#1
Ik lees verkeerd met me stonende kop sorry 
2C-I: Cynisch, maar liefdevol
24 antwoorden
12 weergaven
18-5-2026
#2
geekos zei:Je meestal vrij cynische en/of sarcastische openingspost in weer één of ander debiel topic liet me zoal iets vermoedenExceptionalInsight zei:Zo denk ik wel vaker, trippen wakkert dat gevoel altijd wel lekker aan, ja.
Geen ervaring tot nu toe met de 2c-x's, lijkt me best wel leuk op basis van jouw report. Mooi geschreven report, weer eens iets leuk om te lezen na weer 2 topics zo mooi beschreven door Drientje als (iets in de trend van): "we namen pilluh, nog meer pilluh en we rookten veel wiet en dan waggelden we als 2 kutmongolen naar onze tent om als een steen in slaap te vallen"
Thanks (:
#3
Erg lekker tripreport.... Emoties tegen komen in de natuur geeft met altijd het gevoel dat planten ook echt leven en gedachtes hebben.... Arme boom voor de ING in de sigaretten!
Val drientje niet zo af.... dat is niet haar stijl van schrijven hoor.
Val drientje niet zo af.... dat is niet haar stijl van schrijven hoor.
#4
Verkeerd gelezen maar wel errug lief. Dank je.hallotje zei:Val drientje niet zo af.... dat is niet haar stijl van schrijven hoor.
#5
Dat zei ook niemand.hallotje zei:Val drientje niet zo af.... dat is niet haar stijl van schrijven hoor.
#6
echt een schitterend, hoogstaand tripreport.
ik vond het zeer interessant om te lezen, echt bedankt om het te delen met ons.
groeten
![:)]()
ik vond het zeer interessant om te lezen, echt bedankt om het te delen met ons.
groeten
#7
Mooi report man, en wat betreft die gedachten... ik herken ze. kan me erin verplaatsen maar jij hebt ze erg mooi verwoord. top !
#8
Ik erger me kapot aan het concept 'huisje boompje beestje'. Dat concept word er al vroeg ingeramt op school.
Eerst naar school, dan studeren, stage, werk en dan een eigen huis met een gezinnetje. Dat is het leven.
Ik weiger dat, ik weiger me vast te houden aan een concept waarin ik als mens me niet kan ontplooien in mijn Zijn.
Ik wil mijn eigen ding doen, mijn eigen leven leiden en ik heb niks met geld. Ik hoef geen goed betaalde baan om rond te komen en te 'verdienen' dat ik ergens mag wonen.
We leven nu meer dan ooit in een tijd waarin je kan doen wat je zelf wilt!. We leven inderdaad ook in een tijd waarin er soort van wordt bepaald wat je denkt door reclames, tv, etc. Maar was dit niet altijd al zo? of zal dit niet altijd zo zijn? Het idee huisje boompje beestje is er in geramd vanaf school zeg je. Tja, dit is toch echt ''normaal' en wat moet je een kind ander laten zien of mee geven? 'we wachten wel met je shit leren tot je 20 bent'.
Dit huisje boompje beestjesysteem werkt voor veel mensen en is indirect ook de reden dat jij nu met vragen kan rondlopen van 'wil ik dit wel?' ipv 'ik weet niet beter' of 'overleef ik vandaag wel?' Het is ook de reden dat je met een simpel baantje goed kan overleven en tijd voor je zelf over hebt. Je kan zeggen wat je wilt, maar dit is meer vrijheid dan ooit. Er zijn anders genoeg landen/maatschappijen om uit te kiezen mocht je het echt niet trekken hier'.
Ik weet niet meer waar ik heen wilde, ik heb zelf ook iets te veel whiskytjes op. Moraal is een beetje: je weet wat je niet wilt, weet je ook wat je wel wilt?
#9
seraphinia zei:Ik erger me kapot aan het concept 'huisje boompje beestje'. Dat concept word er al vroeg ingeramt op school.
Eerst naar school, dan studeren, stage, werk en dan een eigen huis met een gezinnetje. Dat is het leven.
Ik weiger dat, ik weiger me vast te houden aan een concept waarin ik als mens me niet kan ontplooien in mijn Zijn.
Ik wil mijn eigen ding doen, mijn eigen leven leiden en ik heb niks met geld. Ik hoef geen goed betaalde baan om rond te komen en te 'verdienen' dat ik ergens mag wonen.
We leven nu meer dan ooit in een tijd waarin je kan doen wat je zelf wilt!. We leven inderdaad ook in een tijd waarin er soort van wordt bepaald wat je denkt door reclames, tv, etc. Maar was dit niet altijd al zo? of zal dit niet altijd zo zijn? Het idee huisje boompje beestje is er in geramd vanaf school zeg je. Tja, dit is toch echt ''normaal' en wat moet je een kind ander laten zien of mee geven? 'we wachten wel met je shit leren tot je 20 bent'.
Dit huisje boompje beestjesysteem werkt voor veel mensen en is indirect ook de reden dat jij nu met vragen kan rondlopen van 'wil ik dit wel?' ipv 'ik weet niet beter' of 'overleef ik vandaag wel?' Het is ook de reden dat je met een simpel baantje goed kan overleven en tijd voor je zelf over hebt. Je kan zeggen wat je wilt, maar dit is meer vrijheid dan ooit. Er zijn anders genoeg landen/maatschappijen om uit te kiezen mocht je het echt niet trekken hier'.
Ik weet niet meer waar ik heen wilde, ik heb zelf ook iets te veel whiskytjes op. Moraal is een beetje: je weet wat je niet wilt, weet je ook wat je wel wilt?
Ik ben ook totaal niet mijn mening aan het opdringen of wat dan ook, het zijn slechts gedachten die door me heen gingen en als iemand het er mee eens is of niet, dan is dat prima toch
Wat betreft vrijheid:
Natuurlijk ben je geboren als een vrij mens, een pure en 'onbespoten' appel. En uiteraard komen er vanaf dag 1 allerlei invloeden en informatie op je af die je vanaf dat moment constant geprojecteerd krijgt.
Nu is het zo (althans, zo ervaar ik de wereld nu) dat er inderdaad meer ruimte is dan ooit voor vrijheid, alleen de oorzaak hiervan is onder andere de absurditeit (woord?) van media, consumentengedrag en noem maar op waardoor ik bij mezelf denk: 'Wauw, dit is dus echt NIETS voor mij'
Er zijn mensen die elkaar vrijheid 'gunnen', maar ik vind het 'gunnen' van vrijheid paradoxaal.
Vanaf welk punt in je leven ben je bereid een stuk vrijheid 'op te geven' voor vrijheid?
Wat is vrijheid? Ik vind vrijheid = geluk.
Wanneer ben je gelukkig? Als je jezelf kan zijn zonder consequenties?
Als je een afstandsbediening kan pakken en van tv zender mag wisselen?
Als je mag reizen zonder ervoor te hoeven betalen, als in 'het is onze planeet, ik ben er geboren'?
Als er überhaupt geen monetair beleid meer is? Of wanneer er echte vrijheid van meningsuiting is?
Om je vraag te beantwoorden:
'Je weet wat je niet wil, weet je ook wat je wél wil?'
Ik wil meer een individu zijn en geen identiteit. Ik wil dat mensen me met rust laten wanneer ik dat aangeef, ik wil dat mensen elkaar met rust laten wanneer het aangegeven word, ik wil dat de wereld ophoudt met bestaan in dualiteit. Noem me een dissident of een potentiële wereldverbeteraar, ik ben in ieder geval geen barcode of product. Ik wil vrijheid in alles, ook in keuzes die ik maak. Ik wil dat mensen niet meer vechten om een overtuiging.
Ik wil eigenlijk zoveel onbaatzuchtige dingen, dat ik mezelf uiteindelijk vergeet.
Nee, ik kan eigenlijk geen goed antwoord vinden op je vraag, ik vind ook niet dat die vraag beantwoord kan worden. Het moment bepaalt de toekomst, wie weet wat dat brengt.
#10
Paradox zei:Ik ben ook totaal niet mijn mening aan het opdringen of wat dan ook, het zijn slechts gedachten die door me heen gingen en als iemand het er mee eens is of niet, dan is dat prima toch![:)]()
Dat is helemaal prima, is het prima als ik er op reageer?![:)]()
Wat betreft vrijheid:
Natuurlijk ben je geboren als een vrij mens, een pure en 'onbespoten' appel. En uiteraard komen er vanaf dag 1 allerlei invloeden en informatie op je af die je vanaf dat moment constant geprojecteerd krijgt.
Er zijn verschillende dingen die je mee krijgt met je geboorte en deze maken je per definitie niet 100% vrij. Het belangrijkste is je ouders en daarbij je genen. Nu heeft dit natuurlijk allemaal te maken met de definitie van vrijheid, voor mij is vrijheid onafhankelijk zijn. Oftewel, onbeinvloed door dingen/mensen van buiten jezelf. Iets wat in mijn ogen onhaalbaar is en vrijheid in de praktijk altijd een compromis is. Denk maar aan wetten, daar heb je ook maar mee te leven, ik zou alleen niet zonder willen (tot op zekere hoogte). Je omgeving zal altijd invloed op je hebben, je omgeving heb je nooit zelf gemaakt dus je bent niet 100% vrij.
Nu is het zo (althans, zo ervaar ik de wereld nu) dat er inderdaad meer ruimte is dan ooit voor vrijheid, alleen de oorzaak hiervan is onder andere de absurditeit (woord?) van media, consumentengedrag en noem maar op waardoor ik bij mezelf denk: 'Wauw, dit is dus echt NIETS voor mij'
Dit hebben veel mensen, ik ook. Nu is het de kunst om hier mee om te leren gaan. Wanneer je je er tegen af gaat zetten beinvloed het je, en dat is nou net wat je niet wilt. Het is de kunst hier mee om te leren gaan, haal het positieve er uit en laat het verder links liggen. Er zijn mensen die elkaar vrijheid 'gunnen', maar ik vind het 'gunnen' van vrijheid paradoxaal.
Wanneer je 100%vrijheid in onze samenleving als een mogelijkheid zag is dit een goed tegenargument. Maar ik denk dat iedereen wel heeft bedacht dat vrijheid nooit volledig is.
Vanaf welk punt in je leven ben je bereid een stuk vrijheid 'op te geven' voor vrijheid?
Dit is precies wat ik bedoel. Het is een compromis. Geef zo weinig mogelijk vrijheid op om er zo veel mogelijk voor terug te krijgen.
Wat is vrijheid? Ik vind vrijheid = geluk.
Ik zie vrijheid als een ingredient voor geluk. Er zijn een hoop andere dingen nodig voor geluk, waarvan er veel worden mogelijk gemaakt door vrijheid, dat wel.
Wanneer ben je gelukkig? Als je jezelf kan zijn zonder consequenties?
Voor iedereen verschillend, hier zijn inderdaad genoeg discussies over. Ken jezelf, ben je zelf, heb vrienden waarbij je jezelf kan zijn en leef gezond. Het 'ben jezelf'heeft natuurlijk met vrijheid te maken. En laat het niet teveel afhangen van wat er om je heen gebeurt. Je kan de wereld goed den maar laat het je neit opvreten.
Als je een afstandsbediening kan pakken en van tv zender mag wisselen?
Als je mag reizen zonder ervoor te hoeven betalen, als in 'het is onze planeet, ik ben er geboren'?
Als er überhaupt geen monetair beleid meer is? Of wanneer er echte vrijheid van meningsuiting is?
Om je vraag te beantwoorden:
'Je weet wat je niet wil, weet je ook wat je wél wil?'
Ik wil meer een individu zijn en geen identiteit. Ik wil dat mensen me met rust laten wanneer ik dat aangeef, ik wil dat mensen elkaar met rust laten wanneer het aangegeven word, ik wil dat de wereld ophoudt met bestaan in dualiteit. Noem me een dissident of een potentiële wereldverbeteraar, ik ben in ieder geval geen barcode of product. Ik wil vrijheid in alles, ook in keuzes die ik maak.
Wat als de barcode je vrijheid geeft keuzes te maken? Hier hoef je geen antwoord op te geven, want dat heb je al gedaan.Ik wil dat mensen niet meer vechten om een overtuiging.
Ik wil eigenlijk zoveel onbaatzuchtige dingen, dat ik mezelf uiteindelijk vergeet.
Wereldvrede is een mooi doel inderdaad.
Nee, ik kan eigenlijk geen goed antwoord vinden op je vraag, ik vind ook niet dat die vraag beantwoord kan worden. Het moment bepaalt de toekomst, wie weet wat dat brengt.
Begrijp me niet verkeerd, ik ben hier niet om jouw wereld ideen omver te lullen. Dit zou me ook helemaal niet lukken
. Maar ik schrijf dit omdat ik veel mensen hoor met ideen die dezelfde richting in gaan en soms, niet zozeer hier, blijft het allemaal vrij zweverig. Ik probeer een beetje de praktische advacaat van de duivel te zijn :P#11
Je had het niet zo groot en opvallend neer hoeven te zetten, komt voor mij een beetje opdringerig over, maar dat zal vast niet je bedoeling geweest zijn ![:)]()
Maar tja, die antwoorden die je gaf, daar kan ik in principe niks mee, en dat wil ik ook niet, want dat zijn jouw versies van de realiteit en hoe jij de wereld ervaart.
Ik snap je punten ook zeker wel, maar goed, alles blijft nu nog een vraagteken en voor mij zal alles ongetwijfeld anders uitpakken dan voor jou, en dat is eigenlijk wat het mens-zijn interessant maakt toch![:)]()
Invloed hebben of vrij zijn vind ik ergens wel een verschil. Ik wil me niet beperkt voelen door mijn omgeving en als ik mijn ding wil doen en het mag niet, omdat ik niet vrij ben in die omgeving.. dan is dat.. krom.
En wat bedoel je precies met omgeving? Een land, een stad of een parkje? Dat is wel even belangrijk denk ik.
En trouwens, die vragen die ik stelde in mn antwoord waren niet naar jou gericht ofzo hoor, gewoon random![:)]()
Hoe dan? Sorry dat ik het ff niet zie.
Een barcode; er even vanuit gaande dat de wereld niet ophoudt te draaien om geld en macht. Een fascistisch wereldbeeld zoals dat zich momenteel aan t ontvouwen is kent toch geen vrijheid?
Zweverig.. ik vind het anders zeer concreet. Zweverig vind ik iets als: 'ik hoop dat aliens onze wereld gaan verbeteren en laten we kijken of ze de oorlog doen stoppen. met andere woorden; ik doe lekker niks'
Leuk onderwerp dit he![:sunglasses:]()
Maar tja, die antwoorden die je gaf, daar kan ik in principe niks mee, en dat wil ik ook niet, want dat zijn jouw versies van de realiteit en hoe jij de wereld ervaart.
Ik snap je punten ook zeker wel, maar goed, alles blijft nu nog een vraagteken en voor mij zal alles ongetwijfeld anders uitpakken dan voor jou, en dat is eigenlijk wat het mens-zijn interessant maakt toch
Je omgeving zal altijd invloed op je hebben, je omgeving heb je nooit zelf gemaakt dus je bent niet 100% vrij
Invloed hebben of vrij zijn vind ik ergens wel een verschil. Ik wil me niet beperkt voelen door mijn omgeving en als ik mijn ding wil doen en het mag niet, omdat ik niet vrij ben in die omgeving.. dan is dat.. krom.
En wat bedoel je precies met omgeving? Een land, een stad of een parkje? Dat is wel even belangrijk denk ik.
En trouwens, die vragen die ik stelde in mn antwoord waren niet naar jou gericht ofzo hoor, gewoon random
Wat als de barcode je vrijheid geeft keuzes te maken? Hier hoef je geen antwoord op te geven, want dat heb je al gedaan.
Hoe dan? Sorry dat ik het ff niet zie.
Een barcode; er even vanuit gaande dat de wereld niet ophoudt te draaien om geld en macht. Een fascistisch wereldbeeld zoals dat zich momenteel aan t ontvouwen is kent toch geen vrijheid?
Maar ik schrijf dit omdat ik veel mensen hoor met ideen die dezelfde richting in gaan en soms, niet zozeer hier, blijft het allemaal vrij zweverig.
Zweverig.. ik vind het anders zeer concreet. Zweverig vind ik iets als: 'ik hoop dat aliens onze wereld gaan verbeteren en laten we kijken of ze de oorlog doen stoppen. met andere woorden; ik doe lekker niks'
Leuk onderwerp dit he
#12
Erg treffend verwoord.
Ik zit zelf ook erg met dit soort gedachten, die bij mij getriggerd zijn door truffels en mdma.
Echt mooi de inzichten die je krijgen van trips, dat onafhankelijke denken. Ook al kan het constateren erg verontrustend zijn. Ik zit er de laatste tijd erg mee, wat voor een toekomst ik voor mezelf wil creëeren. Dit boort mijn motivatie voor school nog meer de grond in dan hoe het al was. Moeilijk om het eens plaatsje te geven.
Leuk en interresant hoe je het beschreven hebt![:)]()
Ik vind het fijn om te lezen hoe anderen dit ervaren.
Ik zit zelf ook erg met dit soort gedachten, die bij mij getriggerd zijn door truffels en mdma.
Echt mooi de inzichten die je krijgen van trips, dat onafhankelijke denken. Ook al kan het constateren erg verontrustend zijn. Ik zit er de laatste tijd erg mee, wat voor een toekomst ik voor mezelf wil creëeren. Dit boort mijn motivatie voor school nog meer de grond in dan hoe het al was. Moeilijk om het eens plaatsje te geven.
Leuk en interresant hoe je het beschreven hebt
#13
Man, 21 jaar
De stof: 5,7 mg 2C-I (eerste keer voorzichtig doen)
Datum: 19 augustus 2009
Tijd van inname: 20:51
Opkomst: rond 22:00
Kleine introductie:
Ik vind het fijn om bij elk verslag me even te introduceren aangezien ik iemand ben die gauw veranderd.
En ik maak alleen tripverslagen van trips die ik waardig genoeg vind, deze sprong eruit.
Bekijk het verschil trouwens tussen deze trip en deze:
viewtopic.php?f=21&t=20678&start=0&st=0&sk=t&sd=a&hilit=zo+boven+zo+beneden
Ik ben iemand die de wereld op een redelijk cynische manier bekijkt wat het voor mij soms moeilijk maakt 'normaal' te functioneren in de maatschappij.
Daarom vraag ik me ook steeds af wat 'normaal' is en of dat wel zo 'normaal' is. Wat dat betreft ben ik erg rebels, maar uit mijn karakter blijkt dat niet.
Zelf ben ik een rustige jongen, kalm en ingetogen maar met hele radicale concepten in mijn hoofd.
Het kan een wereld van haat, woede en onbegrip worden in mijn hoofd, tegelijkertijd weet ik dat ik een liefdevol persoon ben.
Verschillende emoties dus. Dit uit ik door middel van muziek. Voor mij is muziek maken de enige manier waarin in mijn ei kwijt kan op een oprechte manier.
Ik lees de laatste tijd veel interessante boeken en op internet bekijk ik ijverig websites met boeiende informatie. Dit incorporeer ik in mijn dagelijkse doen en laten zonder te overdrijven; dat doe ik wel in de muziek.
Verder heb ik een schat van een vriendin met wie ik inmiddels zo'n 1,5 jaar samen ben. Met haar kan ik alles delen, iets wat ik niet met veel mensen kan en waarschijnlijk is zij ook de enige met wie ik dat volledig kan.
Daarvoor ben ik haar eeuwig dankbaar, we filosoferen graag over van alles en ze is er altijd voor me, en andersom. Iemand op wie ik terug kan vallen, op wie ik kan bouwen.
De ervaring - buiten elke regel om
Met het bovenstaande als basisinformatie, kan ik beginnen met het verwoorden van mijn ervaring.
De opkomst duurde voor mijn gevoel lang, maar dat vind ik altijd wel spannend. Ik merkte binnen een uur een soort aangeschoten gevoel, ik werd socialer maar rustiger. Ik voelde me lichter, alsof ik droomde.
Nu vind ik dit allemaal niet zo boeiend, dus laat ik gelijk naar het verlichte gedeelte gaan.
Eerste gedachte:
Ik zat even in de tuin naar de sterren te kijken. Het was prachtig helder en ik kijk altijd graag naar de sterren. In de stilte van de nacht lijkt het totaal een nieuwe wereld. Je hoort vogels die je overdag niet hoort,
je hoort beestjes in de struiken leven en hun ding doen, je ziet slakken van plantjes eten. En, je hoort scooters en auto's.
Mechanisch en organisch in totale symbiose? Als dat kan, waarom kunnen wij als mens niet eens normaal doen tegen elkaar en dieren?
Redelijk impulsief belde ik mijn vriendin om te vragen of zij wilde langskomen, ergens had ik het idee dat ik dat fijn zou gaan vinden later. Toen ze dus eenmaal hier was, voelde ik me veilig.
Nu kon ik 'beginnen'. Het was al redelijk laat dus we maakten de bedden een beetje op, tot ik mijn kamer als vijandig begon te ervaren.
'Ah, het werkt' dacht ik in mezelf.
Mijn kamer bleek geen vaste vorm te hebben, maar was een soort projectie. Ik liep zenuwachtig een beetje door mijn kamer tot ik mijzelf op een andere plek zag staan, naar mij kijkend.
Ik zag mijn vriendin op twee verschillende plaatsen en beide reageerden op mij. Genoeg reden om rustig aan te gaan doen en te liggen, tot we besloten - jawel - een stukje te gaan lopen.
Ik woon dicht bij het centrum en we liepen een blokje om, en toen richting centrum. Geheel niet volgens de aanbevelingen, toch wist ik zeker dat ik dit moest ervaren.
Bij mij in de buurt is een oud flatgebouw, een hele hoge. Ik vond het er altijd al saai en levenloos uitzien. Nu werd ik er verdrietig van. Het leek wel alsof wij mensen als laboratoriumratten worden gebruikt voor experimenten.
'Eens zien hoe de mens het doet wanneer ze opgesloten zitten, op en naast elkaar'
En wat een gékke wereld! Overal reclame, flitsen en afleidingen. Mensen die met halfdronken koppen aan het schreeuwen waren in een taal die alleen gelijkgestemden vloeiend spreken.
Bizar, bizar, bizar. Er reden auto's vlak langs ons en wat ik normaal gesproken vind; irritante scooters. Dit vond ik allemaal niet erg, het deed me niks.
'Hoe kan dat nou, ik ben toch onder invloed?'
We liepen langs de Cool Cat en opeens wist ik zeker dat die winkel het werk van Satan was. Mensen moeten kopen, kopen, kopen en werken, werken, werken zodat je die hippe, hippe, hippe kleding kan kopen.
Flits Flits Zoef Zoef Bam Bam!!
We liepen verder, ik met een cynische glimlach, mijn vriendin trouw naast me, hand in hand. We kamen aan bij een ING bank en we gingen op een muurtje zitten. Ik keek vol verbazing naar het verkeer voor ons.
Wat een drukte en chaos. Wat een zooitje. We keken direct naar een rotonde waar bussen, auto's, fietsers, voetgangers en vrachtwagens elkaar tegemoet komen. Een drukke boel, maar ik vond het niet erg.
Naast ons, bij het ING gebouw, kwamen een groepje mensen aan fietsen, eerste jaars studenten die allemaal gingen pinnen om vervolgens alles op te maken in de stad om te zuipen. Wat een bizarre ervaring.
Allemaal in een rijtje wat magische betaalmiddelen uit een apparaat toveren en vervolgens de waarde ervan gebruiken om zichzelf die avond klem te zuipen en het enige bewijs voor die gebeurtenis is een kater in de ochtend. Tof.
Iemand begon zelfs voor onze neus te pissen op het gras. Ik keek hem aan terwijl hij mij aankeek. Volgens mij waren we beide verbaast.
Voor ons stond een boom, een mooie volle boom met daarnaast het ING gebouw dus. Dit klopte in mijn ogen totaal niet, want de boom stond in een vooraf geprogrammeerd stuk grond, omringd met sigaretten.
Mijn vriendin riep sarcastisch: 'Ach ja, het is maar een boom he..'
Inderdaad, who cares. Die boom zag er zo ongelukkig uit, alsof hij doorhad dat niks meer eerlijk en oprecht was en zelfs dingen die groeien geconditioneerd worden.
Mijn vriendin gooide er een mooie citaat in:
'Als de mens vleugels had en elk moment weg kon vliegen, zou hij dat dan doen terwijl hij zijn auto meesleept omdat hij dat altijd gewend was?'
Tweede gedachte:
Zou het? Zijn wij zo vastgeroest in oude patronen en cirkels dat elke vorm van vernieuwing gezien word als een bedreiging?
Staan wij niet open voor oprechte, pure extase?
Hebben wij de mogelijkheid om als een collectief gelukkig en harmonieus te zijn?
Wanneer gaan wij inzien dat het erop neer komt dat er iets moet worden veranderd?
Ik erger me kapot aan het concept 'huisje boompje beestje'. Dat concept word er al vroeg ingeramt op school.
Eerst naar school, dan studeren, stage, werk en dan een eigen huis met een gezinnetje. Dat is het leven.
Ik weiger dat, ik weiger me vast te houden aan een concept waarin ik als mens me niet kan ontplooien in mijn Zijn.
Ik wil mijn eigen ding doen, mijn eigen leven leiden en ik heb niks met geld. Ik hoef geen goed betaalde baan om rond te komen en te 'verdienen' dat ik ergens mag wonen.
Natuurlijk mag ik ergens wonen, het is ook mijn planeet, stelletje arrogante egotrippers, met jullie overheid en donkere uniformen. Jullie schijten en pissen en masturberen toch ook gewoon zoals elk mens?
Waarom worden we dan behandeld als een experiment?
Ik wilde weer teruglopen want ik voelde me boos worden op alles. Ik voelde alle ellende die de mens zichzelf, elkaar en andere levensvormen aandoen allemaal tegelijk.
Even dacht ik: 'Wat een kutwereld'.
Nu denk ik dat wel vaker, maar nu had ik die ervaring er ook bij. We liepen langs een appartementencomplex en twee honden waren buiten op een grasveldje aan het rennen en snuffelen.
De eigenaar deed de deur open en riep ze naar binnen, met een schreeuwstem dus. 'HIERRRR KOMEN, SCHIET OP!!!'
Een veel te dik persoon die amper kon lopen dacht macht te hebben over de honden. Ik kan er al niet tegen als mensen tegen dieren schreeuwen en hij deed dat.
De honden renden naar binnen en we hoorden éen van de honden piepen, alsof de eigenaar hardhandig was, en dat bleek ook.
Derde gedachte:
Wilde hij écht dat de honden naar binnen kwamen om hem gezelschap te houden, of omdat hij het gewend is of gewoon macht wil uitoefenen?
Waarom is die man zo dik? Hoe kan je zo dik worden? Ben je dan zo ongelukkig dat je dat zelfs projecteert op dieren?
Waarom denk hij het recht te hebben zich beter te voelen dan een hond? Waarom heeft hij überhaupt een hond?
'Ik een kutleven, alles en iedereen een kutleven?' Is dat niet hoe we met de meerderheid van de mens omgaan?
Waarom verschillen en geen gelijkenissen? Van verschillen komen oorlogen, van gelijkenissen vrede.
Ik trok het niet meer en ik werd een beetje chagrijnig. Ik wilde alleen maar naar huis, ik heb genoeg gezien.
Mensen moet nog heel wat leren en ik ben blij dat in het inzicht heb daarvan.
Ik kan niet wachten tot ik een volwaardig Mens ben, een harmonieus wezen, één met de schepping, één met alles.
------------------------------------------
Dit wilde ik met jullie delen.
Ik hoop dat dit niet saai was, ook al zou me dat niet veel interesseren. Ik wilde alleen laten zien dat zelfs een minder leuke ervaring een hele kostbare kan zijn en dat ik meer heb geleerd over mezelf en over het leven, dan op welke andere manier ook.
Laat ik er even een smiley bij gooien:
![:)]()
De stof: 5,7 mg 2C-I (eerste keer voorzichtig doen)
Datum: 19 augustus 2009
Tijd van inname: 20:51
Opkomst: rond 22:00
Kleine introductie:
Ik vind het fijn om bij elk verslag me even te introduceren aangezien ik iemand ben die gauw veranderd.
En ik maak alleen tripverslagen van trips die ik waardig genoeg vind, deze sprong eruit.
Bekijk het verschil trouwens tussen deze trip en deze:
viewtopic.php?f=21&t=20678&start=0&st=0&sk=t&sd=a&hilit=zo+boven+zo+beneden
Ik ben iemand die de wereld op een redelijk cynische manier bekijkt wat het voor mij soms moeilijk maakt 'normaal' te functioneren in de maatschappij.
Daarom vraag ik me ook steeds af wat 'normaal' is en of dat wel zo 'normaal' is. Wat dat betreft ben ik erg rebels, maar uit mijn karakter blijkt dat niet.
Zelf ben ik een rustige jongen, kalm en ingetogen maar met hele radicale concepten in mijn hoofd.
Het kan een wereld van haat, woede en onbegrip worden in mijn hoofd, tegelijkertijd weet ik dat ik een liefdevol persoon ben.
Verschillende emoties dus. Dit uit ik door middel van muziek. Voor mij is muziek maken de enige manier waarin in mijn ei kwijt kan op een oprechte manier.
Ik lees de laatste tijd veel interessante boeken en op internet bekijk ik ijverig websites met boeiende informatie. Dit incorporeer ik in mijn dagelijkse doen en laten zonder te overdrijven; dat doe ik wel in de muziek.
Verder heb ik een schat van een vriendin met wie ik inmiddels zo'n 1,5 jaar samen ben. Met haar kan ik alles delen, iets wat ik niet met veel mensen kan en waarschijnlijk is zij ook de enige met wie ik dat volledig kan.
Daarvoor ben ik haar eeuwig dankbaar, we filosoferen graag over van alles en ze is er altijd voor me, en andersom. Iemand op wie ik terug kan vallen, op wie ik kan bouwen.
De ervaring - buiten elke regel om
Met het bovenstaande als basisinformatie, kan ik beginnen met het verwoorden van mijn ervaring.
De opkomst duurde voor mijn gevoel lang, maar dat vind ik altijd wel spannend. Ik merkte binnen een uur een soort aangeschoten gevoel, ik werd socialer maar rustiger. Ik voelde me lichter, alsof ik droomde.
Nu vind ik dit allemaal niet zo boeiend, dus laat ik gelijk naar het verlichte gedeelte gaan.
Eerste gedachte:
Ik zat even in de tuin naar de sterren te kijken. Het was prachtig helder en ik kijk altijd graag naar de sterren. In de stilte van de nacht lijkt het totaal een nieuwe wereld. Je hoort vogels die je overdag niet hoort,
je hoort beestjes in de struiken leven en hun ding doen, je ziet slakken van plantjes eten. En, je hoort scooters en auto's.
Mechanisch en organisch in totale symbiose? Als dat kan, waarom kunnen wij als mens niet eens normaal doen tegen elkaar en dieren?
Redelijk impulsief belde ik mijn vriendin om te vragen of zij wilde langskomen, ergens had ik het idee dat ik dat fijn zou gaan vinden later. Toen ze dus eenmaal hier was, voelde ik me veilig.
Nu kon ik 'beginnen'. Het was al redelijk laat dus we maakten de bedden een beetje op, tot ik mijn kamer als vijandig begon te ervaren.
'Ah, het werkt' dacht ik in mezelf.
Mijn kamer bleek geen vaste vorm te hebben, maar was een soort projectie. Ik liep zenuwachtig een beetje door mijn kamer tot ik mijzelf op een andere plek zag staan, naar mij kijkend.
Ik zag mijn vriendin op twee verschillende plaatsen en beide reageerden op mij. Genoeg reden om rustig aan te gaan doen en te liggen, tot we besloten - jawel - een stukje te gaan lopen.
Ik woon dicht bij het centrum en we liepen een blokje om, en toen richting centrum. Geheel niet volgens de aanbevelingen, toch wist ik zeker dat ik dit moest ervaren.
Bij mij in de buurt is een oud flatgebouw, een hele hoge. Ik vond het er altijd al saai en levenloos uitzien. Nu werd ik er verdrietig van. Het leek wel alsof wij mensen als laboratoriumratten worden gebruikt voor experimenten.
'Eens zien hoe de mens het doet wanneer ze opgesloten zitten, op en naast elkaar'
En wat een gékke wereld! Overal reclame, flitsen en afleidingen. Mensen die met halfdronken koppen aan het schreeuwen waren in een taal die alleen gelijkgestemden vloeiend spreken.
Bizar, bizar, bizar. Er reden auto's vlak langs ons en wat ik normaal gesproken vind; irritante scooters. Dit vond ik allemaal niet erg, het deed me niks.
'Hoe kan dat nou, ik ben toch onder invloed?'
We liepen langs de Cool Cat en opeens wist ik zeker dat die winkel het werk van Satan was. Mensen moeten kopen, kopen, kopen en werken, werken, werken zodat je die hippe, hippe, hippe kleding kan kopen.
Flits Flits Zoef Zoef Bam Bam!!
We liepen verder, ik met een cynische glimlach, mijn vriendin trouw naast me, hand in hand. We kamen aan bij een ING bank en we gingen op een muurtje zitten. Ik keek vol verbazing naar het verkeer voor ons.
Wat een drukte en chaos. Wat een zooitje. We keken direct naar een rotonde waar bussen, auto's, fietsers, voetgangers en vrachtwagens elkaar tegemoet komen. Een drukke boel, maar ik vond het niet erg.
Naast ons, bij het ING gebouw, kwamen een groepje mensen aan fietsen, eerste jaars studenten die allemaal gingen pinnen om vervolgens alles op te maken in de stad om te zuipen. Wat een bizarre ervaring.
Allemaal in een rijtje wat magische betaalmiddelen uit een apparaat toveren en vervolgens de waarde ervan gebruiken om zichzelf die avond klem te zuipen en het enige bewijs voor die gebeurtenis is een kater in de ochtend. Tof.
Iemand begon zelfs voor onze neus te pissen op het gras. Ik keek hem aan terwijl hij mij aankeek. Volgens mij waren we beide verbaast.
Voor ons stond een boom, een mooie volle boom met daarnaast het ING gebouw dus. Dit klopte in mijn ogen totaal niet, want de boom stond in een vooraf geprogrammeerd stuk grond, omringd met sigaretten.
Mijn vriendin riep sarcastisch: 'Ach ja, het is maar een boom he..'
Inderdaad, who cares. Die boom zag er zo ongelukkig uit, alsof hij doorhad dat niks meer eerlijk en oprecht was en zelfs dingen die groeien geconditioneerd worden.
Mijn vriendin gooide er een mooie citaat in:
'Als de mens vleugels had en elk moment weg kon vliegen, zou hij dat dan doen terwijl hij zijn auto meesleept omdat hij dat altijd gewend was?'
Tweede gedachte:
Zou het? Zijn wij zo vastgeroest in oude patronen en cirkels dat elke vorm van vernieuwing gezien word als een bedreiging?
Staan wij niet open voor oprechte, pure extase?
Hebben wij de mogelijkheid om als een collectief gelukkig en harmonieus te zijn?
Wanneer gaan wij inzien dat het erop neer komt dat er iets moet worden veranderd?
Ik erger me kapot aan het concept 'huisje boompje beestje'. Dat concept word er al vroeg ingeramt op school.
Eerst naar school, dan studeren, stage, werk en dan een eigen huis met een gezinnetje. Dat is het leven.
Ik weiger dat, ik weiger me vast te houden aan een concept waarin ik als mens me niet kan ontplooien in mijn Zijn.
Ik wil mijn eigen ding doen, mijn eigen leven leiden en ik heb niks met geld. Ik hoef geen goed betaalde baan om rond te komen en te 'verdienen' dat ik ergens mag wonen.
Natuurlijk mag ik ergens wonen, het is ook mijn planeet, stelletje arrogante egotrippers, met jullie overheid en donkere uniformen. Jullie schijten en pissen en masturberen toch ook gewoon zoals elk mens?
Waarom worden we dan behandeld als een experiment?
Ik wilde weer teruglopen want ik voelde me boos worden op alles. Ik voelde alle ellende die de mens zichzelf, elkaar en andere levensvormen aandoen allemaal tegelijk.
Even dacht ik: 'Wat een kutwereld'.
Nu denk ik dat wel vaker, maar nu had ik die ervaring er ook bij. We liepen langs een appartementencomplex en twee honden waren buiten op een grasveldje aan het rennen en snuffelen.
De eigenaar deed de deur open en riep ze naar binnen, met een schreeuwstem dus. 'HIERRRR KOMEN, SCHIET OP!!!'
Een veel te dik persoon die amper kon lopen dacht macht te hebben over de honden. Ik kan er al niet tegen als mensen tegen dieren schreeuwen en hij deed dat.
De honden renden naar binnen en we hoorden éen van de honden piepen, alsof de eigenaar hardhandig was, en dat bleek ook.
Derde gedachte:
Wilde hij écht dat de honden naar binnen kwamen om hem gezelschap te houden, of omdat hij het gewend is of gewoon macht wil uitoefenen?
Waarom is die man zo dik? Hoe kan je zo dik worden? Ben je dan zo ongelukkig dat je dat zelfs projecteert op dieren?
Waarom denk hij het recht te hebben zich beter te voelen dan een hond? Waarom heeft hij überhaupt een hond?
'Ik een kutleven, alles en iedereen een kutleven?' Is dat niet hoe we met de meerderheid van de mens omgaan?
Waarom verschillen en geen gelijkenissen? Van verschillen komen oorlogen, van gelijkenissen vrede.
Ik trok het niet meer en ik werd een beetje chagrijnig. Ik wilde alleen maar naar huis, ik heb genoeg gezien.
Mensen moet nog heel wat leren en ik ben blij dat in het inzicht heb daarvan.
Ik kan niet wachten tot ik een volwaardig Mens ben, een harmonieus wezen, één met de schepping, één met alles.
------------------------------------------
Dit wilde ik met jullie delen.
Ik hoop dat dit niet saai was, ook al zou me dat niet veel interesseren. Ik wilde alleen laten zien dat zelfs een minder leuke ervaring een hele kostbare kan zijn en dat ik meer heb geleerd over mezelf en over het leven, dan op welke andere manier ook.
Laat ik er even een smiley bij gooien:
#14
Hierbij een smiley terug, en nee, het was geen saai verhaal. Het was mooi.
Tnx voor het delen.
#15
Leuke gedachten heb je daar ![:)]()
#16
Een hoop denkwijzen van jou herken ik terug in mezelf,
En die dingen worden bij mij meestal ook versterkt in trips.
Een erg mooie tripreport.
Ik hoop dat ik ook een keertje 2c in me leven tegenkom.![:hearteyes:]()
En die dingen worden bij mij meestal ook versterkt in trips.
Een erg mooie tripreport.
Ik hoop dat ik ook een keertje 2c in me leven tegenkom.
#17
Zo heb ik dus een hele LSD trip gedacht, 12 uur lang de mensheid afzeiken. God wat was ik ongelukkig met mijn menszijn toen.ExceptionalInsight zei:Leuke gedachten heb je daar![:)]()
Mooi report, goed geschreven ook. Ik bewonder hoe jij je gedachten verwoordt.
#18
zeer mooi report..
vond het zeker de moeite waard om te lezen
![:)]()
vond het zeker de moeite waard om te lezen
#19
Netjes, mooi report.
Wist je vriendin dat je aan het trippen was?
Wist je vriendin dat je aan het trippen was?
#20
Zo denk ik wel vaker, trippen wakkert dat gevoel altijd wel lekker aan, ja.Drientje zei:Zo heb ik dus een hele LSD trip gedacht, 12 uur lang de mensheid afzeiken. God wat was ik ongelukkig met mijn menszijn toen.ExceptionalInsight zei:Leuke gedachten heb je daar![:)]()