uitgebreidere reactie geplaatst hoe schade en herstel na gebruik van MDMA/speed werkt.Hoi!
Laat me even voorop stellen dat ik weinig tot geen verstand heb van biologie, scheikunde, en natuurkunde. Ik heb andere kwaliteiten.
Tuurlijk, ik ken MDMA handboek teksten met betrekking tot serotonine, regels omtrent dosis/pauze etc.
Het gaat mij met name over het herstel na MDMA gebruik. Waar hou ik bijvoorbeeld die 2-3 maanden pauze nu precies voor? Ja, het "herstellen" van mijn hersenen. Maar wat nu precies? Ik heb vernomen dat puur het "aanvullen" van de serotonine voorraad geen 3 maanden duurt als je gezond en sportief leeft en ernaast de juiste supplementen voor bijneemt. Ik lees ook een hoop over frituren van receptoren, axonen, en weet ik wat nog meer. Ik lees inderdaad dat je je hersenen frituurt als je teveel of te vaak pakt, maar kan iemand mij in Jip en Janneke taal uitleggen wat dit nu eigenlijk betekent en wat het MDMA gebruik met hun heeft gedaan? @Neo-Shulginist misschien? Ik ben hier erg in geïnteresseerd, maar het ontbreekt mij aan kennis, en wellicht begrijpend lezen om het daadwerkelijk te snappen.
En hoe kan het dat bijvoorbeeld 6-APB dezelfde effecten geeft maar op een andere manier (constanter, zonder vaagheid) en met een andere in- en uitwerking?
Ik verwacht echt niet dat iemand nu even een uur hierop gaat zitten, maar als het je lukt om dit kort en krachtig in lekentaal uit te leggen, of een link hebt naar een nuttig artikel voor leken, ben ik zeer dankbaar!
Het komt erop neer dat er verschillende vormen van schade zijn:Ik zei al: het is complex.
Ja, dopamine zit in blaasjes in de neuron, en die worden losgelaten na activatie van een receptor (VMAT), net zoals bij MDMA en serotonine.
Maar het punt is dat we geen wetenschappelijk bewijs hebben dat die blaasjes daadwerkelijk leeg raken. Er bestaat niet eens een test voor die claim. Dat is dus een harm-reduction verhaal om het allemaal wat inzichtelijker te maken. Maar eigenlijk is het pseudowetenschap dus.
Wat een net zo grote rol speelt, is dat receptoren voor dopamine of serotonine zich ongevoelig kunnen maken voor prikkels. Ze doen dat door zich gedeeltelijk terug te trekken in de cel. Daardoor kan dopamine/serotonine de receptor niet zo goed activeren. Het is dit soort tolerantie die ook allerlei bijwerkingen kan veroorzaken. Denk bijvoorbeeld aan de pepkater waarin je moe, hongerig en ongemotiveerd bent; precies het tegenovergestelde als de effecten van speed. Dat soort na-effecten worden ook wel eens het 'withdrawal-effect' genoemd.
Na overstimulatie van drugs duurt het een tijdje voordat receptoren zich weer bijstellen naar normale niveaus. In het brein moet ook een bredere balans worden gevonden tussen de verschillende neuronen (100 miljard stuks) en hun activiteit. Dat duurt dus gewoon een aantal weken.
Daarnaast zijn er aanwijzingen dat drugs zoals speed en MDMA neurotoxisch zijn. Dan gaat een deel van het neuron gewoon helemaal kapot. Dat zijn processen die soms niet helemaal herstellen. Hoewel het brein drie mogelijkheden heeft om een omweg te maken voor het gat in de snelweg wat spreekwoordelijk is ontstaan: een ander neuron kan meer receptoren aanmaken, oftewel receptor upcycling (alsof je een extra rijbaan aanlegt), een neuron wat gedeeltelijk beschadigd is kan nieuwe verbindingen aanmaken met andere neuronen, wat we neuroplasticiteit noemen, en andere hersengebieden kunnen taken overnemen van andere hersengebieden.
Zo kan het dus dat neurotoxiciteit niet gelijk leidt tot merkbare veranderingen in gedrag. Je hersenen zijn best wel flexibel, ondanks dat permanente schade het functioneren van het brein belemmert.
Je wil niet te veel van dat soort blijvende schade, want het brein kan niet oneindig lapmaatregelen nemen zonder dat je het effect merkt. En je wil de kans op verslaving voorkomen. Daarom is maximaal vier keer per jaar een aardige richtlijn.
Hier heb je een schematische afbeelding van een molecuul dopamine:
Bekijk bijlage 50711
En hier heb je een schematische afbeelding van hoe dopamine signalen overbrengt van het ene neuron naar het andere:
Bekijk bijlage 50712
Dus ja, dopamine is real. En ja, het werkt op vergelijkbare manier met serotonine. En ja, je moet niet te vaak dopamine-agonisten nemen, want anders loop je kans op blijvende concentratiestoornissen, erectieproblemen, emotie-regulatie stoornissen, angstklachten, de ziekte van Parkinson, gebitschade, en staar. En die gezondheidsklachten hangen niet per se samen met synaptic vesicles / blaasjes met dopamine die even op zijn en aangevuld moeten worden, maar met blijvende schade die is ontstaan door het drugsgebruik.
www.changingperspective.info
Interessante post, waarvoor dank.In dit bericht heb ik een uitgebreidere reactie geplaatst hoe schade en herstel na gebruik van MDMA/speed werkt.
Het komt erop neer dat er verschillende vormen van schade zijn:
-receptoren die tijdelijk ongevoelig zijn voor prikkels na overstimulatie
-verbindingen tussen hersencellen die kapot gaan doordat sterk reactieve 'vrije radicalen' tegen de verbinding botsen en het daardoor kapot maken.
De receptoren die tijdelijk ongevoelig zijn keren na een paar weken weer terug naar hun originele staat. Die 'schade' herstelt zich dus weer volledig, en de klachten die eruit voortkomen worden vaak geassocieerd met een kater of dinsdagdip (moe zijn, een slecht humeur, verminderde slaap).
Verbindingen tussen hersencellen herstellen niet meer op dezelfde manier zoals ze eerst waren. Wel heeft het brein twee manieren om geen hersenfuncties te verliezen:
-hersenfuncties kunnen verplaatst worden naar naastgelegen gebieden die niet beschadigd zijn
-hersencellen kunnen in beperkte mate nieuwe verbindingen groeien (neuroplasticiteit)
Doordat er verschillende mechanismen tegelijkertijd spelen is het heel lastig om te zeggen hoe groot de schade na gebruik van MDMA precies is, en wat dat dan betekent voor het dagelijks leven van mensen die daaraan leiden. Grofweg zien we drie veelvoorkomende klachten bij mensen die vaak en veel MDMA hebben genomen:
-Een lichte afname in het zeer korte termijngeheugen (dus vaker op je boodschappenlijstje moeten kijken omdat je niet meer 7 boodschappen tegelijkertijd in je geheugen kunt houden)
-Kans op Hallucinogen Persisting Perception Disorder (HPPD), waarbij mensen last krijgen van oogruis (zoals sneeuw op tv), gevoeligheid voor licht, en emotie-regulatiestoornissen (zoals depressie.
-MDMA is niet meer zo plezierig als de eerste keren.
Dit is uiteraard een versimpelde weergave (want daar vroeg je om). Er zijn ook andere gezondheidsklachten die je kunt krijgen van MDMA.
Hier kun je meer lezen over HPPD:
![]()
Gids voor blijvende visuele verstoringen na drugsgebruik (HPPD) - Changing Perspective
Sommige mensen zien lang nadat ze drugs hebben gebruikt nog verstoringen binnen hun gezichtsveld. Langzaam maar zeker wordt er meer duidelijk over Hallucinogen Persisting Perception Disorder (HPPD).www.changingperspective.info
Als je je houdt aan de Harm reduction adviezen (waar het subforum mdma meerdere topics over zijn) dan beperk je de schade.Interessante post, waarvoor dank.
Gaat dit dan om een pilletje? En naarmate je meer neemt verergert dit? Of zit je wel redelijk safe qua herstel als je aanbevolen hoeveelheid aanhoud?
En zou je over alcohol niet al snel dezelfde conclusies kunnen trekken?
Nu wordt MDMA in de post als schadelijk neergezet maar beschadig je met een flink avondje drinken je hersenen niet evengoed? Zij het op een wat andere manier?
Om het wat meer in perspectief te kunnen plaatsen
In dit bericht heb ik een uitgebreidere reactie geplaatst hoe schade en herstel na gebruik van MDMA/speed werkt.
Het komt erop neer dat er verschillende vormen van schade zijn:
-receptoren die tijdelijk ongevoelig zijn voor prikkels na overstimulatie
-verbindingen tussen hersencellen die kapot gaan doordat sterk reactieve 'vrije radicalen' tegen de verbinding botsen en het daardoor kapot maken.
De receptoren die tijdelijk ongevoelig zijn keren na een paar weken weer terug naar hun originele staat. Die 'schade' herstelt zich dus weer volledig, en de klachten die eruit voortkomen worden vaak geassocieerd met een kater of dinsdagdip (moe zijn, een slecht humeur, verminderde slaap).
Verbindingen tussen hersencellen herstellen niet meer op dezelfde manier zoals ze eerst waren. Wel heeft het brein twee manieren om geen hersenfuncties te verliezen:
-hersenfuncties kunnen verplaatst worden naar naastgelegen gebieden die niet beschadigd zijn
-hersencellen kunnen in beperkte mate nieuwe verbindingen groeien (neuroplasticiteit)
Doordat er verschillende mechanismen tegelijkertijd spelen is het heel lastig om te zeggen hoe groot de schade na gebruik van MDMA precies is, en wat dat dan betekent voor het dagelijks leven van mensen die daaraan leiden. Grofweg zien we drie veelvoorkomende klachten bij mensen die vaak en veel MDMA hebben genomen:
-Een lichte afname in het zeer korte termijngeheugen (dus vaker op je boodschappenlijstje moeten kijken omdat je niet meer 7 boodschappen tegelijkertijd in je geheugen kunt houden)
-Kans op Hallucinogen Persisting Perception Disorder (HPPD), waarbij mensen last krijgen van oogruis (zoals sneeuw op tv), gevoeligheid voor licht, en emotie-regulatiestoornissen (zoals depressie.
-MDMA is niet meer zo plezierig als de eerste keren.
Dit is uiteraard een versimpelde weergave (want daar vroeg je om). Er zijn ook andere gezondheidsklachten die je kunt krijgen van MDMA.
Hier kun je meer lezen over HPPD:
Schade is altijd dosisafhankelijk. Maar er kunnen ook grote individuele verschillen zijn. Sommige mensen krijgen na één pil al blijvend last van HPPD. Dus ja, soms is er na 1 pil sprake van blijvende schade. Maar in de meeste onderzoeken naar gebruikers wordt geen disfunctioneren gevonden. Oftewel: als je groepen mensen vergelijkt die nog nooit, of wel eens, MDMA gebruiken, dan kun je nauwelijks verschillen merken in hoe hun brein werkt. De verschillen in geheugen en verminderd effect van MDMA worden voornamelijk gevonden bij mensen die 50 keer of vaker MDMA hebben gebruikt. Maar het lijkt er ook op dat de ingenomen dosis een belangrijke rol speelt. Dat is alleen lastig meetbaar omdat je er als onderzoeker niet telkens bij bent als mensen MDMA gebruiken, en ze doorgaans niet zo precies kunnen aangeven wat ze hebben gebruikt.Interessante post, waarvoor dank.
Gaat dit dan om een pilletje? En naarmate je meer neemt verergert dit? Of zit je wel redelijk safe qua herstel als je aanbevolen hoeveelheid aanhoud?
Alcohol is inderdaad ook schadelijk voor het brein. En voor de lever, en voor het hart en de bloedvaten. En eigenlijk voor alle lichaamsweefsels (aangezien alcohol ontstekingsreacties veroorzaakt en kanker).En zou je over alcohol niet al snel dezelfde conclusies kunnen trekken?
Nu wordt MDMA in de post als schadelijk neergezet maar beschadig je met een flink avondje drinken je hersenen niet evengoed? Zij het op een wat andere manier?
Om het wat meer in perspectief te kunnen plaatsen
Interessante vraag, en één waarmee ik zelf ook al een tijdje rondliep. Dank voor de antwoorden allemaal, verhelderend. Maar die tijdelijk ongevoelige receptoren, daar heb ik wel een vraag over. Ik heb zelf nl. eigenlijk nooit last van een dinsdag dip, of kater, niet de volgende dag en ook niet enkele dagen later. Nu gebruik ik (en ik bedoel hier mdma) ook nooit meer dan 2 keer mijn lichaamsgewicht (70kg) aan milligrammen, en meestal minder, en pak nooit bij. Maar toch, als ik geen kater heb, kun je dan stellen dat die tijdelijke ongevoeligheid voor mij blijkbaar niet optreed?De receptoren die tijdelijk ongevoelig zijn keren na een paar weken weer terug naar hun originele staat. Die 'schade' herstelt zich dus weer volledig, en de klachten die eruit voortkomen worden vaak geassocieerd met een kater of dinsdagdip (moe zijn, een slecht humeur, verminderde slaap).
Je kunt geen rechtsreekse link leggen tussen neuronen en gevoel, omdat het brein en onze perceptie veel ingewikkelder werken dan dat.Interessante vraag, en één waarmee ik zelf ook al een tijdje rondliep. Dank voor de antwoorden allemaal, verhelderend. Maar die tijdelijk ongevoelige receptoren, daar heb ik wel een vraag over. Ik heb zelf nl. eigenlijk nooit last van een dinsdag dip, of kater, niet de volgende dag en ook niet enkele dagen later. Nu gebruik ik (en ik bedoel hier mdma) ook nooit meer dan 2 keer mijn lichaamsgewicht (70kg) aan milligrammen, en meestal minder, en pak nooit bij. Maar toch, als ik geen kater heb, kun je dan stellen dat die tijdelijke ongevoeligheid voor mij blijkbaar niet optreed?
Denk dat het geen verschil maakt.Zou de schade tot een minimum beperkt blijven als je bv een paar dagen voor mdma gebruik al flinke hoeveelheden Vit C neemt en je het lichaam als het ware doordrenkt met Vit C ? Immers, te veel aan C plas je toch weer uit.
Dit laatste is een nogal reductionistisch en mechanistisch perspectief wat ervan uitgaat dat de menselijke ervaring simpelweg bestaat uit wat biochemische interacties. Echter zijn er ook andere verklaringen mogelijk, zoals vanuit de psychologie. Tot op zekere hoogte is het logisch dat een ervaring steeds minder nieuw aanvoelt als je het meermaals ondergaat, want de ervaring is ook niet meer nieuw. Je raakt gewend aan de nieuwe situatie.Twee å drie maanden lijkt conservatief maar als je beseft dat de tweede keer al nooit meer hetzelfde is als de eerste keer betekent dat er iets is veranderd in je hersenen dan zou dat toch al te denken moeten geven,,,
Very nice💪🏾🙏In dit bericht heb ik een uitgebreidere reactie geplaatst hoe schade en herstel na gebruik van MDMA/speed werkt.
Het komt erop neer dat er verschillende vormen van schade zijn:
-receptoren die tijdelijk ongevoelig zijn voor prikkels na overstimulatie
-verbindingen tussen hersencellen die kapot gaan doordat sterk reactieve 'vrije radicalen' tegen de verbinding botsen en het daardoor kapot maken.
De receptoren die tijdelijk ongevoelig zijn keren na een paar weken weer terug naar hun originele staat. Die 'schade' herstelt zich dus weer volledig, en de klachten die eruit voortkomen worden vaak geassocieerd met een kater of dinsdagdip (moe zijn, een slecht humeur, verminderde slaap).
Verbindingen tussen hersencellen herstellen niet meer op dezelfde manier zoals ze eerst waren. Wel heeft het brein twee manieren om geen hersenfuncties te verliezen:
-hersenfuncties kunnen verplaatst worden naar naastgelegen gebieden die niet beschadigd zijn
-hersencellen kunnen in beperkte mate nieuwe verbindingen groeien (neuroplasticiteit)
Doordat er verschillende mechanismen tegelijkertijd spelen is het heel lastig om te zeggen hoe groot de schade na gebruik van MDMA precies is, en wat dat dan betekent voor het dagelijks leven van mensen die daaraan leiden. Grofweg zien we drie veelvoorkomende klachten bij mensen die vaak en veel MDMA hebben genomen:
-Een lichte afname in het zeer korte termijngeheugen (dus vaker op je boodschappenlijstje moeten kijken omdat je niet meer 7 boodschappen tegelijkertijd in je geheugen kunt houden)
-Kans op Hallucinogen Persisting Perception Disorder (HPPD), waarbij mensen last krijgen van oogruis (zoals sneeuw op tv), gevoeligheid voor licht, en emotie-regulatiestoornissen (zoals depressie.
-MDMA is niet meer zo plezierig als de eerste keren.
Dit is uiteraard een versimpelde weergave (want daar vroeg je om). Er zijn ook andere gezondheidsklachten die je kunt krijgen van MDMA.
Hier kun je meer lezen over HPPD:
![]()
Gids voor blijvende visuele verstoringen na drugsgebruik (HPPD) - Changing Perspective
Sommige mensen zien lang nadat ze drugs hebben gebruikt nog verstoringen binnen hun gezichtsveld. Langzaam maar zeker wordt er meer duidelijk over Hallucinogen Persisting Perception Disorder (HPPD).www.changingperspective.info
Ik kan .mij mijn eersten keren nog wel herinneren en ik denk dat de eerste keer vooral magisch is omdat je je absoluut niet kan voorstellen wat je gaat ervaren. Maar mijn volgende keren waren voor mij net zo magisch, tot dat ze het niet meer werden door zwaar misbruik😜Toegegeven: het is wel een beetje kort door de bocht, maar als je de neurotoxiciteit even buiten beschouwing laat dan zijn piek-ervaringen (superlekker eten of MDMA) wel vergelijkbaar: een tweede keer is minder bijzonder dan de eerste keer. Alleen bestempelen we het bij een eet-ervaring niet zo snel als ongewenst.
Er wordt volgens niet zo heel veel onderzoek gedaan naar de precieze aard (en mate van) schadelijkheid door MDMA gebruik maar ik denk begrepen te hebben dat de schadelijkheid wel meevalt, al weet ik niet precies wat dit nu in werkelijkheid betekent. Ik denk dat men er in het algemeen verstandig aan doet om zich aan de richtlijn te houden, simpelweg omdat de opsteller er van er meer verstand van hebben dan ikzelf,
Het gaat vooral om hoge doseringen. Zeker boven de 200 milligram per keer dat je gebruikt is wat dat betreft aan te raden. Ik houd meestal max 140 milligram aan en bij mij doet 'ie het nogWat is misbruik in het geval van mdma? Is er iets te zeggen over de kans dat je de magie verliest versus aantal keer en hoeveelheid van gebruik?
3 maanden is best lang na 1 xtc pil, in het geval het echt xtc is. Xtc trekt jehl hormonen extreem leeg en dat vereist herstel naar de tijdsduur naar baseline is hooguit een maand. Xtc is erg neurotoxic, zonder herstel gaat je lichaam snel achteruit. Wil je uitgeputte hormonen sneller aanvullen neem dan fenylalanine en tryptofaan.. echter maakt het daarmee niet minder mbt eneurotyoxi5riHoi!
Laat me even voorop stellen dat ik weinig tot geen verstand heb van biologie, scheikunde, en natuurkunde. Ik heb andere kwaliteiten.
Tuurlijk, ik ken MDMA handboek teksten met betrekking tot serotonine, regels omtrent dosis/pauze etc.
Het gaat mij met name over het herstel na MDMA gebruik. Waar hou ik bijvoorbeeld die 2-3 maanden pauze nu precies voor? Ja, het "herstellen" van mijn hersenen. Maar wat nu precies? Ik heb vernomen dat puur het "aanvullen" van de serotonine voorraad geen 3 maanden duurt als je gezond en sportief leeft en ernaast de juiste supplementen voor bijneemt. Ik lees ook een hoop over frituren van receptoren, axonen, en weet ik wat nog meer. Ik lees inderdaad dat je je hersenen frituurt als je teveel of te vaak pakt, maar kan iemand mij in Jip en Janneke taal uitleggen wat dit nu eigenlijk betekent en wat het MDMA gebruik met hun heeft gedaan? @Neo-Shulginist misschien? Ik ben hier erg in geïnteresseerd, maar het ontbreekt mij aan kennis, en wellicht begrijpend lezen om het daadwerkelijk te snappen.
En hoe kan het dat bijvoorbeeld 6-APB dezelfde effecten geeft maar op een andere manier (constanter, zonder vaagheid) en met een andere in- en uitwerking?
Ik verwacht echt niet dat iemand nu even een uur hierop gaat zitten, maar als het je lukt om dit kort en krachtig in lekentaal uit te leggen, of een link hebt naar een nuttig artikel voor leken, ben ik zeer dankbaar!
De eerste keer is niet de mooiste en meest magische keer voor iedereen.Twee å drie maanden lijkt conservatief maar als je beseft dat de tweede keer al nooit meer hetzelfde is als de eerste keer betekent dat er iets is veranderd in je hersenen dan zou dat toch al te denken moeten geven,,,
"AI Samenvatting is momenteel niet beschikbaar (Service offline)."