Drugs en vrienden.

Stel je hebt een vriendengroep met 6 man en alleen jij en nog een jongen hebben de behoefte om te experimenteren met drugs. Het mes heeft 2 zijden. Er wordt beweert dat het geen goede vrienden zijn omdat ze je drugsgebruik niet accepteren, maar als het over grote deel van de groep daar geen zin in heeft kun jij dit net zo goed respecteren en op andere gelegenheden experimenteren.

Het vriendengroepje met wie ik vroeger wekelijks gebruikte gaat inmiddels (7 jaar later) nog net zo hard door en ipv van wekelijks contact zoek ik ze nu nog maar 1 of 2x in het half jaar op. Dit heeft verscheidene redenen en wil helemaal niet zeggen dat ik tegen drugs ben.

- Ik gebruik zelf geen harddrugs meer maar als ik met hun optrek en ze zijn wel aan het gebruiken dan komt er onbewust toch een klein beetje een innerlijke stem die me wil verleiden mee te doen (deze impuls heb ik trouwens goed onder controle en ik heb al jaren geen terugval gehad). Ik heb echt geen zin om iedere week daarmee geconfronteerd te worden.

- Sfeer is vaak niet helemaal relaxed. Of ze zitten allemaal aan de coke en lullen constant door elkaar heen zonder naar elkaar te luisteren, of ze lopen als kinderen aanhalig te doen op MDMA en alcohol. Als je daar met een jointje bij zit dan ga je je al snel ergeren aan die gesprekken.

- Niet zin om al te vaak geassocieerd te worden met drugsgebruik. Ik heb al jaren niks gehad maar nadat ik een paar keer collega's ben tegengekomen terwijl mijn vrienden met hun smoel stonden te trekken hoor ik nu af en toe op de werkvloer "Je bent het broertje van X, olde pepsnoeverd.

-De nuchtere overgeblevene is ook degene die opgezadelt is met je als je fout gaat. Als je flauwvalt op een feestje moeten je maten zich ongerust maken, naar de EHBO bregen, met drugsgebruik geassocieerd worden EN zorgen dat je veilig thuis komt.


Er zijn dus genoeg legitieme redenen om niet blij te zijn met gebruik en het is mij te kort door de bocht om je vrienden af te schrijven omdat ze er op tegen zijn dat je gebruikt als je met hun bent


P.S. Daar komt bij dat je de meeste interessante drugs (op MDMA na misschien) juist alleen moet proberen. Heel incident (1 of 2x per jaar) pak ik in mijn eentje truffels/paddos of salvia. Als je daar echt iets aan wilt hebben dat moet je er niemand bij hebben zodat je echt in jezelf op kunt gaan.

Ik snap je punt. Ik vind dit echter wel een extreme situatie.

Als ik weet dat iemand drugs niet relaxed vind zorg ik ervoor dat ik uit zijn of haar buurt blijf als ik van de kaart ben. Ik ga dan een andere avond iets doen met die mensen.

Bij jou is het een groep vrienden die altijd van de kaart is. Als jij daar geen zin in heb is uit de buurt blijven het enige wat je kan doen. Je kan niet van die groep verwachten dat ze zich allemaal aan jou aan gaan passen.

Binnen onze vriendengroep zijn er gewoon mensen die voor alle drugs wel in zijn, mensen die alleen blowen&drinken en lui die alleen maar drinken..

iedereen weet wel van elkaar wie wat doet, en harddrugs worden alleen gebruikt als er alleen mensen bij zijn die dat doen, blowen met blowers etc etc..

desnoods splitsen we ons op, als we het maar tof hebben

Wees blij dat je niet van die psychische drugsobsessieve vrienden hebt. En als je dat echt een noembaar probleem vindt moet je eens contact opnemen met de plaatselijke psycholoog of psychiater of weetikveelwat.