#1
Olla,
O.k., Hoop Interessante interactie gaande hier.
Heb ik nog wel wat vragen. Ik blow in principe mijn
"hele" leven al. Vanaf mid-tienerschap tot op heden.
Ik val in de categorie veelste vaak en veelste veel,
en veelste lang, als je het een arts zou vragen.
Echter in mijn optiek gewoon een happy blower.
Nu ging mijn leventje best lekker tot op een zekere
hoogte. Althans, tot een jaar of 5 geleden. ik liep toen
van het één op het andere moment ook tegen die
hyperventilatie en paniekaanvallen aan. Waarschijnlijk
getriggerd door op dat moment verhoogde mate van stress.
Dat was ff een behoorlijke wake-up-call, maar ook iets
waar ik toen al meteen van baalde. Een leven lang was
cannabisgebruik voor mij m'n uitlaatklep voor zo'n beetje
alle "onprettigheden" en elke "ongewenste stress". En van
de een op de andere dag was die rustgevende factor hevig
verstoord.
Ik lees bovenstaand echt veel heel herkenbare verschijnselen
en ervaringen. Van een denkbeeldige hartaanval tot dikke
paniekaanvallen die allerlei "doom-denken" in werking zette.
Ook wordt er best zinnig advies op en neer gegeven.
Sommige lijkt echt wel uit verstandige levenservaring te
beredeneren. Maar is er echter iemand die na dit alles uiteindelijk
gewoon weer heeft verder kunnen gaan met zijn of haar leven
zoals het voor het intreden van die rotte hyperventilatie was?
Met dien verstande, zonder tussenkomst van benzo'tjes, yoga,
langdurige therapiesessies en alle (diase)pannetje en pammetjes
die je maar kan verzinnen.
En is er iemand al over uit wat er nou eigenlijk daadwerkelijk aan
stofjes of reactie binnen het lichaam dit alles te weeg brengt.
Ik blijf er gewoon bij, ik snap d'r eigenlijk helemaal niets van,
was en ben helemaal niet van plan te stoppen met blowen en
wil me er gewoon niet bij neerleggen dat dit gewoon dan maar
zo is. Dit klinkt waarschijnlijk erg star en kinderachtig, maar
eigenlijk wil gewoon m'n leven terug. Wie o wie heeft voor mij
iets positief toe te voegen?
M.v.g.
M.
Heya,
Zolang je zelf niet bereid bent om te stoppen met blowen, kan niemand je echt helpen. Je wil dat mensen zeggen dat het allemaal maar goed komt maar daar ga je gewoon zelf voor moeten werken. Paniek/angst klachten na wiet gebruik is bekend en iets wat wel vaker voor komt. Soms lopen mensen een angststoornis op en is er psychiatrische hulp nodig. Dit heb ik vaak ondergaan. Maar vaak zie je dat mensen na het stoppen van wietgebruik langzaam weer terug richting relatieve ontspanning gaan. Het zal wel eerst ietsje erger worden als je toch besluit af te kicken. Ik denk niet dat het verminderen van je gebruik goed genoeg is. Gewoon ff een jaartje helemaal niks en dan ben je waarschijnlijk wel weer ok. Je zegt dat je wiet hebt gebruik om om te gaan met ongewenste stress. Maar dit is dus angst die je niet aangaat, maar weg stopt met wietgebruik. Dit bouwt op tot je klapt zoals jij nu hebt gedaan. Nu ga je die dingen uiteindelijk zonder wiet onder ogen moeten zien.
Ik snap dat ik misschien een beetje streng klink hier maar ik had het gevoel dat je dit moest horen. Succes met alles, gaat je vast lukken om dit op te lossen.
Fiets