Ayahuasca en Peyote, de overgave

Prachtig report echt geweldig! Ooit wil ik ook wel zo een heilige ceremonie meemaken maar daar ben ik nog niet klaar voor denk ik.
Hoe wist jij dat je er klaar voor was?

De Ayahuasca

Amsterdam 20 maart

The gate to expansion
Mindset: zenuwachtig
Maaginhoud: leeg
Hoeveelheid: 1 kopje

Mijn vorige ceremonie ben ik erg bang geweest en heb ik erg gestreden. Uiteindelijk kon ik mezelf accepteren maar toen was de heftigheid van het middel al wel ver te zoeken.
Deze keer ben ik van te voren erg bezig geweest met wat nou precies daar de oorzaak van kon zijn. Waarom was ik bang en kon ik niet accepteren? Ik weet nu dat dat je ingegeven wordt door je ego en dat je ego je alleen maar tot last is. Al je verdriet en pijn, wrok en boosheid, niets dan last. Belemmering in je sociale contacten, belemmering in je werk en je familie.

Met deze insteek stapte ik heel anders het proces in. Ik vroeg de grootmoeder om mij het verschil te laten voelen tussen mij ego en mijn hogere bewustzijn. Een ego-dood (complete afsterving van je ego) ben ik nog niet klaar voor, ik wilde alleen maar een kleine glimp van de liefde die iedereen in zich draagt.

Na het drinken ging ik op mijn matras liggen. Ik bedacht dat ik deze tijd het meeste haatte. De periode tussen het innemen van een middel en de werking ervan is een rare afwachtende periode.

Ik lag tussen twee krachtige vrouwen in. Aan de ene kant C, een vrouw met helende krachten, en aan de andere kant de vrouw van de sjamaan. Zij is een channel, iemand die in contact staat met andere dimensies, voorouders en werelden.

Ik merkte na een uur nog helemaal niets. C streek afwezig over haar slaapzak en pakte toen een kotsbakje. Ze was zachtjes aan het neuriën en aan haar merkte ik dat het medicijn bij haar wel werkte. Ik ging op mijn buik liggen en keek naar het vuur. Anderen zoals Dumpy waren druk in de weer met huilen en kotsen (iets wat hij allebei goed kan en niet ongemerkt aan je voorbij laat gaan, met de nodige geluiden )en ik wachtte rustig af.

Almasto (de sjamaan) stond op om een gezang te zingen. Hij gooide wat Ceder op de kolen en zong terwijl hij de rook in de windrichtingen verspreidde. Met dat hij begon te zingen voelde ik mijn benen tintelen en een hand van angst balde samen in mijn maag. Ik sloot mijn ogen en zag de meest fantastische patronen in de helderste kleuren. Ik bedacht dat het een rare gewaarwording was, angst en blijdschap op het zelfde moment. Dat duurde zo nog even totdat mijn gedachten weer de overhand namen. Op een gegeven moment had ik heel sterk het idee dat ik in mijn broek geplast had. Een warme tinteling voltrok zich in mijn kruis, precies op het moment dat ik het heel moeilijk had. Ik probeerde steeds maar al mijn gedachten te relativeren (dit wat ik nu denk is niet mijzelf maar mijn ego wat bang is om de controle te verliezen etc.), en ineens voelde ik een prikkende warmte in mijn kruis. Mijn eerste ingeving was om te checken maar mijn tweede gedachte was dat ook al zou ik geplast hebben het toch niet uitmaakte. Ik had schone kleren bij me en de slaapzak kan gewassen worden. Toch checkte ik, hierbij merkte ik dat ik moe aan het worden was. Hoe goed je ook kan relativeren, uiteindelijk wordt de geest moe van het vechten tegen gedachten.
Ik zou echt niet meer weten wat voor gedachten maar ik was vooral iedereen aan het bekijken en aan het veroordelen. C die nu bij het vuur was gaan zitten had het moeilijk en huilde. De Mexicaanse Sjamane (Arcelia) troostte haar en ze rolden samen om op een matje. Ik weet nog dat ik daar over dacht dat ze niet zo moest aanstellen en meteen de volgende gedachte dat ik mezelf betrapte op een oordeel. Ik was niet zozeer aan het vechten tegen dit als wel dat ik me stoorde aan het proces van anderen. Achteraf zag ik dat dat mijn ego was die zich voedde met negativiteit.

Uiteindelijk konden we de Santa Maria roken. Ik heb heel lang getwijfeld en vroeg uiteindelijk Almasto of het oke was dat ik rookte. Ik kan niet tegen blowen dus was dit een gegronde angst. Almasto vroeg zijn spiritguides of ik roken mocht en uiteindelijk heb ik gerookt.
Vanaf dat moment is alles heel snel gegaan. Ik voelde de rook in mijn longen en ervoer de rare sensatie dat je pas met uitademen moet hoesten. Tijdens het uitademen vroeg ik of ik Santa Maria mocht ontmoeten en haar wijsheid en waarheid mocht zien.

Ter uitleg: Santa Maria is geen huis tuin en keuken wiet. De Santa Maria van Almasto is het resultaat van 11 jaar bidden en liefde, en maakt je niet stoned maar neem je bij de hand naar andere werelden en plaatsen.

Ik ging rechtop op mijn matje zitten en mediteerde wat. Ik probeerde me Santa Maria voor te stellen als oude wijze vrouw met grijs haar. Ik heb haar niet gezien en ze heeft niet tegen me gesproken maar de high die ik kreeg van de wiet maakte me rustig en verbande alle gedachten naar de achtergrond. Ik genoot van het gevoel in mijn benen en voelde me zo licht als een veertje. (Dit was de eerste keer in mijn leven dat ik kon genieten van dit gevoel.) Ook besefte ik nu dat ik een razende honger had, nu snap ik de eetbuien van stoners veel beter

Gelukkig zei Almasto niet veel later dat er soep was en ik smulde van de warmte en de heerlijke smaak van de warme vloeistof en het brood. Na wat uitwisselingen en verhalen van anderen wilde ik heel graag slapen. Ik lag weer naast C die zachtjes in haar slaapzak snikte. Ik pakte haar hand en kneep zachtjes. Ze rolde naar me toe en vroeg of ik haar even vast wou houden, ze moest opnieuw aarden na deze heftige en bijzondere reis.
Ik krulde me om haar heen en ze drukte een kus op mijn mond. Precies op dat moment voelde ik haar energie in mij overlopen en besefte ik zoveel.

Dat liefde gedeeld met de juiste personen vermeerderd en met de niet juiste personen af zal nemen. En dat seks niet bedoeld is om met iedereen te delen, zoals wij tegenwoordig in het leven wel doen. En al helemaal geen ruilmiddel of betaalmiddel.
Ik besefte nog veel meer maar dat is te intiem om hier op te schrijven. Veel dingen van vroeger en in een klap was ik bewust van het verdriet wat ik al die jaren onbedoeld en onhandig met me meegedragen heb. Ik voelde vooral zoveel ongelofelijk veel liefde. Net of ik open zou barsten, zo erg.
Ik heb nog heel lang zachtjes met C in mijn armen liggen huilen. Ik durfde niet zo goed voluit te huilen, ten eerste omdat ik me een klein beetje schaamde en omdat ik C anders zou storen in haar slaap.

Uiteindelijk viel ik ook in slaap en sliep ik een uur of drie. Ik sliep niet fijn omdat mijn neus zo vol snot zat en ik steeds het gevoel kreeg dat ik moest plassen en dan wakker schrok.

Ik heb na het wakker worden (C was weg) nog gegeten en met Arcelia gepraat. Hier kreeg ik een minuscuul stukje Peyote om op te kauwen. Het klinkt erg raar maar de wrange smaak kwam me bekend voor, alsof ik die in een vorig leven al een keer op had. Ik zei het terloops tegen haar, dat ik de smaak kende en ze zei: “Alles zit al in je, je hoeft het je alleen nog maar te herinneren”. En ik besefte dat dat waar was. Als je als baby geboren wordt weet je alles van een vorig leven, alleen zodra je groter wordt en dingen gaat leren vergeet je wat waar is en moet je overnieuw beginnen.

Ondertussen heb ik heerlijke chili gegeten (echte Mexicaanse chili met varkensvlees. Wat een heerlijke maaltijd..... ik ben vergeten het recept te vragen anders had ik het erbij gezet.

Ik ging even terug naar de Tipi waar ik het vuur een beetje opstookte. Zo heb een ongeveer een uurtje naar het vuur gestaard en nog even met W gepraat die als een baby in zijn slaapzak lag te slapen maar wakker werd van het vuur wat knetterde. Ook hij had een heftige reis gehad maar alles was fijn en goed. Nog even met hem geknuffeld hoewel hij dat een beetje vreemd vond geloof ik , maar dat deed aan de energie niets af.

De Peyote

Het was 6 uur toen we begonnen aan de Peyote ceremonie. Ik had erge zere ogen van zowel de rook als het huilen dus bleef ik tijdens de openingsceremonie een beetje liggen om niet last te hebben van de warme droogte van het vuur. We kregen deze keer geen pijp maar een mais sigaar waarmee de cirkel geopend werd. Ik had geen intentie, ik wist niet wat ik moest verwachten dus besloot ik dat geen verwachting eigenlijk ook verwachten is.
De mescaline werd rond gedeeld en weer dat nare afwachten begon. Ondertussen leerde ik wel dat een Peyote ceremonie veel meer fun is dan een Ayahuasca en er werd veel gezongen en in handen geklapt. Mijn handen waren op een gegeven moment warm, rood en tintelig van het klappen.

Er ging een speer en ratel rond waarmee je kon zingen. De speer plantte je dan voor je in de grond en de ratel schudde je naar het vuur alsof je pijlen afschoot met een pijl en boog. Ik pijnigde mijn hersens voor een geschikt lied maar alleen maar die stomme commerciële liedjes kwamen in me op. Jammer dat ik niet meer tijd uittrek om te zingen, vroeger zong ik graag en veel, ik ga meer zingen heb ik me toen voor genomen. (tjee, krom dat gehaspel met verleden en tegenwoordige tijd).
Gelukkig wist Vode nog een mooi Gaelic lied en ze verbaasde me dat ze zo mooi zingen kon.

Ondertussen ging de thee nog een keer rond en sommige mensen werden al wat onrustig. J die een plaatsje naast me zat (dus niet direct naast me) wist ook geen lied maar zong wel de amandelen uit haar keel, net alsof er ergens diep in haar gezongen werd, een oude stem die haar begeleidde. Arcelia vond het prachtig en schaterde van de pret. Ze had een hele aanstekelijke lach en algauw lachten we allemaal. Ik zat tussen twee mannen in, F over links (hij is een verhalen verteller) en R over rechts. R is een grote corpulente man die ik niet op een Peyote zou verwachten maar ik had net geleerd niet te oordelen dus probeerde ik dat los te laten.

R en ik hadden het erover dat we allebei niets voelden van de Peyote toen Almasto meedeelde dat we gingen dansen.

Dat dansen is erg belangrijk bij mescaline omdat de muziek en het bewegen het middel werkzaam maken.
Ondertussen ging er een vrouw weg. Ze voelde niets en die muziek was niets voor haar dus ze ging weg. Ik merkte op dat ze wel mescaline op had dus eigenlijk geen auto moest rijden maar ze voelde niets dus was ze vast besloten om te gaan. Eigenlijk vond ik dit niet zo leuk maar gelukkig kon ik de energie van me af zetten, alles is zoals het is.

Ik danste nog verder en er was een meisje dat heel hard aan het schreeuwen was. Die zat ineens midden in een proces, dus de muziek stopte en we gingen weer terug naar de tipi alwaar we verder gingen zingen. Iedereen was blij en klapte weer uitbundig in de reeds beurse handen.

Opeens was daar weer de Santa Maria. Gezien mijn vorige ervaring met haar besloot ik nu ook weer om te roken. Pas nu begon mijn proces maar steeds hield ik het tegen. Ik schaamde me om in het openbaar als een klein kind te huilen en me te laten troosten door vreemden. Uiteindelijk troostte ik Vode dan maar en door haar blokkade en de manier waarop Arcelia die ophief kon ik pas aan mijn proces beginnen. Normaal is een proces een individueel iets maar nu lagen alle vrouwen bij elkaar om Vode te helpen haar blokkade op te heffen. Een grote orgie van huilen en lachen. Wat een ervaring!

Toen pas brak er iets in me. Toen ik Dumpy tegen kwam in de tuin en hij me een healing gaf gingen de kranen open. Het voelde alsof er een enorme last van me af viel die ik al jaren met me meegedragen heb. Ik zou niet kunnen vertellen welk verdriet en waarom, het zal wel van alles een beetje geweest zijn.

Op dit moment als ik dit schrijf schiet ik weer vol maar nu van geluk. Ik zit zo propvol met liefde dat het bijna pijn doet. Ik ben nog lang niet zover dat ik al het verdriet een plekje geven kan maar ik voel dat ik op de juiste weg zit. Met deze mensen en deze energie maakt het ook niet uit hoe lang ik erover doe. Hoe langer het duurt hoe groter het eindresultaat!

En hulde aan u beste lezer, dat je tot zo ver gekomen bent met lezen! Dit was tot nu toe denk ik mijn meest persoonlijke en heftigste trips die ik ooit gehad heb!

Dank je wel voor het lezen!

Ik krijg zelf enorm veel zin om zelf ayahuasca te nemen als ik dit report lees.. Misschien ooit als de tijd rijp is.

ik heb nog nooit ayahuasca of peyote gedaan , maar toen je begon over die healing voelde ik direct welk gevoel dat was .. raar


geweldig verhaal dit !

Mooi report, klinkt als een diepe ervaring. Heeft hij het liedje over de vogel ook gezongen? Dat is zó mooi!

Drientje zei:

Ik zou echt niet meer weten wat voor gedachten maar ik was vooral iedereen aan het bekijken en aan het veroordelen. C die nu bij het vuur was gaan zitten had het moeilijk en huilde. De Mexicaanse Sjamane (Arcelia) troostte haar en ze rolden samen om op een matje. Ik weet nog dat ik daar over dacht dat ze niet zo moest aanstellen en meteen de volgende gedachte dat ik mezelf betrapte op een oordeel. Ik was niet zozeer aan het vechten tegen dit als wel dat ik me stoorde aan het proces van anderen. Achteraf zag ik dat dat mijn ego was die zich voedde met negativiteit.

Klik om te vergroten...

Heel herkenbaar dit. Dit was precies wat ik beleefde tijdens mijn sessie.

mooi report.

denk dat ik zoiets ook wel eens misschien zou 'moeten' ondergaan, best wel dingen meegemaakt die ik met ayahuasca beter zou kunnenm begrijpen of verwerken....

Bedankt voor het schrijven...

BifiWorst zei:

Bedankt voor het schrijven...

Klik om te vergroten...

Je neemt de woorden uit me mond, dit zijn de verhalen die me gewoon diep in het hart raken.
Zo intens en zo puur.

Ook jij hebt een mooie reis gemaakt van het weekend. Het was echt mooi om mee te maken toen ik die healing gaf hoe jij in tranen uitbarste. Erg diep en mooi was dat...
Voelde voor mij als één van de hoogtepunten tijdens de peyote reis. Dankjewel!

Dumpy zei:

Ook jij hebt een mooie reis gemaakt van het weekend. Het was echt mooi om mee te maken toen ik die healing gaf hoe jij in tranen uitbarste. Erg diep en mooi was dat...
Voelde voor mij als één van de hoogtepunten tijdens de peyote reis. Dankjewel!

Klik om te vergroten...

Ha je laat me weer een beetje huilen! Je bent een erg bijzonder persoon Dumpy. Ik ben erg dankbaar dat ik jou heb mogen ontmoeten!

@henkie84: volgens mij heeft hij wel over een vogel gezongen, hij had ook een fluitje met water wat precies als een vogeltje klonk, prachtig was dat.

Almasto heeft niet zo heel veel gezongen omdat zijn stem een beetje hees was. Arcelia kent ook enorm veel liedjes en die heeft het merendeel gezongen.

Mooi man.
Sommige dingen herken ikzelf ook wel, zoals dat oordelen (wat soms functioneel is, maar meestal contraproductief. Of m.a.w.: het werkt tegen mezelf.)
Ik heb het met plezier gelezen!

Ik wist dat ik dit wilde omdat ik op internet (http://www.degewijdereis.nl) en een kranteknipsel uit de volkskrant, verhalen las die mij erg aangrepen. Ik barstte in huilen uit bij de ervaringen van anderen en ik wist dat ik dat ook wilde. Ik wilde ook bevrijd zijn van de last die al zolang op mijn schouders drukte.

Dit was mijn derde ceremonie ayahuasca en eerste mescaline en wat mij betreft komen er nog veel meer!

proton zei:

mooi report.

denk dat ik zoiets ook wel eens misschien zou 'moeten' ondergaan, best wel dingen meegemaakt die ik met ayahuasca beter zou kunnenm begrijpen of verwerken....

Klik om te vergroten...

JE haalt de woorden uit mijn mond.
Kom zelf uit een cultuur waar sjamanen, guru,s en medicijnmannen heel gewoon zijn.
Ben zelf ook spiritueel .waar heb je dit ritueel trouwens andergaan?
Ga mischien in juni/juli naar Suriname,ik kan daar ook naar een indianen stam.
Mooi report en zeer intresant.
Dit is een goede manier om alles( goed en kwaad) in het leven te verwerken en door te groeien als mens.

WHoooeeepaaaa!!!

Geweldig zeg, wat een verhaal haha, shit hee Doortje jij gaat wel lekker je processen door de laatste tijd hee Echt heel cool, houd die liefde niet voor jezelf maar deel hem met alles en iedereen om je heen

Hey Adreno!! Ja het gaat ineens in sneltrein vaart lijkt het wel. De eerste dominosteen is omgevallen en ik kan het niet meer tegen houden.
Nice!!

En ja die liefde die deel ik graag! Volgende keer deel ik weer graag met jou!

Yeah delen!!!

Drientje! Prachtig verhaal!
was een geweldig weekend en vond het geweldig om dit onder andere met jou te mogen delen!

volgende keer weer!

Koffz
p.s. mijn tripreport komt na tentamens!
p.s.2 van het nummer uit je avatar ga ik een remix maken
p.s.3 wil je een lepel adrenochroom?

klinkt als een mooie , maar zeer intense ervaring

ik ben benieuwd om het ook ooit eens te proberen

10 april weer!!

Oh en ik vergat nog te zeggen.

Mescaline liet me niet echt heel hard trippen maar op een bepaald punt tijdens de ceremonie was ik even in de war qua kleuren.

Ik lag onder een oranje deken van de Sjamaan (omdat het de nacht ervoor zo koud was) en ik zeg tegen mijn buurman "Vind je die deken ook zo geel?"
Buurman:"Ja vind je?"
Ik:"Ja".
Hij: "Dat is oranje".
Ik:"O".
Ik kijk naar de andere buurman terwijl ik naar de deken wijs:
"Vind je dit oranje of geel?"
Hij: "Dat is oranje".
Ik: "Ik vind het eerder geel"
Hij: "Ben je kleurenblind?"
Ik:"Nee, hoezo?"
Hij: "Dat is toch echt oranje"
Ik: "Ja en jou slaapzak is blauw zeker, die is net zo groen als gras".
Hij begint te schuddebuiken van het lachen:
"Mijn slaapzak IS blauw, dame".

OMG wat moest ik lachen zeg.

Bijzonder .. wat een ervaring
En wat een mooi gevoel is dat hè, als je bevrijd bent van alle ruis die je normaal altijd meedraagt. Ga je tot 10 april - meen ik te lezen - en daarna zelf nog wat doen voor onderhoud aan je bewustzijnstoestand? 't Ego is hardnekkig hoor - I know