Drugs. Wat hebben jullie nou geleerd van drugs?

Ik heb drugs ook op een wat latere leeftijd ontdekt. Ik vind het meestal wel erg tof moet ik zeggen. Vooral de tripmiddelen brengen me steeds super veel waar ik erg dankbaar voor ben! Bv heb ik heel sterk meegekregen dat er meer dan genoeg liefde is, dat alles precies goed is, dat verleden en heden niet bestaat en de eenheid van het leven ervaren.
MDMA vind ik ook leuk, maar heb de sweet spot nog niet gevonden. Ik geniet echt wel van de gedeelde liefde enzo (en dat gevoel is ook bij me gebleven) maar ik vind het al snel veel en kunstmatig, dus ik neem het bijna nooit. Wat ik ook super kut vind aan MDMA is dat ik er giga geil van word en dingen ga doen die ik anders niet gedaan zou hebben.
Benzo's maakten dat ik kon ontspannen voor het slapen gaan, maar ging daardoor per ongeluk denken dat ik zonder niet meer kon ontspannen. Super grote onzin natuurlijk, maar goed. Ze hebben me toendertijd wel echt geholpen om met moeilijkheden te dealen. Toch kon ik dat beter anders aanpakken. Uiteindelijk heb ik er veel meer aan gehad om de rust niet buiten mezelf, maar in mezelf te vinden (zoals mindless dat mooi schrijft). Daar kom je alleen niet zomaar en vaak heb je er hulp bij nodig.
Verder vind ik het wel eens chill om heel subtiele werking van "drugs" te voelen. Dat je je af vraagt of je er nu wel of niet iets van voelt. Bv 2 koppen koffie, 1 glaasje alcohol, 500 mg phenibut, passiebloem druppeltjes of valeriaan. Lekker subtiel chill, maar geen gefuck met je lijf.

(Van wiet word ik ziek. Kratom nog niet de sweet spot gevonden en al andere drugs vind ik niet interessant, nooit geprobeerd. Misschien ooit Keta eens proberen.)

Wellicht interessant. Dit komt uit het boek: uit je bol - Gerben Hellinga en Hans Plomp

Getijdengebed drugs

Xtc 3 á 4 x per jaar
Lsd-25 2 × per jaar (zomer/winter of lente/herfst)
Dmt 1 x per maand
Mescaline 2 a 3 x per jaar

Zal zelf beginnen.

1). Er bestaat een speciefieke manier om je stemming en je bewustzijn te veranderen die niet al mogelijk is door alleen iets met je eigen lichaam te doen.
2). Je betaalt er ALTIJD voor.
3). Het gaat ten koste van je coördinatie, je beoordelingsvermogen, soms je geheugen terwijl je het gebruikt.
4). Drugs die je omhoog nemen, trekken je daarna even ver weer naar beneden of nog erger (alcohol, meth of xtc).
5). Geld... geld... geld... geld...
6). Drugs kunnen zelfinzicht geven door je dingen te laten doen die je toch wel wilde, maar niet durfde. (alcohol)
7). Drugs kunnen je jezelf tonen (LSD is er berucht om)
8. Drugs zijn zo belangrijk dat mensen zichzelf en anderen er in potentie een heleboel erge dingen voor willen aandoen.
9). ......

Losse gedachten. Heeft iemand nog iets toe te voegen?

Dat ik er meer negativiteit uithaal dan positief.

Op trip middelen na.

^ Maar is helemaal niets beter dan minder?

9). Trips lijken meer op dromen dan op openbaringen (bij mij) waar het over gaat is niet heel belangrijk. Je vergeet veel weer, maar hetzelfde komt de volgende trip ook weer terug.
Ik ga zelf graag naar de kerk, maar God heeft nog nooit tegen me gesproken in een trip tot nu toe, of omgekeerd is er niks gekomen dat het bestaan van God dusdanig weerlegd heeft dat ik van God af ben gegaan. Het was allemaal perifeer.

Mijn horror trip, hoewel afschuwelijk, heeft me naar alle waarschijnlijkheid mezelf laten zien. Mijn diepste angsten, mijn diepste teleurstellingen en mijn gevoelens voor de mensen om mij heen.

Het was Suske en Wiske plastic achtig en nep, en toch ging het om echte dingen, al was wat ik beleefde helemaal niet echt.

Ik kom in mijn leven af en toe op rare plaatsen terecht (met andere DFers is dit vast véél, véél erger) en ik vraag me af waarom dat is.

Helpen die "trip-dromen" daarbij?

Het brengt je meer ellende dan dat het je wat oplevert

Druktemaker zei:

Het brengt je meer ellende dan dat het je wat oplevert

Klik om te vergroten...

Is dat voor iedere hoeveelheid van iedere soort drugs zo, of slaat dat op de frequentie van gebruik?

Casrus zei:

Is dat voor iedere hoeveelheid van iedere soort drugs zo, of slaat dat op de frequentie van gebruik?

Klik om te vergroten...

Imo zijn er maar heel weinig drugs waar je achterna bekeken positiviteit/voldoening uit haalt.

CuriousExplorer zei:

Imo zijn er maar heel weinig drugs waar je achterna bekeken positiviteit/voldoening uit haalt.

Klik om te vergroten...

Mijn bad trip was geweldig. En ik voelde bij andere middelen verbonden met mijn sexpartners... en dat gevoel is gebleven.

Wel vroeg ik af of dat plastic achtige van de lysergamiden wel de moeite waard was.

Je ging diep. Maar de hallucinaties waren stripachtig.

Dat haatte ik altijd met xtc, dan had je een date en was er heel veel verbondenheid en was je het beste wat ze ooit overkomen was en de volgende keer dat je ze sprak was het twee jaar later en daarna nooit meer.

Casrus zei:

Mijn bad trip was geweldig. En ik voelde bij andere middelen verbonden met mijn sexpartners... en dat gevoel is gebleven.

Wel vroeg ik af of dat plastic achtige van de lysergamiden wel de moeite waard was.

Je ging diep. Maar de hallucinaties waren stripachtig.

Dat haatte ik altijd met xtc, dan had je een date en was er heel veel verbondenheid en was je het beste wat ze ooit overkomen was en de volgende keer dat je ze sprak was het twee jaar later en daarna nooit meer.

Klik om te vergroten...

😂😂

De enige echt positieve drugs die ik ooit heb gehad is toch een periode van paddo gebruik geweest. Ik ging wel ieder weekend veel nemen en dan op bed liggen en de trip over me heen laten komen. Bij de come down dan ging ik buiten wandelen om de natuur goed te bekijken. Ik heb toen ook veel nagedacht. Ik ben gestopt met roken en drinken van alcohol omdat de paddo's mij toefluisterden dan dat niet goed voor me was. Geen koffie meer. Ik ging veel sporten. In mijn geval hardlopen, wandelen, fietsen en skaten. Op mijn werk was ik goedgehumeurd en in staat te blijven lachen ook onder een hoge werkload. Dat bleef niet onopgemerkt want ik kreeg flinke promotie. Mijn zelfvertrouwen was hoog, mijn energie was hoog. Ik at gezond. Mijn lichaam werd sterk, mijn bierbuik was helemaal weg, Ik sliep goed etc.. En toen kwam de maar.. Ik ging me vervelen.. Ik miste het roken dus ik begon weer. Ik miste mijn biertje dus ik begon weer te drinken. Het sporten stopte meteen. Ik zakte langzaam weer helemaal terug in mijn eigen kleine ellendige wereldje. En ja ik verloor mijn baan in 2012 en sinds die tijd hang ik wat rond in vrijwilligers werk en kort durende contracten. Heb een dikke bier pens en ik loop te hijgen als een locomotief als ik een trap op moet lopen De moraal: geen idee. Het is wat het is. Of zo.

Pluto41 zei:

Of zo.

Klik om te vergroten...

Had ook "of zo" momenten met paddo's 27 - 25 jaar geleden. Grappig dat die herinnering nu weer terug komt... heb ze de afgelopen tijd met truffels niet gehad.

Vind je dat het verliezen jouw schuld was of was het gewoon het zoveelste bedrijf dat in de afgelopen veertig jaar naar onze lieve heer is gegaan?

Ik vind zelf het werkende deel van mijn leven ontzettend onboeiend. Het loopt ook altijd af en dan sta met wat geld weer buiten en ga wat anders doen.

Casrus zei:

Had ook "of zo" momenten met paddo's 27 - 25 jaar geleden. Grappig dat die herinnering nu weer terug komt... heb ze de afgelopen tijd met truffels niet gehad.

Vind je dat het verliezen jouw schuld was of was het gewoon het zoveelste bedrijf dat in de afgelopen veertig jaar naar onze lieve heer is gegaan?

Ik vind zelf het werkende deel van mijn leven ontzettend onboeiend. Het loopt ook altijd af en dan sta met wat geld weer buiten en ga wat anders doen.

Klik om te vergroten...

Er is een Chinees gezegde dat luidt: als er een deur dicht gaat, opent zich ergens anders een venster.

Dat het niks voor mij is.
De halve vakantie depressief geweest... was dat het waard...nee!
Het zet me wel aan het denken deze keer.
Het is mijn eigen schuld.

Pluto41 zei:

Er is een Chinees gezegde dat luidt: als er een deur dicht gaat, opent zich ergens anders een venster.

Klik om te vergroten...

Was dat de Chinese "Sound of Music"?

Kontrups zei:

Dat het niks voor mij is.
De halve vakantie depressief geweest... was dat het waard...nee!
Het zet me wel aan het denken deze keer.
Het is mijn eigen schuld.

Klik om te vergroten...

Watskebeurt?

Casrus zei:

Watskebeurt?

Klik om te vergroten...

Ik had verschillende soorten rc ingeslagen om te proberen.
Bijvoorbeeld nep of snow, na twee lijnen daarvan ben ik al paranoïde .
Cmc meauw mix het zelfde verhaal.
Ik schijt daarna ook een week lang( een beetje ) bloed.en een week een down gevoel.
Nee het was geen geslaagd experiment kan ik wel zeggen.
De oude dope zoals speed en xtc gebruik ik al lang niet meer ,om de zelfde reden.
Daarom stop ik maar met dat gebruiken.
De nadelen zijn veel groter dan de voordelen.

Dat het leven ondraaglijk lijkt te zijn zonder, voor mij. Ik durf eerlijk gezegd niet te denken aan hoe mijn leven zou zijn geweest zonder drugs. Voordat ik eraan begon was ik al een jaartje of 2 vrij suïcidaal en iedere keer dat ik een maandenlange periode van abstinentie in ging, kwam die suïcidaliteit ook weer terug, maar wel minder erg dan toen ik nog geen drugs deed. Ook al voelde ik me in zulke nuchtere periodes constant levensmoe, ik had tenminste herinneringen aan de vele, ultiem gelukkige momenten die ik heb gehad aan de zooi. Mijn leven daarvoor was het overgrote deel van de tijd echt pure misère. 100% van mijn oprecht gelukkige momenten (en dat zijn er aardig wat geweest) maakte ik niet nuchter mee (in de meeste gevallen had ik een psychedelicum genomen, maar vaak combineerde ik het ook met hele andere dingen of was ik überhaupt niet aan het trippen; ik heb ook hele gelukkige dagen gehad met alleen (dex)amfetamine, bijvoorbeeld).

Ik slik dagelijks 20mg dexamfetamine en 45mg mirtazapine en voor de rest is al het andere drugsgebruik heel sporadisch, maar toch heb ik iedere dag extreme cravings. Het zijn geen cravings voor iets specifieks, meer gewoon cravings naar niet in het hier en nu hoeven zijn, want tegenwoordig ben ik dat vanaf het moment dat ik opsta tot het moment dat ik ga slapen en dat is gewoon echt vreselijk. Er is geen moment dat ik de vrijheid heb, of vrijheid ervaar, om te ontspannen en even content kan zijn met de situatie waar ik dat specifieke moment in zit. Dat bestaat gewoon niet als ik nuchter leef. Ik ken niet anders dan continu gespannen zijn. Als je dan eens wist hoe aantrekkelijk het wel niet is voor mij om de eerste beste benzodiazepine of opioïde van iemand aan te nemen...

Misschien dat ik hier ooit een radicaal andere kijk op zal hebben als ik eindelijk eens hulpverlening krijg die daadwerkelijk aansluit op wat ik nodig heb, want die heb ik zo goed als niet gehad (en als het wel goed was, dan kwam die hulp veel te laat en was mijn problematiek intussen alweer te complex geworden). Ik zie zelf ook in dat dat best nog zou kunnen komen in de toekomst, maar dat gaat sowieso weer jaren van mijn leven kosten en ik weet niet of ik dat trek. Ik zit al het grootste deel van mijn leven in de overlevingsmodus. Op een gegeven moment ben je gewoon op.

Heb geleerd goed middelen te gebruiken, en mijn grenzen gevonden zonder een risico te lopen.

En door LSD veel handige inzichten gekregen

Verder dat stimulanten niet zo mij ding zijn op sporadisch MDMA na wat weer therapeutische waarde kan he ben als ik het met goede vrienden of vriendin gebruik.

Drugs zijn mooi als je er goed mee kan omgaan en niet verslaafd raakt. En de magie blijft houden met sporadisch/ MDMA eens in de 3 maanden pauze minimaal, ( hoewel laatste pauze ruim 12 jaar was tot paar weken terug wat was dat weer prachtig) en psychedelica 1x in de maand liefst met volle maan als het kan. Neem psychedelica nu al zo'n 15+ jaar minimaal 1x per maand. Blijft voor mij de leukste groep / mooiste ervaringen

Van druggebruik heb ik geleerd om bij de dag te leven, niet meer achteruit te kijken, dat is passe, en zeker niet teveel vooruit te kijken.
Heel vaak lopen de dingen heel anders dan dat je gepland hebt.
Dus: Carpe Diem! Pluk de dag!

Veel positieve, maar ook negatieve dingen.

Ten eerste, dat "realiteit" veel minder solide is, dan het lijkt. Helemaal niet solide, eigenlijk. Dat je wereld een reflectie is van jezelf. Wat je denkt, is wat je ziet.

En het heeft me ook in staat gesteld mezelf een spiegel voor te houden (vooral middels psychedelica en entactogenen) en zo te zien wat voor een eikel ik vaak ben geweest tegen mensen. Maar tegelijkertijd ook dat er een diepere realiteit aan mezelf is, die daar niets mee te maken heeft (niet dat dat als excuus gebruikt kan worden).

Aan de andere kant is er het (relatief lichte, maar toch) misbruik van middelen om te ontsnappen van mezelf/de wereld. Ik ben geschrokken van mezelf, hoe ik soms toch echt in de macht van een middel was. En daardoor op de harde manier geleerd dat niets extern van mezelf mij ooit zal brengen waar ik wil zijn. Op die manier zijn de negatieve ervaringen uiteindelijk op een bepaalde manier toch positief geweest. Soms helaas echter wel door niet alleen mezelf, maar ook anderen te hebben gekwetst.

Al met al heeft het allemaal een groot aandeel gehad in wie ik nu vandaag ben.