#1
Hoi,
Balen dat je niet lekker in je vel zit. Goed dat je naar de psycholoog gaat. Je moet wat met jezelf, want anders is niet gebruiken erg moeilijk.
Ik ben het met mijn voorgangers eens, het 'gewoon' voelen hoort bij het leven. Het is eenmaal saai allemaal. 5 dagen per week werken. Beetje sporten, beetje huishouden, beetje andere hobby's en beetje sociaal leven. Als je geluk heb (die ik niet heb haha
) heb je een leuke partner waar je tijd mee kan doorbrengen. Bedenk voor je waarom dit niet genoeg voor je is. Verslaafd zijn is niet echt leven.
En zit er niet teveel mee dat je weer gebruikt hebt. Terugvallen en hiermee leren omgaan is een onderdeel van het proces. Belangrijker is dat je hiervan leert. Je zit meer dagen zonder dan aan, super knap van je!
En je hebt de restanten doorgespoeld, heel goed!
Wees btw niet ontmoedigd als je nog niet gelijk een klik heb met de psycholoog. Een goede therapeutische klik duurt soms even. Afhankelijk van jullie beiden. Maar als het niet goed voelt, dan ermee stoppen en om een andere vragen. Je psycholoog kan je misschien koppelen aan een collega die beter bij je past.
Verwacht ook niet een wonder mbt de gesprekken/behandeling. Het is een proces en hard werken. Maar eenmaal inzichten, heling, meer zelfvertrouwen etc etc voelt zo fijn! Je hebt grip op jezelf en voelt je ook veel beter/gelukkiger.
Open stellen is een kwestie van open stellen. Klinkt zo makkelijk, maar moeilijk is het niet toch? Wat heb je te verliezen? Je hebt des te meer te winnen. En praat anders over dat je het moeilijk vindt om je open te stellen. Psychologen zijn geoefend om mensen op hun gemak te stellen, motiveren en onderzoeken wat leeft bij je.
Mensen die heel gesloten zijn, wantrouwend, zijn vaak onzekere mensen. Ik gok maar even hoor. Als het niet zo is, hoor ik dat wel
Durven zichzelf niet open te stellen, want eng en kwetsbaar. Bang om veroordeeld te worden en afgewezen. Als iemand die kant van mij ziet of dat van mij weet, dan wilt die persoon niks met mij maken hebben. Je eigenwaarde is van jou en jou alleen. Iedereen is waardevol en mag er zijn. Met alles wie jij behelst.
Balen dat je niet lekker in je vel zit. Goed dat je naar de psycholoog gaat. Je moet wat met jezelf, want anders is niet gebruiken erg moeilijk.
Ik ben het met mijn voorgangers eens, het 'gewoon' voelen hoort bij het leven. Het is eenmaal saai allemaal. 5 dagen per week werken. Beetje sporten, beetje huishouden, beetje andere hobby's en beetje sociaal leven. Als je geluk heb (die ik niet heb haha
En zit er niet teveel mee dat je weer gebruikt hebt. Terugvallen en hiermee leren omgaan is een onderdeel van het proces. Belangrijker is dat je hiervan leert. Je zit meer dagen zonder dan aan, super knap van je!
Wees btw niet ontmoedigd als je nog niet gelijk een klik heb met de psycholoog. Een goede therapeutische klik duurt soms even. Afhankelijk van jullie beiden. Maar als het niet goed voelt, dan ermee stoppen en om een andere vragen. Je psycholoog kan je misschien koppelen aan een collega die beter bij je past.
Verwacht ook niet een wonder mbt de gesprekken/behandeling. Het is een proces en hard werken. Maar eenmaal inzichten, heling, meer zelfvertrouwen etc etc voelt zo fijn! Je hebt grip op jezelf en voelt je ook veel beter/gelukkiger.
Open stellen is een kwestie van open stellen. Klinkt zo makkelijk, maar moeilijk is het niet toch? Wat heb je te verliezen? Je hebt des te meer te winnen. En praat anders over dat je het moeilijk vindt om je open te stellen. Psychologen zijn geoefend om mensen op hun gemak te stellen, motiveren en onderzoeken wat leeft bij je.
Mensen die heel gesloten zijn, wantrouwend, zijn vaak onzekere mensen. Ik gok maar even hoor. Als het niet zo is, hoor ik dat wel
