#1
Petrovic zei:I wish that for just one time, you could stand inside my shoes. And just for that one moment i could be you.
Correct.
En carlitos, al eens geprobeerd om twee maanden niets te doen en "gezond" te leven en er vol voor te gaan? Als je dan nog steeds er 100% voor staat kan je altijd nog door gaan nietwaar.
Dat heb ik gedaan,vaker zelfs al omdat ik toen een golfend gebruik had (paar keer en dan tijden niets)
Mijn doelen waren zelfs 3 maanden,meestal na 2 maanden zondig je want het is een simpele drug om te zondigen,waarom niet bommetje als je 2 maanden al niets doet ?
Dan is het werkelijke doel van 3 maanden,geparkeerd als het ware en ben je al tevreden.
In me beste tijd heb ik ook 6 maanden niets gebruikt met de fiets naar het werk.
Sportabbonoment bij zo'n dure school van paar honderd euro en bezocht ik 3x per week ongeveer.(niet 1 jaar volgehouden,zonde!)Voelde me nog steeds niet super,maar wel verjaardagen,sociale contacten,gekookte maaltijden etc.
Volgens mij is er een chemisch proces standaard niet goed in me hoofd gezien ik op 12-jarige leeftijd depressie had zonder aanleiding..
Laat staan het mdma misbruik van 10 gram in 3 maanden,waarvan me behandelaar zegt dat het allang hersteld is en dat is het ook wel zo maar het heeft zijn sporen nagelaten voel ik.
In me beste tijd had ik ook een goed medicijn,had zelfs minder craving.Word door geen enkele verzekeraar (meer) vergoed.Had ze 6 maanden gratis,kosten zijn nu superhoog en wil de meds al maanden nu heb ik een *sponsor* in een keer uit onverwachte hoek,heel aardig en behulpzaam maar dat kan ik niet aannemen. Klinkt ook zielig als iemand je dure medicijnen betaald.
Verder reageer ik goed opvallend goed op de Mirtazapine (ssri) en bij 5-htp was ook duidelijke verandering dus serotonine speelt mischien wel een rol.
Net als traum’s en tegenslagen opeenvolgend niet ophoudend.
ook duidelijke verandering dus serotonine speelt mischien wel een rol.
Net als traum’s en tegenslagen opeenvolgend niet ophoudend.
Geloof me,tot dit punt kom je niet zomaar heb het lang genoeg geprobeerd.
Op een gegeven moment maakt het niks meer uit.
Me bootje van paar duizend ligt te rotten (toevallig net een beurtje gegeven en schoongemaakt wat ziek lang duurt zodat ie weer netjes is)
Maar varen doe ik niet,iedereen wilt zo graag mee en heb dus gisteren een uitzondering gemaakt voor iemand die ook diep zit en hij is opgeknapt echt van de zon,water,varen,andere omgeving,camera mocht ie en hij vond het super en heeft dan ook 300 foto’s gemaakt op 1 dag.
Heb hem ook opgehaald en hij miste aandacht,wardeering was hoog en het is een nieuwe start nu voor hem zeg ik want hij gaat vooruit.
Ik help andere uit de put graag(inleveringsvermogen is groot),
Maar zelf eruit komen is anders,onverschillig dat je nergens waarde aan hecht.
Nee ik ben niet zomaar op dit punt gekomen hoor,zoals ik in een ander topic wel lees.