#1
Er zijn ook andere medicijnen voor bipolaire stoornissen....wat een troep is die lithium!
Het is op zich nog giftig ook als je teveel binnen krijgt.
Het is op zich nog giftig ook als je teveel binnen krijgt.
Drugs en depressie wie heeft er ervaring mee?
38 antwoorden
8 weergaven
18-5-2026
#2
Voor mij werkt Ketamine in diepe dallen. Mits je het te vaak neemt en dus niet meer anti depressief werkt.Over het algemeen gebruikt men drugs om zich beter, maw zich happy te voelen.
Maar soms pakt dit heel anders uit.
Medicatie tegen depressie of niet...
Ik gebruikte al enige tijd cannabis, en ik werd er op een gegeven moment helemaal niet meer zo happy meer...ik werd stevig depressief.
Ik kreeg A.D medicijnen, deze hielpen niet totdat ik met de cannabis gestopt was.
Van een Lsd papertrip werd ik ook niet zo blij....
Wie heeft hier verdere ervaring mee, en wat voor ervaring was het?
Voor de rest is er niets behalve gezonde leefstijl en therapie wil dit verbeteren, dr depressie dan. Het is namelijk een mindset in mijn ogen en kan die zelf niet vinden.
#3
Ik herken wel wat je zegt, alleen vind ik dit voor mij geen positieve stemming, maar iets wat me "menselijker" maakt. Ik word wat minder geïrriteerd en kan meer prikkels hebben.Ik heb meerdere ervaringen gehad met alcoholgebruik, waarbij een licht positieve stemming of vrij neutrale gemoedstoestand omslaat naar zwaarmoedig, somber, melancholisch of zelfs depressief.
#4
Jazeker. Ik had werk dat ik niet zag zitten en voelde me eenzaam. Daar een cokeverslaving bovenop met Benzo’s voor de comedown. Ik was zo instabiel dat een psychiater dacht dat ik Bipolair was. Jaren voor aan de medicatie gezeten. Toen ik eindelijk clean werd en goed in herstel ging verdwenen alle psychische klachten.
#5
. Toen ik eindelijk clean werd en goed in herstel ging verdwenen alle psychische klachten.
Noot:
Heb je inmiddels ander werk gevonden, en ben je nog steeds clean?
Hebben de medicijnen tegen bipolair zijn überhaupt geholpen?
#6
Het is me vorige week weer eens overkomen en het heeft me daarna geïnspireerd om te stoppen.
Noot:
Drink je nog steeds niet?
Toen ik nog dronk, was ik ontstellend depressief tijdens de kater.... waardoor ik weer ging innemen.
En zo kom je in de vicieuze cirkel terecht van drinken, kater krijgen en daartegen weer gaan drinken....
#7
Ik ben op dit moment werkeloos en bijna 11 maanden clean.Noot:
Heb je inmiddels ander werk gevonden, en ben je nog steeds clean?
Hebben de medicijnen tegen bipolair zijn überhaupt geholpen?
De periode dat ik aan de medicijnen zat heb ik geen depressie of manie gehad. Wel voelde
ik me een zombie zonder emoties en motivatie dus verre van ideaal
Nu iets van 8 maanden zonder Lithium en sinds een week geen Olanzapine meer (beiden afgebouwd op eigen tempo).
#8
Lithium is rotzooi, wees blij dat je ervan af bent! Ik heb het ook korte tijd gehad en ik zat te beven alsof ik Parkinson had....dus dat was gauw afgelopen!
#9
Ja het is heftig spul. Als je niet genoeg drinkt kun je een vergifiting oplopen die blijvende gevolgen kan hebben. Ik denk dat ik i.c.m. drugsgebruik een paar keer dichtbij heb gezeten. Maar het feit dat het eigenlijk niet samen kon, weerhield me er niet van...Lithium is rotzooi, wees blij dat je ervan af bent! Ik heb het ook korte tijd gehad en ik zat te beven alsof ik Parkinson had....dus dat was gauw afgelopen!
Dat beven had ik alleen in het begin en ging weer over. Wel moest ik supervaak plassen op dat spul. Ik moet nog steeds een stuk vaker dan ik gewoon was voordat ik aan de Lithium begon dus misschien is het een blijvertje :/ Ik ben heel blij dat ik uiteindelijk niet Bipolair ben anders zat ik er voor de rest van m'n leven aan vast.
#10
Heel erg herkenbaar. Ik had ook deze keer een 'drang' om mijn kater en neerslachtigheid weer weg te drinken. Maar nu herkende ik de absurditeit daarvan en heb ik volgehouden.Noot:
Drink je nog steeds niet?
Toen ik nog dronk, was ik ontstellend depressief tijdens de kater.... waardoor ik weer ging innemen.
En zo kom je in de vicieuze cirkel terecht van drinken, kater krijgen en daartegen weer gaan drinken....
Dit is nog maar mijn 4e alcoholvrije dag, maar ik hoop het vol te houden.
#11
Toen ik 12jaar was kreeg ik een depressie, ik heb hier toen nooit medicijnen tegen gekregen omdat “het ligt aan de leeftijd, ze is nu vollop aan het veranderen, het komt goed” werd verteld tegen mij.
Op mijn 15de kreeg ik mijn wietverslaving, het was in het begin geweldig! Ik had eindelijk geen suïcidale gedachten meer, geen ruzie meer met men ouders, etc. Ik heb mij toen 2 jaar plat gelegd met wiet gebruik waardoor ik dus niets voelde.
Op mijn 17de heb ik 4mmc leren kennen. De gedachten zoals “wow dit is veel beter als wiet, dit is echt mijn spul, hier ben ik gemaakt voor, etc” waren toen zeer erg aanwezig.
Op mijn 18de ben ik opgenomen in een kliniek voor verslaving. Ik heb daar drie weken gezeten en ben toen naar huis gegaan. Ik ben daar zo kort geweest omdat ik mijn schooljaar graag normaal wou afmaken. Ik ben sinds dan 1,5j clean geweest.
ik merkte na een halfjaar dat ik soms weer last had van depressieve gedachten. Ik ben toen naar een psychiater gegaan en die heeft mij AD voorgeschreven. In het begin vonden we niet de juiste dosis en de gedachten werden erger en specifieker. Na lang zoeken naar de juiste dosis is het toch gelukt. Venlafaxine 300mg.
Nu ben ik dus in februari teruggevallen in mijn 4mmc gebruik. Ik dacht op dat moment “oh ik ben niet zo verslaafd en ik ben al blij dat ik geen suïcidale gedachten meer heb”.
Het is nu Juni en ben nog wekelijks aan het gebruiken. ik ben zo verslaafd als een koekje maar wel niet meer depressie. Ik ben heel erg bang dat als ik weer clean wordt (wat ik heel graag wil) al die gedachten weer ga hebben.
Binnen 2 maanden word Ik opgenomen in een kliniek voor mijn depressie. Ik hoop in die tussentijd nog opgenomen te worden in een kliniek voor verslaving maar die zit momenteel vol. de wachtlijst is zo lang dat ik er zelf niet word bij geschreven. Ik hoop dat er of te wel een wonder gebeurd en dat ik kan stoppen of dat ik naar die kliniek kan. Anders zal het tovh crisisopname worden. Ik weet het anders ook niet meer....
Op mijn 15de kreeg ik mijn wietverslaving, het was in het begin geweldig! Ik had eindelijk geen suïcidale gedachten meer, geen ruzie meer met men ouders, etc. Ik heb mij toen 2 jaar plat gelegd met wiet gebruik waardoor ik dus niets voelde.
Op mijn 17de heb ik 4mmc leren kennen. De gedachten zoals “wow dit is veel beter als wiet, dit is echt mijn spul, hier ben ik gemaakt voor, etc” waren toen zeer erg aanwezig.
Op mijn 18de ben ik opgenomen in een kliniek voor verslaving. Ik heb daar drie weken gezeten en ben toen naar huis gegaan. Ik ben daar zo kort geweest omdat ik mijn schooljaar graag normaal wou afmaken. Ik ben sinds dan 1,5j clean geweest.
ik merkte na een halfjaar dat ik soms weer last had van depressieve gedachten. Ik ben toen naar een psychiater gegaan en die heeft mij AD voorgeschreven. In het begin vonden we niet de juiste dosis en de gedachten werden erger en specifieker. Na lang zoeken naar de juiste dosis is het toch gelukt. Venlafaxine 300mg.
Nu ben ik dus in februari teruggevallen in mijn 4mmc gebruik. Ik dacht op dat moment “oh ik ben niet zo verslaafd en ik ben al blij dat ik geen suïcidale gedachten meer heb”.
Het is nu Juni en ben nog wekelijks aan het gebruiken. ik ben zo verslaafd als een koekje maar wel niet meer depressie. Ik ben heel erg bang dat als ik weer clean wordt (wat ik heel graag wil) al die gedachten weer ga hebben.
Binnen 2 maanden word Ik opgenomen in een kliniek voor mijn depressie. Ik hoop in die tussentijd nog opgenomen te worden in een kliniek voor verslaving maar die zit momenteel vol. de wachtlijst is zo lang dat ik er zelf niet word bij geschreven. Ik hoop dat er of te wel een wonder gebeurd en dat ik kan stoppen of dat ik naar die kliniek kan. Anders zal het tovh crisisopname worden. Ik weet het anders ook niet meer....
#12
Áls je al drugs gaat gebruiken, doe dit juist en alleen als je je al goed voelt. MET NAME iets als LSD. Nooit psychedelica nemen om je beter te gaan voelen.Over het algemeen gebruikt men drugs om zich beter, maw zich happy te voelen.
Maar soms pakt dit heel anders uit.
Medicatie tegen depressie of niet...
Ik gebruikte al enige tijd cannabis, en ik werd er op een gegeven moment helemaal niet meer zo happy meer...ik werd stevig depressief.
Ik kreeg A.D medicijnen, deze hielpen niet totdat ik met de cannabis gestopt was.
Van een Lsd papertrip werd ik ook niet zo blij....
Wie heeft hier verdere ervaring mee, en wat voor ervaring was het?
Natuurlijk, dit is een richtlijn. Uiteraard heb ook ik deze "regel" meermaals verbroken. Met alle gevolgen van dien.
Net zoals er geen duivel in drugs zit, zit er ook geen geluk in drugs. Deze beide "dingen" zitten in jezelf/zijn jezelf. Drugs kan beide triggeren. Een groot gevaar is om dan te gaan denken dat die drugs de bron zijn van je geluk en dat ze tegelijk macht over jou hebben.
#13
Heb hetzelfde met cannabis. Werkt in het begin wel tegen depressie, maar dan ga je dat zien als de oplossing. Naar mate je langer dagelijks blowt helpt het na een tijd niet meer en krijg je weer negatieve gedachtes.
Maar het ergste komt eigenlijk pas als je helemaal stopt..
Keta heeft me ook wel eens geholpen met depressieve klachten, maar ja daar word je dan weer te wazig van en van de drip van keta krijg ik altijd zware maagklachten en pijnen.
Alcohol en party drugs i.c.m. met gezelschap/gezellige sfeer helpt wel, maar in je katers als je alleen bent krijg je alles dubbel en dwars als een boomerang weer terug.
Maar het ergste komt eigenlijk pas als je helemaal stopt..
Keta heeft me ook wel eens geholpen met depressieve klachten, maar ja daar word je dan weer te wazig van en van de drip van keta krijg ik altijd zware maagklachten en pijnen.
Alcohol en party drugs i.c.m. met gezelschap/gezellige sfeer helpt wel, maar in je katers als je alleen bent krijg je alles dubbel en dwars als een boomerang weer terug.
#14
Genoeg ervaring mee helaas
#15
Ik ben zelf een twee jaar geleden depressief geweest. Cannabis verergerde dit, maar ik heb mij uit de depressie kunnen krijgen door het microdoseren met truffels.
Dit in combinatie met meditatie en veel reflectie.
Pas daarna ben ik allerlei andere soorten drugs gaan verkennen.
Maar microdoseren met truffels doe ik soms recreatief, soms om mijzelf weer even te richten en wat te verwerken.
Dit in combinatie met meditatie en veel reflectie.
Pas daarna ben ik allerlei andere soorten drugs gaan verkennen.
Maar microdoseren met truffels doe ik soms recreatief, soms om mijzelf weer even te richten en wat te verwerken.
#16
SSRI kan helpen maar wel in combinatie met therapie en gesprekken.
#17
@Mindless , ik ging juist drugs gebruiken omdat ik mij heel slecht voelde om mij beter te gaan voelen ofwel negativiteit weg te drukken.
Dat lukte dus niet, en toen ik stopte kreeg ik al die negatieve effecten terug.
Voor mijn gevoel zat er wel degelijk een 😈 in die drugs....
Dat lukte dus niet, en toen ik stopte kreeg ik al die negatieve effecten terug.
Voor mijn gevoel zat er wel degelijk een 😈 in die drugs....
#18
Ook niet met alcohol?Het is mij nooit gelukt om gevoelens te onderdrukken met drugs.
#19
Nee ook niet met alcohol. (Wat natuurlijk ook gewoon drugs is) Voelde me dan nog ellendiger 🥲Ook niet met alcohol?
#20
Ja, soms kan het wel zo voelen. Maar bedenk je: voordat je een drug in je lichaam stopt, is er al een "stem" (voor de meesten een gedachte) die je overhaalt diezelfde drug te nemen/halen/kopen. Nog voordat een substantie werkzaam is in je lichaam. Dat is niets van buitenaf, dat zijn je eigen gedachten.@Mindless , ik ging juist drugs gebruiken omdat ik mij heel slecht voelde om mij beter te gaan voelen ofwel negativiteit weg te drukken.
Dat lukte dus niet, en toen ik stopte kreeg ik al die negatieve effecten terug.
Voor mijn gevoel zat er wel degelijk een 😈 in die drugs....
In mijn ervaring is het heel effectief om goed voor ogen te hebben waar het probleem eigenlijk echt zit. Dan kun je er namelijk gericht aan gaan werken: wat zijn deze gedachten? Is dit mijn eigen bewuste keuze/wens? Of is dit meer een onbewust patroon?
Voor de duidelijkheid:
Ik geloof niet in de duivel. Maar ik geloof wel in dat mensen een schaduwzijde hebben. Mijn opvatting over die schaduwzijde is, dat de schaduw staat voor onbewustheid. Het zijn onbewuste patronen, onbewuste gedachten. Of: weinig bewuste gedachten. Je ziet ze wel, je volgt ze op, maar er is niet voldoende bewustzijn in gebracht om voldoende te beseffen en ook echt voelen: dit is een destructief patroon. Ik doe mezelf hier kwaad mee.