Ik denk dat hier alleen maar goede dingen uit kunnen komen, man! Succes!ayo thanks voor je bericht, zal idd proberen meer open over te zijn etc. gr en qua drugsgebruik was alleen sweekends nu ook soms doordeweeks omdat k zo iets heb van schijt. maa da moet k eig niet doen haha
ayo thanks voor je bericht, zal idd proberen meer open over te zijn etc. gr en qua drugsgebruik was alleen sweekends nu ook soms doordeweeks omdat k zo iets heb van schijt. maa da moet k eig niet doen haha
Vind dit wat vreemd.Misschien een gebrek aan inlevingsvermogen van mijn kant, maar waarom zijn je ouders nog zo bij je leven betrokken dat ze teleurgesteld zijn als je een terugval hebt @Cath-R-Ella ? Ik krijg het gevoel dat ze er dan te dicht opzitten. Je bent, naar ik aanneem, een volwassen vrouw, die op eigen benen staat. Waarom zou elke wending van je leven dan iets doen met je ouders?
Ik was midden 30 toen ik verslaafd raakte. Op dat moment maakte ik al jaren mijn eigen fouten en zocht ik mijn eigen oplossingen zonder dat mijn ouders steeds over mijn schouder meekeken. Mijn ouders zijn dus ook niet intensief betrokken geweest bij mijn verslaving of herstel. Onze relatie is goed, maar het ouder-en-kind-schap is een keertje klaar.
Oh, maar dat zou ook zeker niet goed zijn. Er is denk ik een verschil tussen op een gezonde manier zorg en genegenheid naar elkaar tonen en er teveel bovenop zitten. Ik denk persoonlijk dat “wakker liggen van de terugval van je kind” een beetje neigt naar er teveel bovenop zitten. Ik vind het niet gezond als elke fout van je kind een enorm gevoel van teleurstelling teweeg brengt.als je eigen ouders dan zoiets hebben van zoek het maar uit...
Teveel erbovenop zitten moet misschien ook niet, maar kan me voorstellen dat als het vreselijk slecht gaat met je kind - hoe oud die ook is - dat je daar slapeloze nachten van krijgt.Oh, maar dat zou ook zeker niet goed zijn. Er is denk ik een verschil tussen op een gezonde manier zorg en genegenheid naar elkaar tonen en er teveel bovenop zitten. Ik denk persoonlijk dat “wakker liggen van de terugval van je kind” een beetje neigt naar er teveel bovenop zitten. Ik vind het niet gezond als elke fout van je kind een enorm gevoel van teleurstelling teweeg brengt.
Dit geldt ook voor mij. Mijn ouders waren wel mijn ultieme steun als het weer eens mis ging - dan kwam ik een tijdje bij hen wonen in mijn jeugdslaapkamertje. Ik had er ook zo'n puinhoop van gemaakt dat op eigen benen staan soms lastig was.Vond de hulp en bezorgdheid van mijn ouders wanneer ik deze nodig had in een moeilijke periode op oudere leeftijd (midden 30) heel fijn. Nu gaat het goed met me en kan ik hun helpen waar nodig.
Ja hè?Dit geldt ook voor mij. Mijn ouders waren wel mijn ultieme steun als het weer eens mis ging - dan kwam ik een tijdje bij hen wonen in mijn jeugdslaapkamertje. Ik had er ook zo'n puinhoop van gemaakt dat op eigen benen staan soms lastig was.
Omdat mijn ouders nogal betrokken zijn, ook al zou ik dat soms anders willen zien.Waarom zou elke wending van je leven dan iets doen met je ouders?
Ja, dat herken ik. Het voelde altijd veilig bij hen, en het was een soort van complete verzorging. Op het laatste gebruikte ik dan als ik bij hen was ook, stiekem. Soms kwamen ze er wel achter. Toen werd het echt raar. Ik saboteerde mijn safe space ook gewoon keihard. Maargoed die fucked up tijd ligt nu achter me.Ja hè?
Heb een keer een paar nachten bij mijn ouders geslapen door omstandigheden. Vond het fijn zo opgevangen te worden toen ik zo'n wrak was. Normaal wil ik dat ook helemaal niet, maar toen was ik op mijn zwakste geestelijk en was dat toch wel fijn.
Gelukkig ligt het achter je.Ja, dat herken ik. Het voelde altijd veilig bij hen, en het was een soort van complete verzorging. Op het laatste gebruikte ik dan als ik bij hen was ook, stiekem. Soms kwamen ze er wel achter. Toen werd het echt raar. Ik saboteerde mijn safe space ook gewoon keihard. Maargoed die fucked up tijd ligt nu achter me.
Dat vond ik ook altijd wel fijn. Nu ik weer een tijdje bij m'n moeder woon vind ik het ook wel fijn dat ik haar kan helpen met dingen die haar moeilijker af gaan. Ze is ondertussen bejaard. Ergens zit dan ook het idee dat ik wat terug kan doen voor alles wat ze voor mij heeft gedaan. Ik verhuis ook wel weer zodra ik m'n leven weer beter op de rit heb hoor mocht het goed met haar blijven gaan. Anders vind ik mantelzorg geen probleem.Gelukkig ligt het achter je.
Dit onderwerp doet me ook even denken aan hoe ze in andere landen/werelddelen vaak veel meer contact blijven houden qua familie: dus ook ouders en zelfs grootouders. Vaak zelfs in hetzelfde huis blijven wonen.
Aan de ene kant vind ik dat mooi. Aan de andere kant vind ik het enorm fijn om echt mijn eigen plekje te hebben en ook niet te dichtbij elkaar te wonen. Ik mag mijn familie heel erg, daar heeft het niet mee te maken. Maar ik heb toch liever wat afstand ook.
Maar je hebt het er wel over dat het zo veel met je ouders doet om te weten dat je een terugval hebt, dat het je beter lijkt om het contact tijdelijk te verbreken (!). Dat vind ik dan wel weer het andere uiterste. Er is vast een gezonde middenweg tussen geen bezorgdheid en zoveel bezorgdheid dat het beter is om het contact te verbreken.Vind het best vreemd als jou ouders niet bezorgd zijn als je een terugval hebt..
Echt respect dat je dit doet.Dat vond ik ook altijd wel fijn. Nu ik weer een tijdje bij m'n moeder woon vind ik het ook wel fijn dat ik haar kan helpen met dingen die haar moeilijker af gaan. Ze is ondertussen bejaard. Ergens zit dan ook het idee dat ik wat terug kan doen voor alles wat ze voor mij heeft gedaan. Ik verhuis ook wel weer zodra ik m'n leven weer beter op de rit heb hoor mocht het goed met haar blijven gaan. Anders vind ik mantelzorg geen probleem.
Ja daar heb je zeker gelijk in! Ik was nog al van slag toen ik dat berichtje typte dus sowieso ga ik ook eerst is nuchter nadenken.Maar je hebt het er wel over dat het zo veel met je ouders doet om te weten dat je een terugval hebt, dat het je beter lijkt om het contact tijdelijk te verbreken (!). Dat vind ik dan wel weer het andere uiterste. Er is vast een gezonde middenweg tussen geen bezorgdheid en zoveel bezorgdheid dat het beter is om het contact te verbreken.
Okay, veel sterkte!Ja daar heb je zeker gelijk in! Ik was nog al van slag toen ik dat berichtje typte dus sowieso ga ik ook eerst is nuchter nadenken.
Hmm ik weet het niet, mijn ouders waren behoorlijk streng, en dat heeft geen reet geholpen, en als ik eerlijk ben had het ook niet echt verschil gemaakt denk ikIk wou dat mijn ouders vroeger wat strenger waren, als je jong bent heb daarin waarschijnlijk een andere mening.
Lief. Dankjewel.Ik kan me niet voorstellen hoe je je gevoeld moet hebben met/tijdens je moeder…, respect❤️
"AI Samenvatting is momenteel niet beschikbaar (Service offline)."