EenzaamZoekend

"Crataegus zei: Niet per sé, neen, maar ik heb zo zoetjesaan genoeg van aan te modderen. Ik weet dat autisme niet echt een ziekte is en er geen "kuur" voor bestaat, maar ik begin wel redelijk wanhopig te worden. Mijn therapeute zegt dat ik toch ooit ga moeten aanvaarden dat ik nooit de meest boeiende conversaties zal voeren, dat ik nooit een knuffelkonijn zal worden en dat parties nooit mijn ding zullen zijn. Probleem is dat dit wel van mij verwacht wordt op een of andere manier. Paddo's microdosen helpt wel een beetje hoor. Maar dat is behoorlijk veilig. Heb trouwens besloten om zelfs geen MDMA te gebruiken zonder degelijke begeleiding. Klik om te vergroten... Ik heb ooit de diagnose van Asperger gekregen, en ik kan je zeggen dat je wel degelijk grote vooruitgang kan maken op vlak van sociale angst en dergelijke. Misschien heb je het gevoel dat er meer in je zit, en dat je echt verlangt naar sociaal contact maar dat op een of andere manier iets je tegenhoudt. Laat dit dan je drijfveer zijn. Als je je geroepen voelt om met een bepaald middel te experimenteren, doe dit dan. Het belangrijkste is de intentie achter je druggebruik: Doe je het om tijdelijk symptomen te verlichten, of wil je iets over jezelf leren? Doe niet het eerste, doe wel het laatste! Een zekere nuance is wel belangrijk: Tegelijk moet je ook accepteren dat je 'anders' bent. Maar dan bedoel ik niet acceptatie in de zin van "opgeven". Eerder gewoon een vorm van respect voor jezelf: dwing je niet om te zijn zoals je gewoon niet bent. Vind je eigen weg. Mijn eerste "echte" drug was MDMA (met vrienden). Dit was een gigantische eye-opener. Ik merkte dat ik wel degelijk kon functioneren zoals anderen, en dit voelde zo natuurlijk, mits slechts een kleine chemische 'alteratie'. Dit heeft mij overtuigd dat het mogelijk moet zijn om mezelf te genezen. Iets later heb ik truffels gedaan. Hier heb ik ook enorm veel aan gehad. Ik ben echt beginnen zoeken. Toen ben ik met meditatie begonnen. Als je hierin geinteresseerd bent, kan ik je nog wat informatie sturen. Ik heb ook veel fouten gemaakt. Dit is OK, zolang je ervan leert. Maar ik raad je aan om echt volledig weg te blijven van wiet. Meer recent ben ik met DMXE beginnen experimenteren. Dit is mijn eerste disso. Hier heb ik ook echt mooie inzichten op gehad (die ik altijd kort erna opschrijf, om ze niet te vergeten). Ik kan me wel voorstellen dat mensen eraan verslaafd raken, want je kan het zeker en vast gebruiken om aan de werkelijkheid te ontsnappen. Merk op dat MDMA voor jou wellicht 'moeilijker' is dan voor de gemiddelde mens. Set en setting zijn belangrijk. Net om die reden denk ik dat MDMA juist meer therapeutisch en minder recreatief is voor mensen met autisme. Ik ben ook 1 keer echt heel slecht gegaan op MDMA (slechte setting en te hoge dosis). Ook mijn eerste keer truffels (15g) vond ik enorm intens. Ongeveer rond de piek verkeerde ik in vreselijke angst/schuldgevoel/totaal verloren. Plots maakte ik echter spontaan een 'klik', en de angst viel weg, en ik voelde me herboren. Misschien kan je deelnemen aan een begeleide sessie met een psychedelische drug, of MDMA? Mogelijk zelfs in de context van een wetenschappelijke studie? Ik heb zoiets altijd al willen doen. Ik heb hier jammer genoeg geen connecties in. Bovendien heb ik de laatste tijd het gevoel dat ik sowieso wel mijn plan kan trekken. In ieder geval: wie zoekt, die vindt"