Het is nogal hard de goeie kant opgegaan het laatste half jaar en daar hebben drugs en vooral trippen wel een grote rol in gespeeld.
11 jaar geleden is het dus gruwelijk fout gegaan, en ik kan nu pas zeggen dat ik daar helemaal uit ben geraakt. Niet alleen dat, maar ik heb die periode ook verwerkt en ik schaam me er niet meer voor. Volgens mij heb ik hier altijd verzwegen dat ik na de zware burn out de weg naar boven heb gevonden maar flink ben doorgeschoten en zelfs in eenn psychose ben beland, nu ruim 10 jaar geleden (drugs hadden daar trouwens niks mee te doen). Maar door schaamte heb ik daar nooit over kunnen praten.
Maar ik heb ingezien dat ook dat een onderdeel van m8jn leven is geweest en dat ik alleen van mijzelf kan houden als ik ook dat kan accepteren.
Maar ook voordat het fout ging zat ik met problemen, sociale angst en vooral het niet op m8jn gemak voelen met vrouwen, dit is afkomstig van een paar dingen die in mijn jeugd gebeurd zijn. Maar ook die dingen heb ik een plek kunnen geven en ik denk dat ik ook die problematiek heb opgelost.
Daar gingen nogal wat trips overheen, 25 jaar geleden was er dus een wat ik toen dacht dat het een echte bad trip Was, de trip liet mij mijn blokkades zien waardoor ik destijds dacht dat ik altijd alleen zou blijven wat natuurlijk enorm confronterend was en ik me nog nooit zo verdrietig gevoeld en heb de hele tripsitten janken. Maar het bleek het begin te zijn naar genezing, je moet je eerst realiseren dat er een probleem is voor je er iets aan kan proberen te doen, dus eigenlijk is het zaadje daar gepland.
Er zijn nog wel wat zaken noemenswaardig maar ik moet zo werken.
Edit;
In t kort, mede door mijn ADD ben ik altijd een mens van uitersten geweest, maar psychedelica hebben mij uiteindelijk de balans doen laten vinden die ik voorheen nooit gevonden kreeg.
Hierdoor heb ik ook een stuk innerlijke rust gevonden die altijd ontbrak.
Daardoor durf ik gewoon mezelf te zijn, en mensen die dat niet kunnen waarderen of oordelen over mij of mijn verleden, jammer dan.
Je kan niet met iedereen overweg, mensen kunnen ongelooflijk verschillen en als iemand mij niet moet dan ga ik de oorzaak niet meer bij mezelf zoeken of de schuld bij mij leggen.
Ik ben er uiteraard nog niet, je blijft altijd leren tot zelfs aan je dood, maar ik ben nu zo ver dat ik met volle teugen van het leven kan genieten en dat doe ik dan ook!
Het enige echt positieve (wat mijn leven verandert heeft) wat drugs mij heeft bijgebracht was dat ik uit mijn schelp durfde komen dankzij speed.
Ik was altijd heel verlegen en wist niet hoe ik gesprekken moest starten, speed is het wondermiddel om sociaal te worden. Natuurlijk is het enige wat dat doet een aantal stimulerende hormonen uit je hersenen trekken dus zo besefte ik dat ik het eigenlijk wel in me had.
Voor de rest altijd maar alle drugs geprobeerd in ongekende hoeveelheden om ook echt de negatieve bijwerkingen en comedowns maximaal te ervaren. Bij dingen waarvan er echt aanzienlijk gevaar was, was er altijd een vriend bij om hulp te bellen als het mis zou gaan. (Had ook hartslagmeter en temperatuurband om en zorgde altijd voor een goede bevochtiging etc).
Al bij al wel een wonder met wat ik er allemaal al doorgejaagd heb, dat ik voor zo ver ik kan beseffen, helemaal geen blijvende schade ben opgelopen.
Zal even oplijsten over welke drugs ik het voornamelijk heb:Huh, maar waarom in ongekende hoeveelheden dan? Dat is én gevaarlijk, én een middel geeft op (bewuste?) overdosis toch helemaal niet het potentieel weer wat het wel zou kunnen hebben mits niet misbruikt. Ik snap hier niets van.
Ik wil hier nog even aan toevoegen dat het bij de meeste stoffen vaak de drug zelf niet is die een aanzienlijk risico heeft voor schade. Maar de meeste drugs laten je zodanig goed (en verdoofd en onverschillig) voelen dat je vergeet dat je grandioos aan het uitdrogen bent/ je lichaam een zouttekort oploopt en vitaminen nodig heeft om te kunnen blijven fucntioneren. Neem je meer dan moet je natuurlijk extra hard letten op dat je wel de benodigde middelen tot je neemt, maar daar ben ik altijd vrij strikt in geweest.Huh, maar waarom in ongekende hoeveelheden dan? Dat is én gevaarlijk, én een middel geeft op (bewuste?) overdosis toch helemaal niet het potentieel weer wat het wel zou kunnen hebben mits niet misbruikt. Ik snap hier niets van.
Allemaal door psychedelica. Wat aan gaat zicht: Je hoort het niet vaak, maar het komt wel vaker voor ja.
https://www.google.com/url?sa=i&source=web&cd=&ved=2ahUKEwjC_qWjx_DjAhUPJFAKHT0ACLEQzPwBegQIARAC&url=https://www.independent.co.uk/news/science/lsd-makes-the-brain-more-complete-scientists-say-as-they-claim-to-have-unlocked-secrets-of-a6979571.html&psig=AOvVaw0UEMg4mj7mUCSCgCRp39FP&ust=1565260335089262
Drugs heeft mij inzichten gegeven in dit leven dat andere mensen niet snel zullen ervaren.
Soms neem ik eens in de zoveel maanden samen met mijn vriendin mdma en dan zeggen we ook tegen elkaar dat het weer echt nodig was.
Lsd geeft mij een zelfbesef die doorwerkt zelfs na het gebruik.
Het leven is vaak een sleur en soms zit je vast in een bepaalde gedachtegang.
En verschillende soorten drugs kunnen dat doorbreken.
Er zijn wel meer mensen die ik ken en het liefst zie ik dat ze een keer wat gebruiken.
Maar dat willen ze niet... Ze associëren drugs gebruik met junken gedrag.
Deze mensen kunnen vaak ook maar een kant zien van het leven.
Als ze eens wisten...
Ook ik heb ervaring daarmee, de dag na mijn 1e LSD ervaring kon ik gewoon zonder leesbril lezen ik was helemaal verbaasd zou het werken als je microdoseert? Misschien het proberen waard hahahah
Ook ik heb ervaring daarmee, de dag na mijn 1e LSD ervaring kon ik gewoon zonder leesbril lezen ik was helemaal verbaasd zou het werken als je microdoseert? Misschien het proberen waard hahahah
Is het effect bij jou blijvend gebleven? Bij mij wel namelijk. Na een tijdje neemt het wel iets af, dan neem ik weer LSD, en is het zicht in mijn rechteroog weer helemaal optimaal. Of het werkt qua microdoseren weet ik niet, want ik heb dat zelf nog nooit gedaan. Ik weet wel dat langere tijd microdoseren met LSD slecht schijnt te zijn voor je hart, dus een beetje voorzichtigheid erbij is niet verkeerd.
Nou, ik heb nog maar 1 x lsd gebruikt op psy fi en heb mijn leesbril nu helaas weer gewoon nodig maar wie weet wat het doet bij frequenter gebruik..... keep you posted
Ohhh hahaIk heb zelf al denk ik meer dan 100 keer LSD genomen in de afgelopen 8 jaar, en merk die verbetering qua zicht telkens weer. Het is volgensmij inderdaad iets psychisch, zoals Revolutionair zegt. Het houdt een tijdje aan (weken) en daarna verdwijnt het weer. Qua verbetering in je ogen zelf verandert het niet vermoed ik, maar het kan goed zijn dat je toch andere delen van je hersenen onbewust blijft gebruiken die ervoor zorgen dat het lijkt alsof je beter kan zien? Geen idee. Jammer dat hier verder nooit wetenschappelijk onderzoek naar is gedaan, want het is wel een fenomeen die bij meerdere mensen voorkomt ondanks dat het relatief zeldzaam lijkt? Ik denk dat het een beetje op dezelfde manier werkt als dat je bijvoorbeeld muziek anders blijft horen de dagen na LSD, puurder, je kunt de frequenties op een andere manier waarnemen. Het heeft natuurlijk ook effect op je dromen (bij mij wel in ieder geval) daar je de dagen na LSD vaak helderder en raarder kunt gaan dromen. Het effect verdwijnt na een tijdje volledig natuurlijk, maar dat die effecten nog blijven nawerken nadat de LSD helemaal door je lichaam is afgebroken blijft bijzonder. Het is alsof je zintuigen ineens op scherp staan. Wat ik ook heel grappig aan LSD vind is dat je de dag erna (als het echt net is uitgewerkt) je jezelf slanker voelt en het in de spiegel ook zo oogt. Zowel ik als mijn vriend ervaren dit - je zit anders en beter in je vel. De laatste keer dat ik een breakthrough had op DMT heeft bij mij ook permanente effecten gehad. Het is al jaren terug, en nog steeds kijk ik anders naar het leven dan daarvoor. Ik geniet meer van het leven en mensen dan daarvoor, het heeft me echt verandert in positieve zin. Mooie dingen, die psychedelica..
![:grin:]()
Ik heb altijd drugs gebruikt met een doel. Die doelen kunnen verschillen. Maar ik heb eigenlijk nooit gebruikt om 'weg te zijn', vluchten etc. Toen ik begon met geestveranderende middelen deed ik dat om een 'motor op te starten' en vandaar op eigen kracht, of grotendeels op eigen kracht verder te gaan. Dat is gelukt. Ik ben een wereld binnen gegaan die mij elke dag verwonderd. Ik heb het dan voornamelijk over mijn innerlijke wereld en in mijn werk als kunstenaar. Ik gebruik tegenwoordig nog weinig sterkere middelen (althans zelden op dagelijkse basis). Meer uitstapjes om de zoveel tijd (opium, psychedelica, coke met name). Momenteel gebruik ik dagelijks alleen kleine pijpjes zelfgekweekte biologische wiet, meer ter verdieping van mijn bewustzijn. Maar soms ook ter ontspanning, zonder doel aan het einde van de dag.
Ik heb het gevoel dat geestveranderende middelen (vermijd liever het woord drugs dat ik een achterhaalde term vind) mij blijvend in een ander universum hebben gekataputeerd. Een hele rijke wereld vol inspiratie, openheid, eindeloze kosmische energie, donkerheid, lichtheid, de highs en de lows.
Heel mooi...@Rupsen God ❤
Zo!! Dat is indrukwekkend, ik heb het nu dus 1x gebruikt en kan zeggen, zeker niet voor het laatst, voor mijn gevoel sta ik op het punt een hele andere wereld te leren kennen, aan de andere kant van mijn bewustzijn......een wereld waarbij het laagje “beschaving” of misschien beter, indoctrinatie van alles wat hoort volgens bepaalde normen waar je opgroeit op afstand komt en waar je zonder filter naar “binnen” gaat. Heel boeiend vind ik dat en ik kan veel vragen hier en tips lezen, super!! Leuk om te lezen allemaal, dank voor jullie openheid voor een groentje als ik( weliswaar met veel levenservaring hahahaha)
- Om kunnen gaan met het overlijden van een dierbare
- Mijn depressie kunnen overmeesteren
- De dood accepteren in plaats te vrezen
- Zelf acceptatie
- Zelf liefde
- Een positievere kijk tegenover het leven, maar ook een hele andere
- Ik ben filosofischer geworden
- Meer liefde tegenover mijn medemens
- Ik ben nog steeds een introvert, maar het is verbazingwekkend hoe erg ik sociaal gezien gegroeid ben. In een groep van max 3 mensen ben ik vaak juist een enorme kletskous geworden - dat was voorheen nooit zo
- Meer creativiteit
- Mijn dromen zijn helderder
- Ik kan verbindingen leggen in bepaalde zaken in het leven die ik eerder nooit zag. Creatiever denken zogezegd
Daarnaast merk ik dat drugs mijn relatie ten goede doet, je leert elkaar kennen op een heel ander niveau en wordt daardoor nog hechter dan je al was.
Ik merk ook dat mijn zicht beter is geworden door psychedelica. Ik heb (nog?) Geen bril nodig of lenzen, maar ik merkte op een gegeven moment dat mijn zicht in mijn rechteroog achteruit ging. Ik zag het beeld in de verte onscherp met dat oog, dat heeft zeker een jaar zo voortgeduurd als het niet langer is. Nu ik weer actief met psychedelica in de weer ben merk ik dat ik ineens weer scherp kan zien met dat oog. Ook in het algemeen merk ik dat ik veel scherper kan zien dan ik ooit kon.
"AI Samenvatting is momenteel niet beschikbaar (Service offline)."