Jouw kinderen & drugs

Re: Als je kinderen hebt..

Dat wel, maar hij is pas onlangs begonnen met Nederlands te leren dus ik weet niet of hij het allemaal al kan volgen.

Re: Als je kinderen hebt..

loadrunner zei:

het kan twee kanten op gaan.


Mijn ouders hebben het altijd verboden, en alle informatie die binnen kwam, gecensueerd ( was t op tv, werd kanaal gewijzigd, was er een foldertje over, werd deze per direct weggegooid

pas in de vierde klas mavo, werd ik er mee geconfronteerd, en het was net even wat te interresant.


Alles wat ouders je verbieden, met de uitleg "daarom niet" lijkt interresant te zijn.

of:

"Ja mam, ja pap" en er wordt nooit meer over gepraat, en je kids komen nooit in aanraking met drugs, omdat het slecht voor ze is.

Klik om te vergroten...

Alles wat niet mag is toch leuker? Dat is toch mijn ervaring in mijn eigen leven. Alles waar een risico aan vast hangt is gewoon leuk om te doen. Maar je moet een grens weten te trekken zodat je niet te ver gaat. Dat maakt het leven net iets interessanter.

Precies ja, jouw kinderen en drugs!
Het is me altijd al opgevallen dat gebruikers héél anders tegen drugs (danwel hard of soft) aankijken dan niet-gebruikers. Logisch natuurlijk, ik vind dat je pas een oordeel mag creëren als je genoeg achtergrondkennis en ervaring hebt, en dat hebben niet-gebruikers niet.
Niet-gebruikers zien vaak (niet altijd) graag een wereld zonder drugs, zonder coffeeshops etc. terwijl gebruikers het vaak zien als een -onmisbaar- deel van het leven.

Nu is het natuurlijk makkelijk (voor de meesten) om over je eigen gebruik te praten, maar als we het even vanuit een ander opzicht bekijken; hoe zou je (-eventueel- later) je eigen kinderen inlichten m.b.t. drugsgebruik?
Zou je, ook al weet je beter hoe het allemaal in elkaar steekt dan dat jou ouders dat toen wisten, tóch hetzelfde advies aan jouw kinderen geven? Of zou je het helemaal anders aanpakken?
Wij gebruikers weten dat de meeste verhalen over gevaren en gevolgen van drugs (meestal) flink overdreven worden. Met de bedoeling om je ervandaan te houden natuurlijk.
Zou je je eigen kind ook bangmaken met enge drugsverhalen? Of zou je het gewoon de naakte waarheid vertellen en goede afspraken maken?

Het lijkt me bijvoorbeeld lastig om in deze maatschappij een kind groot te brengen dat tot zijn 18e niet rookt/blowt. De kans is groot dat hij/zij op zijn/haar 16e al lang regelmatig drinkt enz.

Kortom: ik ben heel benieuwd hoe jullie dit zouden aanpakken.

ik denk dat ik met wiet en alcohol geen problemen zou hebben, juist om te stimuleren dat mijn kinderen open kaart zullen spelen...

als er in mijn huis dan nog gerookt wordt mogen ze vanaf een jaartje of 17 ook wel af en toe binnen blowen...

maar ik denk dat dat een onrealistische vraag is, kijk hoe erg de ``drugsscene`` veranderd is in de afgelopen 30 a 40 jaar, god weet hoe de maatschappij tegenover drugs staat en wat voor stoffen verdwenen zijn en er bij gekomen zijn...

Ik heb niks met kinderen en ik ben niet van plan om ooit kinderen te nemen. Maar als ik er eentje ter wereld zou brengen, zou ik inderdaad stukken betere voorlichting over drugs geven dan mijn ouders. Natuurlijk zo objectief mogelijk.

En ik zou waarschijnlijk eerder boos worden als mijn kind zat zou thuiskomen, dan wanneer hij/zei met knalrode oogjes thuiskwam. Als mijn kind met iets te grote pupillen thuiskomen zou ik hem/haar er meteen op aanspreken.

Voor de rest heb ik geen idee hoe ik me zou voelen of hoe ik zou reageren als ik er achter zou komen dat mijn kind drugs gebruikt.

Ik denk dat ik als ik later kinderen heb zal proberen ze zo objectief en eerlijk mogelijk in te lichten. Al zal ik ze er natuurlijk niet voor willen laten interesseren als ze dit nog niet doen.
Blowen en drinken zullen wel de eerste interesses zijn en zijn bij matig gebruik wel vanaf een jaar of 15 toe te staan. Bij hallucinogenen en zwaardere drugs zou ik het vooral belangrijk vinden dat ze er psychisch klaar voor zijn en verslavingsgevaren kunnen inschatten. Leeftijd is hierbij minder belangrijk al is dit punt natuurlijk moeilijk in te schatten.
Het belangrijkste lijkt mij dat je kinderen weten dat ze eerlijk tegen je kunnen zijn en niet meteen veroordeeld worden om gebruik. Dus zal ik openheid aanmoedigen en zo goed mogelijk de voor- en nadelen geven. Zo krijg je waarschijnlijk het beste in de gaten wat en hoeveel ze gebruiken, zodat je ze bij onverantwoordelijk gebruik hierop kan aanspreken en hopen dat ze er wat aan doen.

Ik zou NOOIT mijn kinderen aanzetten tot eender welke drugs en ook nooit drugs met hen samen gebruiken. Wiet vind ik toelaatbaar van 18 jaar (niet dat ik er van bv 16 jaar een probleem van maak als ze eens op een feestje een joint roken) vanwege risico's van schoolverwaarlozing. Met psychedelische drugs (natuurlijke wel te verstaan) heb ik ook geen probleem van de moment dat ze mentaal volwassen zijn. Die criteria zijn subjectief maar wel te bepalen. Synthetische drugs zijn zowiso taboe.

Voorlichting is alles, tonen dat je er wel degelijk iets vanaf weet en het vertrouwen in de relatie met je kind is van groot belang.

Gewoon naar drugs forum sturen, leren ze genoeg van
Dat is eigenlijk met alles zo tegenwoordig, je kan alle informatie die je nodig hebt vinden op internet, van seksuele voorlichting tot drugs gebruik.

clockcable zei:

Gewoon naar drugs forum sturen, leren ze genoeg van
Dat is eigenlijk met alles zo tegenwoordig, je kan alle informatie die je nodig hebt vinden op internet, van seksuele voorlichting tot drugs gebruik.

Klik om te vergroten...

Vind ik alleen wel wat onpersoonlijk, ik licht mijn dochter later liever zelf voor. Denk dat dat ook meer indruk maakt, dan wanneer ze alles alleen maar op internet leest. Ik zie het als mijn verantwoordelijkheid om haar zelf van alles bij te brengen over drugs, seks, enz. Als ze zelf uiteindelijk toch ook internet e.d. raadpleegt, moet ze dat vooral ook doen natuurlijk, maar niet alles wat op internet staat is nou eenmaal betrouwbaar of waar. Ik wil dat ze dat ook weet en dat ze de basis over bepaalde onderwerpen, gewoon toch van mij en haar vader meekrijgt.

Ik ben het helemal met marla eens. Bij opvoeding hoort ook voorlichten over drugs!
Zeker voor degene die kunnen praten uit eigen ervaring dan!

Ik heb gisteren een gesprekje gehad met mijn ouders over mijn drugsgebruik en heb ze alles eerlijk verteld en ik heb ook gezegd hoe ik erover denk als ze het niet goed vinden en ik heb ook gehoort wat hun ervan vonden, hier zijn goede afspraken uit gekomen naar beide kanten, dus zou dat zelf ook zo doen zoals mijn ouders met mij deden.

Ik zou zelf eerlijk zijn tegen m'n kinderen. Hoort mijn kinderen bij de zeldzame groep mensen die echt weten wat/waarom en hoe ze gebruiken, dan mag mijn kind van mij ook harddrugs gebruiken. Ik ben overigens nog maar heel weinig mensen tegengekomen die rond 16-17 jaar heel verstandig met harddrugs kunnen omgaan, met als doen om de geest te verrijken. Mocht mijn kind daartoe behoren dan mag het. M'n kind zal zeker mogen blowen, niet dagelijks want dat maakt je kapot, heb ik gemerkt. Maar zo eens per week zou ik zeker geen bezwaar tegen hebben. Zolang ik het gevoel heb dat ze weten waarover ze bezig zijn en er verstandig mee kunnen omgaan.

Ik zou mijn eventuele kids zo objectief en eerlijk mogelijke info meegeven over drugs, met veel aandacht voor verslavingen en andere doseringsproblemen, liever nog dat ze elke zoveel maanden een MDMA'tje droppen dan dat ze grenzeloos alcohol gaan knallen (zoals ik zelf wel gedaan heb), hoewel ze er waarschijnlijk niet aan ontkomen enkele keren flink bezopen te zijn. Mijn ouders zijn verscheidene keren erg boos geweest als ik compleet in de war van alcohol thuiskwam, maar zelfs daarbij is de grafstemming die hier ontstond toen mijn lachgas (!) ontdekt werd volledig buiten proportie, gelijk werd er gepraat over "kicks zoeken", "levensgevaarlijk" etcetera.
Ik zou het vreselijk vinden als mijn kind ergens in een duister steegje keihard bad gaat op zijn eerste keer paddo's, dan liever met wat vrienden in de woonkamer met een lekker muziekje en een vage tekenfilm terwijl pa en ma een oogje in het zeil houden. Als ze drugs willen gebruiken, mij best, zolang het maar leuk (en zo incidenteel mogelijk) blijft en niet de plaats van het dagelijks leven in gaat nemen. Drugs zijn verdomde interessant en ik wil mijn kinderen daar niet van af houden, zolang ze maar heel erg goed weten waar ze mee bezig zijn, immers zijn drugs ook verdomde gevaarlijk.
Van de heftigere pepmiddelen en heroïne zou ik sowieso minstens vreemd opkijken.

Zie ik wel als die mormels van me op de aardkloot zijn.

Één ding weet ik wel, ik doe het anders dan mijn ouders.

1 ding weet ik wel:
wil het hetzelfde doen zoals mijn ouders bij mij deden.

aj don't know k heb geen kindere en k hoef dr ook geen
(voorlopig)

Hier bestaat al een topic over, ik zal ze even bij elkaar voegen...

Re: Als je kinderen hebt..

Kan, maar zo kijk ik er nu tegenaan.

Re: Als je kinderen hebt..

Als ik kinderen heb...
ben ik zoiezo boven de 30.