Dus mensen die eens per maand psychedelica nemen en het leven zonder saai zouden vinden hebben een probleem?Een drugsvrij leven is totaal niet saai. Als jij het leven saai vind zonder drugs dan heb je een probleem.
Toen ik dacht dat ik minimaal elke maand een trip nodig had omdat ik nuchterheid saai vond, had ik een probleem. Het probleem van nuchterheid niet kunnen waarderen.Dus mensen die eens per maand psychedelica nemen en het leven zonder saai zouden vinden hebben een probleem?
Lekker kortzichtig weer.
Hoezo zie je dat zelf als een probleem?Toen ik dacht dat ik minimaal elke maand een trip nodig had omdat ik nuchterheid saai vond, had ik een probleem. Het probleem van nuchterheid niet kunnen waarderen.
1x per maand een psychedelica nemen is voor sommigen slechts een mooie toevoeging.Als het meer dan slechts een mooie toevoeging aan je leven wordt, wordt het imo problematisch.
Haha ja mooi dit!Leuk hoe zo’n discussie na anderhalf jaar gewoon weer doorgaat 😂
Het gaat niet om de hoeveelheid of frequentie, het gaat hierom:Als je ruim 97% van de tijd een nuchter leven weten te waarderen, maar slechts 1x op een maand een trip nodig hebt kun je dat als veel bekijken, maar niet als een probleem. Imo.
1x per maand een psychedelica nemen is voor sommigen slechts een mooie toevoeging.
Ieder vult dat in voor zichzelf.
...omdat ik nuchterheid saai vond, had ik een probleem. Het probleem van nuchterheid niet kunnen waarderen.
Voor mezelf zag ik het als een probleem omdat ik de hele tijd wanneer ik dan niet tripte dacht dat ik iets miste, want tijdens zo'n trip waren er momenten dat ik me echt compleet voelde. En nuchter duidelijk niet. Dus dan dacht ik nuchter ook vaak aan het trippen, om eigenlijk weer te ontsnappen aan nuchterheid. Hierdoor werd het trippen periodes ook frequenter dan dat: om de twee weken, soms elke week.Hoezo zie je dat zelf als een probleem?
Als je ruim 97% van de tijd een nuchter leven weten te waarderen, maar slechts 1x op een maand een trip nodig hebt kun je dat als veel bekijken, maar niet als een probleem. Imo.
1x per maand een psychedelica nemen is voor sommigen slechts een mooie toevoeging.
Ieder vult dat in voor zichzelf.
Ik heb al die zorgen niet meer.
0,0 druggies.
Precies dat ja.De realiteit niet kunnen waarderen as it is. Iets nodig hebben omdat anders je leven saai is (m.a.w. je geen voldoening geeft).
Imho is er dan structureel iets mis met hoe je je leven de 97% van de tijd doorbrengt.
Er zullen ongetwijfeld mensen zijn die meer dan de helft van hun tijd onder invloed doorbrengen, maar wèl content zijn met hun nuchtere staat van zijn (de lucky bastards). In die zin zegt frequentie dus eigenlijk niet zoveel, maar meer over hoe je je voelt als de drugs weg zouden vallen.
Ik denk dat dit ook prima is! Veel mensen hebben makkelijk praten en vertellen je graag hoe je moet leven. Maar als dit is wat je helpt is het gewoon prima!Ik merk dat na jaren verkeerde diagnoses te hebben gehad en verkeerde hulp en door mijzelf te diagnostiseren met autisme (veel onderzoek gedaan, ook gekeken in familie en veel gepraat) en dagelijks grotendeels door het leven kan, maar er toch soms momenten zijn dat het even te veel word ik toch merk dat een avondje drugs gebruiken in mijn eentje mij enorm helpt. Die nacht ben ik bezig met het opschrijven van mijn gevoel en door de drugs legt het nieuwe verbindingen aan in mijn hersenen, waardoor ik de dag erna weer verder kan. Ik sommige hun ogen klinkt dit alsnog problematisch, maar dit is voor mij de veiligste manier op dit moment om met mijn problemen te dealen. Ik praat hier ook over met mijn vrienden en ben overal eerlijk over.
Op lange termijn is een ander verhaal, maar op dit moment kan ik zeggen dat drugs mij balans geeft.
Amen! 👐Voor mezelf zag ik het als een probleem omdat ik de hele tijd wanneer ik dan niet tripte dacht dat ik iets miste, want tijdens zo'n trip waren er momenten dat ik me echt compleet voelde. En nuchter duidelijk niet. Dus dan dacht ik nuchter ook vaak aan het trippen, om eigenlijk weer te ontsnappen aan nuchterheid. Hierdoor werd het trippen periodes ook frequenter dan dat: om de twee weken, soms elke week.
Maar het kan ook zijn dat ik hier mezelf teveel projecteer op anderen en me wat teveel focus op de woorden "nodig hebben".
En ja, als het slechts een mooie toevoeging is om 1 keer in de maand te trippen is er denk ik ook geen probleem.![:)]()
Helemaal niets. Zelfs geen benzo's.Jij neemt echt helemaal niets meer? Voor een periode of ben je er helemaal klaar mee ofzo?
Dat denk ik ook zéker wel. Als ik kijk maar mijn eigen gebruik, heeft het me in bepaalde periodes geholpen om me er doorheen te slepen. Maar vervolgens heeft het me ook (hele lange) periodes juist tegengehouden om me te ontwikkelen.Al denk ik ook wel dat ze soms iemand (al is het maar tijdelijk) ergens doorheen kunnen helpen. Zelfmedicatie ben ik wel sceptisch over.
Ik merk dat na jaren verkeerde diagnoses te hebben gehad en verkeerde hulp en door mijzelf te diagnostiseren met autisme (veel onderzoek gedaan, ook gekeken in familie en veel gepraat) en dagelijks grotendeels door het leven kan, maar er toch soms momenten zijn dat het even te veel word ik toch merk dat een avondje drugs gebruiken in mijn eentje mij enorm helpt. Die nacht ben ik bezig met het opschrijven van mijn gevoel en door de drugs legt het nieuwe verbindingen aan in mijn hersenen, waardoor ik de dag erna weer verder kan. Ik sommige hun ogen klinkt dit alsnog problematisch, maar dit is voor mij de veiligste manier op dit moment om met mijn problemen te dealen. Ik praat hier ook over met mijn vrienden en ben overal eerlijk over.
Op lange termijn is een ander verhaal, maar op dit moment kan ik zeggen dat drugs mij balans geeft.
Is het ook zeker. Nu heb ik een hele fijne groep mensen om mij heen die me volledig kennen waar ik, als ik al iets merk dat het niet oké gaat, bij terecht kan ben ik erg zelfbewust. Nu is er ook al snel aan mij te zien als er iets niet klopt hahaha. Ben slecht in acteren.
Ik snap je visie hoor, ookal ben ik eigenlijk geen voorstander van zelfmedicatie. Waar ik zelf een klein beetje moeite mee heb, is het stukje: 'je moet doen wat je wilt doen'.Je kan er wel van leren, maar je moet doen wat je wil doen en wat helpt en eigen is!
Helemaal eens.Ik snap je visie hoor, ookal ben ik er zelf geen voorstander van. Waar ik wel een klein beetje moeite mee heb, is het stukje: 'je moet doen wat je wilt doen'.
Ik heb zelf gemerkt dat ik heel vaak dingen moet doen waar ik géén zin in heb om goed voor mezelf te kunnen zorgen. Door de regen naar de Zen meditatie fietsen, mezelf met tegenzin naar een NA meeting slepen, toch gezond voor mezelf koken ookal bestel ik liefst voor de derde keer vette hap op thuisbezorgd, wéér op dat meditatie kussen gaan zitten om eindeloos dezelfde oefening te doen, toch de telefoon op pakken en mezelf uitspreken naar iemand anders ookal ben in bang voor de reactie (of simpelweg gewoon weerstand om met iemand te praten).
Zijn allemaal dingen die ik van tevoren niet ècht wil, maar die wel goed voor me zijn.
Waar die grens precies ligt, kwam gisteren tijdens meditatie als inzicht binnen. Want het zou natuurlijk onzinnig zijn om elke dag met tegenzin naar je werk te gaan omdat je daar eigenlijk doodongelukkig wordt.
Achteraf voel ik vaak pas of iets goed voor me was. Ik kom altijd beter bij een meeting of meditatie vandaan, dan dat ik erin ging. Zelfde geld voor mezelf uitspreken of gezond voor mezelf koken.
Ik zie dat een beetje als het omgekeerde MaxDonalds effect. De Mac is wat ik wil, waar ik heel veel zin in heb, maar als ik er vandaan kom denk: nou, was dat het nou?
Omgekeerd dus, ik wil er eigenlijk niet naartoe/doen, maar achteraf ben ik toch blij dat ik gegaan ben/gedaan heb.
Precies. De meest herkenbare tegengestelde voorbeelden zijn waarschijnlijk:Helemaal eens.
Eigenlijk het 'delay of gratification' verhaal. Oftewel: dingen die je nu direct plezier geven (dat wat je wílt doen) juist niet doen of uitstellen en de dingen doen waarvan je weet dat je er later juist beter van wordt.
Eerlijk is eerlijk: het helpt wel enorm om volledig in het moment te zijn. De grootste strijd en weerstand zit 'm voor mij niet in de actie zelf. Maar in het mezelf ertoe zetten.Het kan ook wel verwarrend zijn, want moet je juist niet in het moment leven, van het moment genieten? Uiteraard, maar beter niet (teveel) op zo'n manier dat je plezier nu, pijn later betekent.
Same story... Ik ben behoorlijk eigenwijs en wat dat betreft minder intelligent dan een ezel 😂Voor mij in ieder geval was het ook nodig om die pijn te voelen, om andere keuzes te gaan maken. Vaak na vele malen die pijn voelen. Dus geen oordeel daarover. Het is vaak ook niet rationeel.
Als mensen worden we voornamelijk gestuurd door emoties. Tijden lang alleen maar slecht voelen nuchter: dan is het toch begrijpelijk dat iemand daar even een pauze van wil (middels bijvoorbeeld drugs). Begrijpelijk maar tegelijk waarschijnlijk niet hetgeen dat diegene echt uit dat chronische slecht voelen zal halen. Daarvoor zijn die keuzes die niet meteen het slechte gevoel weghalen, maar op de langere termijn, nodig.
Dat is ook zo. Ik blijf ook altijd maar mekkeren over dat het altijd nu is, maar dat is ook echt zo, dus beter maar zo bewust mogelijk aanwezig zijn in het enige moment dat we hebben. Al het leven, alle "juice" is alleen hier en nu te vinden.Eerlijk is eerlijk: het helpt wel enorm om volledig in het moment te zijn.
Dan heb je je leven niet echt op orde imo.Het leven zou maar saai zijn. Zonder drugs. Vind ik.
"AI Samenvatting is momenteel niet beschikbaar (Service offline)."