gandwarf777 zei:
Als je last ondervind en graag wilt weten of er iets met je aan de hand is kan je toch het best aanbellen bij een GGZ instelling om je te laten testen. Die doen dan heel uitgebreid met veel gesprekken, vragenlijsten, psychologische testen en gesprekken/vragenlijsten met mensen die jou kennen.
Of drugsgebruik een positieve invloed op je persoonlijke ontwikkeling heeft betwijfel ik. Vroeger heb ik redelijk wat psychedelica gebruikt en ik blowde dagelijks. Toen voelde ik me op een 1 of andere manier alsof ik meer inzichten had dan de mensen om mij heen. In die tijd was ik ook redelijk sociaal. Maar sinds ik geen psychedelica meer gebruik en veel minder cannabis/drugs in het algemeen gebruik zie ik wat er overblijft: sociale fobie, obsessief compulsieve stoornis, hypochondrie, paniekstoornis(soms). Of dit geheel los te koppelen is van mijn drugsverleden betwijfel ik
![:(]()
Ik wil hier graag achter komen zonder dat mijn familie en dergelijke zich hier mee gaan bemoeien. Al met al ben
ik diegene die graag wilt weten wie
ik ben, niet mijn omgeving. De GGZ is in dat opzicht dus geen optie. Ik denk dat een goede psycholoog, psychotherapeut of psychiater mij daarentegen wellicht wel kan helpen. Het is
niet zo dat ik slecht in m'n vel zit, mezelf depressief voel of wat dan ook. Ik denk gewoon heel veel (obsessief?) na over wie en wat ik ben en kan zijn.
Psychedelica heb ik twee keer gebruikt in de vorm van truffels. De eerste keer ging niet erg lekker, en had waarschijnlijk te weinig gegeten (7,5gr), want ik kwam in een soort discussie van mezelf, en heb toen veel gefilosofeerd. Het was geen bad trip, maar niet de trip waar ik naar uitkeek (in tegenstelling tot de rest, die een paar uur lekker hebben getript). Ik ben nu ruim 5 weken gestopt met blowen, en ik denk dat juist omdat ik nu geen wiet meer rook, het me een stuk meer boeit om erachter te komen wie ik nou eigenlijk ben. Een sociale fobie (bang zijn voor reacties/kritiek van andere?) heb ik denk ik ook niet. Ik waardeer ze juist enorm, omdat ze een ander inzicht geven en mij wellicht kunnen helpen om mezelf te verbeteren. Het is uiteraard wel van belang dat ik de kritiek en gedachtegang snap, anders neem ik weinig aan van de feedback.
Ik ben er daarbij achtergekomen dat iedereen wel iets heeft. Ga bijvoorbeeld maar een autisme test doen, daar staan voor iedereen wel vragen tussen waar ze 'Ja' op kunnen antwoorden.
Missyy23 zei:
Aan de ene kant dit : je vraagt
"wie ben ik nu eigenlijk" en je eigen antwoord daarop was
"ik kan zijn wie je wilt dat ik ben " Dat klinkt heel aanpasserig, maar verderop in het verhaal zeg je
"Ik voel mezelf wijzer/slimmer, en in dat opzicht misschien ook wel beter dan sommige/veel andere mensen" en ook
"Ik heb zelf heel erg het gevoel dat mijn kennis/perspectief (en ambitie om mensen te helpen, in de vorm van feedback, maar ook d.m.v discussies e.d) niet gewaardeerd/begrepen wordt. Ik krijg weinig erkenning/complimenten, terwijl dat wel echt mijn drijfveer is. Mezelf bewijzen tegenover andere, en altijd beter presteren dan de vorige keer."
Maak daaruit weer op dat hoewel je zegt dat jij je aanpast, je wil dat mensen zich aan jou aanpassen, of tegen je op kijken, en je inzichten en denkwijzen aannemen. Maak je minder druk over anderen, en jezelf bewijzen tegenover hun, en doe het voor jezelf. Accepteer dat je niet iedereen dingen kan laten inzien zoals jij het ziet. Richt je op wat jou boeit en jou blij maakt, denk dat je er dan steeds meer achter komt wie je bent.
Weet je leeftijd niet, maar ben zelf in de 30 en denk dat ik pas de laatste paar jaren steeds beter en meer weet wie ik ben, maakte me vroeger ook drukker waaom ik weleens de enige leek die logisch nadacht, vind het nu wel prima, ik denk wat ik denk, en laat het verder. Zoek ook niet meer naar andermans bevestiging, is niet meer nodig. Je komt er dus vanzelf wel achter
![:)]()
Ik denk dat ik altijd naar die bevestiging blijf zoeken, omdat het voor mij (en in mijn ogen vele andere) een grote motivator is. Als je altijd presteert op je werk, maar nooit een compliment krijgt, weet ik zeker dat naar verloop van tijd mensen minder gaan presteren, of ze het nou willen of niet.
Wat je zegt over aanpasserig moet je denk ik anders zien. Ik denk dat het te maken heeft met het feit dat ik andere mensen manipuleer door te doen hoe ik misschien niet ben. Als vb: stel je voor ik ben bezig met een meid, dan ben ik er zo achter gekomen hoe zij is, en kan ik mijn persoonlijkheid daarop aanpassen (hard gezegt I guess). Val je op gevoelige jongens die een beetje onzeker zijn? Ben ik je man. Vind je een stoere jongen met een sweg gehalte die de pan uit stijgt leuk, kan ik je man zijn. In die zin pas ik mezelf constant aan op mijn omgeving, maar hou daarentegen wel mijn eigen principes e.d aan.
Bedankt voor jullie berichten. Ik vind het erg lastig om te omschrijven maar hoop dat het duidelijk is... Ik ben trouwens 21 jaar.