#1
Ik ben heel erg benieuwt naar persoonlijke ervaringen op de lange termijn van mensen die ooit een periode stevig gebruikt hebben en die sindsdien enkele jaren gestopt zijn, maar die menen dat hun speedgebruik uit het verleden blijvende littekens heeft achtergelaten.
Het is vrij lastig om uit alle beschikbare informatie over speed een duidelijk beeld te scheppen over de lange termijn gevolgen. Dat het een aanslag is op de reserves van het lichaam is duidelijk, dat zwaar gebruik tot psychosen kan leiden is duidelijk. Maar er wordt ook beweert dat er geen blijvende hersenschade bewezen kan worden en dat een speedpsychose na stoppen met gebruik geleidelijk wel zal gaan en nooit meer terug zal keren.
Persoonlijk ben ik ervan overtuigd dat mijn speedgebruik blijvende hersenschade bij mij heeft achtergelaten.
Toen ik 19 was kwamen mijn ouders plots te overlijden bij een ongeluk en van de ene op de andere dag moest ik volledig op eigen benen staan en het verlies van mijn ouders te verwerken. De eerste paar volgende jaren leefde ik alleen voor mijn maten en het weekend, het was alles wat ik had. Wekelijks gebruik werd al snel dagelijks en ik heb vanaf mijn 20ste zeker 1.5 jaar dagelijks speed gebruikt tot het punt dat ik gemiddeld 6 nachten per 14 dagen wakker bleef en ook de overige dagen lijnen nam. Uiteindelijk kreeg ik achtervolgingswaanzin en ben op een zekere avond opgenomen met een speedpsychose. Ik was erg in de war, praatte tegen mensen die er niet waren en ik dacht dat het oudjaars avond was (in april).
Deze psychose was echter met een paar dagen rust in het ziekenhuis compleet verdwenen en de dokter oordeelde dat het kwam door extreem slaaptekort en niet door een erfelijke gevoeligheid voor psychosen.
Ik heb sinds die dag nooit meer speed gebruikt (of andere harddrugs, op alcohol na![:sunglasses:]()
)
Ik ben nu 6.5 jaar clean, maar ik heb het gevoel dat mijn overmatige gebruik van destijds sporen heeft achtergelaten die niet meer zullen verdwijnen. Nadat ik gestopt ben heb ik een soort van sociale angst gekregen die niet weggaat en ook niet verbeterd. Zo kan ik me uren op winden als ik straks de stad in moet om boodschappen te doen. Zelfs op het werk met collega's die ik al jarenlang ken voel ik me vaak niet gemakkelijk. Het is voor mij heel moeilijk om spontane uitbundige conversaties te houden. Ik zie op tegen de pauzes wanneer we weer met zijn allen dat rookhok in moeten. Ik vind het moeilijk om me in gesprekken te mengen (bijvoorbeeld ook op verjaardagen en familie-aangelegenheden) terwijl ik de gesprekken goed volg en vaak veel dingen weet die ik eraan toe zou kunnen voegen blijf ik toch stil. Als ik onverwacht in een gesprek wordt betrokken krijg ik vaak een enorm rood hoofd dat minutenlang aan kan houden. Soms wordt me zelfs gevraagd of ik autistisch ben, hetgeen zeker niet het geval is.
Voordat ik aan de speed ging was ik altijd goed met iedereen en had ik een vlotte babbel. In eerste instantie had ik mijn huidige problemen nog niet eens direct gelinked aan mijn speedgebruik in het verleden en dacht ik dat ik de stoornis (social anxiety disorder) heb ontwikkeld bij het volwassen worden. Nadat ik de afgelopen tijd veel onderzoek heb gedaan naar social anxiety disorder blijkt dat er een sterke indicatie is dat SAD veroorzaakt kan worden door stoornissen in de dopamine huishouding.
http://ajp.psychiatryonline.org/cgi/con ... /157/3/457
[The current focus on drug treatments for social anxiety disorder is encouraged by a 2000 study found that in people with social anxiety disorder, the dopamine D(sub 2) receptor binding potential was lower than that in a control group (9). If social anxiety is suggested to be associated with problems in dopamine receptors, the most tempting course of treatment is to fix dopamine binding through antidepressant drugs. Research such as this, combined with the relative ease and inexpense of drug therapy as compared to behavioral therapy, may lead to too great an emphasis on treating social anxiety with drugs alone, ignoring other types of therapy that have been shown to be effective in the long term. ]
Ik ben van mening dat mijn overmatige, dagelijks speedgebruik BLIJVENDE hersenschade heeft achtergelaten (hetgeen nogal eens onwaarschijnlijk geacht wordt in de speed informatie).
Sindsdien ben ik L-tyrosine gaan slikken.
http://azarius.nl/healthshop/supplements/ltyrosineb6/
2 capsules op de lege maag 's ochtends voor werktijd zorgt voor een zorgeloze dag waarin in me zekerder voel en zelfs wel eens gesprekken BEGIN!! Helaas is dit een middel om de symptomen te verhelpen en niet om de kwaal te genezen.
Zijn er meer mensen met soortgelijke blijvende littekens?
Het is vrij lastig om uit alle beschikbare informatie over speed een duidelijk beeld te scheppen over de lange termijn gevolgen. Dat het een aanslag is op de reserves van het lichaam is duidelijk, dat zwaar gebruik tot psychosen kan leiden is duidelijk. Maar er wordt ook beweert dat er geen blijvende hersenschade bewezen kan worden en dat een speedpsychose na stoppen met gebruik geleidelijk wel zal gaan en nooit meer terug zal keren.
Persoonlijk ben ik ervan overtuigd dat mijn speedgebruik blijvende hersenschade bij mij heeft achtergelaten.
Toen ik 19 was kwamen mijn ouders plots te overlijden bij een ongeluk en van de ene op de andere dag moest ik volledig op eigen benen staan en het verlies van mijn ouders te verwerken. De eerste paar volgende jaren leefde ik alleen voor mijn maten en het weekend, het was alles wat ik had. Wekelijks gebruik werd al snel dagelijks en ik heb vanaf mijn 20ste zeker 1.5 jaar dagelijks speed gebruikt tot het punt dat ik gemiddeld 6 nachten per 14 dagen wakker bleef en ook de overige dagen lijnen nam. Uiteindelijk kreeg ik achtervolgingswaanzin en ben op een zekere avond opgenomen met een speedpsychose. Ik was erg in de war, praatte tegen mensen die er niet waren en ik dacht dat het oudjaars avond was (in april).
Deze psychose was echter met een paar dagen rust in het ziekenhuis compleet verdwenen en de dokter oordeelde dat het kwam door extreem slaaptekort en niet door een erfelijke gevoeligheid voor psychosen.
Ik heb sinds die dag nooit meer speed gebruikt (of andere harddrugs, op alcohol na
Ik ben nu 6.5 jaar clean, maar ik heb het gevoel dat mijn overmatige gebruik van destijds sporen heeft achtergelaten die niet meer zullen verdwijnen. Nadat ik gestopt ben heb ik een soort van sociale angst gekregen die niet weggaat en ook niet verbeterd. Zo kan ik me uren op winden als ik straks de stad in moet om boodschappen te doen. Zelfs op het werk met collega's die ik al jarenlang ken voel ik me vaak niet gemakkelijk. Het is voor mij heel moeilijk om spontane uitbundige conversaties te houden. Ik zie op tegen de pauzes wanneer we weer met zijn allen dat rookhok in moeten. Ik vind het moeilijk om me in gesprekken te mengen (bijvoorbeeld ook op verjaardagen en familie-aangelegenheden) terwijl ik de gesprekken goed volg en vaak veel dingen weet die ik eraan toe zou kunnen voegen blijf ik toch stil. Als ik onverwacht in een gesprek wordt betrokken krijg ik vaak een enorm rood hoofd dat minutenlang aan kan houden. Soms wordt me zelfs gevraagd of ik autistisch ben, hetgeen zeker niet het geval is.
Voordat ik aan de speed ging was ik altijd goed met iedereen en had ik een vlotte babbel. In eerste instantie had ik mijn huidige problemen nog niet eens direct gelinked aan mijn speedgebruik in het verleden en dacht ik dat ik de stoornis (social anxiety disorder) heb ontwikkeld bij het volwassen worden. Nadat ik de afgelopen tijd veel onderzoek heb gedaan naar social anxiety disorder blijkt dat er een sterke indicatie is dat SAD veroorzaakt kan worden door stoornissen in de dopamine huishouding.
http://ajp.psychiatryonline.org/cgi/con ... /157/3/457
[The current focus on drug treatments for social anxiety disorder is encouraged by a 2000 study found that in people with social anxiety disorder, the dopamine D(sub 2) receptor binding potential was lower than that in a control group (9). If social anxiety is suggested to be associated with problems in dopamine receptors, the most tempting course of treatment is to fix dopamine binding through antidepressant drugs. Research such as this, combined with the relative ease and inexpense of drug therapy as compared to behavioral therapy, may lead to too great an emphasis on treating social anxiety with drugs alone, ignoring other types of therapy that have been shown to be effective in the long term. ]
Ik ben van mening dat mijn overmatige, dagelijks speedgebruik BLIJVENDE hersenschade heeft achtergelaten (hetgeen nogal eens onwaarschijnlijk geacht wordt in de speed informatie).
Sindsdien ben ik L-tyrosine gaan slikken.
http://azarius.nl/healthshop/supplements/ltyrosineb6/
2 capsules op de lege maag 's ochtends voor werktijd zorgt voor een zorgeloze dag waarin in me zekerder voel en zelfs wel eens gesprekken BEGIN!! Helaas is dit een middel om de symptomen te verhelpen en niet om de kwaal te genezen.
Zijn er meer mensen met soortgelijke blijvende littekens?
Cheers, succes verder, het is je gegund.