DrippTone zei:
Verstand kun je ook beter achterwege laten.
Drip lees alsjeblieft aub even alles.
Dat raakt me opzich,alsof ik dom ben (kom ik later op terug)
Ik draai al flink wat jaartjes mee en heb informatieve post gegeven op df en weet hoe het steekt.
Hoe kom je op een punt dat je 2x500mg per dag dropt ?
Dan heb je geen verstand toch! (zeg je)
Ik gebruik al jaren drugs en ook speed recreatief met af en toe iets meer dan gebruikelijk daarmee bedoel ik dat 1 keer per week al teveel was.Het golfde wat maar had het in de hand.
Het was niet oh dit spul is lekker laat ik het vaker doen en maand later dagelijks snuiven terwijl je een normaal leven had.
Verbaal ben ik zeer sterk waardoor ik altijd slimmer ingeschat werd,bv die haalt de havo op ze gemakkie terwijl ik geen schooldiploma heb gehaald uiteindelijk.
Performaal ben ik laag begaafd is uit alle onderzoeken gekomen.
Dus ik kom slim over,maar ben een stuk 'dommer' wat mensen nooit gezien hebben omdat ik verbaal zo goed was.Daarom zijn successen niet behaald,ik leek gewoon een normale slimme jongen.Nooit een succes ervaren voelt slecht,niks ernstigs opzich dat gevoel is niets bij wat het nu is.De stoornissen zijn veel te laat gediagnosticeerd omdat ik verbaal weer zo goed was en daardoor geen plan van aanpak van leven met stoornissen waardoor ik lagere stappen had kunnen maken en meer succes had ervaren.
Depressie is op me 12e al voorgekomen terwijl toen alles rozengeur was en het daadwerkelijk een chemische iets in het hoofd is waardoor je je zo voelt.
Op me 15e,8 gram mdma en pillen in 3 maanden bijna dus paar keer per week,terwijl ik al depri was en heb het gevoel dat ik schade daarvan heb in me serotoninesysteem.
Maar wat drijft iemand daadwerkelijk tot het punt om dit te doseren ?
Niet 1,maar 2 trauma's die ik al 1,5 jaar heb en nu opraisen waardoor functioneren al wat minder werd.Ik ben ook alles verloren in die 1,5 jaar met trauma's en klap na klap dat het onwerkelijk aanvoelt en wanneer je denkt ´nu kan het niet meer erger´ komt er weer wat.
Dan heb je ervaring met drugs,treed een gevoel van depersonalisatie op en heb je veel stoornissen en ben je een supergevoelige man echt heel gevoelig en sociaal.
Suïcidale pogingen zijn er geweest,maar dat is ego heb ik geleerd van iemand en dat kan je je omgeving niet aandoen. Als kiest als junk dan doorgaan te gaan om te overleven is het beter dan suïcidale pogingen maar alsnog niet leuk voor de omgeving maar die weten niks van me.
Ik bedoel heb nu weinig verteld inhoudelijk maar toch een lap tekst. Junks ontstaan niet voor niets voor de rest maakt het me niet uit wat ze hier denken.
Ben onverschillig alles kan me gestolen worden me auto mag ontploffen me boot mag gejat worden waar ik net flink reparatie voor betaald heb..
Ben wel met de verslavingszorg en allerhande bezig dat wel.
Oud hoef ik niet te worden de 50 is genoeg en dat kan lukken met pep maar nuchtere toekomst met baan is wel iets waar naartoe gewerkt moet worden en ik meewerk maar de zorg niet dus tot die tijd bommen los. Heb je nu serieus meer begrip en begrijp je het beter dit ´gekkenwerk´ ?
Denk je nog steeds een man met verstand op nul en dom bezig en mening niks bijgesteld?!
Dat kan sommige vinden het ook niet veel omdat hun eigen situatie erger is maar gevoelsmatig kan het erger aanvoelen door de persoon en dat brengt me ook tot dit.