Haha ja mooi dit!Leuk hoe zo’n discussie na anderhalf jaar gewoon weer doorgaat 😂
Het gaat niet om de hoeveelheid of frequentie, het gaat hierom:Als je ruim 97% van de tijd een nuchter leven weten te waarderen, maar slechts 1x op een maand een trip nodig hebt kun je dat als veel bekijken, maar niet als een probleem. Imo.
1x per maand een psychedelica nemen is voor sommigen slechts een mooie toevoeging.
Ieder vult dat in voor zichzelf.
...omdat ik nuchterheid saai vond, had ik een probleem. Het probleem van nuchterheid niet kunnen waarderen.
Voor mezelf zag ik het als een probleem omdat ik de hele tijd wanneer ik dan niet tripte dacht dat ik iets miste, want tijdens zo'n trip waren er momenten dat ik me echt compleet voelde. En nuchter duidelijk niet. Dus dan dacht ik nuchter ook vaak aan het trippen, om eigenlijk weer te ontsnappen aan nuchterheid. Hierdoor werd het trippen periodes ook frequenter dan dat: om de twee weken, soms elke week.Hoezo zie je dat zelf als een probleem?
Als je ruim 97% van de tijd een nuchter leven weten te waarderen, maar slechts 1x op een maand een trip nodig hebt kun je dat als veel bekijken, maar niet als een probleem. Imo.
1x per maand een psychedelica nemen is voor sommigen slechts een mooie toevoeging.
Ieder vult dat in voor zichzelf.
Ik heb al die zorgen niet meer.
0,0 druggies.
Precies dat ja.De realiteit niet kunnen waarderen as it is. Iets nodig hebben omdat anders je leven saai is (m.a.w. je geen voldoening geeft).
Imho is er dan structureel iets mis met hoe je je leven de 97% van de tijd doorbrengt.
Er zullen ongetwijfeld mensen zijn die meer dan de helft van hun tijd onder invloed doorbrengen, maar wèl content zijn met hun nuchtere staat van zijn (de lucky bastards). In die zin zegt frequentie dus eigenlijk niet zoveel, maar meer over hoe je je voelt als de drugs weg zouden vallen.
Ik denk dat dit ook prima is! Veel mensen hebben makkelijk praten en vertellen je graag hoe je moet leven. Maar als dit is wat je helpt is het gewoon prima!Ik merk dat na jaren verkeerde diagnoses te hebben gehad en verkeerde hulp en door mijzelf te diagnostiseren met autisme (veel onderzoek gedaan, ook gekeken in familie en veel gepraat) en dagelijks grotendeels door het leven kan, maar er toch soms momenten zijn dat het even te veel word ik toch merk dat een avondje drugs gebruiken in mijn eentje mij enorm helpt. Die nacht ben ik bezig met het opschrijven van mijn gevoel en door de drugs legt het nieuwe verbindingen aan in mijn hersenen, waardoor ik de dag erna weer verder kan. Ik sommige hun ogen klinkt dit alsnog problematisch, maar dit is voor mij de veiligste manier op dit moment om met mijn problemen te dealen. Ik praat hier ook over met mijn vrienden en ben overal eerlijk over.
Op lange termijn is een ander verhaal, maar op dit moment kan ik zeggen dat drugs mij balans geeft.
"AI Samenvatting is momenteel niet beschikbaar (Service offline)."