Ook ik heb vrijwel exact dezelfde ervaring als jij gehad al was het dan in combinatie met psychedelica. De symptomen werden na die trip steeds erger tot ik uiteindelijk naar de huisarts ben gegaan waar ik oxazepam als noodmiddel kreeg voorgeschreven en later een combinatie van therapie en antidepressiva. Ik ging met stapjes vooruit en dat was heel prettig, maar uiteindelijk ben ik nog wel een aantal maanden niet mezelf geweest.
Zoals hierboven ook al gezegd is het inderdaad je angstcentrum die gewoon op hol geslagen is. Wat ik bij therapie leerde was om enorm bewust te zijn van wat ik nou eigenlijk voel en denk. Ook moet je voorop durven zetten dat anxiety ongevaarlijk is. Het voelt heel dreigend en eng, dat weet ik als geen ander... Maar het kan je niks doen. Het zal ook altijd weer weg trekken! Daarom zou ik je aanraden om naar de huisarts te gaan. Om je een beetje op weg te helpen en moed in te spreken kan ik je wel vertellen hoe mijn traject ongeveer verliep:
Mijn eerste oefeningen waren vrij simpel. Zodra ik een paniek/angstaanval op voelde komen, moest ik stoppen met wat ik aan het doen was en me compleet overgeven aan de aanval. In mijn geval was dat hartkloppingen, zweten, derealisatie en het gevoel van verlamde lichaamsdelen. Dat was vooral de eerste paar keer echt doodeng en heel onprettig. Maar als je dit vaker doet, ga je steeds meer beseffen dat het maar iets tijdelijks is en je niet echt in gevaar bent. Je lichaam reageert alsof dat wel zo is, dat maakt het zo vervelend. Door je zorgen te maken om de symptomen en angst die je voelt, kom je in een negatieve gedachtenspiraal ofwel feedback loop. Als je de gevoelens gewoon ervaart voor wat ze zijn zonder er een label ("angst", "gevaar") aan te hangen, zul je merken dat de aanvallen steeds korter duren en minder heftig worden.
Na een tijdje zul je merken dat als de symptomen weer opkomen, je zult erkennen dat je het voelt ("mijn hart slaat ineens heel snel"), accepteren dat het zo is, en dan ga je niet verder op het gevoel of de emotie in. Voor je het door hebt is het gevoel dan ook weer weggetrokken. Zoals hierboven ook al gezegd is alles wat hierboven staat eigenlijk een vorm van mindfulness/meditatie. Natuurlijk veel makkelijker gezegd dan gedaan en het zal een hoop tijd kosten voor je weer helemaal de oude bent, maar ik kan je in ieder geval verzekeren dat dit gevoel tijdelijk is en je je er doorheen zult slaan!
Heel veel sterkte, als je er meer over wilt vragen mag je me altijd een berichtje sturen!
![:)]()