#1
Ik heb een jaar op bijna 10 g de week gezeten en ben daarna nog zeker anderhalf jaar last gehouden van momenten dat ik in sociale situaties echt gewoon moest ontsnappen omdat ik ze niet trok. Even uitpuffen in een toilet hielp soms maar helaas ook een aantal keer ziek moeten melden omdat ik niet opnieuw een situatie kon facen ghehe.
Vroeger nooit echt moeite met sociale situaties gehad. Ik concludeerden dus ook dat het door pep kwam. Alleen niet door wat het stofje heeft aangericht qua schaden maar de setting waarin ik toen heb geleefd. Een jaar lang in een sociaal isolement tweakend op mijn kamer gezeten beetje muziek makend en aan computers sleutelen. Kwam twee keer per week buiten ofzo.
Daardoor sociaal gedrag semi-verleerd en door pep para dit weer gaan accentueren als dusdanig vreemd gedrag dat mensen een totaal verkeerd beeld van mij zouden krijgen. Daar vrij depri van geworden omdat dit niet was wie ik echt was of althans me toen dacht te herinneren want zelfs daar was ik me niet meer zeker van.
Anderhalf jaar na het jaar van 10 g de week gaan inzien dat het voornamelijk angst voor de angst was waar ik in sociale situaties nog tegen op liep.
Dat proberen te verslaan door niet meer zo lang stil te blijven staan bij mogelijke scenarios waarin ik het voor me zelf zou verpesten in sociale situaties.
Als er maten over de vloer waren kon ik me vet ongemakkelijk voelen, maar lul ik een uurtje gewoon vrolijk door dan concludeerden ik ineens dat ik me al meer op mijn gemak voelden.
Ben toen ala yesman (weet niet of je de film kent) steeds meer sociale situaties gaan opzoeken.
Nu vandaag de dag eigenlijk voor 95 procent weer de oude ik. Wat bij mij erg hielp om me beter op mijn gemak te voelen is meditatie. halfuurtje als ik opsta en half uurtje na het avondeten. Mogelijk wat te zweverig voor je maar je kan eens een cursusje overwegen of een docu kijken ofzo.
Vroeger nooit echt moeite met sociale situaties gehad. Ik concludeerden dus ook dat het door pep kwam. Alleen niet door wat het stofje heeft aangericht qua schaden maar de setting waarin ik toen heb geleefd. Een jaar lang in een sociaal isolement tweakend op mijn kamer gezeten beetje muziek makend en aan computers sleutelen. Kwam twee keer per week buiten ofzo.
Daardoor sociaal gedrag semi-verleerd en door pep para dit weer gaan accentueren als dusdanig vreemd gedrag dat mensen een totaal verkeerd beeld van mij zouden krijgen. Daar vrij depri van geworden omdat dit niet was wie ik echt was of althans me toen dacht te herinneren want zelfs daar was ik me niet meer zeker van.
Anderhalf jaar na het jaar van 10 g de week gaan inzien dat het voornamelijk angst voor de angst was waar ik in sociale situaties nog tegen op liep.
Dat proberen te verslaan door niet meer zo lang stil te blijven staan bij mogelijke scenarios waarin ik het voor me zelf zou verpesten in sociale situaties.
Als er maten over de vloer waren kon ik me vet ongemakkelijk voelen, maar lul ik een uurtje gewoon vrolijk door dan concludeerden ik ineens dat ik me al meer op mijn gemak voelden.
Ben toen ala yesman (weet niet of je de film kent) steeds meer sociale situaties gaan opzoeken.
Nu vandaag de dag eigenlijk voor 95 procent weer de oude ik. Wat bij mij erg hielp om me beter op mijn gemak te voelen is meditatie. halfuurtje als ik opsta en half uurtje na het avondeten. Mogelijk wat te zweverig voor je maar je kan eens een cursusje overwegen of een docu kijken ofzo.
Cheers, succes verder, het is je gegund.
