#1
Heb je officieel de diagnose ADHD/ADD?
ADHD medicatie aanvragen bij dokter
142 antwoorden
14 weergaven
18-5-2026
#2
Geen officiële diagnose, de meeste testen online geven wel aan dat ik de meeste ADHD symptomen heb. Toen ik klein was had het GGD ook wel het vermoeden dat ik met concentratieproblemen kampte, maar dat is alweer een hele poos geleden.Heb je officieel de diagnose ADHD/ADD?
#3
Ik zou alleen medicatie gaan gebruiken als je niet anders kan. Het kan je persoonlijkheid enorm veranderen. Dient het jouzelf of anderen? Moet je voldoen aan wat anderen van je verwachten? Dat wil zeggen, anderen vinden je dan eigenlijk niet goed zoals je bent.
Stimulantia is veel minder onschuldig dan men doet voorkomen! Dat weet ik uit eigen ervaring en ik zie wat het bij anderen kan aanrichten.
Stimulantia is veel minder onschuldig dan men doet voorkomen! Dat weet ik uit eigen ervaring en ik zie wat het bij anderen kan aanrichten.
#4
Het zou best kunnen dat je ADHD hebt, maar dat moet dan eerst getest worden (en dat is een heel proces). Zonder een officiële diagnose gaat een arts je waarschijnlijk geen ADHD medicatie voorschrijven.Geen officiële diagnose
#5
Zoiets had ik al begrepen, ik heb nog nooit een traject doorgelopen bij de huisarts voor fysieke of mentale problemen omdat ik dat nooit nodig achtte. Maar na een hoop zelfreflectie en de ervaringen die ik heb opgedaan over de jaren heen, wil ik het toch weleens proberen. Ik heb het gevoel dat dit een echte "gamechanger" zou kunnen zijn. Maar goed ik heb mijn amfetamine gebruik altijd beperkt tot het weekend en niet als doordeweeks hulpmiddel.Het zou best kunnen dat je ADHD hebt, maar dat moet dan eerst getest worden (en dat is een heel proces). Zonder een officiële diagnose gaat een arts je waarschijnlijk geen ADHD medicatie voorschrijven.
Dat is een hele goede vraag van jou. Mijn vrienden weet ik goed in elkaar steek en accepteren dat ook, maar voor de meeste familieleden en collega's op het werk loop ik over het algemeen rond met een bepaalde façade waar ik door de jaren heen bijna onbewust aan vast blijf houden.Ik zou alleen medicatie gaan gebruiken als je niet anders kan. Het kan je persoonlijkheid enorm veranderen. Dient het jouzelf of anderen? Moet je voldoen aan wat anderen van je verwachten? Dat wil zeggen, anderen vinden je dan eigenlijk niet goed zoals je bent.
Stimulantia is veel minder onschuldig dan men doet voorkomen! Dat weet ik uit eigen ervaring en ik zie wat het bij anderen kan aanrichten.
Maar toch lijken sommigen mij te beschouwen als een laks en ietwat afstandelijk figuur, terwijl ik eigenlijk een vrij complex individu ben met wat persoonlijke problemen, maar ondanks dat probeer ik wel gewoon het beste uit mijzelf te halen en ga ik niet bij de pakken neerzitten
Mijn werk vereist voor een langere tijd focus en motivatie en vereist op de meeste dagen ook een hoop fysieke arbeid. daarbij is de gemiddelde werkdag 10 tot 11 uur per dag, wat best moeilijk kan zijn.
Ik ben zelf behoorlijk bekend met de gevaren van stimulanten en de tol die het eist zowel lichamelijk als mentaal. Maar toch merk ik op "baseline", compleet sober en al, mijn persoonlijke tekortkomingen maar al te vaak ondanks meerdere pogingen om mijn zwakke punten te verbeteren.
#6
Onhandelbaar is het niet exact maar ik kan wel zeggen dat ik in een soort negatieve spiraal zit, waarbij ik wat wijzigingen wil maken in mijn leven.Ben het eens met dat de medicatie maar ook de afhankelijkheid op lange termijn niet opwegen tegen de 'voordelen'. Ken zoveel mensen die er uiteindelijk weer mee stoppen. Als je leven zonder totaal onhandelbaar is begrijp ik het maar geldt dat ook voor jou?
Afhankelijkheid is zeker wel een dingetje, daarom probeer ik er geen dagelijks iets van te maken en er alleen gebruik van te maken wanneer ik dat nodig acht. Maar goed ik weet niet wat voor prescriptie en gebruiksaanwijzingen de huisarts zou voorschrijven mocht er een diagnose plaatsvinden.
#7
Hey @lientje amfetamientje
Ik wil best wat ervaringen delen, maar ik ben ook wel benieuwd of je openstaat voor andere begeleiding bij je klachten dan (of naast) medicatie?
Ik wil best wat ervaringen delen, maar ik ben ook wel benieuwd of je openstaat voor andere begeleiding bij je klachten dan (of naast) medicatie?
#8
Een diagnose voot adhd krijgen is niet zo moeilijk, die worden tegenwoordig bij een pakje boter gegeven bij wijze van. De vraag is meer of je je leven , zoals @ljuv zegt, misschien ook zonder medicatie maar met bijv. therapie een positieve draai kan geven. Ik ben geen dokter natuurlijk maar ik vindt medicatie echt een eindstation bij AD(H)D of gelijken.Onhandelbaar is het niet exact maar ik kan wel zeggen dat ik in een soort negatieve spiraal zit, waarbij ik wat wijzigingen wil maken in mijn leven.
Afhankelijkheid is zeker wel een dingetje, daarom probeer ik er geen dagelijks iets van te maken en er alleen gebruik van te maken wanneer ik dat nodig acht. Maar goed ik weet niet wat voor prescriptie en gebruiksaanwijzingen de huisarts zou voorschrijven mocht er een diagnose plaatsvinden.
#9
Zo makkelijk is het niet.Een diagnose voot adhd krijgen is niet zo moeilijk, die worden tegenwoordig bij een pakje boter gegeven bij wijze van.
#10
Ik heb veel dezelfde problemen als jij, maar wik niet met dagelijkse medicatie leven, daarvoor veranderd het mij te veel, ik gebruik nu af en toe 2-fma op dagen dat ik dingen echt moet afmaken of wanneer er door uitstelgedrag absolute chaos dreigt, en daar red ik mij prima mee, bevalt goed zo ..
#11
Ik ga over 2 weken naar Brijder om te onderzoeken of ik adhd heb... Overmatig druk slecht slapen na 15 uur werken in de bouw... Sochtends voor de wekker vroeg wakker..... Zo druk in me hoofd overal aan denken alles.... Maar als ik zo lees wil ik misschien liever geen medicatie ertegen.... Maar miss beter medicatie dan dat ik zelf me ga verdoven en nog meer en alleen maar ellende van kom....lastig!!Ben het eens met dat de medicatie maar ook de afhankelijkheid op lange termijn niet opwegen tegen de 'voordelen'. Ken zoveel mensen die er uiteindelijk weer mee stoppen. Als je leven zonder totaal onhandelbaar is begrijp ik het maar geldt dat ook voor jou?
#12
Ach, medicatie van de dokter of psychiater is evengoed verdoven. Maar success joh. Ik hoop dat je op korte termijn rust vindt. Heb je ooit meditatie geprobeerd?Ik ga over 2 weken naar Brijder om te onderzoeken of ik adhd heb... Overmatig druk slecht slapen na 15 uur werken in de bouw... Sochtends voor de wekker vroeg wakker..... Zo druk in me hoofd overal aan denken alles.... Maar als ik zo lees wil ik misschien liever geen medicatie ertegen.... Maar miss beter medicatie dan dat ik zelf me ga verdoven en nog meer en alleen maar ellende van kom....lastig!!
#13
Dat vind ik 1 van de goede dingen aan Amerika:Ach, medicatie van de dokter of psychiater is evengoed verdoven. Maar success joh. Ik hoop dat je op korte termijn rust vindt. Heb je ooit meditatie geprobeerd?
Daar noemen ze het niet "apotheek", maar gewoon wat het is: drugstore.
#14
Hmmm. Ja das niet helemaal wat ik wilde zeggen. Maar als je alleen medicatie wil en verder niks verandert dan heeft t niet zoveel zin nee. En dat zal een arts die de medicatie uitschrijft ook zeggen. Maar ik vind t ook geen eindstation. Ik ken ook mensen die eerder gestopt waren maar nu wel weer medicatie gebruiken bv.Een diagnose voot adhd krijgen is niet zo moeilijk, die worden tegenwoordig bij een pakje boter gegeven bij wijze van. De vraag is meer of je je leven , zoals @ljuv zegt, misschien ook zonder medicatie maar met bijv. therapie een positieve draai kan geven. Ik ben geen dokter natuurlijk maar ik vindt medicatie echt een eindstation bij AD(H)D of gelijken.
Dit is opzich niets geks. De medicatie is namelijk een hulpmiddel. En meestal als mensen starten met een behandeling, hebben ze ook hulp nodig. ADHD-medicatie zorgt er alleen maar voor dat dingen makkelijker gaan maar uiteindelijk moet je de kernen van je problemen zelf nog aanpakken. Vaak is dat na een aantal maanden/ jaren het genoeg gelukt en kunnen mensen daarna prima zonder medicatie. Dat werd door mijn behandelaar en wordt door mijn HA ook heel erg gestimuleerd, om uiteindelijk weer te stoppen.Ben het eens met dat de medicatie maar ook de afhankelijkheid op lange termijn niet opwegen tegen de 'voordelen'. Ken zoveel mensen die er uiteindelijk weer mee stoppen. Als je leven zonder totaal onhandelbaar is begrijp ik het maar geldt dat ook voor jou?
En ik vind juist dat mensen hulp moeten zoeken vóór het onhandelbaar is. Ook al is adhd in principe echt geen ernstige aandoening, kunnen de gevolgen echt best vergaand zijn als je er last van hebt en het onbehandeld laat. En natuurlijk is het makkelijker om je zooi van 20 jaar ipv je zooi van 50 jaar moet opruimen, zegmaar.
Als je problemen hebt met verdoven en drugsmisbruik, zullen ze je ook niet zo snel medicatie voorschrijven of iig niet de stimulerende varianten. Wees er gewoon open over bij je diagnose gesprekken. Je kan gewoon aangeven dat je bedenkingen hebt bij medicatie en waarom.Ik ga over 2 weken naar Brijder om te onderzoeken of ik adhd heb... Overmatig druk slecht slapen na 15 uur werken in de bouw... Sochtends voor de wekker vroeg wakker..... Zo druk in me hoofd overal aan denken alles.... Maar als ik zo lees wil ik misschien liever geen medicatie ertegen.... Maar miss beter medicatie dan dat ik zelf me ga verdoven en nog meer en alleen maar ellende van kom....lastig!!
Maar dat veranderen van persoonlijkheid door medicatie… dat hoeft ook echt niet altijd hoor. In mijn omgeving hoor ik dat vooral van mensen die heel jong begonnen zijn met de medicatie. Zelf was ik er, door de ervaring van mijn broertje, heel erg op tegen. Maar ik ben heel blij dat mijn arts heeft aangeraden het een aantal weken te proberen. Ik heb m’n omgeving daar heel erg bij betrokken om er op te letten dat ik nogsteeds dezelfde persoon zal blijven, maar dan beter functionerend. En ik moet zeggen: er is heel veel veranderd, maar mijn karakter niet.
Ik denk dat alles echt valt en staat met hoe serieus je ermee bezig bent. Ik heb mijn begeleiding en dus ook mijn medicatie traject echt bijna projectmatig aangepakt en dus meer mensen betrokken. Daardoor kon ik echt grote stappen zetten en verloor ik mezelf niet.
#15
Vind je dat echt ja?Ach, medicatie van de dokter of psychiater is evengoed verdoven.
Volgens mij hangt dat echt af van hoe je je medicatie gebruikt. Ik gebruik het bijvoorbeeld ook niet als ik niet hoef te werken en geen rijles heb. Ik voel me dan ook totaal niet afhankelijk. En ik gebruik het ook niet om te verdoven. Tis niet of ik m’n pilletje neem, ga zitten, en denk “poeh poeh eindelijk rust in de kop”. Het helpt me gewoon heel erg als ik zelf geen structuur kan creëren, als ik lang moet concentreren en geen details mag vergeten, etc.
In the end onderdrukt mijn medicatie mijn klachten, dat wel. Maar om ff heel resoluut alle psychische medicatie als verdoving te classificeren vind ik wel heel vergaand.
#16
Het is zwart-wit. En ik weet ook wel dat er mensen zijn de 't echt nodig hebben om een enigszins normaal leven te kunnen leiden. Alleen vind ik wel dat er veel te veel en te vaak wordt voorgeschreven. En ik heb toch ook wel het e.e.a. gehad waarvan ik achteraf dacht "Dat had ik beter niet kunnen doen". Voor mij wat het een soort makkelijke oplossing toen ik niet met de bille bloot kon om openhartig over mijn leven te praten. Wat er aan mankeerde en hoe ik het graag anders zou zien. Voor mij was het in die zin dus wel degelijk een soort van vlucht, die ik voor het gemak dan maar verdoving noem.Vind je dat echt ja?
Volgens mij hangt dat echt af van hoe je je medicatie gebruikt. Ik gebruik het bijvoorbeeld ook niet als ik niet hoef te werken en geen rijles heb. Ik voel me dan ook totaal niet afhankelijk. En ik gebruik het ook niet om te verdoven. Tis niet of ik m’n pilletje neem, ga zitten, en denk “poeh poeh eindelijk rust in de kop”. Het helpt me gewoon heel erg als ik zelf geen structuur kan creëren, als ik lang moet concentreren en geen details mag vergeten, etc.
In the end onderdrukt mijn medicatie mijn klachten, dat wel. Maar om ff heel resoluut alle psychische medicatie als verdoving te classificeren vind ik wel heel vergaand.
Maargoed, enigszins bevooroordeeld gaan bij mij de alarmbellen al af als ik (weer) een post zie in de trant van Hoe Krijg Ik ADHD Medicatie Los Van Mijn Huisarts terwijl er nog geen onderzoek is gedaan. Niet dat je je gevoel niet mag vertrouwen hoor, en ik houd niet van die zorgverlenings-etiketten die door sommige mensen steeds maar weer op zichzelf geplakt worden. Maar misschien waren mijn problemen te mild, hoewel ik aardig door het stof heb moeten gaan om mijn verslaving onder controle te krijgen
#17
Ironisch genoeg vind ik het ook wel een aanpak die zou passen bij hoe een ADHDer het zou doenBij mij ook. Ik zie vaak een soort redenering voorbijkomen in de trant van:
Ik ga lekker op stimulantia.
Dus ik zal wel ADHD hebben.
Dus misschien is het wel beter om voortaan mijn drugs bij de dokter te halen.
Tsja. Dat jij lekker gaat op stimulantia betekent niet automatisch dat je ADHD hebt. Dat ligt ingewikkelder en er is aardig wat onderzoek voor nodig om te kijken of jij echt ADHD hebt (of niet). En drugsgebruik/misbruik is juist een reden om voorzichtig te zijn met het voorschrijven van ADHD medicatie, dus je arts staat waarschijnlijk sowieso niet te springen om je iets voor te schrijven. Dus ja, zo makkelijk gaat dat allemaal niet.
#18
Bij mij ook. Ik zie vaak een soort redenering voorbijkomen in de trant van:Maargoed, enigszins bevooroordeeld gaan bij mij de alarmbellen al af als ik (weer) een post zie in de trant van Hoe Krijg Ik ADHD Medicatie Los Van Mijn Huisarts terwijl er nog geen onderzoek is gedaan.
Ik ga lekker op stimulantia.
Dus ik zal wel ADHD hebben.
Dus misschien is het wel beter om voortaan mijn drugs bij de dokter te halen.
Tsja. Dat jij lekker gaat op stimulantia betekent niet automatisch dat je ADHD hebt. Dat ligt ingewikkelder en er is aardig wat onderzoek voor nodig om te kijken of jij echt ADHD hebt (of niet). En drugsgebruik/misbruik is juist een reden om voorzichtig te zijn met het voorschrijven van ADHD medicatie, dus je arts staat waarschijnlijk sowieso niet te springen om je iets voor te schrijven. Dus ja, zo makkelijk gaat dat allemaal niet.
#19
Ja okay - vandaar ook mijn eerste vraag aan TS. Dit is voor mij wel echt randvoorwaardelijk voordat je aan medicatie voor wat dan ook begint.Voor mij wat het een soort makkelijke oplossing toen ik niet met de bille bloot kon om openhartig over mijn leven te praten.
maar dit als uitgangspunt nemen voor iedereen die hier een hulpvraag stelt vind ik inderdaad wel heek zwart-wit. Logisch vanuit jouw perspectief, maar er zijn ook mensen met heel goede ervaringen zoals ik… Al was mijn startpunt wel anders: ik wilde juist geen medicatie en kwam er gaandeweg achter dat het me toch wel heul veul bracht.hoewel ik aardig door het stof heb moeten gaan om mijn verslaving onder controle te krijgen
Dit is ook totaal tegenovergesteld aan mijn ervaring bij de GGZ voor adhd. Waardoor ik wel zoiets heb van: misschien was dat iets van vroeger. Maar misschien had ik ook gewoon geluk met mijn behandelaren, idk. Ik zat wel bij een heel grote “adhd” aanbieder dus idk. Maar eigenlijk was mijn hele behandeling gericht op: hoe kan Ăk het wel. Dus zonder mezelf te veranderen, hoe kan ik dan de dingen waar ik nu tegen aanloop beter inrichten. En 80% van die behandeling was mezelf leren begrijpen en accepteren.En uiteindelijk vind ik de etiketten zo onpersoonlijk en sturend, en werken ze een soort van slachtoffer-facilitatie in de hand van Ik Kan Het Niet Want. En ik gun iedereen juist zijn of haar manier om het WEL te kunnen, op wat voor manier dan ook.
Verder lees ik niet t zelfde in t openingsbericht als jullie want daar ben ik ook altijd heel streng op. Maar misschien naĂŻef van me.
#20
Goedemiddag jongens en meisjes,
Na lang wikken en wegen zit ik toch een te denken om ADHD (of in mijn geval ADD) medicatie aan te vragen bij mijn lokale dokter. Ik gebruikte af en toe weleens in het weekend 4F-MPH (Ritalin achtig) en 2-FMA (Adderall achtig) waarbij 2-FMA verreweg het meest effectief was. Maar het onbekende schadeprofiel, zeer lange werking en bijkomende eetstoornissen maken dit ongeschikt voor dagelijks gebruik.
Heeft iemand ervaring met Dexamfetamine (Adderall) of Lisdexamfetamine? (Vyvanse) Ritalin wil ook eventueel nog wel proberen maar ik had gemixte ervaringen met een analoge variant ervan.
Ik heb altijd al moeite gehad met mijn focus, motivatie en met het onderhouden van mijn energieniveau, toen ik vroeger jong was merkte ik al gauw dat een beetje cocaĂŻne of speed in lage dosissen een hoop rust energie en motivatie geven echter is de euforie van zulke soorten zware drugs veels te veel van het goede. Jaren later probeer ik voor het eerst 2-FMA en het klaarde zoveel problemen waar ik normaal gesproken zeer veel moeite mee had.
Van nature ben ik een man van de analyses, ik kan niet bijna niet stoppen deze zogenaamde analyses, ik analyseer de mensen waar ik mee communiceer, tegelijkertijd analyseer ik wat ikzelf aan het doen of zeggen ben en meestal analyseer ik daarbij ook nog eens de omgeving in de achtergrond, wat mij ten alle tijden een in een hoge staat van zelfbewustheid brengt.
Bijna geen enkele soort drugs kan dit fenomeen stoppen op stimulanten en psychedelica na, naast dit mentale probleem heb ik eigenlijk altijd wel problemen met motivatie en mijn energie level, waarbij het niet uitmaakt hoeveel ik slaap of hoeveel discipline ik uitoefen op mijzelf. En dit is exact wat 2-FMA voor mij oplost, de hele dag door ben ik gemotiveerd, voel ik me goed, en kan ik mij goed focussen op de taken waar ik mee bezig ben. Alle mentale obstakels, de zogenaamde bergen die ik moet zien te beklimmen (of in ieder geval de nare mindset waarbij je je minderwaardig en/of inadequaat voelt) verdwijnen als sneeuw voor de zon, ik kan gewoon gesprekken houden met mensen zonder dat ik alweer beginnen na te denken over de stappen die ik moet maken om het gesprek lopend of interessant te houden.
Misschien zie ik alles door een roze bril, maar voor mij lijken farmaceutische amfetamines een fijne en veilige manier om mijn ware zelf veel beter te tonen op dagelijkse basis en zo min mogelijk met depressie, motivatie of " overthinking" hoef te worstelen. Tegelijkertijd zijn deze amfetamines getest voor dagelijks gebruik en ook liggen de werkingsduur en de mogelijkheid om het te misbruiken aan de lage kant.
Als iemand advies of ervaringen heeft dan hoor ik het graag, wellicht is het ook gewoon handiger om het voor te leggen aan mijn dokter en hun advies op te volgen maar toch wou ik eerst proberen wat informatie in te winnen via dit forum.
Na lang wikken en wegen zit ik toch een te denken om ADHD (of in mijn geval ADD) medicatie aan te vragen bij mijn lokale dokter. Ik gebruikte af en toe weleens in het weekend 4F-MPH (Ritalin achtig) en 2-FMA (Adderall achtig) waarbij 2-FMA verreweg het meest effectief was. Maar het onbekende schadeprofiel, zeer lange werking en bijkomende eetstoornissen maken dit ongeschikt voor dagelijks gebruik.
Heeft iemand ervaring met Dexamfetamine (Adderall) of Lisdexamfetamine? (Vyvanse) Ritalin wil ook eventueel nog wel proberen maar ik had gemixte ervaringen met een analoge variant ervan.
Ik heb altijd al moeite gehad met mijn focus, motivatie en met het onderhouden van mijn energieniveau, toen ik vroeger jong was merkte ik al gauw dat een beetje cocaĂŻne of speed in lage dosissen een hoop rust energie en motivatie geven echter is de euforie van zulke soorten zware drugs veels te veel van het goede. Jaren later probeer ik voor het eerst 2-FMA en het klaarde zoveel problemen waar ik normaal gesproken zeer veel moeite mee had.
Van nature ben ik een man van de analyses, ik kan niet bijna niet stoppen deze zogenaamde analyses, ik analyseer de mensen waar ik mee communiceer, tegelijkertijd analyseer ik wat ikzelf aan het doen of zeggen ben en meestal analyseer ik daarbij ook nog eens de omgeving in de achtergrond, wat mij ten alle tijden een in een hoge staat van zelfbewustheid brengt.
Bijna geen enkele soort drugs kan dit fenomeen stoppen op stimulanten en psychedelica na, naast dit mentale probleem heb ik eigenlijk altijd wel problemen met motivatie en mijn energie level, waarbij het niet uitmaakt hoeveel ik slaap of hoeveel discipline ik uitoefen op mijzelf. En dit is exact wat 2-FMA voor mij oplost, de hele dag door ben ik gemotiveerd, voel ik me goed, en kan ik mij goed focussen op de taken waar ik mee bezig ben. Alle mentale obstakels, de zogenaamde bergen die ik moet zien te beklimmen (of in ieder geval de nare mindset waarbij je je minderwaardig en/of inadequaat voelt) verdwijnen als sneeuw voor de zon, ik kan gewoon gesprekken houden met mensen zonder dat ik alweer beginnen na te denken over de stappen die ik moet maken om het gesprek lopend of interessant te houden.
Misschien zie ik alles door een roze bril, maar voor mij lijken farmaceutische amfetamines een fijne en veilige manier om mijn ware zelf veel beter te tonen op dagelijkse basis en zo min mogelijk met depressie, motivatie of " overthinking" hoef te worstelen. Tegelijkertijd zijn deze amfetamines getest voor dagelijks gebruik en ook liggen de werkingsduur en de mogelijkheid om het te misbruiken aan de lage kant.
Als iemand advies of ervaringen heeft dan hoor ik het graag, wellicht is het ook gewoon handiger om het voor te leggen aan mijn dokter en hun advies op te volgen maar toch wou ik eerst proberen wat informatie in te winnen via dit forum.