Bedankt voor alle reacties! Inderdaad top om alle eigen perspectieven/meningen te lezen.
SmartieAndMe zei:
Je moet ook zeker wel je kwaliteiten en vooral je zwaktes kennen, dat heeft alleen maar voordelen. Je moet alleen bij het zoeken naar die eigenschappen wel specifiek zoeken en niet simpelweg "op zoek zijn naar jezelf". Daar kun je vrij depressief van worden. Wie ben ik, is een vrij onmogelijke vraag. Je kunt hem beantwoorden met je naam, maar verder kun je er niet veel over zeggen. Je kunt karaktereigenschappen noemen, maar die vallen wel te achterhalen. Daarna heb je je antwoord ook wel, als je verder gaat zoeken kom je op een oneindig pad.
Helemaal gelijk! Met de opleiding die ik volg ben je heel bewust bezig met je kwaliteiten en verbeterpunten (zwaktes) te achterhalen en daar waar nodig bij te schaven. Vaak wordt er gezegd dat je je kwaliteiten extra moet benadrukken, terwijl ik juist van mening ben dat je je zwaktes om moet zetten in kwaliteiten (stukje perfectionisme I guess :P).
Missyy23 zei:
pointofview zei:
Een klein voorbeeldje: Iemand vraagt aan je wat je van zijn fiets vind. Om aardig gevonden te worden zou je, nomatter hoe lelijk dat ding is, zeggen dat je het een mooie fiets vind. Ik daarentegen, zou eerlijk zeggen wat ik van z'n fiets vind (en aangeven wat er lelijk is en als ik er verstand van heb hem helpen het (in mijn ogen natuurlijk) beter te maken).
Las dit, en wou gewoon even reageren, SmartieAndMe herkende zichzelf hier ook in, en hoewel ik ook eerlijk ben en zou zijn, zou ik gewoon zeggen dat het mijn smaak niet is, maar die persoon verder laten, we hoeven niet allemaal hetzelfde te zijn met dingen. Wat de 1 geweldig vindt, vindt een ander weer nix, en vice versa. En soms moet er ook tact zijn, eerlijkheid is leuk en goed, maar er zijn manieren om dingen te zeggen.
En dit is iets waar ik zelf aan moet werken. Juist omdat ik mijn mening altijd kenbaar maak, doe ik dit ook altijd zonder blad voor de mond. Bij meningen (zoals hoe een fiets eruit ziet) valt dat wel mee, maar bij feiten is dit een ander verhaal. Dan kan ik soms best bot, en misschien zelfs wel imponerend overkomen.
ZERO- zei:
Het klinkt een beetje alsof je op zoek bent naar iets wat je eigenlijk al hebt:
tevreden zijn met jezelf. Maar dat kan niemand anders voor je doen en dat kan je ook niet buiten jezelf vinden. Misschien is het meer accepteren van hoe je leven tot nu toe is gelopen, en beslissen wat je op dit moment verder wil gaan doen. Van iedere ervaring leer je weer wat nieuws, ook al wou je soms dat je dingen anders had gedaan. Shit happens. Dus neem die ervaringen dan ook mee in je nieuwe keuzes. Ik zou zeggen, ga doen wat je leuk vindt, kies voor mensen in je leven waar je vrolijk van wordt, de rest maakt niet uit
![:)]()
Het probleem is misschien ook niet dat ik niet tevreden ben met mezelf, maar dat andere niet tevreden zijn met mij. En dan voornamelijk mensen waar ik veel om geef.
Zo heb ik vandaag mijn verhaal gedaan aan iemand die tot 10 maanden geleden heel veel voor mij heeft betekent, en nu nog steeds (op een of andere manier) doet. Ben een tijd met haar bezig geweest, wat uiteindelijk niks is geworden. Met wat ruzie/onenigheden uit elkaar sindsdien eigenlijk nooit meer écht gesproken. Tot een aantal dagen/weken geleden.
Vandaag sprak ik haar, en had ik de drang om mijn verhaal eens te vertellen aan iemand die mij heel goed heeft gekend. Langzaam maar zeker ging het erover, en uiteindelijk heb ik een beknopte versie van mijn beginpost naar haar gestuurd. Uiteindelijk gevraagd welke eigenschappen zij nou eigenlijk bij mij vond passen, en ik kreeg de volgende twee te horen (her words): "Je hebt een ego en bent onzeker." Ze vond dat ik té zelfverzekerd en verwaand overkwam en hierdoor dus een ego over mezelf heen had kleven. Komen we toch weer terug bij mijn grootheidswaanzin, right?
Het zet me wel aan het denken. Ik heb zelf juist het idee dat ik heel objectief heb gekeken naar hoe ik mezelf gedraag, en totaal niet laat zien dat ik mezelf beter voel dan andere. Ik laat (zoals jullie nu wel weten), wel altijd mijn mening horen. Dit plaatste zij trouwens weer onder betweterig, wat ik ook wel kan begrijpen.
Ik heb spijt dat ik het er met haar over heb gehad tho. Vind het fijn dat ze haar mening liet horen, maar ik heb het gevoel dat ze wat er is gebeurt nog steeds niet heeft verwerkt, of in ieder geval haar kijk op mij drastisch heeft veranderd, waardoor ze misschien alleen nog maar de slechte kanten aan mij kan of wilt zien. Dit kan ik haar natuurlijk ook niet kwalijk nemen.
SmartieAndMe zei:
Precies, dat is eigenlijk wat ik probeerde te zeggen. Een antwoord creëert meer vragen. Als je dus 1 antwoord zoekt zul je er X vragen voor terug krijgen. Het zoeken naar antwoorden geeft dus niet altijd de rust die je verwacht, maar soms juist meer van de onrust die je probeert weg te krijgen!
Hier ben ik het helemaal mee eens, al vind ik het wel fijn om al die verschillende perspectieve/meningen te lezen. Eigenlijk ben ik er al een stuk minder obsessief mee bezig, vind het voornamelijk heel interessant worden omdat er veel meer bij komt kijken dan ik zelf had overzien.