Angstig/teveel nadenken na het roken van wiet

XTStino zei:

Iedereen nogmaals bedankt voor de reactie’s, ik heb het roken van wiet gewoon opgegeven sowieso voor de komende tijd.
Ik doe nog wel eens in de zoveel tijd een keer MDMA op een dosis die goed is op mijn lichaamsgewicht.

Nu heb ik nog wel een andere vraag.
Ik vroeg me af of ik andere psychedelics wel zou kunnen proberen, misschien eerst op een lage dosis.
Zulke dingen lijken me wel leuk maar veel vrienden van mij zeggen dat ik het niet zou moeten proberen als ik al slecht ga op wiet.

De psychedelics waar mijn interesse naar uit gaan zijn: 2cb, truffels en lsd.

Klik om te vergroten...

Klassieke psychedelica zoals jij opnoemt zijn/werken vrij verschillend van wiet en hoeven daarom niet per se dezelfde angst te geven, al is het teveel nadenken wel een beetje een indicatie dat dit ook kan gebeuren bij echte tripmiddelen. En dat is eigenlijk altijd de aanleiding voor bad gaan. Ben je normaal ook iemand die veel piekert? Dit sluit trippen niet per se uit, aangezien ik zelf vaak pieker en toch veel heb getript. Maar in dat geval moet je voor jezelf accepteren dat het potentieel weleens moeilijk kan worden tijdens een trip. Soms heel erg moeilijk. Kun je dat niet accepteren, dan niet beginnen aan psychedelica.

Of was het teveel nadenken/piekeren alleen maar bij het wiet gebruiken?

Mindless zei:

Klassieke psychedelica zoals jij opnoemt zijn/werken vrij verschillend van wiet en hoeven daarom niet per se dezelfde angst te geven, al is het teveel nadenken wel een beetje een indicatie dat dit ook kan gebeuren bij echte tripmiddelen. En dat is eigenlijk altijd de aanleiding voor bad gaan. Ben je normaal ook iemand die veel piekert? Dit sluit trippen niet per se uit, aangezien ik zelf vaak pieker en toch veel heb getript. Maar in dat geval moet je voor jezelf accepteren dat het potentieel weleens moeilijk kan worden tijdens een trip. Soms heel erg moeilijk. Kun je dat niet accepteren, dan niet beginnen aan psychedelica.

Of was het teveel nadenken/piekeren alleen maar bij het wiet gebruiken?

Klik om te vergroten...

Dat nadenken en piekeren is alleen bij het gebruiken van wiet. Althans bij sommige personen waarbij ik niet weet wat ik moet zeggen ga ik nuchter ook wel veel nadenken, alleen niet zo ernstig.
Bij goede vrienden heb ik hier nuchter nooit last van, alleen als ik wiet gerookt heb.

Dan zou je het misschien voorzichtig kunnen proberen, al raad ik aan eerst een tijdje even niks te doen. Psychedelica staan er namelijk om bekend dingen omhoog te halen die we eerder mee hebben gemaakt en niet helemaal verwerkt hebben. Ik wil eigenlijk ook niet degene zijn die zegt ja joh geen probleem, waarna jij misschien een hele nare ervaring krijgt.

Wat voor mij feilloos werkt is luisteren naar mijn gevoel. Als ik echt toe ben aan een trip is dat heel duidelijk voor me. Dan zijn er helemaal geen twijfels. Beetje vaag advies misschien, maar ik ben dan ook een beetje vaag.

Ik heb dit probleem ook. Wat ik merk dat wel kan helpen zijn de volgende dingen:

- meditatie en sport (helpen je uit je hoofd te geraken als je daar te veel zit), als je moeite hebt met meditatie gebruik dan guided meditations die je op youtube kan vinden
- in de natuur zijn, eventueel alleen, en gewoon wat bezinnen of zelfs niet, gewoon ervaren, kijken, zien
- schrijven over je gevoelens, eventuele nare herinneringen, vooruitzichten en plannen, enzovoort
- creatief bezig zijn op allerlei manieren, om in de 'flow-state' te geraken

als je dan terug wil proberen roken zou ik het zo doen: je begint met heel kleine hoeveelheden (zelfs één trekje kan al goed zijn), alleen of met een heel goede vriend(in). Oftewel doe je dit op een fijne plek, in de natuur ofzo, en geniet je daar gewoon van, mediteer je wat, luister je muziek, praat je met die vriend, of wat je maar wil. Oftewel probeer je je bezig te houden met iets uitdagend, zoals creatief zijn, lezen, etc. Als je dit een paar keer doet zonder problemen, best met wat tijd tussen natuurlijk (een week of meer) ga je over tot de volgende stap, en dat is een heel kleine, miniscule joint roken, zodanig je in staat bent nog steeds je emoties onder controle te houden. Of je rookt nog steeds één of twee trekjes en je pusht jezelf om onder mensen te komen, met de mindstate dat je je niet zal laten doen door je onzekerheden en je je best zal doen om mee deel te nemen/betrokken te raken in je omgeving.

De rest vul je zelf maar aan, ik denk wel dat je begrijpt wat ik bedoel. Telkens je merkt dat je het moeilijk krijgt neem je een of meerdere stappen achteruit en evalueer je (nu je kan, omdat je mindful was) wat er misliep. Als dit allemaal niet lukt dan scheelt er iets erger en dan stop je beter of ga je professionele hulp zoeken.

Olla,

O.k., Hoop Interessante interactie gaande hier.
Heb ik nog wel wat vragen. Ik blow in principe mijn
"hele" leven al. Vanaf mid-tienerschap tot op heden.
Ik val in de categorie veelste vaak en veelste veel,
en veelste lang, als je het een arts zou vragen.
Echter in mijn optiek gewoon een happy blower.

Nu ging mijn leventje best lekker tot op een zekere
hoogte. Althans, tot een jaar of 5 geleden. ik liep toen
van het één op het andere moment ook tegen die
hyperventilatie en paniekaanvallen aan. Waarschijnlijk
getriggerd door op dat moment verhoogde mate van stress.

Dat was ff een behoorlijke wake-up-call, maar ook iets
waar ik toen al meteen van baalde. Een leven lang was
cannabisgebruik voor mij m'n uitlaatklep voor zo'n beetje
alle "onprettigheden" en elke "ongewenste stress". En van
de een op de andere dag was die rustgevende factor hevig
verstoord.

Ik lees bovenstaand echt veel heel herkenbare verschijnselen
en ervaringen. Van een denkbeeldige hartaanval tot dikke
paniekaanvallen die allerlei "doom-denken" in werking zette.
Ook wordt er best zinnig advies op en neer gegeven.
Sommige lijkt echt wel uit verstandige levenservaring te
beredeneren. Maar is er echter iemand die na dit alles uiteindelijk
gewoon weer heeft verder kunnen gaan met zijn of haar leven
zoals het voor het intreden van die rotte hyperventilatie was?

Met dien verstande, zonder tussenkomst van benzo'tjes, yoga,
langdurige therapiesessies en alle (diase)pannetje en pammetjes
die je maar kan verzinnen.
En is er iemand al over uit wat er nou eigenlijk daadwerkelijk aan
stofjes of reactie binnen het lichaam dit alles te weeg brengt.

Ik blijf er gewoon bij, ik snap d'r eigenlijk helemaal niets van,
was en ben helemaal niet van plan te stoppen met blowen en
wil me er gewoon niet bij neerleggen dat dit gewoon dan maar
zo is. Dit klinkt waarschijnlijk erg star en kinderachtig, maar
eigenlijk wil gewoon m'n leven terug. Wie o wie heeft voor mij
iets positief toe te voegen?

M.v.g.

M.

De wijsheid in pacht... zei:

Ik blijf er gewoon bij, ik snap d'r eigenlijk helemaal niets van,
was en ben helemaal niet van plan te stoppen met blowen en
wil me er gewoon niet bij neerleggen dat dit gewoon dan maar
zo is. Dit klinkt waarschijnlijk erg star en kinderachtig, maar
eigenlijk wil gewoon m'n leven terug. Wie o wie heeft voor mij
iets positief toe te voegen?

M.v.g.

M.

Klik om te vergroten...

Interessante post. De mogelijkheid bestaat toch ook dat dit niet komt door marijuana?

XTStino zei:

Ik vroeg me af of ik andere psychedelics wel zou kunnen proberen, misschien eerst op een lage dosis.
Zulke dingen lijken me wel leuk maar veel vrienden van mij zeggen dat ik het niet zou moeten proberen als ik al slecht ga op wiet.

De psychedelics waar mijn interesse naar uit gaan zijn: 2cb, truffels en lsd.

Klik om te vergroten...

Ik geloof dat psilocybine truffels iedereen (die 18 of ouder is!) wel wat positiefs te bieden heeft. Met een zeer lage dosis zoals 5 gram verse truffels kan vrij weinig mis gaan, terwijl je de effecten zeker wel een beetje voelt.

XTStino zei:

Hallo iedereen, ik ben een jongen van 17 jaar, rond de 1.80m lang en weeg 57kg.

De eerste keer dat ik een joint heb gerookt was op mijn eind 14e, en heb het daarna eigenlijk een hele tijd niet meer gedaan.
Toen ik 16 was en in mijn examenjaar zat rookte ik zo af en toe nog wel eens een jointje in het weekend.
Nadat ik geslaagd was, had ik een lange vakantie waar ik en mijn vrienden veel avonden gingen blowen en heb daar heel veel plezier in gehad. De vakantie ging voorbij en ik ging weer meer bezig met school en zo ging ik alleen nog in het weekend roken zoals eerst.
Probleem is dat elke keer als ik nu een joint rook ik erg angstig wordt en veel ga stressen over wat andere mensen bijvoorbeeld over mij denken. Voorbeelden die langs gaan in mijn gedachten zijn dan: "Was dat raar wat ik net zei?", "Zit ik wel op een goede manier", "Dat meisje denkt sowieso raar over mij" en veel meer. Ook gaan mijn sociale skills daardoor omlaag, omdat ik continu aan het opletten ben of ik niks raars zeg. Wat me ook opvalt is dat ik erg ga trillen.
Ik dacht zelf eerst dat het lag aan de mensen waarmee ik ging blowen, maar toen ik het weer ging oppakken met één van mijn beste vrienden gebeurde precies hetzelfde.
Ik heb het nu al weer zo vaak geprobeerd, dat ik me haast niet meer kan herinneren hoe wiet eerst op een positieve manier voor mij werkte.
Ik zou toch graag willen dat ik kan zorgen dat het goede effect weer terug komt.

Klik om te vergroten...

Volgens mij, met name bij sativa haze soorten zouden je sociale skills juist beter moeten worden.
Ja je gaat er wel van nadenken maar meestal bedenk ik echt de grappigste dingen of krijg goede ideetjes en moet ik overal om lachen.

Probeer eens een goede haze. AMG is mijn favoriet, niet te sterk, enorm vrolijk gevoel, creatief, uplifting, motiverend etc. Volgens mij kan daar gewoon niets mee fout gaan want alles aan die wiet is gewoon super positief en je lacht overal om en maakt grapjes met iedereen.

Meestal ligt het aan welke zaden ze gebruiken. Er bestaat niet 1 soort amg. Elke zaad kweker heeft zijn eigen versie.
die ik altijd koop is van sensi seeds, want de coffeshop vermeld welke zaden zijn gebruikt voor de wiet.
die wiet heeft in elk geval allerlei prijzen gewonnen.

Ik vind het zelf niet extreem sterk maar wel gewoon fijne wiet waar ik blij van word.
voor mij is het precies goed.

Het kan ook aan de biochemie liggen natuurlijk hoe iemand reageert. Ik kan niet goed tegen indicas.
Ben wel eens half verlamd wakker geworden (dacht ik). Maar ik was niet verlamd, ik voelde gewoon niets meer....
dat soort wiet is ook voor mensen met ms en kanker bedoeld. Snoop dog die rookt de zwaarste indicas die er bestaan en die gaat gewoon 72 uur achter elkaar door zonder te slapen bij wijze van spreke. Dus iedereen is anders. Maar normaal gesproken is een sativa bedoeld om nog te kunnen functioneren.

Klopt wat je zegt over de verschillen tussen zaden en biochemie per persoon.

Snoop Dogg (of Snoop 'Lion' tegenwoordig ) zal ook wel een mooie tolerantie hebben.

De wijsheid in pacht... zei:

Maar is er echter iemand die na dit alles uiteindelijk
gewoon weer heeft verder kunnen gaan met zijn of haar leven
zoals het voor het intreden van die rotte hyperventilatie was?

Klik om te vergroten...

Elke ervaring maakt in feite iemand anders natuurlijk.
Daarbij denk ik dat bij echte stress, wietgebruik gebruik gewoon echt slecht is. Wiet kan goed en geestelijk zelfs gezond zijn voor lichte spanningen en stress. Maar dat is tot zekere hoogte en voor een bepaalde duur. Het zal pas redelijk weer zo kunnen worden, zoals het was voor de hyperventilatie, als op zijn minst het stress niveau ook weer is zoals het toen was.

Ik heb ook na 19jaar dagelijks blowen in een vergelijkbare situatie gezeten, maar kwam mede daardoor ook echt even thuis te zitten met burn-out klachten. Nu het pas echt weer allemaal goed lijkt te gaan lijk ik ook weer normaal te kunnen blowen ipv bij elke stick een paniekaanval te krijgen.
Ookal helpt wiet niet, de hoofdoorzaak dat het nu niet meer lukt om ervan te genieten is omdat je te veel stress hebt. Breng de zaken om je heen en vooral in je hoofd weer op orde en je zal weer kunnen genieten van blowen.
Als je dit als doel ziet en je wil die snel bereiken, is voorlopig stoppen met blowen de beste en snelste manier.

De wijsheid in pacht... zei:

Maar is er echter iemand die na dit alles uiteindelijk
gewoon weer heeft verder kunnen gaan met zijn of haar leven
zoals het voor het intreden van die rotte hyperventilatie was?

Klik om te vergroten...

Zelf heb ik niet volledige derealisatie/depersonalisatie ervaren met wiet, maar vrij sterke paranoia en angst/paniek bij al heel kleine hoeveelheden wiet. Al moet gezegd worden dat dit probleem bij mij destijds ontstaan was door een ALD-52 (LSD min of meer) trip te combineren met wiet. Hyperventilatie had ik ook, maar dat was al een langdurig probleem dat niet door die trip of wietgebruik is ontstaan.

Maar daar ben ik dus helemaal overheen gekomen.Geen paranoia en paniek meer. Ook geen hyperventilatie, maar zoals gezegd stond dat er min of meer los van.

De wijsheid in pacht... zei:

Met dien verstande, zonder tussenkomst van benzo'tjes, yoga,
langdurige therapiesessies en alle (diase)pannetje en pammetjes
die je maar kan verzinnen.

Klik om te vergroten...

Eventuele therapie, yoga en in mijn geval meditatie kunnen zeer bevorderlijk zijn voor herstel. Benzo's helpen alleen maar tijdelijk en kunnen heel makkelijk tot een verslaving leiden, maar dat weet je vast wel.

De wijsheid in pacht... zei:

En is er iemand al over uit wat er nou eigenlijk daadwerkelijk aan
stofjes of reactie binnen het lichaam dit alles te weeg brengt.

Klik om te vergroten...

Het valt me echt op hoeveel mensen op deze manier naar dit probleem kijken. Ellenlange gesprekken heb ik hierover gehad met meerdere mensen op dit forum die derealisatie/depersonalisatie hadden opgelopen door wiet. Deze mensen dachten dat de wiet iets had veranderd in hun hersenen of chemische huishouding en dat het een kwestie was van uitvinden welk stofje dit kon rechtzetten. Ondertussen dus compleet het echte probleem negerende, door niet de nodige rust te zoeken in dus dingen als sport/beweging, yoga, meditatie, etc. Maar in plaats daarvan hele dagen op internet zoeken naar het magische stofje die hen zou gaan fiksen.

Jij klinkt wel wat doordachter dan dat (moet ook wel, met zo'n naam ) en je vraagt het je waarschijnlijk gewoon af. Maar heel veel mensen komen door die initiële derealisatie/depersonalisatie in een vicieuze cirkel van angst en doemdenken terecht. Je gelooft niet hoe groot het bord voor het hoofd is van sommigen met deze toegegeven erg nare conditie.

De wijsheid in pacht... zei:

Ik blijf er gewoon bij, ik snap d'r eigenlijk helemaal niets van,
was en ben helemaal niet van plan te stoppen met blowen en
wil me er gewoon niet bij neerleggen dat dit gewoon dan maar
zo is. Dit klinkt waarschijnlijk erg star en kinderachtig, maar
eigenlijk wil gewoon m'n leven terug. Wie o wie heeft voor mij
iets positief toe te voegen?

Klik om te vergroten...

Dit klinkt dan weer helemaal niet wijs.

Je wilt iets positiefs, maar het is gewoon zoals @Mezelf hierboven zegt: je zult je stressniveau omlaag moeten halen met lange termijn oplossingen. Een quick fix is er voor zover bekend niet.

Wiet voelt vaak als echte ontspanning, i know. Maar alleen eens in de zoveel tijd kan denk ik gezien worden als gezond gebruik. Als je meerdere keren per week of zelfs dagelijks wiet echt nodig hebt om het gevoel te hebben te kunnen ontspannen, dan zijn er gewoon dingen die je negeert. Dingen die uiteindelijk boven komen. Soms dus allemaal tegelijk en dan kan het dus zijn dat je systeem uit zelfbehoud zich dissocieert van zichzelf (depersonalisatie) en van de wereld (derealisatie). Een soort vervreemding dus. Dat is iets dat tijd, aandacht en vooral ontspanning nodig heeft om van te herstellen. Stug wiet door blijven gebruiken is dan het laatste wat je moet doen.

Mindless zei:

Zelf heb ik niet volledige derealisatie/depersonalisatie ervaren met wiet, maar vrij sterke paranoia en angst/paniek bij al heel kleine hoeveelheden wiet. Al moet gezegd worden dat dit probleem bij mij destijds ontstaan was door een ALD-52 (LSD min of meer) trip te combineren met wiet. Hyperventilatie had ik ook, maar dat was al een langdurig probleem dat niet door die trip of wietgebruik is ontstaan.

Maar daar ben ik dus helemaal overheen gekomen.Geen paranoia en paniek meer. Ook geen hyperventilatie, maar zoals gezegd stond dat er min of meer los van.


Eventuele therapie, yoga en in mijn geval meditatie kunnen zeer bevorderlijk zijn voor herstel. Benzo's helpen alleen maar tijdelijk en kunnen heel makkelijk tot een verslaving leiden, maar dat weet je vast wel.


Het valt me echt op hoeveel mensen op deze manier naar dit probleem kijken. Ellenlange gesprekken heb ik hierover gehad met meerdere mensen op dit forum die derealisatie/depersonalisatie hadden opgelopen door wiet. Deze mensen dachten dat de wiet iets had veranderd in hun hersenen of chemische huishouding en dat het een kwestie was van uitvinden welk stofje dit kon rechtzetten. Ondertussen dus compleet het echte probleem negerende, door niet de nodige rust te zoeken in dus dingen als sport/beweging, yoga, meditatie, etc. Maar in plaats daarvan hele dagen op internet zoeken naar het magische stofje die hen zou gaan fiksen.

Jij klinkt wel wat doordachter dan dat (moet ook wel, met zo'n naam ) en je vraagt het je waarschijnlijk gewoon af. Maar heel veel mensen komen door die initiële derealisatie/depersonalisatie in een vicieuze cirkel van angst en doemdenken terecht. Je gelooft niet hoe groot het bord voor het hoofd is van sommigen met deze toegegeven erg nare conditie.


Dit klinkt dan weer helemaal niet wijs.

Je wilt iets positiefs, maar het is gewoon zoals @Mezelf hierboven zegt: je zult je stressniveau omlaag moeten halen met lange termijn oplossingen. Een quick fix is er voor zover bekend niet.

Wiet voelt vaak als echte ontspanning, i know. Maar alleen eens in de zoveel tijd kan denk ik gezien worden als gezond gebruik. Als je meerdere keren per week of zelfs dagelijks wiet echt nodig hebt om het gevoel te hebben te kunnen ontspannen, dan zijn er gewoon dingen die je negeert. Dingen die uiteindelijk boven komen. Soms dus allemaal tegelijk en dan kan het dus zijn dat je systeem uit zelfbehoud zich dissocieert van zichzelf (depersonalisatie) en van de wereld (derealisatie). Een soort vervreemding dus. Dat is iets dat tijd, aandacht en vooral ontspanning nodig heeft om van te herstellen. Stug wiet door blijven gebruiken is dan het laatste wat je moet doen.

Klik om te vergroten...

Hey Mindless,

Het is niet zo simpel hoor, als dat mensen gewoon een bord voor hun kop hebben. Angst en paniek kunnen de reden zo volledig overheersen dat er vrijwel niks meer van over is. Het heeft bij mij zo lang geduurd voordat ik uit de fase van het maniakaal googlen en obsessief denken over wat er gebeurd zou kunnen zijn was.

DR/DP is vaak een gevolg van angst. Mijn psychiater beschrijft het als een nog zwaarder stadium als paniek. Als de paniek zodanig erg word dat het brein het niet meer aan kan, gaat het in overlevingsmodus en koppelt het jou los van je gevoelens, waaronder angst. Vaak moet je bij herstel dus ook door een periode van behoorlijke spanning en angst.

Ik geef toe dat het het best is als mensen gewoon kunnen herkennen dat er angst speelt en veel gaan sporten en goed gaan eten en yoga gaan doen en dan kalmeren. Maar jij doet het een beetje vanzelfsprekend klinken en dan doe je chronische angst toch wel wat onrecht aan.

Blijf idd van de benzo's af. Dat is kut.

Ik ben nog niet van mijn angst en hyperventilatie af, maar ik ben wel stappen aan het zetten en denk dat het de goede kant op gaat.

Fiets

@Ikbeneenfiets
Dat was misschien niet zo netjes om te zeggen, maar in de specifieke gevallen waar ik het over heb was dit misschien toch echt wel van toepassing. Met name iemand een paar jaar terug hier op het forum, die had geloof ik 1x mdma genomen en daar derealisatie/depersonalisatie aan over gehouden. Zij wou dus eigenlijk ook een soort 'magic pill' die alles goed zou maken, waarop meerdere mensen hier haar erop wezen dat het een kwestie was van ontspanning en tijd. Dan leek het er een beetje op dat dat bij haar aankwam, maar dan bleek later dat dat dus compleet niet het geval was. Talloze topics met dezelfde vraag in iets andere vorm had ze erover geopend, in de hoop dat er dan toch iemand zou zeggen wat zij wou horen. Daarna ook nog veel met haar ge-PM'd, vaak door haar initiatief, maar het bleef maar het geval dat ze alleen maar aan het doemdenken was en aan het zoeken bleef naar een middeltje dat haar in 1x weer de oude zou maken. Het is ook niet dat ik het beledigend bedoelde, van 'een bord voor je kop hebben'. Maar in mijn ogen is dat soms wel het geval. Dat gaat natuurlijk niet op voor iedereen met derealisatie/depersonalisatie, maar daarom zei ik ook: "van sommigen". Er zijn namelijk nog meerdere van zulke situaties geweest hier, maar wel iets minder extreem. Het valt me gewoon op als mensen hulp zoeken, maar compleet gefixeerd zijn op iets en niets anders. Het was niet verkeerd bedoeld.

Als er nergens een weg naar binnen is met iemand, dan is er geen sprake van communicatie.

Edit: Ik begrijp het punt dat je zegt dat de rede soms helemaal kwijt is. In het bovengenoemde geval gaf zij zelf tig keren aan echt te begrijpen wat hier gezegd werd. Maar even later opende ze dan dus een topic of stuurde een PM met exact dezelfde vraag, alsof ze alles vergeten was. Maar misschien onderschat ik het dan en kan iemand met DP/DR dat steeds weer compleet vergeten of zo extreem overmand zijn door angst dat dat allemaal geen betekenis voor ze heeft. In ieder geval, excuses voor degenen die zich beledigd voelen door de 'een bord voor je hoofd hebben' uitspraak.

Mindless zei:

@Ikbeneenfiets
Dat was misschien niet zo netjes om te zeggen, maar in de specifieke gevallen waar ik het over heb was dit misschien toch echt wel van toepassing. Met name iemand een paar jaar terug hier op het forum, die had geloof ik 1x mdma genomen en daar derealisatie/depersonalisatie aan over gehouden. Zij wou dus eigenlijk ook een soort 'magic pill' die alles goed zou maken, waarop meerdere mensen hier haar erop wezen dat het een kwestie was van ontspanning en tijd. Dan leek het er een beetje op dat dat bij haar aankwam, maar dan bleek later dat dat dus compleet niet het geval was. Talloze topics met dezelfde vraag in iets andere vorm had ze erover geopend, in de hoop dat er dan toch iemand zou zeggen wat zij wou horen. Daarna ook nog veel met haar ge-PM'd, vaak door haar initiatief, maar het bleef maar het geval dat ze alleen maar aan het doemdenken was en aan het zoeken bleef naar een middeltje dat haar in 1x weer de oude zou maken. Het is ook niet dat ik het beledigend bedoelde, van 'een bord voor je kop hebben'. Maar in mijn ogen is dat soms wel het geval. Dat gaat natuurlijk niet op voor iedereen met derealisatie/depersonalisatie, maar daarom zei ik ook: "van sommigen". Er zijn namelijk nog meerdere van zulke situaties geweest hier, maar wel iets minder extreem. Het valt me gewoon op als mensen hulp zoeken, maar compleet gefixeerd zijn op iets en niets anders. Het was niet verkeerd bedoeld.

Als er nergens een weg naar binnen is met iemand, dan is er geen sprake van communicatie.

Edit: Ik begrijp het punt dat je zegt dat de rede soms helemaal kwijt is. In het bovengenoemde geval gaf zij zelf tig keren aan echt te begrijpen wat hier gezegd werd. Maar even later opende ze dan dus een topic of stuurde een PM met exact dezelfde vraag, alsof ze alles vergeten was. Maar misschien onderschat ik het dan en kan iemand met DP/DR dat steeds weer compleet vergeten of zo extreem overmand zijn door angst dat dat allemaal geen betekenis voor ze heeft. In ieder geval, excuses voor degenen die zich beledigd voelen door de 'een bord voor je hoofd hebben' uitspraak.

Klik om te vergroten...

Hey man,

Ik snapte je intentie hoor en was niet beledigd. Maar ik wilde wat nuance aanbrengen. Ook is dit persoonlijk voor mij, want ik heb ook zo in de knoop gezeten. En ik beschouw mijzelf als erg sterk maar kon het toch niet zo makkelijk overwinnen. Wel begrijp ik je frustratie een beetje want het is erg lastig communiceren met dat soort mensen, zeker over het internet. Anyways, alles is goed.

Fiets