#1
Zijn laatste bericht was die van 1275mg trip....leek al geen goed idee gezien zijn situatie. Had er toen al een slecht gevoel over en nu al een week stilte. Laten we bidden dat het goed gaat 🙏
Hoe het nu met me gaat
107 antwoorden
37 weergaven
18-5-2026
#2
Het beste is denk ik zo weinig mogelijk psychoactieve stoffen nemen tijdens je herstel. Ik ben blij te lezen dat je hebt geslapen en nu wat mildere middelen neemt.Als er nog tips/suggesties zijn voor supplementen zoals CBD, THC, valeriaan etc hoor ik het graag. Ben nog zoekende.
Als ik je dan toch iets zou adviseren, dan zou CBN, ofwel cannabinol, nog kunnen helpen om de slaap te bevorderen.
En hoewel ik zelf groot liefhebber van THC ben, lijkt me dat nu in jouw situatie niet aan te raden, tenzij je daardoor volledig van gevaarlijkere middelen kunt afblijven.
Sterkte! ❤️
#3
Enigste tip die ik heb is je rust pakken, goede voeding en geen drugs😉 Supplementen, vitamine d, b complex, omega, c500 of 1000, l tryptofaan/htp om je serotonine te herstellen en magnesium. Probeer wel je ritme enigszins in stand te houden, dus in de ochtend eruit, eventueel smiddags een uurtje en dan rond elf weer slapen.
#4
Ja best redelijk.@plex Hoe gaat het nu met je, beetje goed de nacht doorgekomen?
18.00 wakker, slapen gaat nu dus goed, 15 uurtjes gok ik. Volgens mij geen drugsgebruik (geheugen nogsteeds niet best). Ik slaap veel zoals in het herstel van mijn vorige crashes, in principe top maar heb nu maar 3 uur per dag dat ik niet in bed lig. Slaapverlamming heb ik ook niet.
Ben alleen bang dat wanneer ik een beetje herstel ik weer dagen niet ga slapen, het cirkeltje rond zegmaar. Ik ga er maar niet van uit. Verder lijkt het erop dat mijn balans bijna volledig terug is en ik gewoon normaal praat. Het is lastig ritme te krijgen als ik of niet of alleen maar slaap. Toch probeer ik het. Genoeg eten, genoeg drinken, misschien proberen minder slapen om een ritme te krijgen. Ben nogsteeds een schim en ik kan wel herstellen, maar ik weet niet hoeveel crashes ik nog vol zal houden. Ik ben blij dat ik nu in mijn herstelperiode zit en pak het ook beter op dan de vorige.
Hopelijk blijft herstel bij herstel en gaan we niet crashen, nuchter ga ik nu sowieso blijven❤️
#5
Goed om te horen. Ben je bang dat je niet slaapt vanwege eigen keuzes of slaapproblemen? Als het het 2e is, en je bamg bent weer te gaan gebruiken om die reden doordat de dagen wel erg lang worden kijk dan of je jezelf op een verantwoorde manier enigzins kan vermoeien. Licht sporten, wandelen, hardlopen of probeer anders via de HA aan mirtazepine if quetiapine te komen. Of hou iig totde 27e vol niet te gebruiken ook al slaap je niettot je gesprek net de neuroloog. Volgens mij kan je ook naar de huisartsenpost nu en met de feestdagen en daar je situatie uitleggen.Ja best redelijk.
18.00 wakker, slapen gaat nu dus goed, 15 uurtjes gok ik. Volgens mij geen drugsgebruik (geheugen nogsteeds niet best). Ik slaap veel zoals in het herstel van mijn vorige crashes, in principe top maar heb nu maar 3 uur per dag dat ik niet in bed lig. Slaapverlamming heb ik ook niet.
Ben alleen bang dat wanneer ik een beetje herstel ik weer dagen niet ga slapen, het cirkeltje rond zegmaar. Ik ga er maar niet van uit. Verder lijkt het erop dat mijn balans bijna volledig terug is en ik gewoon normaal praat. Het is lastig ritme te krijgen als ik of niet of alleen maar slaap. Toch probeer ik het. Genoeg eten, genoeg drinken, misschien proberen minder slapen om een ritme te krijgen. Ben nogsteeds een schim en ik kan wel herstellen, maar ik weet niet hoeveel crashes ik nog vol zal houden. Ik ben blij dat ik nu in mijn herstelperiode zit en pak het ook beter op dan de vorige.
Hopelijk blijft herstel bij herstel en gaan we niet crashen, nuchter ga ik nu sowieso blijven❤️
#6
Vanwegen het niet kunnen slapen, hoe graag ik het ook wil. tegenwoordig lijkt het alsof als ik gezond ben mijn lichaam mij forceerd ongezond te worden waarna het zich weer moet herstellen. Het (onverantwoord/overmatig) gebruik van drugs komt dan doordat ik dan al dagen niet heb kunnen slapen. Ik denk dat veel mensen snel denken dat ik dan niet heb geslapen door drugs, maar meestal zijn het de dagen van gebruik waar ik me begin te herstellen ironisch genoeg. Misschien omdat dat dan die laatste klap voor mijn lichaam om in te storten.Goed om te horen. Ben je bang dat je niet slaapt vanwege eigen keuzes of slaapproblemen? Als het het 2e is, en je bamg bent weer te gaan gebruiken om die reden doordat de dagen wel erg lang worden kijk dan of je jezelf op een verantwoorde manier enigzins kan vermoeien. Licht sporten, wandelen, hardlopen of probeer anders via de HA aan mirtazepine if quetiapine te komen. Of hou iig totde 27e vol niet te gebruiken ook al slaap je niettot je gesprek net de neuroloog. Volgens mij kan je ook naar de huisartsenpost nu en met de feestdagen en daar je situatie uitleggen.
Ik vrees dat al zou ik in die slechte dagen niet gebruiken ik wel door andere factoren in zou storten. Na dagen geen slaap, waar verwardheid bij optreed en dus ook slechte zelfverzorging (geen eten/drinken). Geen Idee waarom ik dit nu opeens zo heftig heb, of dat ik er zo psychotisch van wordt. Maar daar zullen we hopelijk snel achter komen.
kijk dan of je jezelf op een verantwoorde manier enigzins kan vermoeien. Licht sporten, wandelen, hardlopen of probeer anders via de HA aan mirtazepine if quetiapine te komen.
Bedankt voor de tips, ik ben inderdaad nu bezig met het experimenteren met supplementen. Fysieke activiteiten heb ik wel gedaan na de 1e en 2e crash maar nu ben ik al buiten adem na het zeggen van 1 zin. Gaat vast goed komen op zijn tijd.
Thanks❤️
#7
Er zijn wat dingetjes die wijzen op een verstoring van de REM slaap.
Als ik kijk naar de (te) lange periodes van wakker zijn, fysieke en mentale uitputting, slaapverlamming vind ik dat niet heel vreemd.
Mocht je er bang voor zijn; draai met je ogen, oogspieren worden niet aangetast door slaapverlamming.
Qua middelen zou ik het spek niet op de kat binden.
Gelukkig gaat herstel meestal redelijk snel.
Met achter de hand, als je het niet vertrouwt, vragen naar quetiapine?
Als ik kijk naar de (te) lange periodes van wakker zijn, fysieke en mentale uitputting, slaapverlamming vind ik dat niet heel vreemd.
Mocht je er bang voor zijn; draai met je ogen, oogspieren worden niet aangetast door slaapverlamming.
Qua middelen zou ik het spek niet op de kat binden.
Gelukkig gaat herstel meestal redelijk snel.
Met achter de hand, als je het niet vertrouwt, vragen naar quetiapine?
#8
Klinkt wel alsof er psychisch een en ander speelt...zit er schizofrenie of bipolariteit of manisch depressie in je familie. Niet dat ik zeg dat ik denk dat je geestesziek bent op dit moment kf dat je zwaar uit je nek kletst maar mocht het zo zijn kunnen dit misschien voortekenen zijn. Begint als man zijnde meestal rond je 28-35e.Vanwegen het niet kunnen slapen, hoe graag ik het ook wil. tegenwoordig lijkt het alsof als ik gezond ben mijn lichaam mij forceerd ongezond te worden waarna het zich weer moet herstellen. Het (onverantwoord/overmatig) gebruik van drugs komt dan doordat ik dan al dagen niet heb kunnen slapen. Ik denk dat veel mensen snel denken dat ik dan niet heb geslapen door drugs, maar meestal zijn het de dagen van gebruik waar ik me begin te herstellen ironisch genoeg. Misschien omdat dat dan die laatste klap voor mijn lichaam om in te storten.
Ik vrees dat al zou ik in die slechte dagen niet gebruiken ik wel door andere factoren in zou storten. Na dagen geen slaap, waar verwardheid bij optreed en dus ook slechte zelfverzorging (geen eten/drinken). Geen Idee waarom ik dit nu opeens zo heftig heb, of dat ik er zo psychotisch van wordt. Maar daar zullen we hopelijk snel achter komen.
Bedankt voor de tips, ik ben inderdaad nu bezig met het experimenteren met supplementen. Fysieke activiteiten heb ik wel gedaan na de 1e en 2e crash maar nu ben ik al buiten adem na het zeggen van 1 zin. Gaat vast goed komen op zijn tijd.
Thanks❤️
Probeer je ook niks aan te praten naar zou ook misschien bepaalde dingen verklaren en misschien dat je dan ook met GGZ afspraak kan maken
#9
Het lichaam doet er alles aan om jou op de beste manier in leven te houden.tegenwoordig lijkt het alsof als ik gezond ben mijn lichaam mij forceerd ongezond te worden waarna het zich weer moet herstellen.
Uitvallen doet het lichaam pas als we er niet naar luisteren en maar door blijven gaan en grenzen negeren. Bestwel zielig voor het lichaam.
wij "het ego" noem ik het maar even maakt het lichaam juist ziek meestal vanwege keuzes die we maken. Enof hoe we met dingen omgaan. (Door vanalles wat je je maar kan bedenken) (roken, slecht slapen, drugs, stress enz)
Kan het ook niet zo zijn dat je juist doordat je zo gefocust bent op slapen en slaapverlamming en zo ook false awakening dat het ook vaker lijkt te gebeuren maar dan zowel ook in je droom. Dat je droomt dat je slaapverlamming hebt. Want hoe zeker weet je dat je wakker bent? (Ik wil niet zeggen dat het zo is he, maar dit is gewoon beetje hard op denken en omdat ik zelf vroeger altijd veel bezig ben geweest met dromen en ook wel eens de slaapverlamming bewust mee maakte. (nooit zo in de frequentie als jij)
En ik een beetje het idee krijg dat je de slaapverlamming als een soort "vijand" zie. Tewijl ik hoe ik het weet is slaapverlamming iets wat een natuurlijk proces van lichaam is.
Mijn ervaring is dat als ik heel veel met iets bezig ben ik daar ook zeker over ga dromen.
Ik hoop dat je wat meer naar je lichaam gaat luisteren en echt goed voor jouzelf doet zorgen. 🤞
En dat je lekker rustig aan doet.
Hopelijk heb je een fijne kerst en kun je ook wat tot rust komen deze dagen.
Hoest verder met je mama?
#10
Ik zeg niet dat het niet zo is, maar als ik dit allemaal zo lees: extreme stress over werk en verantwoordelijkheid voor familie, vrienden en kinderen van vrienden, waardeloze slaap, niet eten, vrij extreem drugsgebruik (als ik het zo lees), hoe vreemd is het dan dat @plex mentaal helemaal niet goed functioneert? Om het nog zacht te zeggen.Klinkt wel alsof er psychisch een en ander speelt...zit er schizofrenie of bipolariteit of manisch depressie in je familie. Niet dat ik zeg dat ik denk dat je geestesziek bent op dit moment kf dat je zwaar uit je nek kletst maar mocht het zo zijn kunnen dit misschien voortekenen zijn. Begint als man zijnde meestal rond je 28-35e.
Probeer je ook niks aan te praten naar zou ook misschien bepaalde dingen verklaren en misschien dat je dan ook met GGZ afspraak kan maken
Als ik het zo lees is er in eerste instantie een stress probleem dat niet goed aangepakt wordt en daardoor op is gaan stapelen en zo alleen maar erger wordt. Maar ja, ik ben ook maar iemand die wat leest op een forum.
Eens met dat @plex zichzelf nu helemaal op nummer 1 moet zetten en bepaalde dingen (tijdelijk of niet) los moet laten, hoe moeilijk ook.
#11
Wat een vervelende situatie! Goed dat je het van je afschrijft. Waar komt je angst voor slaapverlamming vandaan? Hoe verloopt het bij jou? Zelf ook meermaals gehad, maar het is niet gevaarlijk en/of dodelijk.
#12
Hoe is het gegaan bij de neuroloog?
#13
Ik heb het ook. Maar als ik veel drugs heb gebruikt dan heb ik er zo 7 per nacht. Staat echt met elkaar in verbinding. Als je laag in je energie zit ben je hier veel vatbaarder voor.Wat een vervelende situatie! Goed dat je het van je afschrijft. Waar komt je angst voor slaapverlamming vandaan? Hoe verloopt het bij jou? Zelf ook meermaals gehad, maar het is niet gevaarlijk en/of dodelijk.
#14
Hoe het nu met me gaat: (Gelukkig nieuwjaar iedereen)
ik ga naar bed en doezel een beetje in, tactiele hallucinaties komen. ik voel de slaapverlamming aankomen. Een soort body high, is wel te vergelijken. Daarna ga ik dingen zien, mensen die gemarteld worden, mijn moeder die ik hoor stikken, ik die gemarteld word etc. Daarna voel ik pijn, pijn van de monsters die mij martelen. Soms kom ik half uit de slaapverlamming, maar wordt ik er gelijk weer terug in gezogen. Pijn, martelingen, tranen, verdriet. En dat de hele nacht door.
Hoe het nu met me gaat?
ik heb automutilatie ontdekt, en daar kwam wat bloed bij kijken. nu ben ik. 6mg Bromazolam onder de tong te doen en norflurazepam te roken. Mnetaal ben ik een wrak, ik ben niet wie ik was 1 maand geleden. Ik ben ee schim, met een mes om mijn been. het voelt alsof al mijn problemen van vroeger die @Zweevteev misschien nog wel weet terug naar boven komen. Het ging zo beter met me, maar nu zoek alleen nog maar een mes om mijn huid te doorboren. Weer wat norflurazepam roken, ik weet het ook niet meer. het gaat beter. maar dat is het probleem. Nu kan i me niet meer verstoppen, nu kan ik die emoties niet meer weg drukken omdat ik kapot ben.
ik dacht dat het beter ging, maar opeens zit ik mijn benen open te snijden. dit heb ik nog nooit gedaan. zoveel emoties heb ik nog nooit gevoeld![:disrelieved:]()
Ik ben nu kwetsbaar, instabiel. een mislukkeling, bloed over mijn benen, vingertoppen afgebrand. ik hirb nu zeker 200mg Norflurazepam gerookt, 6mg bromzolam.
Door op de spoedeisende hulp te zitten, voortgeduwd in een rolstoel omdat ik niet meer kon lopen na een psychose heeft me veranderd. ik ben een ander mens nu, hopelijk kan ik er iets positiefs van maken,
Ik ben kapot. een gebreoken mens. ach ja, ik leef. ik kan weer werken. ik kan weer ;open en praten en ben niet bijna aan het dood gaan zoals eerst.
Ik hoop dat je gesprek met de neuroloog en psycholoog wat zullen opleveren voor je op korte termijn.
telefonisch gesprek met de neuroloog was interessant, hij had het over stimulerende antidepressiva om beter te kunnen slapen. Verder Zou ik ergens dit jaar opgeroepen worden om bij het ziekenhuis een slaap onderzoek te doen. Hij zij dat ik dan geen andere drugs kan gebruiken.Hoe is het gegaan bij de neuroloog?
Bij mij gaat het in 4 stages,Wat een vervelende situatie! Goed dat je het van je afschrijft. Waar komt je angst voor slaapverlamming vandaan? Hoe verloopt het bij jou? Zelf ook meermaals gehad, maar het is niet gevaarlijk en/of dodelijk.
ik ga naar bed en doezel een beetje in, tactiele hallucinaties komen. ik voel de slaapverlamming aankomen. Een soort body high, is wel te vergelijken. Daarna ga ik dingen zien, mensen die gemarteld worden, mijn moeder die ik hoor stikken, ik die gemarteld word etc. Daarna voel ik pijn, pijn van de monsters die mij martelen. Soms kom ik half uit de slaapverlamming, maar wordt ik er gelijk weer terug in gezogen. Pijn, martelingen, tranen, verdriet. En dat de hele nacht door.
Ik hoop het niet.Klinkt wel alsof er psychisch een en ander speelt...zit er schizofrenie of bipolariteit of manisch depressie in je familie. Niet dat ik zeg dat ik denk dat je geestesziek bent op dit moment kf dat je zwaar uit je nek kletst maar mocht het zo zijn kunnen dit misschien voortekenen zijn. Begint als man zijnde meestal rond je 28-35e.
Probeer je ook niks aan te praten naar zou ook misschien bepaalde dingen verklaren en misschien dat je dan ook met GGZ afspraak kan maken
Ik zeg niet dat het niet zo is, maar als ik dit allemaal zo lees: extreme stress over werk en verantwoordelijkheid voor familie, vrienden en kinderen van vrienden, waardeloze slaap, niet eten, vrij extreem drugsgebruik (als ik het zo lees), hoe vreemd is het dan dat @plex mentaal helemaal niet goed functioneert? Om het nog zacht te zeggen.
Als ik het zo lees is er in eerste instantie een stress probleem dat niet goed aangepakt wordt en daardoor op is gaan stapelen en zo alleen maar erger wordt. Maar ja, ik ben ook maar iemand die wat leest op een forum.
Eens met dat @plex zichzelf nu helemaal op nummer 1 moet zetten en bepaalde dingen (tijdelijk of niet) los moet laten, hoe moeilijk ook.
Ik heb inderdaad teveel druk op mezelf gezet en gedaan alsof iedereen die ik kende mijn verantwoordelijkheid is , terwijl ik maar 21 ben. Mijn maat waar ik werk voelt zich nu eenzaam omdat hij alleen het bedrijf runt. Voel ik me weer gelijk een klootzak. Dat ik me niet zo moet aanstellen, gewoon een happy face opzetten en hard gaan werken. Voel me een slapjanus, een mislukkeling. Stel me altijd zo veel aam. Ik moet voor iedereen zorgen en niet mijzelf, ik vernietig mijzelf.Het lichaam doet er alles aan om jou op de beste manier in leven te houden.
Uitvallen doet het lichaam pas als we er niet naar luisteren en maar door blijven gaan en grenzen negeren. Bestwel zielig voor het lichaam.
wij "het ego" noem ik het maar even maakt het lichaam juist ziek meestal vanwege keuzes die we maken. Enof hoe we met dingen omgaan. (Door vanalles wat je je maar kan bedenken) (roken, slecht slapen, drugs, stress enz)
Kan het ook niet zo zijn dat je juist doordat je zo gefocust bent op slapen en slaapverlamming en zo ook false awakening dat het ook vaker lijkt te gebeuren maar dan zowel ook in je droom. Dat je droomt dat je slaapverlamming hebt. Want hoe zeker weet je dat je wakker bent? (Ik wil niet zeggen dat het zo is he, maar dit is gewoon beetje hard op denken en omdat ik zelf vroeger altijd veel bezig ben geweest met dromen en ook wel eens de slaapverlamming bewust mee maakte. (nooit zo in de frequentie als jij)
En ik een beetje het idee krijg dat je de slaapverlamming als een soort "vijand" zie. Tewijl ik hoe ik het weet is slaapverlamming iets wat een natuurlijk proces van lichaam is.
Mijn ervaring is dat als ik heel veel met iets bezig ben ik daar ook zeker over ga dromen.
Ik hoop dat je wat meer naar je lichaam gaat luisteren en echt goed voor jouzelf doet zorgen. 🤞
En dat je lekker rustig aan doet.
Hopelijk heb je een fijne kerst en kun je ook wat tot rust komen deze dagen.🎄
Hoest verder met je mama?
Hoe het nu met me gaat?
ik heb automutilatie ontdekt, en daar kwam wat bloed bij kijken. nu ben ik. 6mg Bromazolam onder de tong te doen en norflurazepam te roken. Mnetaal ben ik een wrak, ik ben niet wie ik was 1 maand geleden. Ik ben ee schim, met een mes om mijn been. het voelt alsof al mijn problemen van vroeger die @Zweevteev misschien nog wel weet terug naar boven komen. Het ging zo beter met me, maar nu zoek alleen nog maar een mes om mijn huid te doorboren. Weer wat norflurazepam roken, ik weet het ook niet meer. het gaat beter. maar dat is het probleem. Nu kan i me niet meer verstoppen, nu kan ik die emoties niet meer weg drukken omdat ik kapot ben.
ik dacht dat het beter ging, maar opeens zit ik mijn benen open te snijden. dit heb ik nog nooit gedaan. zoveel emoties heb ik nog nooit gevoeld
Ik ben nu kwetsbaar, instabiel. een mislukkeling, bloed over mijn benen, vingertoppen afgebrand. ik hirb nu zeker 200mg Norflurazepam gerookt, 6mg bromzolam.
Door op de spoedeisende hulp te zitten, voortgeduwd in een rolstoel omdat ik niet meer kon lopen na een psychose heeft me veranderd. ik ben een ander mens nu, hopelijk kan ik er iets positiefs van maken,
Ik ben kapot. een gebreoken mens. ach ja, ik leef. ik kan weer werken. ik kan weer ;open en praten en ben niet bijna aan het dood gaan zoals eerst.
#15
Emoties wegdrukken is sowieso geen werkende strategie. Het is als een bal onder water drukken: Het kost moeite en ooit komt 'ie omhoog, hoe dan ook.Nu kan i me niet meer verstoppen, nu kan ik die emoties niet meer weg drukken omdat ik kapot ben.
Dit is misschien een controversiële gedachte:
Het is goed dat je je emoties niet meer weg kunt drukken. Waar ga je ze anders verwerken dan in je bewustzijn? Als je ze niet ziet, kun je ze niet verwerken.
Ga dieper in de realisatie dat je je emoties niet weg kunt krijgen door ze weg te drukken (in je onderbewuste). De reden dat je kapot bent is omdat je je emoties wegdrukt middels weerstand. Je zegt nee tegen ze. Soms is dat een harde NEE, andere momenten een heel subtiele nee. Die nee moet een JA worden. Niet 99% maar 100% een ja. Dat doe je door volledig te zien dat verstoppen inderdaad niet mogelijk is. Dat wegdrukken nooit de echte oplossing kan zijn.
Maar je emoties zelf zijn niet het probleem. Het is je weerstand tegen je emoties, ook al is deze subtiel. De weerstand houdt je emoties in leven.zoveel emoties heb ik nog nooit gevoeld![:disrelieved:]()
We zwemmen allemaal in dezelfde wateren van onze emoties. Net als een vis in de zee kun je niet ontsnappen aan het water. Maar als je in interne weerstand tegen het water (je emoties) bent, word je neurotisch en door extreme weerstand psychotisch. Een psychose is een extreme non-acceptatie van je emoties.
Je zegt het zelf al te zien:
"Nu kan ik me niet meer verstoppen, nu kan ik die emoties niet meer weg drukken"
Ik weet dat dit tegenstrijdig klinkt, maar ga juist verder in deze realisatie: als het echt zo is dat ik mijn emoties niet meer weg kan drukken, kan ik mijn weerstand tegen ze loslaten. Want ik kán er niet aan ontsnappen.
Leer zwemmen in deze wateren waar we allemaal niet uit kunnen ontsnappen. De echte ontsnapping ligt niet in uit het water komen, maar in het water (alles in je bewustzijn) accepteren.
#16
Van een vriendin die op ic werkt weet ik dat ze daar niet leuk reageren op automutilatie.
heftig je kan wel wat liefde gebruiken op zo’n moment toch?
Was bij brijder blij dat ze liefdevol waren ipv boos. Want boos dat doet de familie al.
heftig je kan wel wat liefde gebruiken op zo’n moment toch?
Was bij brijder blij dat ze liefdevol waren ipv boos. Want boos dat doet de familie al.
#17
Ik hoop dat dit je lukt. Aan welke antidepressiva zat je psycholoog te denken? SNRI/DNRI?Hij zij dat ik dan geen andere drugs kan gebruiken.
#18
Om een betrouwbare uitslag te krijgen denk ik wel dat het verstandig is om een langere tijd niks te gebruiken. Maar hoe lang die periode dan moet zijn durf ik niet te zeggen.telefonisch gesprek met de neuroloog was interessant, hij had het over stimulerende antidepressiva om beter te kunnen slapen. Verder Zou ik ergens dit jaar opgeroepen worden om bij het ziekenhuis een slaap onderzoek te doen. Hij zij dat ik dan geen andere drugs kan gebruiken.
#19
Hoe gaat het @plex ? Stevige trip gehad gister geloof ik.
#20
@plex het is belangrijk dat je stopt met drugs maar dat weetje al. Je maakt het alleen maar erger voor jouzelf. (Plus je omgeving) (Dit doe je echt zelf)
Zolang je daar niet mee stopt gaat alles alleen maar erger worden. En niet een beetje ook niet.
Nog erger dat hoe je je nu voelt nog meer ellende en nog verder weg van jouzelf.
Hoe kom je er ook bij omte gaan snijden als je dat nog nooit eerder hebt gedaan?
Stop daar a.u.b meteen mee dat brengt echt helemaal niks. Als alleen maar verder weg van jouzelf.
Emoties willen er zijn. Net zoals Mindless zegt, je kan emoties niet blijven onderdrukken uiteindelijk komt die bal naar boven. Een goeie vriend zou je ook niet weg sturen maar je zou voor hem/haar ook klaarstaan. Doe dat dan ook voor jouzelf dat verdien je.
De wanhoop/leegte/mislukkeling die je voelt word 10000x erger door alle drugs die je gebruikt.
Je plaatst jezelf zo ook in een slachtofferrol. Dat gevoel word ook alleen maar groter met drugs.
Ik weet niet goed wat ik nog meer tegen je kan zeggen. Wij allen kunnen 1001 dingen tegen jou zeggen en advies geven maar ook voor jou geld dat je het zelf moet gaan doen.
Er zijn hier zoveel voorbeelden opt forum van wat je vooral niet moet doen ook uit hun toppa's kun je veel tips en tops halen.
Ga asap hulp zoeken!!
PM staat altijd open dat weet je.![:praying1:]()
Zolang je daar niet mee stopt gaat alles alleen maar erger worden. En niet een beetje ook niet.
Nog erger dat hoe je je nu voelt nog meer ellende en nog verder weg van jouzelf.
Hoe kom je er ook bij omte gaan snijden als je dat nog nooit eerder hebt gedaan?
Stop daar a.u.b meteen mee dat brengt echt helemaal niks. Als alleen maar verder weg van jouzelf.
Emoties willen er zijn. Net zoals Mindless zegt, je kan emoties niet blijven onderdrukken uiteindelijk komt die bal naar boven. Een goeie vriend zou je ook niet weg sturen maar je zou voor hem/haar ook klaarstaan. Doe dat dan ook voor jouzelf dat verdien je.
De wanhoop/leegte/mislukkeling die je voelt word 10000x erger door alle drugs die je gebruikt.
Je plaatst jezelf zo ook in een slachtofferrol. Dat gevoel word ook alleen maar groter met drugs.
Ik weet niet goed wat ik nog meer tegen je kan zeggen. Wij allen kunnen 1001 dingen tegen jou zeggen en advies geven maar ook voor jou geld dat je het zelf moet gaan doen.
Er zijn hier zoveel voorbeelden opt forum van wat je vooral niet moet doen ook uit hun toppa's kun je veel tips en tops halen.
Ga asap hulp zoeken!!
PM staat altijd open dat weet je.