#1
Ketamine is een gedeeltelijk anasteticum met psychedelische en dissociatieve eigenschappen en je wilt dit gebruiken voor je autisme? Niet doen man. Echt een kut plan.
Ketamine als therapie bij Autisme
25 antwoorden
9 weergaven
18-5-2026
#2
Ik heb recentelijk de diagnose gekregen van autisme. Maar zelfs hiervoor had ik al gemerkt dat psychedelica als paddo's en (1P-)LSD ervoor zorgden dat bepaalde scherpe kantjes van mijn gevoelens, waarnemingen en gedrag afgevijld weren.
Nu lees ik her en der aanwijzingen dat Ketamine ook zeer nuttig zou zijn voor autisme. Zo is er een mooie case report te lezen:
Vooral het stukje waarin de man empathie vertoonde voor zijn omgeving maakte in mij iets los. Ik was naar drugs als MDMA en 2C-B aan het zoeken om dit ergens te ervaren, maar ketamine wil ik ook zeker overwegen. Ook al is ketamine niet zo onschuldig als beide andere die ik zoek.
Mocht iemand ervaringen hebben met zelfmedicatie met ketamine voor autisme, ik zou je dankbaar zijn.
Nu lees ik her en der aanwijzingen dat Ketamine ook zeer nuttig zou zijn voor autisme. Zo is er een mooie case report te lezen:
Vooral het stukje waarin de man empathie vertoonde voor zijn omgeving maakte in mij iets los. Ik was naar drugs als MDMA en 2C-B aan het zoeken om dit ergens te ervaren, maar ketamine wil ik ook zeker overwegen. Ook al is ketamine niet zo onschuldig als beide andere die ik zoek.
Mocht iemand ervaringen hebben met zelfmedicatie met ketamine voor autisme, ik zou je dankbaar zijn.
#3
Zelfmedicatie met drugs enonderliggende problematiek zoals autisme is een zeer slecht idee en ik kan het je van harte afraden. Dit soort experimentjes lopen vaak verkeerd af, met ernstige gevolgen.Ik heb recentelijk de diagnose gekregen van autisme. Maar zelfs hiervoor had ik al gemerkt dat psychedelica als paddo's en (1P-)LSD ervoor zorgden dat bepaalde scherpe kantjes van mijn gevoelens, waarnemingen en gedrag afgevijld weren.
Nu lees ik her en der aanwijzingen dat Ketamine ook zeer nuttig zou zijn voor autisme. Zo is er een mooie case report te lezen:
Vooral het stukje waarin de man empathie vertoonde voor zijn omgeving maakte in mij iets los. Ik was naar drugs als MDMA en 2C-B aan het zoeken om dit ergens te ervaren, maar ketamine wil ik ook zeker overwegen. Ook al is ketamine niet zo onschuldig als beide andere die ik zoek.
Mocht iemand ervaringen hebben met zelfmedicatie met ketamine voor autisme, ik zou je dankbaar zijn.
#4
Hoezo?Zelfmedicatie met drugs enonderliggende problematiek zoals autisme is een zeer slecht idee en ik kan het je van harte afraden. Dit soort experimentjes lopen vaak verkeerd af, met ernstige gevolgen.
Ik zie niet in waarom iemand die microdosed met paddo's en af en toe eens een macrodosis doet om medische redenen (zit ook nog met een dysthimie) het daarmee slecht zou aflopen, maar iemand die dit doet om recreatieve redenen dit absoluut geen probleem is. Eerlijke vraag hoor.
Stelt het je gerust dat ik een medische achtergrond heb?
Ik ben trouwens erg voorzichtig, ik ben er mij van bewust dat MDMA en Ketamine niet zo onschuldig zijn als paddo's en zelfs hersenschade kunnen veroorzaken en dat misbruik waarschijnlijker is dan met psychedelica. Mijn approach is momenteel vooral om deel te nemen aan onderzoeken met MDMA, al lukt dit natuurlijk niet zo goed. Enkel met 2C-B wil ik een risico wagen, maar ik ga niet zomaar van het Darknet of zo gaan bestellen.
#5
Psychedelicia is niet verslavend, keta wel en je kan er ook enorme blaas problemen van krijgen. Het wordt wel gebruikt maar dan bij heftige pijn dat je aan een keta infuus gaat. Je kan beter met je autisme leren omgaan wat het voor je betekend en wat je moet doen bij overprikkeling en wat dan ook. Zoek passende zorg als je behoefte hebt aan structuur, duidelijkheid en verwerking van prikkels. enzovoort ik moet de trein halen.
#6
Rijd ze dan maar...Psychedelicia is niet verslavend, keta wel en je kan er ook enorme blaas problemen van krijgen. Het wordt wel gebruikt maar dan bij heftige pijn dat je aan een keta infuus gaat. Je kan beter met je autisme leren omgaan wat het voor je betekend en wat je moet doen bij overprikkeling en wat dan ook. Zoek passende zorg als je behoefte hebt aan structuur, duidelijkheid en verwerking van prikkels. enzovoort ik moet de trein halen.
Begrijp me niet verkeerd, maar ik ben al meer dan 3 jaar aan het leren omgaan met autisme. Elke 2 weken zit ik bij mijn therapeute, ik heb een psychiater en doe daarbij heel wat alternatieve dingen zoals lichaamswerk en sjamanistische ceremonies. Waarom doet iedereen of ik verleden week mijn diagnose heb gekregen en ik me dan als eerste mogelijkheid direct op de ketamine stort zonder eerst andere wegen te bewandelen? Ik weet al 28 jaar dat er iets anders is aan mij en nooit de vinger op kunnen leggen, wel altijd tegen muren opgelopen.
Begrijp me niet verkeerd, maar dit soort betutteling heb ik ook ervaren bij mijn echtgenote, mijn psychiater en psychologe, iedereen vond het risky om met truffels te beginnen (want drugs!), tot mijn echtgenote moest toegeven dat ik opeens heel positief in het leven stond en de psychiater op den duur MIJN tijd bij hem gebruikte om info los te weken over mijn ervaringen ipv mijn thema's te bespreken. Het is allemaal wel goed bedoeld, dat weet ik wel, ook van jullie. En ik weet dat MDMA en Ketamine wat gevaarlijker zijn dan psychedelica.
Ik geloof ook niet dat deze producten mij zullen helpen door ze gewoon te nemen. Ik besef dat goede chair side therapie bij bvb MDMA heel belangrijk is. Mensen als Kim Kuypers staan te popelen om hiermee aan de slag te gaan, maar voorlopig kan dit nog niet legaal.
En Ketamine? Tsja, dat weet ik pas van gisteren. Geen idee of het iets is of niet en in welke context het moet gebruikt worden. Maar, en ik hoop dat ik niet te arrogant klink, dat afschrijven met "pas op hé, het is druuuugs!", dat gaat niet meer werken na 3 jaar aanmodderen met klassieke therapie. Ik zou graag het debat voeren op een niet-betuttelende wijze en het kan best zijn dat de conclusie daarvan is dat er gewoon te weinig wetenschappelijk bewijs is om dit als ernstige piste te beschouwen.
Dus kunnen we?
#7
Je bent aan het vissen naar goedkeuring maar iedereen hier zal je vertellen dan zelfmedicatie met harddrugs zoals ketamine en mdma een slecht plan is.Rijd ze dan maar...
Begrijp me niet verkeerd, maar ik ben al meer dan 3 jaar aan het leren omgaan met autisme. Elke 2 weken zit ik bij mijn therapeute, ik heb een psychiater en doe daarbij heel wat alternatieve dingen zoals lichaamswerk en sjamanistische ceremonies. Waarom doet iedereen of ik verleden week mijn diagnose heb gekregen en ik me dan als eerste mogelijkheid direct op de ketamine stort zonder eerst andere wegen te bewandelen? Ik weet al 28 jaar dat er iets anders is aan mij en nooit de vinger op kunnen leggen, wel altijd tegen muren opgelopen.
Begrijp me niet verkeerd, maar dit soort betutteling heb ik ook ervaren bij mijn echtgenote, mijn psychiater en psychologe, iedereen vond het risky om met truffels te beginnen (want drugs!), tot mijn echtgenote moest toegeven dat ik opeens heel positief in het leven stond en de psychiater op den duur MIJN tijd bij hem gebruikte om info los te weken over mijn ervaringen ipv mijn thema's te bespreken. Het is allemaal wel goed bedoeld, dat weet ik wel, ook van jullie. En ik weet dat MDMA en Ketamine wat gevaarlijker zijn dan psychedelica.
Ik geloof ook niet dat deze producten mij zullen helpen door ze gewoon te nemen. Ik besef dat goede chair side therapie bij bvb MDMA heel belangrijk is. Mensen als Kim Kuypers staan te popelen om hiermee aan de slag te gaan, maar voorlopig kan dit nog niet legaal.
En Ketamine? Tsja, dat weet ik pas van gisteren. Geen idee of het iets is of niet en in welke context het moet gebruikt worden. Maar, en ik hoop dat ik niet te arrogant klink, dat afschrijven met "pas op hé, het is druuuugs!", dat gaat niet meer werken na 3 jaar aanmodderen met klassieke therapie. Ik zou graag het debat voeren op een niet-betuttelende wijze en het kan best zijn dat de conclusie daarvan is dat er gewoon te weinig wetenschappelijk bewijs is om dit als ernstige piste te beschouwen.
Dus kunnen we?
Psychedelica en microdosen is niet te vergelijken met ketamine en mdma. Zoals @Harry In De Warrie perfect omschreven heeft.
Nee, dat doet mij niks. Je bepaalt uiteindelijk zelf wat je doet. Een medische achtergrond zegt niks in dit geval.Stelt het je gerust dat ik een medische achtergrond heb?
Met ketamine bouw je heel snel tolerantie en afhankelijkheid op, wat het zeer ongeschikt maakt om zelf mee te rotzooien als medicatie. Veel mensen kunnen er recreatief al niet mee omgaan.
#8
Neen, echt niet. Ik ben aan het vissen naar ervaringen.Je bent aan het vissen naar goedkeuring maar iedereen hier zal je vertellen dan zelfmedicatie met harddrugs zoals ketamine en mdma een slecht plan is.
Dit vind ik alleszins iets om rekening mee te houden. Eerlijk gezegd heb ik daar ook geen zin in omdat ik nogal verslavingsgevoelig ben (alcohol moet ik mee oppassen en gamen mag ik dus levenslang nooit meer doen).Met ketamine bouw je heel snel tolerantie en afhankelijkheid op, wat het zeer ongeschikt maakt om zelf mee te rotzooien als medicatie. Veel mensen kunnen er recreatief al niet mee omgaan.
Ik ben dan ook wat dieper gaan graven:
Brief Report: Intranasal Ketamine in Adolescents and Young Adults with Autism Spectrum Disorder-Initial Results of a Randomized, Controlled, Crossover, Pilot Study - PubMed
Dysregulation of glutamate neurotransmission plays a critical role in autism spectrum disorder (ASD) pathophysiology and is a primary target for core deficit research treatment trials. The mechanism of action of ketamine has striking overlap with the theory of ASD as a disorder of synaptic...
pubmed.ncbi.nlm.nih.gov
Dit is een RCT, wat al wat meer bewijstlast heeft dan een case report. Steekproef is klein, 21 personen, maar er was geen significant verschil pre- en post. Dat vond ik niet zo leuk om te lezen.
Dit artikel bespreekt dan weer amper 4 personen, met goed resultaat, maar met een enorme bias door andere medicatie (haloperidol en triazolam).
Ik voel ook wel aan dat mijn enthousiasme van gisteren niet echt gerechtvaardigd was.
#9
Heya
Account aangemaakt om een reactie te kunnen plaatsen.
Allereerst:
Heel goed bezig. Jezelf analyseren, lezen over ervaringen en met je brein aan de slag willen gaan is allemaal heel positief. Er is nu heel veel gaande op t gebied van psychedelica gebruiken als therapiemiddelen. Je kan echt wel spreken van een soort herontdekken van wat deze middelen kunnen doen.
Bij sommige vormen van depressie helpt het bewezen erg goed. Heel veel onderzoek wijst dit uit.
Daarnaast is er ook steeds meer bewijs dat veel van de klassiek aangewezen psychologische stoornissen op 1 en hetzelfde spectrum zitten. Dat bijv. adhd en autismegedragingen variaties zijn op hetzelfde als jong kind opgelopen ontwikkelingsstoornis. Ook depressie, en dan specifiek bipolaire stoornis lijkt zich op dit spectrum te bevinden. Waar patienten met deze diagnose spreken over manie en depressie, hebben autisten het over autistic burnout, adhders over hyperactief/hypomaan zijn en daarnaast periodes met een grote afwezigheid van motivatie en veel sombere gevoelens.
Ik zou t zeker, zeker proberen. Mijn adhd helpt het in ieder geval wel, en dan met name de overprikkelde, stressvolle beleving die ik heb. Die wordt minder scherp, waardoor ik minder angstig ben en verdriet heb. Probeer t, als t resultaat geeft: awesome. Zo nee, dan nee.
Het is niet een drug die je al te vaak moet doen, want: alle wikipedia feitjes die de naysayers hierboven hebben opgehoest. Als je geinteresseerd bent in ketaminetherapie, dan kun je kijken naar de dosages die instituten in de VS gebruiken, en de frequentie om een inschatting te maken wat een veilig limiet is.
Ook kan ik je aanraden verder te kijken naar andere diagnoses als je meer hulp wilt vanuit de staat/medische wereld. Het is waar dat er voor autisme geen meds bestaan. Maar dat is omdat de medische praktijk achterloopt op de medische wetenschap. Ik ken veel auti's die bijv. heel veel baat hebben bii adhd meds (omdat de neurologische problemen simpelweg zeer, zeer vergelijkbaar zijn).
En met al deze dingen: probeer t gewoon uit totdat je iets vind dat werkt. Als je wilt weten of iets veilig is, of, al onderzocht is, dan raad ik je aan dit te googlen, ipv het hier te vragen. Wat ik dan bijvoorbeeld doe is "okee, ik heb veel gevoelens van onveiligheid en verlatenheid. Oxytocine is een hormoon dat je veilig en gerelateerd laat voelen". Dan google ik 'oxytocine and autism,' of 'oxytocine and adhd', en dan zul je zien. Je kan t zo gek niet bedenken of er zijn wel trials voor geweest.
Letterlijk as im typing this, is er een online conferentie gaande waar grote namen in de mentale zorg wereld psychedelicagebruik bespreken als hulp bij bestaande therapieeen:
www.psychedelicassistedtherapysummit.com
Ten tweede, wat een negativiteit op dit forum zeg. OP vraagt naar iets waar de meeste mensen hier duidelijk geen verstand van hebben, en de meeste reacties zijn dan ook 'oeh, pas op, gevaarlijk, laat dit over aan een professional'.
OP, google het pls in plaats van het te vragen aan de psychonaut variant van oude mannetjes in een electronica zaak. Of, ook: andere posters, google iets pls voordat je medisch advies gaat geven waar je geen verstand van hebt. Als je het niet weet dan kun je beter zeggen 'sorry, dat weet ik niet.'
in plaats van 'weet ik niet en dus gevaarlijk, ik zou het daarom laten'.
Hele idee van de vraag was geloof ik ook informatie inwinnen. Dus als je geen informatie toe te voegen hebt, why post? hm?
Account aangemaakt om een reactie te kunnen plaatsen.
Allereerst:
Heel goed bezig. Jezelf analyseren, lezen over ervaringen en met je brein aan de slag willen gaan is allemaal heel positief. Er is nu heel veel gaande op t gebied van psychedelica gebruiken als therapiemiddelen. Je kan echt wel spreken van een soort herontdekken van wat deze middelen kunnen doen.
Bij sommige vormen van depressie helpt het bewezen erg goed. Heel veel onderzoek wijst dit uit.
Daarnaast is er ook steeds meer bewijs dat veel van de klassiek aangewezen psychologische stoornissen op 1 en hetzelfde spectrum zitten. Dat bijv. adhd en autismegedragingen variaties zijn op hetzelfde als jong kind opgelopen ontwikkelingsstoornis. Ook depressie, en dan specifiek bipolaire stoornis lijkt zich op dit spectrum te bevinden. Waar patienten met deze diagnose spreken over manie en depressie, hebben autisten het over autistic burnout, adhders over hyperactief/hypomaan zijn en daarnaast periodes met een grote afwezigheid van motivatie en veel sombere gevoelens.
Ik zou t zeker, zeker proberen. Mijn adhd helpt het in ieder geval wel, en dan met name de overprikkelde, stressvolle beleving die ik heb. Die wordt minder scherp, waardoor ik minder angstig ben en verdriet heb. Probeer t, als t resultaat geeft: awesome. Zo nee, dan nee.
Het is niet een drug die je al te vaak moet doen, want: alle wikipedia feitjes die de naysayers hierboven hebben opgehoest. Als je geinteresseerd bent in ketaminetherapie, dan kun je kijken naar de dosages die instituten in de VS gebruiken, en de frequentie om een inschatting te maken wat een veilig limiet is.
Ook kan ik je aanraden verder te kijken naar andere diagnoses als je meer hulp wilt vanuit de staat/medische wereld. Het is waar dat er voor autisme geen meds bestaan. Maar dat is omdat de medische praktijk achterloopt op de medische wetenschap. Ik ken veel auti's die bijv. heel veel baat hebben bii adhd meds (omdat de neurologische problemen simpelweg zeer, zeer vergelijkbaar zijn).
En met al deze dingen: probeer t gewoon uit totdat je iets vind dat werkt. Als je wilt weten of iets veilig is, of, al onderzocht is, dan raad ik je aan dit te googlen, ipv het hier te vragen. Wat ik dan bijvoorbeeld doe is "okee, ik heb veel gevoelens van onveiligheid en verlatenheid. Oxytocine is een hormoon dat je veilig en gerelateerd laat voelen". Dan google ik 'oxytocine and autism,' of 'oxytocine and adhd', en dan zul je zien. Je kan t zo gek niet bedenken of er zijn wel trials voor geweest.
Letterlijk as im typing this, is er een online conferentie gaande waar grote namen in de mentale zorg wereld psychedelicagebruik bespreken als hulp bij bestaande therapieeen:
Microdosing & Psychedelic Retreats
Explore these emerging movements for healing, wellness enhancement, personal evolution, and more...
www.psychedelicassistedtherapysummit.com
Ten tweede, wat een negativiteit op dit forum zeg. OP vraagt naar iets waar de meeste mensen hier duidelijk geen verstand van hebben, en de meeste reacties zijn dan ook 'oeh, pas op, gevaarlijk, laat dit over aan een professional'.
OP, google het pls in plaats van het te vragen aan de psychonaut variant van oude mannetjes in een electronica zaak. Of, ook: andere posters, google iets pls voordat je medisch advies gaat geven waar je geen verstand van hebt. Als je het niet weet dan kun je beter zeggen 'sorry, dat weet ik niet.'
in plaats van 'weet ik niet en dus gevaarlijk, ik zou het daarom laten'.
Hele idee van de vraag was geloof ik ook informatie inwinnen. Dus als je geen informatie toe te voegen hebt, why post? hm?
#10
Deze onderzoeken vinden plaats in een gecontroleerde omgeving en de deelnemers worden uitzonderlijk goed in de gaten gehouden. Dat kun niet nabootsen in je eentje.Neen, echt niet. Ik ben aan het vissen naar ervaringen.
Dit vind ik alleszins iets om rekening mee te houden. Eerlijk gezegd heb ik daar ook geen zin in omdat ik nogal verslavingsgevoelig ben (alcohol moet ik mee oppassen en gamen mag ik dus levenslang nooit meer doen).
Ik ben dan ook wat dieper gaan graven:
Brief Report: Intranasal Ketamine in Adolescents and Young Adults with Autism Spectrum Disorder-Initial Results of a Randomized, Controlled, Crossover, Pilot Study - PubMed
Dysregulation of glutamate neurotransmission plays a critical role in autism spectrum disorder (ASD) pathophysiology and is a primary target for core deficit research treatment trials. The mechanism of action of ketamine has striking overlap with the theory of ASD as a disorder of synaptic...
Dit is een RCT, wat al wat meer bewijstlast heeft dan een case report. Steekproef is klein, 21 personen, maar er was geen significant verschil pre- en post. Dat vond ik niet zo leuk om te lezen.
Dit artikel bespreekt dan weer amper 4 personen, met goed resultaat, maar met een enorme bias door andere medicatie (haloperidol en triazolam).
Ik voel ook wel aan dat mijn enthousiasme van gisteren niet echt gerechtvaardigd was.
Als je gevoelig bent voor verslavingen zou ik dit plan al helemaal uit je hoofd zetten.
#11
Lijkt mij na een ochtendje literatuur doornemen ook het beste.Deze onderzoeken vinden plaats in een gecontroleerde omgeving en de deelnemers worden uitzonderlijk goed in de gaten gehouden. Dat kun niet nabootsen in je eentje.
Als je gevoelig bent voor verslavingen zou ik dit plan al helemaal uit je hoofd zetten.
#12
Wat jammer is aan ketamine is dat het tijdelijk helpt. Ik zou je ook afraden om hier in te duiken en als je het persee wilt proberen hou het dan bij 1 sessie. Bijv 1 sessie mdma therapie in gecontroleerde setting. Vooral als je verslavingsgevoelig bent dan is het beter om andere wegen te bewandelen. Zitten ook veel nadelen aan deze middelen. Mvg
#13
Ik heb ooit de diagnose van Asperger gekregen, en ik kan je zeggen dat je wel degelijk grote vooruitgang kan maken op vlak van sociale angst en dergelijke. Misschien heb je het gevoel dat er meer in je zit, en dat je echt verlangt naar sociaal contact maar dat op een of andere manier iets je tegenhoudt. Laat dit dan je drijfveer zijn. Als je je geroepen voelt om met een bepaald middel te experimenteren, doe dit dan. Het belangrijkste is de intentie achter je druggebruik: Doe je het om tijdelijk symptomen te verlichten, of wil je iets over jezelf leren? Doe niet het eerste, doe wel het laatste!Niet per sé, neen, maar ik heb zo zoetjesaan genoeg van aan te modderen. Ik weet dat autisme niet echt een ziekte is en er geen "kuur" voor bestaat, maar ik begin wel redelijk wanhopig te worden. Mijn therapeute zegt dat ik toch ooit ga moeten aanvaarden dat ik nooit de meest boeiende conversaties zal voeren, dat ik nooit een knuffelkonijn zal worden en dat parties nooit mijn ding zullen zijn. Probleem is dat dit wel van mij verwacht wordt op een of andere manier.
Paddo's microdosen helpt wel een beetje hoor. Maar dat is behoorlijk veilig. Heb trouwens besloten om zelfs geen MDMA te gebruiken zonder degelijke begeleiding.
Een zekere nuance is wel belangrijk: Tegelijk moet je ook accepteren dat je 'anders' bent. Maar dan bedoel ik niet acceptatie in de zin van "opgeven". Eerder gewoon een vorm van respect voor jezelf: dwing je niet om te zijn zoals je gewoon niet bent. Vind je eigen weg.
Mijn eerste "echte" drug was MDMA (met vrienden). Dit was een gigantische eye-opener. Ik merkte dat ik wel degelijk kon functioneren zoals anderen, en dit voelde zo natuurlijk, mits slechts een kleine chemische 'alteratie'. Dit heeft mij overtuigd dat het mogelijk moet zijn om mezelf te genezen. Iets later heb ik truffels gedaan. Hier heb ik ook enorm veel aan gehad. Ik ben echt beginnen zoeken. Toen ben ik met meditatie begonnen. Als je hierin geinteresseerd bent, kan ik je nog wat informatie sturen. Ik heb ook veel fouten gemaakt. Dit is OK, zolang je ervan leert. Maar ik raad je aan om echt volledig weg te blijven van wiet.
Meer recent ben ik met DMXE beginnen experimenteren. Dit is mijn eerste disso. Hier heb ik ook echt mooie inzichten op gehad (die ik altijd kort erna opschrijf, om ze niet te vergeten). Ik kan me wel voorstellen dat mensen eraan verslaafd raken, want je kan het zeker en vast gebruiken om aan de werkelijkheid te ontsnappen.
Merk op dat MDMA voor jou wellicht 'moeilijker' is dan voor de gemiddelde mens. Set en setting zijn belangrijk. Net om die reden denk ik dat MDMA juist meer therapeutisch en minder recreatief is voor mensen met autisme. Ik ben ook 1 keer echt heel slecht gegaan op MDMA (slechte setting en te hoge dosis). Ook mijn eerste keer truffels (15g) vond ik enorm intens. Ongeveer rond de piek verkeerde ik in vreselijke angst/schuldgevoel/totaal verloren. Plots maakte ik echter spontaan een 'klik', en de angst viel weg, en ik voelde me herboren.
Misschien kan je deelnemen aan een begeleide sessie met een psychedelische drug, of MDMA? Mogelijk zelfs in de context van een wetenschappelijke studie? Ik heb zoiets altijd al willen doen. Ik heb hier jammer genoeg geen connecties in. Bovendien heb ik de laatste tijd het gevoel dat ik sowieso wel mijn plan kan trekken. In ieder geval: wie zoekt, die vindt
#14
Niet per sé, neen, maar ik heb zo zoetjesaan genoeg van aan te modderen. Ik weet dat autisme niet echt een ziekte is en er geen "kuur" voor bestaat, maar ik begin wel redelijk wanhopig te worden. Mijn therapeute zegt dat ik toch ooit ga moeten aanvaarden dat ik nooit de meest boeiende conversaties zal voeren, dat ik nooit een knuffelkonijn zal worden en dat parties nooit mijn ding zullen zijn. Probleem is dat dit wel van mij verwacht wordt op een of andere manier.
Paddo's microdosen helpt wel een beetje hoor. Maar dat is behoorlijk veilig. Heb trouwens besloten om zelfs geen MDMA te gebruiken zonder degelijke begeleiding.
Paddo's microdosen helpt wel een beetje hoor. Maar dat is behoorlijk veilig. Heb trouwens besloten om zelfs geen MDMA te gebruiken zonder degelijke begeleiding.
#15
Paddo's microdosen is idd beter. Vind het rot voor je dat je er mee struggled dat je moeilijk contact kan maken. Mischien kan je jezelf trucjes aanleren om gesprekken aan te gaan. Ik ken aardig wat autisten die zo beter met sociale situaties om kunnen gaan. Wens je het beste toe. Autisten zijn cool 💪🏻👍🏻💯Niet per sé, neen, maar ik heb zo zoetjesaan genoeg van aan te modderen. Ik weet dat autisme niet echt een ziekte is en er geen "kuur" voor bestaat, maar ik begin wel redelijk wanhopig te worden. Mijn therapeute zegt dat ik toch ooit ga moeten aanvaarden dat ik nooit de meest boeiende conversaties zal voeren, dat ik nooit een knuffelkonijn zal worden en dat parties nooit mijn ding zullen zijn. Probleem is dat dit wel van mij verwacht wordt op een of andere manier.
Paddo's microdosen helpt wel een beetje hoor. Maar dat is behoorlijk veilig. Heb trouwens besloten om zelfs geen MDMA te gebruiken zonder degelijke begeleiding.
#16
Van het rijtje dat je noemt en gezien de thematiek 'in contact komen met je gevoel' lijkt MDMA me met afstand en ik zou zelfs willen zeggen bij uitstek het meeste geschikt voor dit doel. Waarbij ik niet wil zeggen dat dit perse ook zal opgaan voor een stoornis in het autistische spectrum.
Ik heb het middel, wat ik toen al zeer goed kende, een tijd zelf gebruikt om issues voor mezelf ten aanzien van het in contact staan met mijn gevoel aan te vliegen. En ook met succes, het heeft me ontzettend geholpen. edit: Ik voerde op dat moment tegelijk gesprekken met een psycholoog.
Het wordt niet voor niets gebruikt bij het behandelen van verschillende stoornissen, waaronder PTSD. Maar gezien je medische achtergrond ben je daar vast van op de hoogte. (edit: ja dat schrijf je hierboven idd) Wel is het denk ik erg van belang daar ondersteuning bij te hebben van iemand die de stof goed kent en het liefst een therapeutische achtergrond heeft om dit te begeleiden. (*eveneens)
edit: Ketamine heeft als kenmerk dat het van zichzelf antidepressant kenmerken heeft. Bij het scannen van het report wat je linkt, lees ik ook de link met een depressiestoornis, it makes sense. Ik ervaar het zelf alsof ketamine even de 'zielepijn' wegneemt, waardoor er een ruimte ontstaat, van waaruit te werken, om een therapie te volgen.
Als zelfmedicatie drug (of: sowieso) is ketamine erg tricky en zou dat ik sowieso altijd afraden.
Ik heb het middel, wat ik toen al zeer goed kende, een tijd zelf gebruikt om issues voor mezelf ten aanzien van het in contact staan met mijn gevoel aan te vliegen. En ook met succes, het heeft me ontzettend geholpen. edit: Ik voerde op dat moment tegelijk gesprekken met een psycholoog.
Het wordt niet voor niets gebruikt bij het behandelen van verschillende stoornissen, waaronder PTSD. Maar gezien je medische achtergrond ben je daar vast van op de hoogte. (edit: ja dat schrijf je hierboven idd) Wel is het denk ik erg van belang daar ondersteuning bij te hebben van iemand die de stof goed kent en het liefst een therapeutische achtergrond heeft om dit te begeleiden. (*eveneens)
edit: Ketamine heeft als kenmerk dat het van zichzelf antidepressant kenmerken heeft. Bij het scannen van het report wat je linkt, lees ik ook de link met een depressiestoornis, it makes sense. Ik ervaar het zelf alsof ketamine even de 'zielepijn' wegneemt, waardoor er een ruimte ontstaat, van waaruit te werken, om een therapie te volgen.
Als zelfmedicatie drug (of: sowieso) is ketamine erg tricky en zou dat ik sowieso altijd afraden.
#17
Ik weet dat ketamine wel eens word gebruikt bij depressies enzo ... Autisme geen flauw idee van ...
#18
Persoonlijk heb ik van Ketamine geen voordelen m.b.t. Autisme ondervonden. Alleen dat het randverschijnsel depressie even verdween, na een khole. Die kholes vond ik verschrikkelijk. MDMA/XTC heeft vaak wel mijn Autisme voor een aantal uurtjes onderdrukt. Ik kon me hierdoor in settings begeven die ik nuchter niet trek. Maar hier schuilt het grote gevaar... Er is die zogenaamde perfectere versie van jou zelf met een middel op. Hierdoor heb je als Autist een veel grotere neiging om een middel te misbruiken. De meeste mensen die ik ken die kampen met verslavingsproblematiek, hebben psychisch iets. Ik ben zelf verslaafd aan speed geweest. Ik kreeg hier meer door gedaan dacht ik. Maar het werkte eigenlijk tegen me.
Je kunt beter gewoon aan jezelf werken en accepteren hoe je bent. Er zijn zoveel manieren om beter met je Autisme om te kunnen gaan. Wordt please niet de zoveelste Autist die naar de tering gaat door de drugs!
Je kunt beter gewoon aan jezelf werken en accepteren hoe je bent. Er zijn zoveel manieren om beter met je Autisme om te kunnen gaan. Wordt please niet de zoveelste Autist die naar de tering gaat door de drugs!
#19
Als ze dat echt zo gezegd heeft dan vind ik dat heel erg bizar. Dat slaat nergens op, want een gesprek voor je (meestal) met andere mensen en als je dan te maken hebt met mensen die hetzelfde boeiend vinden als jij, dan heb je dus een boeiend gesprek, zo simpel als dat. Misschien dat je hele specifieke interesses hebt die anderen vaak niet delen, maar dan is het gewoon een kwestie van jezelf omringen met de juiste mensen (en dat kan veel tijd kosten, maar die tijd is het waard, want mensen die bij je passen die zijn er gegarandeerd). Ik heb zelf ook ASS en ik vind het gros van de mensen die ik in mijn leven gesproken heb vind ik echt waanzinnig saai, dus heb ik ervoor gekozen om alleen de mensen in mijn leven te houden waar ik daadwerkelijk goed mee klik en waar ik dus echt boeiende, leerzame gesprekken mee kan houden. Ik vertik het echt om me nog aan te blijven passen aan "normale" mensen, dat heb ik namelijk al bijna mijn hele leven moeten doen. Me blijven aanpassen zuigt echt alle energie en levenslust uit me, dus waarom zou ik dat nog doen?Niet per sé, neen, maar ik heb zo zoetjesaan genoeg van aan te modderen. Ik weet dat autisme niet echt een ziekte is en er geen "kuur" voor bestaat, maar ik begin wel redelijk wanhopig te worden. Mijn therapeute zegt dat ik toch ooit ga moeten aanvaarden dat ik nooit de meest boeiende conversaties zal voeren, dat ik nooit een knuffelkonijn zal worden en dat parties nooit mijn ding zullen zijn. Probleem is dat dit wel van mij verwacht wordt op een of andere manier.
Paddo's microdosen helpt wel een beetje hoor. Maar dat is behoorlijk veilig. Heb trouwens besloten om zelfs geen MDMA te gebruiken zonder degelijke begeleiding.
Maar om in te gaan op je beginpost: voor wat van ASS zou je dan denken dat ketamine je bij helpt? Je zegt zelf al dat ASS inderdaad geen ziekte is waar een kuur voor bestaat, dus wat precies van je autistische trekjes zou je een "oplossing" voor willen?
- Beter omgaan met je emoties? Want ik denk dat coaching of therapie je daar veel meer bij zal helpen dan experimenteren met ketamine (of andere drugs/medicatie).
- Minder snel overprikkeld zijn? Ketamine is daar echt maar een zeer tijdelijke oplossing voor. Zoals al door iemand anders benoemd was is het veel nuttiger om daar mee te leren leven. Je hoeft dat ook niet helemaal op eigen houtje te doen, daar heb je hulpverleners voor. ASS coaching kan je daar misschien bij helpen, misschien cognitieve gedragstherapie ook.
- Sociaal wenselijk zijn? Ja, fuck dat gewoon, lol. Natuurlijk is het rot als je sociale netwerk niet groot is: nagenoeg iedereen heeft behoefte aan het gevoel hebben ergens bij te horen en een hechte band te ervaren met mensen, maar het is nu eenmaal zo dat niet iedereen bij je zal passen. Voor mensen die neurodivers zijn is het doorgaans gewoon wat moeilijker om aansluiting te vinden, omdat ze "anders" zijn, maar je vindt je tribe echt wel uiteindelijk. We hebben mazzel met het feit dat we in het digitale tijdperk leven, want als ik pre-internet naar de middelbare school zou zijn gegaan, dan zou ik waarschijnlijk ook de grootste loner ooit geweest zijn en nog steeds het gevoel hebben dat ik "raar ben en gewoon even normaal moet doen," zoals mijn moeder me altijd geprobeerd heeft aan te praten, omdat ze zelf ook heel duidelijk ASS heeft, maar nooit gediagnosticeerd is en ze ook heel erg neerkijkt op mensen die wel mentale stoornissen op papier hebben staan.
Misschien dat ik compleet de plank mis sla met mijn bovenstaande aannames, maar ik post het toch voor het geval ik het wel juist ingeschat heb en je er mogelijk iets aan hebt.
#20
Er bestaat 'gewoon' medicatie voor autisme. 'De medische praktijk' wat valt daar onder volgens jou?Ook kan ik je aanraden verder te kijken naar andere diagnoses als je meer hulp wilt vanuit de staat/medische wereld. Het is waar dat er voor autisme geen meds bestaan. Maar dat is omdat de medische praktijk achterloopt op de medische wetenschap. Ik ken veel auti's die bijv. heel veel baat hebben bii adhd meds (omdat de neurologische problemen simpelweg zeer, zeer vergelijkbaar zijn).
De reden dat dexamfetamine mogelijk een korte termijn gedragsverandering laat zien, die als positief word geïnterpreteerd, is geen bewijs dat autisme en adhd hetzelfde is. Ook mensen zonder stoornis ervaren een bepaald effect.
Ik mis in je posting onderbouwing en bronnen. Wat jij geeft is desinformatie wat juist risicovol is voor Topicstarter. Iemand waarschuwen voor gevaar valt onder harm reduction.
Je kan niet ontkennen dat iemand met autisme en een verslavingsverleden/gevoeligheid, niet gebaat is bij een harm reduction advies.