langdurig speedgebruik

Vind speed echt beter.. :P

correctie is het nog steeds

net als andere harddrugs is speed in het begin heel leuk maar als je een lange periode dagelijks speed gebruikt dan heb je al die positieve effecten bijna niet meer. ipv sociaal te zijn wordt je asociaal, ipv helder te denken ga je chaotisch denken,... nadat ik speed genomen had ging ik soms slapen of kreeg ik zin om iets te eten. dat komt niet omdat het slechte speed was maar omdat ik zo gewend was aan speed en bijna niet sliep en at. meestal at ik dagen niks en bleef ik wakker. het langst was ik eens 5 dagen en nachten wakker. dan klinkt alles zoals in een droom en begin je door te slaan en paranoia te worden. teveel en telang speed gebruiken is voor niks goed! na een jaar was het leuke er wel vanaf, dan ging ik het enkel nog gebruiken om me niet leeg en depressief te voelen. na meer dan 1 jaar bijna elke dag speed te gebruiken zag ik er zo uit:

http://www.drugsweb.tk

ik zie er niet uit, vind je niet?

om deze post nog wat vollediger te maken zal ik proberen al de klachten te vermelden die ik had toen ik met speed stopte.
-zo'n 30kg vermagerd
-moeilijk diep kunnen inademen
-pijnlijke steken in m'n buik, zij en borst
-paranoia als de pest
-heel depressief
-zelfmoordgedachten
-stemmen horen
-waanideeën hebben
-constant verstopte en lopende neus die pijn deed
-dwangmatige bewegingen
-hartkloppingen
-wonden die niet genezen
-slaapstoornissen
-veel zwart voor m'n ogen, duizelig zijn
-tanden die afbrokkelen
-nagels die zacht zijn en los zitten
-huid die raar aanvoelt
-oververmoeid zijn
-...
dit zijn zo de klachten die bij me opkomen. misschien schiet er mij wel nog iets tebinnen.

Depresief zijn is een groot begrip. Zelfmoordgedachten, stemmen horen, veel zwart voor m'n ogen, duizelig zijn en waanideeën hebben vallen imo daar ook onder.

Wat ik even niet snap, is het feit dat je tanden die afbrokkelde(n) en je zo'n 30kg bent vermagerd toen je ermee gestopt was.

stemmen horen en waangedachten hebben helemaal niks te maken met een depressie.
duizelig zijn en zwart voor je ogen zien is omdat je lichaam uitgeput is en je door speed op je reserves leeft.
tanden die afbrokelen begon op het laatste voor ik ermee stopte en 30kg vermagerd is over heel die tijd dat ik gebruikte. toen ik stopte ben ik veel bijgekomen.

Dat snap ik. Omdat je op je reserves leeft kan je daar last van krijgen, maar die symtomen kunnen ook voorkomen als je in een depressie zit, maar dat is meestal een stapje verder als je last hebt van een psychose.

needlefreak zei:

na meer dan 1 jaar bijna elke dag speed te gebruiken zag ik er zo uit:

http://www.drugsweb.tk

ik zie er niet uit, vind je niet?

Klik om te vergroten...

gna gna; ik kan knikkeren met je ogen

maareh... nie zo slim om een vette foto online te zetten terwijl je ook zo eerlijk bent over je gebruik, watch out for big brotha......
mark

Speed is voor mij in combinatie met xtc pillen echt het vetste. Als ik 2 dagen achter elkaar speed gebruik zonder te slapen ga ik vet vage dingen zien. ( overal beestjes en vliegjes) Van speed kun je ook behoorlijk dpri worden, ik weet er alles van. En mijn tong gaat ook altijd vet naar de klote na het gebruik van speed. Maar wat is nou eigenlijk slechter voor je lichaam, speed snuiven of er een bommetje van maken.
XXX snatsertje

Ze zeggen dat een bommetje beter is.

Moon zei:

Ze zeggen dat een bommetje beter is.

Klik om te vergroten...

ze zeggen zoveel

ik heb ongeveer een jaar lang speed gebruikt,en nu 9 jaar verder kan ik maar 2 dingen zeggen ok ik was toen erg afgevallen in die tijd en mijn bovengebit is naar de tering en als ik in een film zien dat ze een lijntje snuiven heb ik nog steeds een heimwee gevoel naar die kl##te speed.

hoi

heb in het verleden 4 jaar speed gebruikt wat resulteerde in een vette pschyose van 8 maand met achtervolginswaanzin,stemmen,angststoornissen,slaapstoornis,paniekstoornis,waanideeen,paranoide,gewichtveries,eetstoornis(woog nog maar 32 kilo)zweren,tics,dwanggedachtes,smetvrees,pleinvrees,en dit zijn nog maar een paar dingen.gebruik nu alleen xtc en heel af en toe een klein snatz muck zo,n 3 x per jaar.

Het heeft zo idd zijn nadelen
het is ook zo dat als ik nu een lijntje leg, dat dat wel vier tot vijfdubbele is geworden tegen over een tijd geleden
voor de rest val ik 's avonds bijna direct in slaap, ik pak meestal nog een goei grote lijn om 8 tot 9 uur
en dan ben ik om twee uur doodmoe
ook veel afgevallen en men wangen zijn nu immense putten
maar het is nog altijd wel leuk, al is het gevoel wel geminderd, heb minder het zenuwachtige gevoel enzo dan in het begin
en het gericht denken is niet meer zo extreem als in het begin
maar over het sociale enzo kan ik momenteel nog niet klagen
Ik ben er nu iets meer dan een half jaar mee bezig
maar ik begin langzaam aan door te hebben dat er een periode gaat moeten komen dat ik ermee stop
of allesinds niet meer elke dag doe
men gebit begint ook al langzaam af te brokkelen
en de binnekant van men neus, mjah, is gewoon niet voor woorden vatbaar
ik heb om de week wel keer of drie een bloedneus
but it feels so good...
owja
raar genoeg heeft het bij mij het meeste effect me weed?
Ik voel me dan raar genoeg helemaal spaced up, terwijl anderen zeggen dat het elkaar tegenwerkt?

al jaren op de pep

Lees jullie ervaringen met langdurig speed gebruik en herken de meeste wel. Zelf heb ik nog een aantal negatieve ervaringen die ik nog niet gelezen heb. Zal eerst een stukje voorgeschiedenis vertellen:
toen ik 19 was (nu 27) heb ik mijn eerste lijntje pep gesnoven. Na deze kennismaking ontdekte ik al snel dat door dit middel stappen en studeren goed te combineren was. De tijd die ik aan stappen besteedde ipv aan studeren, haalde ik wel weer in door in de tentamenweken te snuiven en nachtenlang door te studeren. Plezier, zonder negatief effect op mijn functioneren. Ideaal toch!
Dit was zo ideaal, dat ik rond mijn 20ste, iedere dag aan de pep zat. Weinig eten en slapen, gewichtsafname en na een stressvolle gebeurtenis kreeg ik een acute psychose. Achteraf misschien toch niet zo acuut, want kan me situaties herinneren waarin ik al eerder extreem achterdochtig was. In die psychose voelde ik me onveilig en heb me door de politie laten opnemen in het ziekenhuis. Daar ben ik 2 dagen geweest, de crisis was eraf en ik wilde weer naar huis omdat ik mijn boeken moest kopen voor het afstudeerjaar.
Ben dat jaar netjes afgestudeerd, had een mooi figuurtje (door het snuiven) en ging werken.
Al die tijd ben ik gewoon dagelijks blijven gebruiken. Ondanks de psychose, had ik geen angst dat nog een keer te krijgen en lapte iedere waarschuwing aan mijn laars.
Behalve in de beginfase, heb ik altijd moeite gehad met de twee levens die ik leidde en die praktisch maar ook gevoelsmatig steeds slechter te combineren waren. Twee jaar geleden groeide me dat zo boven mijn hoofd, dat ik me aangemeld heb bij het cad. Dat was echter zo confronterend dat ik het gewoon tegen collegas ben gaan vertellen. Ik kwam herhaaldelijk te laat, zag er slecht uit, was chaotisch en zat steeds vaker huilend op kantoor tegen mijn collegas aan te kletsen. Dit was voor hen zo een belasting, zo een geheim, dat ze het uiteindelijk tegen mijn leidinggevende hebben verteld. Ik ben op non-actief gesteld en later met hen in gesprek gegaan. gelukkig was ik uit mezelf al naar het cad gegaan en kon dus aantonen dat ik erkende een probleem te hebben en daaraan te willen werken. Na gesprekken op het CAD, ook met leidinggevenden, werd gezegd dat ik mijn gebruik onder controle had en werden goede afspraken gemaakt. Na 3 maanden eruit te hebben gelegen begon ik fris weer op de werkvloer. Alles ging goed, tot ik 4 maanden later ging samen wonen, moest verhuizen en klussen. Toen ben ik weer gaan snuiven en al snel snoof ik weer iedere dag. Ik was slordig en vergat oa vaak de pil, raakte zwanger maar wist dat ik nog gebruikt had. Omdat mensen me niet konden vertellen wat het voor effect zou hebben om mijn kindje, heb ik een abortus gedaan (mijn vriend en ik "waren er nog niet klaar voor").
Nu, een jaar later, is mijn relatie voorbij omdat ik regelmatig agressief was door de pep en mijn ex gek werd van mijn wantrouwen. Het huis wat we samen hadden gekocht moet nu verkocht worden. Door de stress wat dat met zich mee bracht, ging ik nog meer snuiven en kreeg ook weer problemen op mijn werk. Ik kwam te laat, mensen vroegen zich af waardoor ik zo vermagerde, was weer vluchtig en gehaast enz. In gesprekken heb ik hen ervan overtuigd dat ik niet gebruikte maar dat het de stress was, wat gezien mijn prive omstandigheden ook aannemelijk was.
Ik heb mijn laatste kans gekregen en wil niet naast mijn vriend, kindje, mijn huis, ook nog mijn werk verliezen. Het is al erg genoeg dat ik in 1 jaar zoveel weet kapot te maken door de klote pep. Ik wil mijn werkgever laten zien wat ik waard ben en nu eindelijk in mijn leven eens goede keuzes maken en voor eens en altijd de pep uit mijn leven bannen.
Ik heb me voor de zoveelste keer aangemeld bij het CAD, maar dit keer hoop ik met resultaat! Het zal er nu echt eens van moeten komen er is al teveel misgegaan. Op dit moment snuif ik nog gewoon...en wacht tot de hulp echt begint...

beste dummie
ik hoop dat je hulp krijgt en dat het perfect gaat lukken door hulp van anderen en door jezelf.
jij bent een prima voorbeeld voor jezelf van hoe het niet moet,blijf dat in gedachten houden,laat het je juist kracht geven en laat het niet zijn dat je op deze manier blijft doorgaan.
ik ben er nu zolang vanaf,en als het moeilijk word denk ik toch al gauw weer aan ff een lijntje snuiven,maar ik ben nu moeder van 3 kleine kinderen dus ik weet wel beter,en ik doe het ook niet,het is voor mij nu een principe kwestie.zorg voor jezelf!
dit is absoluut niet aanvallend bedoeld maar eerder om je een hart onder de riem te steken alle sterkte gewenst door snifsnif

Hey dummy, hoop voor je dat je er wel uitkomt...

Heb zelf niet zoveel negatieve ervaringen met pep. Gebruik nu een jaar of 5 ieder weekend pep, maar kan het daar wel bij laten. De hoeveelheden variëren van 1gr tot 5 gr in het hele weekend. Dat je paranoia wordt van die zooi is vrij normaal. Ben vaker met een hamer door 'n verlaten gebouw heen gelopen, omdat ik overtuigd was dat er iemand was. Ook heb ik bij één studie de plank volledig misgeslagen door 't gebruik van drugs.
Nu zit ik in me 2e leerjaar en 't gaat verdomd goed op school. Wel gebruik ik nog steeds ieder weekend (vooral om te werken), maar weet nu veel beter met de symptomen om te gaan. Vaak wanneer ik tegenwoordig para ben of me down voel, kan ik al snel tegen mijzelf zeggen dat 't de bijwerkingen van de pep is en voel me dan al 'n stuk beter.
Ik denk dat 't bij 'n drug als pep heel belangrijk is om de drugs te gebruiken en de drugs niet jou te laten gebruiken...

Als ik did zo allemaal lees, zou ik nooit een lijn van mijn leven aanraken

Ik herken ook veel in de verhalen. Ben op mijn 18e verslingerd geraakt aan speed, en sindsdien eigenlijk nooit serieus gestopt, behalve dan tijdens mijn zwangerschap.
Ergens halverwege de jaren 90 in het housecircuit gerold, en van het een komt het ander. Dagelijks speed gebruiken is me vanaf het eerste moment prima bevallen. Na een poosje excessief te hebben gebruikt ( 30 kg afvallen, niet meer slapen zonder slaappillen, constant megastrak staan en er zowel geestelijk als lichamelijk bijna aan onderdoorgaan)heb ik geleerd om toch dagelijks te gebruiken, maar er mee om te gaan zonder er hinder te van ondervinden in het dagelijkse maatschappelijke leven. En toen ik dat onder de knie had, was het einde zeg maar zoek. Ik ben nu 27 en alles netjes huisje boompje beestje, HBO-opleiding afgemaakt en een goede baan, koophuis, leuk kind, goede relatie etc...maar nog steeds min of meer verslaafd aan speed. Niet dat ik de hele dag superhyper rondstuiter ofzo, maar wel iedere ochtend na het ontbijt een bommetje met dagdosering....En vervolgens naar mijn werk om mensen te gaan helpen.....(werk in de hulpverlening) Tja...raar blijft het natuurlijk wel.
Ben nu voor het eerst van mijn leven van plan om het anders aan te pakken, maar het valt me tot nu toe behoorlijk tegen. Ik ondervind nu voornamelijk de emotionele gevolgen van een bijna 10-jarige speedverslaving, en dat bevalt me voor geen meter. Ik heb het gevoel dat ik maar twee kanten op kan: Mijn kind en biezen pakken en weggaan uit mijn omgeving (die mij altijd weer confronteert met de mogelijkheid om gewoon voor het gemak weer lekker te gaan gebruiken) en ergens helemaal opnieuw beginnen. Of accepteren dat deze verslaving bij mij hoort en gewoon mijn leven verder leven. Dat laatste is het makkelijkst, en ook heel goed werkbaar. Maar het idee dat ik dan voor de rest van mijn leven een speedjunk zal blijven maakt me ook niet echt vrolijk.

het lijkt me het meest aannemelijk dat je voor je lind kiest toch????????????????????????????????????
tenminste, ik heb 3 lieve kleine kinderen en ik moet er niet aan denken dat ik mijn toekomst nu nog zal vergooien uit pure egoistme door nog speed te gebruiken,ja stoppen is moeilijk maar als jouw kindje groter is en het zal zien dat jij min of meer al die tijd een speedjunk bent dat is nog veel moeilijker , kies voor jou en je kind voor een beter lichamelijke en geestelijke gezondheid. zie dit niet als een aanval maar als een nuchtere kijk die ik kreeg na het stoppen met speed