#1
Je beschrijft het zelf hierboven ook al, maar inderdaad, heroïne veroorzaakt helemaal niet zo'n spectaculaire roes. Dat is juist de valkuil van heroïne. De drug wordt zó gedemoniseerd dat iedereen een totaal schrikbeeld erbij heeftt. De mensen die het desondanks proberen hebben daarom de eerste keer vaak zoiets van 'huh, was dat alles? Nou, dat is echt niet zo bijzonder dat ik mijn hele leven ervoor ga vergooien hoor.'beste mede drugs enthousiasten,
ik ben 30 jaar en heb 15 jaar ervaring met drugs en heb altijd al iets gehad van "ik wil alles eens gedaan hebben".
er zijn maar weinig drugs zijn die ik niet geprobeerd heb (of verslaafd aan geweest ben) en heb al veel reports gelezen hier en heb beslist om er ook eens een paar te schrijven.
al heel lang had ik ook de zin om heroine eens te proberen maar toch niet aangedurfd (ook nooit de kans gekregen om het te kopen).
ik wilde weten of de rush zo goed voelde als ze beschreven, maar ik had altijd wel schrik omdat je veel leest dat je na 1 keer verslaafd bent.
En dan komt dus de ultieme valkuil: 'als heroïne niet zo bijzonder is.. dan kan ik het gewoon wel vaker gebruiken.'
Zo weten opiaten je er dus in te luizen.
Dat je na één keer verslaafd zou zijn raken is echt lulkoek. Zo werkt verslaving helemaal niet. Verslaving is een sociaal-psychologisch leerproces in respons op stressoren. Iets simpeler gezegd: je leert langzaamaan verslaafd te worden doordat je drugs gebruikt als ontsnapping voor gevoelens waar je niet op een gezonde, nuchtere, manier mee leert omgaan.
En juist daar is heroïne perfect voor. Die zorgeloze roes waarin je alles wel okee vindt; dat is hetgeen wat dus perfect is om moeilijke emoties mee te ontsnappen. Als je dus last hebt van een moeilijke sociaal-psychologische setting (denk aan trauma's, angstklachten, moeite met rondkomen, ruzies met familie of geliefden), dan is heroïne de ultieme ontsnapping, maar ook de ultieme valkuil. Omdat je dus leert om dat soort problemen niet meer aan te pakken maar te ontvluchten. En als de drug uitwerkt, dan heb je er nog meer problemen bij gekregen (zeker als je lichamelijk afhankelijk bent geraakt). Maar die problemen ontvlucht je dan gewoon opnieuw met heroïne, want je brein heeft in de tussentijd geleerd dat dat een goede remedie is.
Deze beschrijvingen van @MindTraveler raken dus precies de kern van waarom heroïne zo verslavend kan zijn.
vanaf een bepaald moment voelde ik een xtc-achtige high samen met de weed high.
ook voelde ik mij heel rustig, had geen last van warmte of koud.
we beslote daarna om even in de zetel te liggen en "sliepen" even samen knuffelend.
alleen was het niet echt slapen, gewoon een gevoel van vrede en rust.
ik kan mij wel heel goed voorstellen dat eens je verslaafd bent aan dit gevoel dat het voeld als een dekentje over je, of als je iemand bent met veel problemen dat dit heel gevaarlijk is (..).