Ivoos zei:loadrunner zei:Er gan wereldwijd meer mensen dood aan wespen en bijensteken, dan aan drugs...![:openmouth:]()
en de mensen die aan drugs sterven zijn dan nog de idioten die combineren met andere drugs en alcohol, heb ik dus nul komma nul medelijden mee
Utrecht, 13 juni 2000. Het THC- gehalte in nederwiet die in Nederlandse coffeeshops wordt verkocht, is de afgelopen vijf jaar nauwelijks toegenomen. Bij wietmonsters uit een vijftigtal coffeeshops bleek het THC-gehalte (de werkzame stof) in nederwiet gemiddeld 8,6% te zijn, aanzienlijk minder dan door sommigen werd aangenomen.
Het afgelopen jaar verschenen er regelmatig berichten in de pers over de hoge THC-gehaltes van nederwiet (in Nederland gekweekte wiet) en de schadelijke gevolgen daarvan voor de (volks)gezondheid. De verwarring over het THC-gehalte in marihuana werd voornamelijk veroorzaakt door het ontbreken van duidelijke gegevens.
De gevonden percentages wijken nauwelijks af van de percentages die in het midden van de jaren negentig gerapporteerd werden door het Nederlands Forensisch Instituut over in beslag genomen monsters. In vergelijking met enkele buitenlandse wietsoorten zijn de gevonden concentraties THC in nederwiet niet extreem. Wat betreft de sterkere nederwietsoorten bestaat er veel overeenkomst met sommige marihuanavarianten die in de Verenigde Staten voorkomen.
Eind jaren negentig ontstond in de media commotie over de vermeende
extreme sterkte van cannabisproducten. De sterkte van nederwiet zou in
de tweede helft van de jaren negentig extreem zijn toegenomen. Er werd
beweerd dat de in Nederland gekweekte variant van de hennepplant
gemiddeld 35% THC zou bevatten (Collins, 1999). Sommigen stelden
voor om cannabisproducten met een gemiddeld THC-gehalte van boven
de 10% op lijst I van de Opiumwet te plaatsen (Highlife, 2000). Omdat de
beweringen en suggesties niet gestaafd werden met controleerbare
gegevens, werd door de ministeries van VWS en Justitie aan het Trimbosinstituut
gevraagd een onafhankelijke monitor op te zetten naar de
werkelijke THC-gehaltes in cannabisproducten zoals die in Nederlandse
coffeeshops worden verkocht.
Internationale vergelijkingen zijn meestal discutabel vanwege verschillen
in meetmethoden en vergelijkbaarheid van regio’s (Abraham e.a., 2001).
Niettemin is duidelijk dat Nederland onder de westerse landen geen
koploper is in cannabisgebruik, maar eerder een middenmoter. Zo zijn cijfers voor ooitgebruik onder Amerikanen van twaalf jaar en ouder
anderhalf keer zo hoog als in Nederland. Wat betreft het ooitgebruik
scoren de meeste Europese landen lager dan de Verenigde Staten of
Australië. Wat betreft consumptie van cannabis onder leerlingen van 15
en 16 jaar in de lidstaten van de Europese Unie, Noorwegen en de
Verenigde Staten neemt Nederland een vijfde plaats in (Bron: NDM,
2002). In de jaren negentig steeg het ooitgebruik van cannabis in bijna
alle landen van de Europese Unie (EMCDDA, 2001).
Het LADIS (Landelijk Alcohol en Drugs Informatie Systeem) registreert
hoe vaak mensen hulp vragen bij de ambulante verslavingszorg. Het
aandeel inschrijvingen van drugscliënten van de ambulante
verslavingszorg met naar eigen zeggen primair een cannabisprobleem,
bedroeg 6 procent in 2000, in totaal gaat het dan om 3947 inschrijvingen
(Ouwehand e.a., 2001). De trend van de steeds groeiende groep
cannabiscliënten lijkt enigszins af te vlakken. Eenzelfde patroon is ook
waarneembaar in de VS, waar de top voor cannabisgebruik in 1998
evenwel veel hoger lag, namelijk op 20 tot 30 procent van alle
inschrijvingen in Minneapolis/St. Paul, New Orleans en Miami, tot zelfs
41 procent in Denver (Cuijpers, 2000).
Afgelopen jaren is veel gepubliceerd over effecten van cannabisgebruik en
eventuele schade voor de gezondheid, de conclusies zijn echter niet
unaniem (Bijvoorbeeld: Ashton, 2001; Johns, 2001; Hall en Solowij,
1998; Hollister, 199. Onderzoeken naar een mogelijk verband tussen
gezondheidsschade en de sterkte van cannabisproducten zijn daarentegen
zeer schaars. Dit in tegenstelling tot de enorme aandacht die de sterkte
van cannabis de afgelopen jaren in de media heeft gekregen.
In een artikel van Hall en Swift (1999) wordt gerapporteerd naar
aanleiding van gegevens uit Australië en Nieuw-Zeeland dat er geen
aanwijzingen zijn voor een verband tussen een toename van het
cannabisgebruik (prevalentie) en een verhoogde THC-concentratie.
Chait en Burke (1994) deden een onderzoek naar de voorkeur van een
kleine groep (n = 24) cannabisgebruikers voor lichte of sterke marihuana
sigaretten. Zij vonden dat er een voorkeur bestaat voor de sterkere
producten. Daaruit concludeerden zij dat de bekrachtigende werking van
cannabis, en mogelijk ook de verslavende werking (abuse liability),
gecorreleerd zijn aan het THC-gehalte.
(let op..buitenlandse hash is vrij constant vanwege traditionele productieprocessen..Cannabis werd als Hash geintroduceert in Nederland. Tijdens de totstandkoming van het gedoogbeleid rookte de meerderheid dus een cannabis product van boven de 20% thc.)Drieënzestig procent van de Nederlandse
hasjmonsters (= nederhasj) bevat meer dan 20% THC, voor de
buitenlandse hasj is dit 44%.
Voor de individuele cannabisproducten geldt dat nederwiet elk jaar een
hogere THC concentratie bevatte [F(2,27) = 93,9; p< 0,001], terwijl
nederhasj [F(2,57) = 8,9; p< 0,001] en buitenlandse hasj [F(2,28=53,4;
p< 0,001] alleen dit jaar een verhoging ten opzichte van beide vorige
jaren lieten zien. Ook de ‘sterkste’ wietsoort, die alleen in de huidige en
de vorige steekproef werden aangeschaft, toonde een verhoging van de
THC-concentratie [F(1,163) = 92,5; p< 0,001]. De concentratie THC in
buitenlandse wiet was constant en verschilde niet ten opzichte van beide
voorgaande jaren [F(2,144) = 2,8; n.s.].
Over de jaren neemt het aandeel van binnen geteelde nederwiet toe, dat
wil zeggen van de monsters waarvan dit volgens de coffeeshopexploitant
bekend is. In de eerste steekproef (1999/2000) bedroeg het percentage
binnen gekweekte nederwietmonster 65%, dit steeg van 77% in
2000/2001 naar 88% in de huidige steekproef (2001/2002).
Nederwiet bevat gemiddeld 15,2% THC, wiet van buitenlandse afkomst
6,6%. Nederwiet bevat dus hogere THC-gehaltes dan wiet van
buitenlandse afkomst. Ook blijkt nederwiet het meest populaire
cannabisproduct in de coffeeshop. Hasj bevat hogere concentraties THC
dan wiet. Dit geldt zowel voor de hasj die afkomstig is van in het
buitenland gekweekte cannabisplanten, als die welke afkomstig is van
nederwiet (=nederhasj).
Om te kunnen vaststellen of hoge concentraties THC in
cannabisproducten schadelijk zijn voor de gezondheid moet duidelijk zijn
wat men hieronder verstaat. Een hogere concentratie THC zou sneller
leiden tot afhankelijkheid. Hierdoor zou bij beschikbaarheid van sterk
geconcentreerde cannabisproducten een groter percentage van de
gebruikers afhankelijk worden. Chait en Burke toonden aan dat
proefpersonen sigaretten met een hoger THC-gehalte prefereren boven
sigaretten met een lager THC-gehalte. Dit pleit er voor dat de
bekrachtigende werking van marihuana veroorzaakt wordt door THC en
dat, volgens hen, daarmee de mogelijkheid om afhankelijk te worden
(‘abuse liability’) afhangt van de hoeveelheid THC. Uit
zelftoedieningsexperimenten bij proefdieren lijkt THC niet over een sterk
bekrachtigende werking te beschikken, zeker niet in vergelijking met
andere 'sociale' drugs zoals alcohol of nicotine. Het gevaar voor
afhankelijkheid lijkt daardoor gering (Hollister, 199. Anderzijds zijn er
degenen die beweren dat een verhoogd THC-gehalte leidt tot een
vermindering van de individuele gezondheidsschade (Perrine, 1996).
Daarbij stelt men dat, analoog aan sigaretten, de gezondheidsschade niet
door THC zelf wordt veroorzaakt, maar secundair wordt bepaald door
het roken. Wanneer een product meer THC bevat zal men er minder van
hoeven te nemen om eenzelfde psychologisch effect te bewerkstelligen en
daarom dus minder rook en andere schadelijke stoffen binnenkrijgen.
Het probleem van beide standpunten is dat ze niet of onvoldoende
gebaseerd zijn op gecontroleerde onderzoeksgegevens. Het is onbekend
hoe hoge THC-concentraties in cannabisproducten het gebruik
beïnvloeden. Ook is niet bekend of de aanwezigheid van hogere THCconcentraties
leidt tot meer gezondheidsschade op individueel of
populatieniveau.
Het gemiddelde THC-percentage in nederwiet verschilde nauwelijks van dat van het onderzoek van vorig jaar (17,5% in 2006 versus 17,7% in 2005); dit geldt ook voor de THC-concentraties in de wiet die werd aangekocht als zijnde het ‘meest sterk’ (18,9% in 2006 versus 19,0% in 2005).
In vergelijking met de voorgaande reguliere metingen zijn de THC-concentraties in nederwiet niet verder gestegen. Er lijkt een einde te zijn gekomen aan de stijging die sinds de eerste meting in 2000 tot in 2004 heeft plaatsgevonden.
In sommige landen wordt voornamelijk hasj gebruikt en is de cannabis die in de meeste Europese
landen wordt geconsumeerd afkomstig van in het buitenland geteelde planten. In Nederland en enkele
andere Europese landen is er een tendens om steeds meer in eigen land te kweken.
Eén van de gezondheidsrisico’s van THC zou kunnen zijn dat bij het verbranden of het verhitten van
THC meer schadelijke verbrandingsproducten vrijkomen dan bij het verhitten van tabak. Recent heeft
de Franse consumentenorganisatie “60 millions de consumateurs“ een onderzoek laten uitvoeren met
een rookmachine, waarbij onderzocht werd wat het effect is van verbranden/verhitten (Husset, 2006).
Voor het experiment werden joints waarin wiet met een THC percentage van 5 % of hasj met een THCpercentage
van 15% was verwerkt vergeleken met gewone sigaretten. Ook werd gekeken wat het
effect was van de combinatie wiet/tabak. Dit laatste is met name relevant voor de Nederlandse situatie
omdat hier bijna alle joints worden gedraaid in combinatie met sigarettentabak. Het onderzoek liet zien
dat bij het verbranden van cannabis (zowel wiet als hasj) tot vijf keer zoveel teer en koolmonoxide
vrijkomt dan bij het roken van tabak alleen (BLF, 2004). Het is bekend dat geïnhaleerde teer en koolmonoxide
ernstige gezondheidsschade, met name ademhalingsstoornissen en longkanker, kunnen
veroorzaken. Toch is men in de literatuur verdeeld over de effecten die het THC zou veroorzaken op de
luchtwegen. Er zijn enerzijds onderzoekers die hebben gevonden dat het roken van cannabis minder
schadelijk is voor de luchtwegen (Tashkin e.a., 2002; voor reviews Melamede, 2005 a,b), met name
het risico op longkanker zou lager zijn. De verklaring zou volgens deze onderzoekers gezocht kunnen worden in een antitumor effect van THC. Er zijn echter ook andere onderzoeken waarin precies het
tegenovergestelde wordt gevonden en die laten zien dat het roken van cannabis juist wel schadelijker
is dan het roken van tabak (alleen) (British Lung Association, 2002).
Het RIVM-onderzoek geeft alleen inzicht in enkele acute fysieke effecten. Over de chronische effecten
van het gebruik van sterkere cannabis kunnen geen uitspraken worden gedaan. Ook geeft dit onderzoek
geen uitsluitsel over de consequenties van het gebruik van cannabis met hogere THC-gehaltes
voor personen met bestaande psychische klachten. Dit is bijvoorbeeld van belang omdat bekend is dat
cannabis, in daarvoor gevoelige personen, gemakkelijk een acute psychose kan uitlokken. In de literatuur
is wel beweerd dat er een dosisafhankelijke relatie zou bestaan tussen het THC-gehalte en de
risico’s voor een cannabisstoornis, zoals afhankelijkheid (Compton e. a., 2004). Op basis van de nu
beschikbare gegevens kunnen deze conclusies echter niet worden getrokken (Earleywine, 2004). Verschillende
vragen met betrekking tot mogelijke gezondheidsrisico’s van hogere THC-concentraties blijven
dus vooralsnog nog onbeantwoord.
(De minister heeft in zijn beleidsbrief aangekondigd dat het onderzoek naar de gevolgen van verhoogde
THC-concentraties op de langere termijn één van de speerpunten zal zijn in het nieuwe onderzoeksprogramma
“Risicogedrag en Afhankelijkheid” van ZonMW (Hoogervorst, 2006).
(overigens spreekt hij over bloeddruk en hartslag, dit onofficiele onderzoekje toont dat aan bij koffie:http://home.tiscali.nl/woutersite/pws/proeven/eigenproef.htm)Brief Hoogervorst betreffende THC gehalte (22 mei 2006)
Hoog THC-gehalte in cannabis
Kamerstuk, 22-5-2006
De Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal
Postbus 20018
2500 EA DEN HAAG
VGP/ADT 2674747
22 mei 2006
Hierbij doe ik u het RIVM-rapport over het onderzoek naar de gezondheidseffecten van cannabis met een hoog THC-gehalte toekomen.
In de interdepartementale beleidsbrief cannabis (TK vergaderingen 2003-2004, 24077, nr 125) van 23 april 2004, heb ik u geïnformeerd over mijn Actieplan Ontmoediging Cannabis. In deze beleidsbrief werd gesteld dat “indien uit onderzoek zou blijken dat gebruik van cannabis met een hoog THC-gehalte tot ernstige gezondheidsrisico’s leidt, het kabinet zich zou bezinnen op de consequenties voor het bestuurlijk en strafrechtelijk beleid. In het uiterste geval zou, indien de risico’s vergelijkbaar zijn met die van harddrugs, plaatsing van cannabissoorten met een zeer hoog THC-gehalte op Lijst I van de Opiumwet het gevolg kunnen zijn”.
Tot nu toe was er alleen onderzoek bekend naar de effecten van lage THC-gehaltes (ca 5%) in cannabis. Over de veel sterkere nederwiet, die de laatste jaren populair is bij Nederlandse cannabisgebruikers, ontbrak informatie over het verloop van de dosis-effect relatie. Dit aspect moet echter eerst onderzocht worden om uitspraken te kunnen doen over eventuele gezondheidsrisico’s. Het Nationaal Vergiftigingen Informatie Centrum van het RIVM heb ik opdracht gegeven deze vraag te onderzoeken. Ik zal de studie eerst kort samenvatten en vervolgens ingaan op de consequenties die ik uit de resultaten trek.
Opzet van het onderzoek
In deze studie stonden de volgende vragen centraal.
1. Leidt een hoger THC-gehalte in cannabis (de uitwendige dosis) ook tot een hogere concentratie van THC in het bloed (de inwendige blootstelling)? Dit is een belangrijke voorwaarde voor de verdere risico-evaluatie van gebruik van cannabis met hogere THC-gehaltes.
2. Leidt een hogere inwendige dosis vervolgens ook tot een toename van (nadelige) effecten? Hierbij gaat het om de aard en ernst van lichamelijke effecten (zoals een versnelde hartslag, en een verlaagde bloeddruk) en/of van psychosociale effecten (zoals aandacht- en concentratiestoornissen).
Het onderzoek is uitgevoerd bij 24 mannen, die elk in een laboratoriumsetting marihuana te roken kregen met een THC concentratie van 0% (placebo), 9,75%, 16,38% en 23,12%.
Deze laatste drie concentraties zijn vergelijkbaar met die van nederwiet die in coffeeshops te koop is.
Onderzoeksresultaten
Uit de metingen blijkt, dat er bij het roken van cannabis inderdaad sprake is van een dosisgerelateerde toename van lichamelijke effecten. Het gaat in het bijzonder om verhoging van de hartslag, verlaging van de bloeddruk, en het optreden van slaperigheid. De bloeddruk nam gemiddeld toe tot ca. 130 slagen per minuut, in enkele gevallen tot boven de 170 slagen/min. Gezonde individuen kunnen een versnelling van de hartslag tot ca. 200 slagen per minuut goed verdragen. Voor personen met hartklachten, zoals hartritmestoornissen, kan een aanzienlijke versnelling van de hartslag risicovol zijn.
Op groepsniveau vonden nagenoeg geen effecten op de bloeddruk plaats, wel op een enkel individueel niveau. Het optreden van een forse bloeddrukverlaging kan er toe leiden dat de gebruiker buiten bewustzijn raakt of ten val komt. Door de persoon in een achteroverliggende positie te leggen, kan de bloeddruk zich snel herstellen.
Naarmate sterkere cannabis gebruikt wordt, worden ook de hersenfuncties sterker beïnvloed. Men reageert trager, de concentratie vermindert, men maakt meer fouten en heeft minder controle over de spierfuncties. Door herhaald gebruik meermaals per dag kan stapeling van effecten optreden.
Afhankelijk van de situatie waarin deze verschijnselen optreden, bijvoorbeeld tijdens deelname aan het verkeer, kan zich ernstiger letsel voordoen.
Het onderzoek geeft alleen inzicht in de acute effecten die kunnen optreden bij het gebruik van marihuana met diverse THC-concentraties. Over de consequenties van het gebruik van cannabis met hogere THC-gehaltes op de langere termijn, bijvoorbeeld of mensen eerder of ernstiger verslaafd raken, of vaker klachten krijgen van psychische aard, kunnen op basis van dit onderzoek geen uitspraken worden gedaan.
Van belang is te vermelden, dat de opzet van het onderzoek in een aantal opzichten verschilt van een naturalistische situatie. Zo dienden de proefpersonen elke dosis, hoog of laag, in een zelfde korte tijdspanne te consumeren om de effecten daarvan verantwoord te kunnen vergelijken. In de praktijk nemen gebruikers doorgaans meer tijd voor het roken van een joint, en verlengen die tijd naarmate zij een sterkere joint roken. In dat geval bereiken de effecten minder extreme waarden. Alle proefpersonen verklaarden dat zij normaal gesproken eerder gestopt zouden zijn met roken en de gehele joint niet in een keer opgerookt zouden hebben.
Consequenties van de onderzoeksresultaten
Ook bij veel hogere THC-concentraties dan tot voor kort is onderzocht, blijkt sprake van een dosis-effect relatie met betrekking tot de lichamelijke en psycho-motore effecten. Dat betekent, dat wat al bekend was over de effecten van blowen in verhevigde mate geldt voor de sterke nederwiet die bij Nederlandse cannabisgebruikers populair is.
Deze aspecten zal ik bij de voorlichting- en preventieactiviteiten aan (potentiële) gebruikers die in mijn opdracht plaatsvinden, scherper in beeld laten brengen. Doordat de sterkte van in coffeeshops aangeboden cannabis sterk kan variëren, moeten gebruikers voorzichtig zijn met doseren. Bij het project “Voorlichting in de Coffeeshop”, dat voor de zomer zal starten, en de nieuwe massamediale cannabiscampagne, die in november van dit jaar is gepland zal aandacht worden besteed aan de sterkte van cannabis. Beide projecten worden uitgevoerd door het Trimbos-instituut.
De effecten op de gezondheid die uit dit RIVM-onderzoek naar voren komen acht ik vooralsnog niet dermate ernstig dat ze tot een ander wettelijk regime voor cannabis nopen, vergelijkbaar met dat voor harddrugs.
Ook informatie uit andere bronnen geeft daar weinig aanleiding toe. Ik verwijs daarbij naar het jaarbericht 2005 van de Nationale Drug Monitor, dat u onlangs is toegezonden, waarin de laatste stand van zaken over het gebruik van cannabis en daarmee samenhangende problemen cijfermatig is weergegeven. Acute gezondheidsproblemen die aanleiding vormen voor een behandeling bij de spoedeisende hulp van een ziekenhuis of een klinische opname stijgen weliswaar licht, maar komen relatief – bijvoorbeeld in vergelijking met alcoholgebruik- weinig voor. Sterfgevallen als direct gevolg van cannabisgebruik hebben zich de afgelopen twintig jaar in Nederland in het geheel niet voorgedaan.
Een duidelijk stijgende trend is wel waarneembaar bij het aantal hulpvragers in de ambulante verslavingszorg: het aantal cannabiscliënten is daar in de laatste vijf jaar fors toegenomen.
Of en in welke mate het op de markt zijn van cannabis met een hoger THC-gehalte hieraan heeft bijgedragen, is moeilijk vast te stellen. Ook andere factoren kunnen een rol spelen, zoals meer aandacht voor cannabisproblemen via media en voorlichtingscampagnes, en verbetering van het hulpaanbod door de verslavingszorg.
De ontwikkeling in het THC-gehalte blijft daarom mijn aandacht houden. De monitor van het Trimbos-instituut zal ik de komende jaren continueren en de trends in THC in nederwiet nauwlettend blijven volgen. Overigens bleek bij de laatste metingen in 2004/2005 en 2005/2006 het gemiddelde THC-gehalte in nederwiet respectievelijk 17,7% en 17,5%, iets lager maar niet significant verschillend van het in 2003 gemeten gemiddelde van 20%.
In het nieuwe onderzoeksprogramma “Risicogedrag en Afhankelijkheid” waartoe ik ZonMw opdracht heb gegeven en dat binnenkort van start gaat, zal cannabis één van de speerpunten zijn. Ik verwacht dat daarbinnen ook nadrukkelijk aandacht wordt besteed aan de gevolgen van de ontwikkelingen in THC-gehalte op de langere termijn.
De Minister van Volksgezondheid,
Welzijn en Sport,
H. Hoogervorst
Onderzoek naar thc gehaltes 2006-2007:In 2006 is het nieuwe verslavingsprogramma Risicogedrag en Afhankelijkheid (ook wel Verslaving II genoemd) van start gegaan. Het NWO en ZonMw programma zal lopen van 2006 t/m 2010 en heeft een budget beschikbaar van 13 miljoen euro.
Het gemiddelde THC-percentage in nederwiet was significant lager dan in
de nederwiet van vorig jaar (16,0% in 2007 versus 17,5% in 2006);
De meest in het oog springende daling betrof die van het THC-gehalte van geïmporteerde hasj.
Deze daalde van 18,7% in 2006 naar 13,3% in 2007. Geïmporteerde hasj is daardoor gemiddeld
minder sterk dan wiet afkomstig van de Nederlandse cannabisplant. In voorgaande jaren waren de
THC-gehaltes van beide cannabisproducten vergelijkbaar.
In vergelijking met de voorgaande reguliere metingen zijn de THC-concentraties in nederwiet niet
verder gestegen. Geconcludeerd kan worden dat nederwiet aanzienlijk hogere concentraties THC
bevat dan aan het eind van de jaren 90. Er is een einde gekomen aan de stijging, en er lijkt zelfs
sprake van een daling. Of deze daling zich zal doorzetten zullen volgende metingen moeten aantonen.
De extra metingen van de monsters die werden aangeschaft in september 2003, 2004, 2005
en 2006 laten weliswaar over de afgelopen jaren voor de sterkste wiet nog een lichte stijging zien,
maar voor de nederwiet geldt dat al enkele jaren sprake is van een stabilisering.
In het midden van de jaren negentig werd Nederland opgeschrikt door berichten in de media
dat cannabis van Nederlandse oorsprong extreem hoge gehaltes aan THC, het belangrijkste
psychoactieve bestanddeel van cannabis, zou bevatten. Al snel bleek dat het weliswaar voorkwam
dat er Nederlandse wietplanten werden aangetroffen met hoge THC-gehaltes, tot meer
dan 20%, maar dat het hier eerder uitzonderingen betrof dan dat alle planten zulke hoge
THC-waarden hadden (Huizer e.a., 1995; Huizer e.a., 1996; Huizer e.a., 1997). De enige
laboratoriumanalyses die bekend waren gaven gemiddelde THC-concentraties van rond de
8,5%, vergeleken met 5 tot 6% in geïmporteerde wiet.
Gemiddeld moest voor een gram cannabis, ongeacht de soort, €8,11 (SEM = 0,32; n = 17worden
betaald. De gemiddelde aankoopprijs voor een gram hasj was €10,20
Van de 114 cannabisproducten die afkomstig waren van in Nederland gekweekte planten (nederhasj,
nederwiet en sterkste wiet) was 88% binnen gekweekt en 2% buiten. Van de rest van de
monsters was dit niet bekend.
Voor de individuele cannabisproducten geldt dat de THC-concentratie in nederwiet in de december/
januarimetingen (zie figuur III-5 en tabel III-6) steeg tot en met de meting van 2003/2004 (=
januarimeting 2004) en in de metingen daarna (=januarimetingen 2005 en 2006) weer terugkwam
op het niveau van de meting van 2002/2003 en het afgelopen jaar nog verder is gedaald tot het
niveau van 2002 [F(7, 469) = 56,9; p < 0.001]. De daling in de THC-concentratie in nederwiet van
17,5% in 2005/2006 naar 16,0 in 2006/2007 is significant (p < 0,05). Ook wat betreft de (extra)
metingen in september (zie figuur III-5 en tabel III-6) was aanvankelijk sprake van een stijging
gevolgd door een stabilisering [F(5, 27= 11,8; p < 0,001].
De afgelopen jaren hebben zich op de cannabismarkt enkele in het oog springende veranderingen
voorgedaan. De aanvankelijke stijging van de gemiddelde THC-concentratie van in Nederland gekweekt
wiet is gestopt en inmiddels is zelfs sprake van een daling. In Nederland gekweekte wiet
bevat nog steeds een veel hoger percentage THC dan uit het buitenland geïmporteerde wiet. In de
meting van 2003/2004 bereikte het THC-percentage van nederwiet en van de sterkste wiet een
piek; het gehalte kwam boven de 20%. Sindsdien is er duidelijk sprake van een daling van het
THC-gehalte.
De THC-gehaltes van de geïmporteerde wiet zijn zeer constant en verschilden ook in de afgelopen
meting niet van die van de metingen in de beginjaren. Opmerkelijk is dat het aantal coffeeshops
dat geïmporteerde wiet verkoopt oorspronkelijk leek af te nemen, maar de afgelopen twee jaar
stijgt.
Afgelopen jaren is er veel commotie geweest over het versnijden van wiet. Door toegenomen opsporingsactiviteiten
is het moeilijker geworden om wiet van een goede kwaliteit in te kopen. De
inkoopsprijs voor coffeeshops is aanzienlijk gestegen. Dat zou ertoe hebben geleid dat wiet wordt vermengd met allerlei producten om de wiet er beter uit te laten zien en om de wiet te verzwaren
zodat per kilogram minder wiet aanwezig zou zijn. Voorzover dat uit het huidige onderzoek is op te
maken lijkt het erop dat dat in ieder geval nauwelijks geldt voor wiet die in de coffeeshop wordt
aangeschaft. Bij de bemonstering van afgelopen winter werden 100 extra wietmonsters aangeschaft.
Deze wietmonsters werden uitgeklopt en onder de microscoop bekeken11. In bijna geen van
de in de coffeeshop aangeschafte wietmonsters werden op deze manier verontreinigingen gevonden.
Dit duidt erop dat er via de coffeeshop nauwelijks wiet wordt verkocht die versneden is met
zand of glaspareltjes. In hoeverre sprake is van toevoegingen met andere, bijvoorbeeld vloeibare
versnijdingsmiddelen, is op deze manier niet na te gaan.
De versterkte opsporingsactiviteiten van de afgelopen jaren liggen wellicht mede ten grondslag aan
het verminderde aanbod waardoor de prijzen van cannabisproducten stijgen. Mogelijk dat ook de
afname in sterkte hierdoor mede kan worden verklaard. Verhoging van de prijzen maakt het versnijden
van wiet financieel lucratief. Vooralsnog lijkt de versnijding zich echter eerder toe te spitsen
op de export dan op de wiet die via coffeeshops wordt aangeboden.
Geconcludeerd werd dat er een dosisafhankelijke
relatie is tussen het roken van cannabis en verstoringen van de luchtwegen die zich uit
in luchtwegobstructie en hyperventilatie. Het negatieve effect van het roken van cannabis bleek
daarbij enkele malen groter (2,5 tot 6 keer) dan het roken van sigaretten alleen (Aldington et al.,
2007a).
Op hetzelfde congres werden door dezelfde onderzoeksgroep resultaten gepubliceerd waaruit zou
blijken dat de kans op het krijgen van kanker van de luchtwegen groter is bij het roken van cannabis
dan bij het roken van sigaretten (Aldington et al., 2007b). In ander onderzoek werd echter
geen relatie gevonden tussen het roken van cannabis en een extra risico op kanker van de ademhalingswegen.
Anders gezegd, deze onderzoekers vonden niet dat het roken van cannabis slechter
is dan het roken van sigaretten, in beide gevallen is het risico even groot (Hashibe et al., 2006).
...of dit jaar al ergens..ik bedoel, paddos werden door de politiek en de media toch ook al verdoemd voordat het research voltooid was,..en zelfs nadat het research uitwijst dat er geen gevaar voor volksgezondheid heerst.jcp zei:Zo lekker bezig pipo!
M.a.w. ergens in 2010 komt wiet op lijst 1 te staan... :P
http://www.cda.nl/standpunten.aspx?I=42Het CDA vindt dat regels en wetten moeten worden nageleefd. Op termijn moet worden overgegaan tot sluiting van coffeeshops.
http://www.christenunie.nl/nl/standpunten?initial[48060]=DEen einde aan het gedogen.
De hoge THC-gehaltes in nederwiet vormen hiertoe een reden te meer. Coffeeshops en growshops worden gesloten. Voor kleinschalige (huis)teelt wordt geen uitzondering gemaakt.
zommes zei:Verplaatst.
http://geschiedenis.vpro.nl/attachment. ... ekst02.doclading libanese hasj en hasjolie van hasjkotter Lammie zei:De lading wordt uit het ruim gehaald en bestaat uit 1600 kilo hasj en 27 warmwaterkruiken met totaal 40 liter hasjolie. Een liter olie levert 1000 joints op. Totale straatwaarde van dit transport was in 1974 25 miljoen gulden.
commissie baan zei:Bij de analyse van de 225 hashishmonsters werden de volgende waarden gevonden:
% T.H.C. in het monster % van de monsters waarin dit gehalte gevonden werd
0 - 2 % 16 %
2 - 5 % 41 %
5 - 7 % 14 %
7 -10 % 14 %
Meer dan 10 % T.H.C. 15 %
In twee gevallen werden waarden van 19% T.H.C. gevonden.
http://www.drugtext.org/library/reports ... hennepharsMen neemt aan dat de drempelwaarde van T.H.C. circa 1 mg bedraagt (duidelijk versnelde polsslag). 5-10 mg T.H.C. zou voldoende zijn om ‘high’ te worden .
Volgens W. H. McGlothlin is het gemiddelde T.H.C.-gebruik van een matige roker in Amerika 10-20 mg T.H.C. per dag, in Egypte, Marokko en India 40-50 mg T.H.C. per dag. ‘Zware’ gebruikers in Amerika zouden circa 40-50 mg T.H.C. per dag opnemen, terwijl deze waarden voor Egypte en Marokko i 200 zouden zijn. In India vindt men, aldus deze auteur, rokers die tot 700 mg T.H.C. per dag komen.
Weil (10) meent op grond van zijn ervaringen met honderden marihuana-gebruikers dat echte psychotische reacties statistisch gezien zeldzaam zijn. Dergelijke reacties komen voor bij personen die reeds eerder tekenen van schizophrenie vertoonden (‘border line cases’)
omtrent de stepping stone theorie loopt men te speculeren en zijn de ideeen tegenstrijdig..ik quote even de positieveIn de publicatie van Benabud (1957) vindt het con-cept van de cannabispsychose, volgens van Praag, weinig steun, daar de door Benabud gevonden psychosen-frequentie onder Kif (marihuana)-rokers in Marokko gelijk is aan de psychosen-frequentie in de bevolking als geheel van verschillende landen waarvan deze getallen bekend zijn.
http://www.drugtext.org/library/reports ... %20(hennep)Daarnaast vermeldt de schrijver dat Grinspoon (1969) enkele maanden eerder concludeerde dat: ‘there is no evidence that marihuana is more likely than alcohol or tobacco to lead to the use of narcotics’.
http://www.trimbos.nl/Downloads/Product ... %20RNI.pdfPsychische gezondheid
Ook het afgelopen jaar zijn er weer enkele onderzoeken gepubliceerd waaruit blijkt dat er een duidelijk
verband bestaat tussen het gebruik van cannabis en het risico op blijvende psychiatrische
problemen. Het aantal epidemiologische studies dat een verband aantoont tussen cannabisgebruik,
met name op jonge leeftijd, en het krijgen van een psychotische stoornis is inmiddels aanzienlijk
(Andreasson et al., 1987; Arseneault et al., 2002; Van Os et al., 2002; Weiser et al., 2002; Zammit
et al., 2002; Fergusson et al., 2003; Weiser et al., 2003; Arseneault et al., 2004; Henquet et
al., 2004; Smit et al, 2004; Stefanis et al., 2004; Fergusson et al., 2005; Henquet et al., 2005;
Semple et al., 2005; Moore et al., 2007). Uit het onderzoek blijkt duidelijk dat beginnen met cannabis
op jonge leeftijd en veel en vaker gebruik het risico vergroot. Dit pleit ervoor om in het kader
van preventie cannabisgebruik door jongeren zoveel mogelijk te ontmoedigen.
Recentelijk is ook beschreven dat mensen die cannabis gebruiken een grotere kans hebben om
later een bipolaire stoornis te ontwikkelen. Ook het risico op een depressie is onder gebruikers vancannabis groter dan onder niet gebruikers (Van Laar et al., 2007; Moore et al., 2007). Overigens
zijn deze bevindingen minder eenduidig dan de relatie tussen cannabis en schizofrenie.
Bijna goed.jcp zei:Zo lekker bezig pipo!
M.a.w. ergens in 2010 komt wiet op lijst 1 te staan... :P
"AI Samenvatting is momenteel niet beschikbaar (Service offline)."