Re: Ayahuasca report : andere werelden
Sublimo zei:
Dus er is een specifiek persoon die met jou meereist ? Een levend persoon, die ook mee drinkt. En die is dan aanwezig in jouw trip ?
Nee, ik ga wel vaak met een vriend. Maar we hebben (op wat oogcontact af en toe) eigenlijk een heel eigen trip. Hoewel we ondertussen bijvoorbeeld wel van elkaar weten wanneer we "het licht" zien. Dat kan dan reden zijn om even naar elkaar te griniken ofzo.
Tijdens mijn ayahuascatrips wordt ik altijd begeleid door een wezen. Soms zijn ze heel specifiek op mij gericht, soms ga ik als het ware met een groepje wezens mee in hun werk.
Wat betreft het helpen onder ogen zien: ik heb vaak wel het idee, dat een deel van de mensen die in de zaal zijn, fysiek zeg maar, ook meegaan die "andere Ruimte" in. Alsof zij daar aanwezig zijn, meewerken. Maar ik zie ze nooit echt in mijn trip. Of, misschien wel maar niet dat ik weet. Als ik andere (fysieke) mensen in de kerk zie, heb ik vaak wel het idee dat ik vrij goed weet wat er met ze gebeurt. Zeker van mn vrienden: ik ben heel sterk op ze afgestemd. Ik heb ook het idee, dat het bewustzijn van alle mensen die fysiek in de zaal zijn meehelpt om dingen onder ogen te zien. Dat de feitelijk aanwezigen helpen om als het ware dit veld van bewustzijn te creeren, waarin ik deze sterke ervaringen kan hebben en me gesteund voel om dit leed onder ogen te zien. Het voelt dan als een soort bovenpersoonlijke genezing, waar wij allemaal aan meewerken doordat alle aanwezigen (of een deel daarvan) hun bewustzijn inzetten om dingen "aan het licht" te brengen.
Beetje verward misschien, maar ik hoop dat het helder is.
Sublimo zei:
Ik vind het apart dat je een beeld kreeg van wat de mensheid elkaar aandoet. Ik dacht eerst toen ik het las dat het misschien een trauma was van iemand anders in de zaal, wat jij ook kon zien.
Maar het idee dat je een beeld krijgt van de werkelijkheid, al het leed dat men elkaar aandoet vandaag de dag. Dat moet een aparte ervaring zijn geweest.
Ja, ik had later hetzelfde idee dat jij had: dat het misschien ook een trauma van een van de aanwezigen was. Maar dat is natuurlijk gissen. Ik had zelf tijdens de ervaring het idee, dat we als aanwezigen in de zaal een hoeveelheid pijn en duisternis meenemen. Die is soms persoonlijk, maar overstijgt het persoonlijke ook vaak (bijvoorbeeld doordat mensen familiethema's met zich meedragen). Wat dat betreft zal het niet heel onwaarschijnlijk zijn dat zelfs meerdere mensen in zo'n groep van 70 mensen ergens in hun familielijn de ervaring van een moord hebben zitten.
De ervaring dat het zo collectief is, is inderdaad een aparte ervaring. Het religieuze aspect maakt ook weer dat dat dragelijk is: laat alle pijn maar stromen naar iets dat groter is dan mijzelf, naar een intelligentie of wezen (zoals die vrouwelijke aanwezigheid die ik als Maria zag) dat die pijn kan dragen en verzachten. Anders zou het veel te groot en overweldigend zijn geweest.
Sublimo zei:
Dit report laat me echt niet meer los, het zet me enorm aan het denken.
Ik hoop dat ik snel de wondere wereld van Ayahuasca mag betreden.
![:)]()
Het is ook voor mijzelf weer iets wat me aan het denken zet. Het is zeker een wondere wereld. Overigens is de ervaring die ik heb niet voor iedereen zo. Sommige vrienden die ik meeneem, hebben een heel vergelijkbare ervaring. Andere worstelen 80% van de tijd door allerlei trauma's heen voordat ze het laatste uurtje wat meer licht kunnen toelaten. Sommigen halen die lichtwereld nooit, of soms. Nou ja, heel wisselend eigenlijk. Het vraagt ook wel meer dan even trippen: het vraagt discipline en toewijding, de week ervaar en zeker ook erna.