Toen er om half 5 al mensen aan kwamen voor de peyote ceremonie moesten we er al weer uit en sociaal doen. Het was een geheel nieuwe groep naast tien mensen die er ook al waren voor de ayahuasca ceremonie inclusief mezelf. Een paar uur later toen alles klaar was en alle mensen er waren begonnen we met de ceremonie. We deden weer eerst een openingsceremonie, waarin we iedereen leerden kennen en wat konden delen met elkaar als we dat wilden. De sjamaan vertelde wat over de peyote, het was voor veel mensen een eerste keer.
Na de openingsceremonie was het tijd om te drinken. Peyote thee was een stuk makkelijk om te drinken, het was warm, en smaakte niet echt lekker, maar ook niet vies. Terwijl de peyote thee rondging, gingen ze zingen en muziek maken. We zongen mee, ook al kenden we de woorden niet eens. De sfeer was geweldig. Tegen dat de thee de hele tipi rond was gegaan, werd het zo intens. Iedereen zong of klapte mee, de sjamaan en sjamane zongen prachtige liedjes, de drum klonk geweldig. Het is de gewoonte om tijdens peyote ceremonies liedjes te zingen die begeleid worden met een hele snelle en harde drum. Dit bracht een heel opzwepende sfeer in de tent. Het zinderde echt van de positieve energie en de tent was erg heet, tegenover de vorige nacht waar iedereen onder drie dekens het nog koud had.
De speer en ratel waarmee je moest zingen als je wilde gingen rond, je kon zelf een liedje delen als je daar behoefte aan had. Dan nam je de speer en de ratel aan, en ging je in de richting van het vuur zitten, en hield je de speer recht op de grond en ratelde je richting het vuur, alsof je pijlen schoot. Veel mensen deelden hun liedjes, sommigen ook met hun eigen instrumenten. Zo was er een gitaar, een koehoorn, een native american flute en een doedelzak. Alle muziek doe toen werd gespeeld was prachtig en bracht iedereen in vervoering, ook al hoorde het niet bij de gewoontes van de peyote. Ik besloot om zelf ook een liedje te delen, ook al kende ik hem niet helemaal. Ik koos voor een gaelic liedje, omdat ik die avond erg herinnerd werd aan mn schotse roots door de doedelzak die aanwezig was. Ik was erg zenuwachtig en het had veel mooier geklonken als ik rustiger was, maar gelukkig genoten de mensen ervan, voor zover ik dat kon merken. Een ander meisje aanwezig, ging gewoon zingen zonder dat ze een liedje wist, gewoon met de flow gaan, en dat was zo prachtig, het was alsof er een oude ziel in zat die ze de vrije loop liet gaan, iedereen in de tent werd wel meegesleept met haar prachtige stem, ze had haar eindelijk haar echte stem ontdekt zo leek het wel.
Tegen die tijd begon de peyote rustig aan te werken, het duurt blijkbaar erg lang voor de volle effecten er zijn, maar ik voelde me erg relax, heel fijn. Een bodyhigh net alsof je mdma op hebt, maar minder chemisch, veel natuurlijker en intenser. Na veel liedjes gingen we uit de tipi naar binnen, waar de sjamaan zijn oude vak nog eens ging beoefenen, draaien als DJ. Het was geweldig, oud en jong danste mee op de heerlijke opzwepende beats. Toen ging de peyote ook heftiger werken, voor mij was het binnen even teveel en ik ging buiten wat socializen en in terug in de tipi zitten. Na een tijdje stopte de sjamaan met draaien en ging iedereen terug naar de tipi.
Vanaf toen werd het erg intens. Mensen waren erg intens aan het trippen, er kwam zoveel los. Ik zou het bijna gestoord noemen. Door alle snelle beats van de peyote muziek en de goa binnen zinderde er erg veel energie in de lucht. Er gebeurde zoveel, zoveel processen, zoveel heftige dingen. Ik weet niet goed wat er allemaal gebeurde, het ging zo snel in mijn herinneringen. Ik weet wel dat ik me heel lekker voelde, de bodyhigh was fijn, ik voelde erg veel liefde. Visuals had ik niet echt, behalve als ik mn ogen dicht deed, dan zag/voelde ik dingen, ik zag vooral een indiaan dansen en zingen en dingen doen. Op een gegeven moment was de sjamane weer wat aan het vertellen tegen de groep en ik luisterde aandachtig, tot ze op een gegeven moment iets zei over verkrachting, en toen voelde het alsof er in een flits een ontzettend negatieve energie in me schoot, die herinneringen triggerde van vroeger, ik voelde me meteen kut. Ik denk dat dit zo makkelijk/snel ging omdat de vorige nacht zoveel van die herinneringen los waren gekomen.
Vanaf toen ging het gewoon niet goed, ik voelde me zo slecht maar ik probeerde vrolijk te blijven doen, het zou wel voorbij gaan toch? Op een gegeven moment maakte een vrriend van me die naast me lag een ontzettend mooi moment mee met de sjamane, en ik vond het zo mooi voor hem, maar ik voelde me zelf zo intens kut en ging slechter en slechter dat ik niet meer bij hem in de buurt wilde zijn bang om zijn goeie vibe neer te halen. Ik ging binnen op de bank zitten en moest erg huilen. Op een gegeven moment kwam die vriend bij me zitten en knuffelen en ik kon me ontzettend laten gaan qua huilen. Ik voelde me zo schuldig dat hij nu bij me was met m’n slechte vibe nadat hij zoiets moois had meegemaakt, maar hij vertelde me dat hij een belangerijke les had geleerd nu, wat liefde is. Dat liefde geven en nemen is, dat je samen door de goeie en slechte momenten gaat. Toen heb ik zitten te lachen en huilen tegelijkertijd. Ik was zo dankbaar voor de vriendschap en liefde die ik kon delen met hem. Na een tijdje kon ik weer lachen en gingen we weer naar de tipi.
Ondanks dat ontzettend fijne moment van net, kwam ik al snel weer terecht in een negatieve spiraal, en voelde me weer zo slecht al ervoor. Ik voelde me hier erg schuldig over want ik had net een prachtmoment gehad, en nu alweer terug naar nul. Ik wist zeker dat het door het moment kwam waar de sjamane iets zei over verkrachting. Ik voelde mer erg misselijk en een zware druk op m’n hart. Ik moest ontzettend huilen, en kroop snel weg onder m’n slaapzak, zodat ik niet teveel mensen zou storen, en na een tijdje kwam iemand achter me liggen, ik kon niet zien wie het was maar gevoelsmatig wist ik dat het niet die vriend was, maar iemand anders. Ik wist niet wie het was maar ik liet me weer gaan en huilde als een klein kind. Na een tijdje bleek het een vriendin van me te zijn. Ik was hier erg dankbaar voor, het was een mooi moment. Huilen is net als medicijn en zulke momenten samen delen is mooi.
Maar nog steeds, na weer ontzettend huilen, was het gevoel nog steeds niet weg. Ik vroeg of die vriend even bij me kon zitten en vertelde hem dat ik ervan overtuigd was dat het door dat moment kwam met het woord verkrachting dat ik me zo intens slecht voelde, maar dat ik niet wist wat ik er aan kon doen. Ik voelde angst voor de sjamane die het woord had uitgesproken, en ik was te onzeker om echt hulp te gaan vragen aan iemand. Hij stelde voor dat hij even met de sjamane zou praten die buiten was en ik in de tipi wachte. Dat vond ik prima en ik wachte.
Toen kwamen opeens de sjamane en drie andere vrouwen de tent in, ze deden hun handen over m’n ogen en duwden me tegen de grond en kwamen op me liggen of hielden me vast. Ik wist niet wat er gebeurde maar ik kon niet tegenstribbelen om een of andere reden. Ik schrok me te pletter, maar al snel was ik weg. Ik weet niet goed wat er gebeurde, het was alsof mn hoofd uit was en ik alleen nog maar kon voelen. Ik kan me nog vaag herinneren dat er iets koud op mn buik en gezicht werd gesproeid. Ik moest huilen en huilen, bijna schreeuwen zo voelde het, het ging zo diep, overal waren handen en ik snapte er niks mee van, maar voelde me erg veilig in de armen van de sjamane. Ik voelde me klein en kwetsbaar, maar overal waren warme handen. Ik werd geheeld door sterke, mooie vrouwen. Ik was zo dankbaar, het was alsof alle angst van vroeger uit me kwam, alle slechte herinneringen en gevoelens over die verkrachting losten op in m’n tranen.Ik kon stilaan weer helder nadenken. Ik voelde me leeg, en opgelucht, en omringd door vrouwelijke energie. Dankbaarheid. De sjamane vroeg me om recht te gaan zitten, en gaf me een kado, een trui van haar, die ze zelf ooit gekregen had van een andere sjamane. Een mooi krachtobject voor in de toekomst. Toen ik recht zat voelde ik me herboren en bevrijd van oude gevoelens. Of het helemaal weg is zien we in de toekomst wel, maar ik heb er een erg goed gevoel over nu.
Dit gebeurde in de ochtend, en de rest van de dag was mooi. We hebben niet meer geslapen, want de peyote werkte nog wel degelijk. Maar dat maakte me niet uit, ik voelde me vrij. De knoop in mn maag was weg, en de druk op mn hart was verlicht. Ik was tevreden, dat was ik al lang niet meer geweest. De afsluitceremonie was mooi, doch erg rustig. Iedereen was erg uitgeput van de lange nacht. Ik was blij toen het afgelopen was. Het was een heftig weekend, en het was tijd om naar huis te gaan en de processen hun beloop te laten gaan en weer terug met beide voeten op de grond te komen. Ik benieuwd wat er in de komende weken gaat gebeuren in mezelf, maar ik voel me er erg positief over, laat maar komen!
