ADHD medicatie aanvragen bij dokter

OtherShore zei:

Het zou best kunnen dat je ADHD hebt, maar dat moet dan eerst getest worden (en dat is een heel proces). Zonder een officiële diagnose gaat een arts je waarschijnlijk geen ADHD medicatie voorschrijven.

Klik om te vergroten...

Zoiets had ik al begrepen, ik heb nog nooit een traject doorgelopen bij de huisarts voor fysieke of mentale problemen omdat ik dat nooit nodig achtte. Maar na een hoop zelfreflectie en de ervaringen die ik heb opgedaan over de jaren heen, wil ik het toch weleens proberen. Ik heb het gevoel dat dit een echte "gamechanger" zou kunnen zijn. Maar goed ik heb mijn amfetamine gebruik altijd beperkt tot het weekend en niet als doordeweeks hulpmiddel.

MDMAutist zei:

Ik zou alleen medicatie gaan gebruiken als je niet anders kan. Het kan je persoonlijkheid enorm veranderen. Dient het jouzelf of anderen? Moet je voldoen aan wat anderen van je verwachten? Dat wil zeggen, anderen vinden je dan eigenlijk niet goed zoals je bent.
Stimulantia is veel minder onschuldig dan men doet voorkomen! Dat weet ik uit eigen ervaring en ik zie wat het bij anderen kan aanrichten.

Klik om te vergroten...

Dat is een hele goede vraag van jou. Mijn vrienden weet ik goed in elkaar steek en accepteren dat ook, maar voor de meeste familieleden en collega's op het werk loop ik over het algemeen rond met een bepaalde façade waar ik door de jaren heen bijna onbewust aan vast blijf houden.

Maar toch lijken sommigen mij te beschouwen als een laks en ietwat afstandelijk figuur, terwijl ik eigenlijk een vrij complex individu ben met wat persoonlijke problemen, maar ondanks dat probeer ik wel gewoon het beste uit mijzelf te halen en ga ik niet bij de pakken neerzitten

Mijn werk vereist voor een langere tijd focus en motivatie en vereist op de meeste dagen ook een hoop fysieke arbeid. daarbij is de gemiddelde werkdag 10 tot 11 uur per dag, wat best moeilijk kan zijn.

Ik ben zelf behoorlijk bekend met de gevaren van stimulanten en de tol die het eist zowel lichamelijk als mentaal. Maar toch merk ik op "baseline", compleet sober en al, mijn persoonlijke tekortkomingen maar al te vaak ondanks meerdere pogingen om mijn zwakke punten te verbeteren.

Ze Herbs Mang zei:

Ben het eens met dat de medicatie maar ook de afhankelijkheid op lange termijn niet opwegen tegen de 'voordelen'. Ken zoveel mensen die er uiteindelijk weer mee stoppen. Als je leven zonder totaal onhandelbaar is begrijp ik het maar geldt dat ook voor jou?

Klik om te vergroten...

Onhandelbaar is het niet exact maar ik kan wel zeggen dat ik in een soort negatieve spiraal zit, waarbij ik wat wijzigingen wil maken in mijn leven.

Afhankelijkheid is zeker wel een dingetje, daarom probeer ik er geen dagelijks iets van te maken en er alleen gebruik van te maken wanneer ik dat nodig acht. Maar goed ik weet niet wat voor prescriptie en gebruiksaanwijzingen de huisarts zou voorschrijven mocht er een diagnose plaatsvinden.

Hey @lientje amfetamientje

Ik wil best wat ervaringen delen, maar ik ben ook wel benieuwd of je openstaat voor andere begeleiding bij je klachten dan (of naast) medicatie?

lientje amfetamientje zei:

Onhandelbaar is het niet exact maar ik kan wel zeggen dat ik in een soort negatieve spiraal zit, waarbij ik wat wijzigingen wil maken in mijn leven.

Afhankelijkheid is zeker wel een dingetje, daarom probeer ik er geen dagelijks iets van te maken en er alleen gebruik van te maken wanneer ik dat nodig acht. Maar goed ik weet niet wat voor prescriptie en gebruiksaanwijzingen de huisarts zou voorschrijven mocht er een diagnose plaatsvinden.

Klik om te vergroten...

Een diagnose voot adhd krijgen is niet zo moeilijk, die worden tegenwoordig bij een pakje boter gegeven bij wijze van. De vraag is meer of je je leven , zoals @ljuv zegt, misschien ook zonder medicatie maar met bijv. therapie een positieve draai kan geven. Ik ben geen dokter natuurlijk maar ik vindt medicatie echt een eindstation bij AD(H)D of gelijken.

Ze Herbs Mang zei:

Een diagnose voot adhd krijgen is niet zo moeilijk, die worden tegenwoordig bij een pakje boter gegeven bij wijze van.

Klik om te vergroten...

Zo makkelijk is het niet.

Ik heb veel dezelfde problemen als jij, maar wik niet met dagelijkse medicatie leven, daarvoor veranderd het mij te veel, ik gebruik nu af en toe 2-fma op dagen dat ik dingen echt moet afmaken of wanneer er door uitstelgedrag absolute chaos dreigt, en daar red ik mij prima mee, bevalt goed zo ..

Ze Herbs Mang zei:

Ben het eens met dat de medicatie maar ook de afhankelijkheid op lange termijn niet opwegen tegen de 'voordelen'. Ken zoveel mensen die er uiteindelijk weer mee stoppen. Als je leven zonder totaal onhandelbaar is begrijp ik het maar geldt dat ook voor jou?

Klik om te vergroten...

Ik ga over 2 weken naar Brijder om te onderzoeken of ik adhd heb... Overmatig druk slecht slapen na 15 uur werken in de bouw... Sochtends voor de wekker vroeg wakker..... Zo druk in me hoofd overal aan denken alles.... Maar als ik zo lees wil ik misschien liever geen medicatie ertegen.... Maar miss beter medicatie dan dat ik zelf me ga verdoven en nog meer en alleen maar ellende van kom....lastig!!

hansie24 zei:

Ik ga over 2 weken naar Brijder om te onderzoeken of ik adhd heb... Overmatig druk slecht slapen na 15 uur werken in de bouw... Sochtends voor de wekker vroeg wakker..... Zo druk in me hoofd overal aan denken alles.... Maar als ik zo lees wil ik misschien liever geen medicatie ertegen.... Maar miss beter medicatie dan dat ik zelf me ga verdoven en nog meer en alleen maar ellende van kom....lastig!!

Klik om te vergroten...

Ach, medicatie van de dokter of psychiater is evengoed verdoven. Maar success joh. Ik hoop dat je op korte termijn rust vindt. Heb je ooit meditatie geprobeerd?

_shikantaza zei:

Ach, medicatie van de dokter of psychiater is evengoed verdoven. Maar success joh. Ik hoop dat je op korte termijn rust vindt. Heb je ooit meditatie geprobeerd?

Klik om te vergroten...

Dat vind ik 1 van de goede dingen aan Amerika:

Daar noemen ze het niet "apotheek", maar gewoon wat het is: drugstore.

Ze Herbs Mang zei:

Een diagnose voot adhd krijgen is niet zo moeilijk, die worden tegenwoordig bij een pakje boter gegeven bij wijze van. De vraag is meer of je je leven , zoals @ljuv zegt, misschien ook zonder medicatie maar met bijv. therapie een positieve draai kan geven. Ik ben geen dokter natuurlijk maar ik vindt medicatie echt een eindstation bij AD(H)D of gelijken.

Klik om te vergroten...

Hmmm. Ja das niet helemaal wat ik wilde zeggen. Maar als je alleen medicatie wil en verder niks verandert dan heeft t niet zoveel zin nee. En dat zal een arts die de medicatie uitschrijft ook zeggen. Maar ik vind t ook geen eindstation. Ik ken ook mensen die eerder gestopt waren maar nu wel weer medicatie gebruiken bv.

Ze Herbs Mang zei:

Ben het eens met dat de medicatie maar ook de afhankelijkheid op lange termijn niet opwegen tegen de 'voordelen'. Ken zoveel mensen die er uiteindelijk weer mee stoppen. Als je leven zonder totaal onhandelbaar is begrijp ik het maar geldt dat ook voor jou?

Klik om te vergroten...

Dit is opzich niets geks. De medicatie is namelijk een hulpmiddel. En meestal als mensen starten met een behandeling, hebben ze ook hulp nodig. ADHD-medicatie zorgt er alleen maar voor dat dingen makkelijker gaan maar uiteindelijk moet je de kernen van je problemen zelf nog aanpakken. Vaak is dat na een aantal maanden/ jaren het genoeg gelukt en kunnen mensen daarna prima zonder medicatie. Dat werd door mijn behandelaar en wordt door mijn HA ook heel erg gestimuleerd, om uiteindelijk weer te stoppen.

En ik vind juist dat mensen hulp moeten zoeken vóór het onhandelbaar is. Ook al is adhd in principe echt geen ernstige aandoening, kunnen de gevolgen echt best vergaand zijn als je er last van hebt en het onbehandeld laat. En natuurlijk is het makkelijker om je zooi van 20 jaar ipv je zooi van 50 jaar moet opruimen, zegmaar.

hansie24 zei:

Ik ga over 2 weken naar Brijder om te onderzoeken of ik adhd heb... Overmatig druk slecht slapen na 15 uur werken in de bouw... Sochtends voor de wekker vroeg wakker..... Zo druk in me hoofd overal aan denken alles.... Maar als ik zo lees wil ik misschien liever geen medicatie ertegen.... Maar miss beter medicatie dan dat ik zelf me ga verdoven en nog meer en alleen maar ellende van kom....lastig!!

Klik om te vergroten...

Als je problemen hebt met verdoven en drugsmisbruik, zullen ze je ook niet zo snel medicatie voorschrijven of iig niet de stimulerende varianten. Wees er gewoon open over bij je diagnose gesprekken. Je kan gewoon aangeven dat je bedenkingen hebt bij medicatie en waarom.

Maar dat veranderen van persoonlijkheid door medicatie… dat hoeft ook echt niet altijd hoor. In mijn omgeving hoor ik dat vooral van mensen die heel jong begonnen zijn met de medicatie. Zelf was ik er, door de ervaring van mijn broertje, heel erg op tegen. Maar ik ben heel blij dat mijn arts heeft aangeraden het een aantal weken te proberen. Ik heb m’n omgeving daar heel erg bij betrokken om er op te letten dat ik nogsteeds dezelfde persoon zal blijven, maar dan beter functionerend. En ik moet zeggen: er is heel veel veranderd, maar mijn karakter niet.

Ik denk dat alles echt valt en staat met hoe serieus je ermee bezig bent. Ik heb mijn begeleiding en dus ook mijn medicatie traject echt bijna projectmatig aangepakt en dus meer mensen betrokken. Daardoor kon ik echt grote stappen zetten en verloor ik mezelf niet.

_shikantaza zei:

Ach, medicatie van de dokter of psychiater is evengoed verdoven.

Klik om te vergroten...

Vind je dat echt ja?

Volgens mij hangt dat echt af van hoe je je medicatie gebruikt. Ik gebruik het bijvoorbeeld ook niet als ik niet hoef te werken en geen rijles heb. Ik voel me dan ook totaal niet afhankelijk. En ik gebruik het ook niet om te verdoven. Tis niet of ik m’n pilletje neem, ga zitten, en denk “poeh poeh eindelijk rust in de kop”. Het helpt me gewoon heel erg als ik zelf geen structuur kan creëren, als ik lang moet concentreren en geen details mag vergeten, etc.

In the end onderdrukt mijn medicatie mijn klachten, dat wel. Maar om ff heel resoluut alle psychische medicatie als verdoving te classificeren vind ik wel heel vergaand.

ljuv zei:

Vind je dat echt ja?

Volgens mij hangt dat echt af van hoe je je medicatie gebruikt. Ik gebruik het bijvoorbeeld ook niet als ik niet hoef te werken en geen rijles heb. Ik voel me dan ook totaal niet afhankelijk. En ik gebruik het ook niet om te verdoven. Tis niet of ik m’n pilletje neem, ga zitten, en denk “poeh poeh eindelijk rust in de kop”. Het helpt me gewoon heel erg als ik zelf geen structuur kan creëren, als ik lang moet concentreren en geen details mag vergeten, etc.

In the end onderdrukt mijn medicatie mijn klachten, dat wel. Maar om ff heel resoluut alle psychische medicatie als verdoving te classificeren vind ik wel heel vergaand.

Klik om te vergroten...

Het is zwart-wit. En ik weet ook wel dat er mensen zijn de 't echt nodig hebben om een enigszins normaal leven te kunnen leiden. Alleen vind ik wel dat er veel te veel en te vaak wordt voorgeschreven. En ik heb toch ook wel het e.e.a. gehad waarvan ik achteraf dacht "Dat had ik beter niet kunnen doen". Voor mij wat het een soort makkelijke oplossing toen ik niet met de bille bloot kon om openhartig over mijn leven te praten. Wat er aan mankeerde en hoe ik het graag anders zou zien. Voor mij was het in die zin dus wel degelijk een soort van vlucht, die ik voor het gemak dan maar verdoving noem.

Maargoed, enigszins bevooroordeeld gaan bij mij de alarmbellen al af als ik (weer) een post zie in de trant van Hoe Krijg Ik ADHD Medicatie Los Van Mijn Huisarts terwijl er nog geen onderzoek is gedaan. Niet dat je je gevoel niet mag vertrouwen hoor, en ik houd niet van die zorgverlenings-etiketten die door sommige mensen steeds maar weer op zichzelf geplakt worden. Maar misschien waren mijn problemen te mild, hoewel ik aardig door het stof heb moeten gaan om mijn verslaving onder controle te krijgen En uiteindelijk vind ik de etiketten zo onpersoonlijk en sturend, en werken ze een soort van slachtoffer-facilitatie in de hand van Ik Kan Het Niet Want. En ik gun iedereen juist zijn of haar manier om het WEL te kunnen, op wat voor manier dan ook.

OtherShore zei:

Bij mij ook. Ik zie vaak een soort redenering voorbijkomen in de trant van:

Ik ga lekker op stimulantia.
Dus ik zal wel ADHD hebben.
Dus misschien is het wel beter om voortaan mijn drugs bij de dokter te halen.

Tsja. Dat jij lekker gaat op stimulantia betekent niet automatisch dat je ADHD hebt. Dat ligt ingewikkelder en er is aardig wat onderzoek voor nodig om te kijken of jij echt ADHD hebt (of niet). En drugsgebruik/misbruik is juist een reden om voorzichtig te zijn met het voorschrijven van ADHD medicatie, dus je arts staat waarschijnlijk sowieso niet te springen om je iets voor te schrijven. Dus ja, zo makkelijk gaat dat allemaal niet.

Klik om te vergroten...

Ironisch genoeg vind ik het ook wel een aanpak die zou passen bij hoe een ADHDer het zou doen

_shikantaza zei:

Maargoed, enigszins bevooroordeeld gaan bij mij de alarmbellen al af als ik (weer) een post zie in de trant van Hoe Krijg Ik ADHD Medicatie Los Van Mijn Huisarts terwijl er nog geen onderzoek is gedaan.

Klik om te vergroten...

Bij mij ook. Ik zie vaak een soort redenering voorbijkomen in de trant van:

Ik ga lekker op stimulantia.
Dus ik zal wel ADHD hebben.
Dus misschien is het wel beter om voortaan mijn drugs bij de dokter te halen.

Tsja. Dat jij lekker gaat op stimulantia betekent niet automatisch dat je ADHD hebt. Dat ligt ingewikkelder en er is aardig wat onderzoek voor nodig om te kijken of jij echt ADHD hebt (of niet). En drugsgebruik/misbruik is juist een reden om voorzichtig te zijn met het voorschrijven van ADHD medicatie, dus je arts staat waarschijnlijk sowieso niet te springen om je iets voor te schrijven. Dus ja, zo makkelijk gaat dat allemaal niet.

_shikantaza zei:

Voor mij wat het een soort makkelijke oplossing toen ik niet met de bille bloot kon om openhartig over mijn leven te praten.

Klik om te vergroten...

Ja okay - vandaar ook mijn eerste vraag aan TS. Dit is voor mij wel echt randvoorwaardelijk voordat je aan medicatie voor wat dan ook begint.

_shikantaza zei:

hoewel ik aardig door het stof heb moeten gaan om mijn verslaving onder controle te krijgen

Klik om te vergroten...

maar dit als uitgangspunt nemen voor iedereen die hier een hulpvraag stelt vind ik inderdaad wel heek zwart-wit. Logisch vanuit jouw perspectief, maar er zijn ook mensen met heel goede ervaringen zoals ik… Al was mijn startpunt wel anders: ik wilde juist geen medicatie en kwam er gaandeweg achter dat het me toch wel heul veul bracht.

_shikantaza zei:

En uiteindelijk vind ik de etiketten zo onpersoonlijk en sturend, en werken ze een soort van slachtoffer-facilitatie in de hand van Ik Kan Het Niet Want. En ik gun iedereen juist zijn of haar manier om het WEL te kunnen, op wat voor manier dan ook.

Klik om te vergroten...

Dit is ook totaal tegenovergesteld aan mijn ervaring bij de GGZ voor adhd. Waardoor ik wel zoiets heb van: misschien was dat iets van vroeger. Maar misschien had ik ook gewoon geluk met mijn behandelaren, idk. Ik zat wel bij een heel grote “adhd” aanbieder dus idk. Maar eigenlijk was mijn hele behandeling gericht op: hoe kan ík het wel. Dus zonder mezelf te veranderen, hoe kan ik dan de dingen waar ik nu tegen aanloop beter inrichten. En 80% van die behandeling was mezelf leren begrijpen en accepteren.

Verder lees ik niet t zelfde in t openingsbericht als jullie want daar ben ik ook altijd heel streng op. Maar misschien naïef van me.

Ach medicatie is toch een vergif heb van me 4de tot 18de ritalin moeten slikken zonder zomerstop en zonder enige behandeling oid
al slik ik nu wel sinds 5 augustus een ssri doet geen reet is mijn gedachte maar mag er pas na 6 maanden mee stoppen

ljuv zei:

Dit is ook totaal tegenovergesteld aan mijn ervaring bij de GGZ voor adhd. Waardoor ik wel zoiets heb van: misschien was dat iets van vroeger. Maar misschien had ik ook gewoon geluk met mijn behandelaren, idk. Ik zat wel bij een heel grote “adhd” aanbieder dus idk. Maar eigenlijk was mijn hele behandeling gericht op: hoe kan ík het wel. Dus zonder mezelf te veranderen, hoe kan ik dan de dingen waar ik nu tegen aanloop beter inrichten. En 80% van die behandeling was mezelf leren begrijpen en accepteren.

Klik om te vergroten...

Moi dat je dit deelt, en ik herken het ook wel van een fellows van NA. Die heeft een soort lotgenotengroep ADHD bij een GGZ-instelling en die is er zeer over te spreken. De keren dat we het er over hebben benadrukt hij altijd wel dat hij voelt dat hij een fikse voorsprong heeft op de meesten van die groep door zijn klinische opname en ander herstelwerk waarin hij veel over zichzelf heeft geleerd en ook wel door dingen heen is gegaan in plaats van er tegen in te gaan, en dat soort dingen..

ljuv zei:

Verder lees ik niet t zelfde in t openingsbericht als jullie want daar ben ik ook altijd heel streng op. Maar misschien naïef van me.

Klik om te vergroten...

Ieder z'n perspectief 👍

OtherShore zei:

Zo makkelijk is het niet.

Klik om te vergroten...

Nope, ook mijn ervaring. Het is een hele procedure, waarbij ook verschillende naasten worden betrokken.

Ik ben in augustus gediagnosticeerd met ADD (na al jarenlang inofficieel te weten dat ik het heb, het is vrij duidelijk zeg maar, ik kreeg er ook al lang medicatie voor voorgeschreven die opgestart is door een psychiater toen ik nog in België woonde). Maar nu heb ik dus tijdens mijn eerste gesprek met de psychiater in september verteld dat ik het jaar daarvoor met periodes benzo's was gaan gebruiken (zonder recept) tegen de insomnia, die ik vervolgens zonder problemen in drie weken afgebouwd heb met mirtazapine. Maar waar wel méga veroordelend op werd gereageerd. Nu hebben ze de eerder gestelde diagnose weer op losse schroeven gezet en willen ze een deel van de diagnostiek opnieuw doen. Ik vind dit nogal overtrokken, want ik ben er aardig zeker van dat de benzo's een 'gevolg zijn geweest van' in plaats van 'ruis in het diagnosticeren van', ik ken mezelf al m'n hele leven namelijk, maar ja, het is aan hen.

Eerst was er sprake van zowel de volwassentijd-hetero-anamnese en de Qb-test opnieuw, maar na overleg in het team zagen ze in dat dat eerste nogal zinloos is, en wordt het alleen de Qb-test overdoen volgende week. Als die (weer) een onderschrijvend resultaat laat zien, krijg ik een bevestiging van diagnose, als dat niet zo is (wat ze niet perse verwachten), dan is het weer afwachten en bespreken en blablabla wat er met de diagnose gebeurt.

Nogal off-topic, sorry @lientje amfetamientje. Maar om aan te geven dat je hem echt niet even 'met een pakje boter' krijgt, dat is in de meeste gevallen onzin. Hier is het al een proces van maanden. Langer dan gebruikelijk door de inmenging van dat benzo-gedoe waar zij zo'n punt van maken weliswaar, maar toch.

Ik gebruik trouwens lisdexamfetamine, het is geen wondermiddel maar bevalt prima.

MR_CHIP zei:

Ach medicatie is toch een vergif heb van me 4de tot 18de ritalin moeten slikken zonder zomerstop en zonder enige behandeling oid
al slik ik nu wel sinds 5 augustus een ssri doet geen reet is mijn gedachte maar mag er pas na 6 maanden mee stoppen

Klik om te vergroten...

En, heb je je al eens afgevraagd waarom deze medicatie voor jou "geen reet doet"? Ik snap ook niet dat je zolang ritalin moest nemen zonder enige vorm van behandeling.

Waren dat dan illegaal gekochte pillen?

lientje amfetamientje zei:

Geen officiële diagnose

Klik om te vergroten...

Het zou best kunnen dat je ADHD hebt, maar dat moet dan eerst getest worden (en dat is een heel proces). Zonder een officiële diagnose gaat een arts je waarschijnlijk geen ADHD medicatie voorschrijven.