Vroeger zag ik vooral ook de verschillen tussen alle soorten drugs. De een onschuldiger dan de ander. En qua verslavingspotentieel en lichamelijke schade zijn er misschien ook wel degelijk verschillen.
Maar tegelijkertijd is er ook een hele grote overeenkomst. Ze veranderen je bewustzijn en daarmee je kijk op de realiteit. Dat kan leuk zijn, maar als je vrijwel dagelijks gebruikt, wordt dat problematisch. Ik was gewend om altijd mijn gevoel te verdoven. Zo zag ik dat destijds alleen niet, want ik was het contact met m'n gevoel al lang verloren.
Zeker in de tijd dat ik enkel nog maar blowde zag ik dat als iets super onschuldigs. Maar als ik achteraf terugkijk, heeft mijn emotionele ontwikkeling destijds volledig stilgestaan. En verloor ik mijn interesses in andere, 'normalere' hobbies of sport. Ik studeerde dan nog wel. Maar daarbuiten was het vooral chillen en gebruiken.
Wat wil je zelf?
Uit je verhaal maak ik op dat je vrijwel dagelijks (?) aan de 3cmc en ketamine zit? Verraderlijke combo wel. Ik ben daar vaak op teruggevallen (3-mmc of 3-cmc èn ketamine).
Wat haal je nu nog uit de drugs? Of wat hoop je eruit te halen?
En wat hoop je in je leven te bereiken? Wat staat je in de weg om dat te gaan doen?
Zijn misschien geen eenvoudige vragen. Zéker op die leeftijd. Maar misschien geeft het voor jezelf wat inzicht.
Zie je gebruik al ècht als een probleem en/of zie je jezelf als een verslaafde?
Die 3cmc heb ik eigenlijk altijd gewoon op feestjes gebruikt wanneer ik niet mdma wilde maar toch wel een flinke bak energie wilde. Tot ik het een keer nog over had en dus thuis had liggen en dacht hoe voelt t nou als ik zelf thuis t gebruik en gwn 1mans chill met wat muziek op en/of ga gamen. Dat is pas afgelopen week voor t eerst gebeurd. Daarvoor deed ik wel is met periodes ketamine veel gebruiken maar ik functioneerde gewoon prima. Sportte hard en was goed gespierd en fit. En werkte gewoon. Tot aan eergisteren heb ik 3cmc 6 dagen lang gebruikt. Het zal zo'n 1,5 gram zijn geweest verdeeld over die 6 dagen. Ik weet ook hoe ontzettend neurotoxisch die chloor in t molecuul is dus ik zal wel wat schade hebben aangericht
![:(]()
. Als je de eerste dag denkt oh dat is wel nice wat ik gewend ben van de feestjes het gevoel, samen met de lekkere muziek en call of duty spelen (+ ik heb geen regelmaat in mn dag vanwege geen baan en dus de volgende dag zou ik "weer lekker gaan gamen" in mn gedachte) dan kan ik t morgen ook nog wel ff doen maar dan is t echt klaar. Tuurlijk ga je dan de 3e dag t ook weer doen. Je moet wel een hele grote ruggengraat hebben om te denken van aii oke ik ga t niet meer doen. Ik hou te erg van stimulanten. Eergister heb ik dan voor t laatst die 3cmc gebruikt ergens in de middag want ik moest gister vroeg op. Ik was sinds t begin van dat ik geen baan meer had dat ik weer is om 07:00 de wekker had. Zo problematisch was/is t. T was telkens tot 04:00 opblijven en gamen/film kijken terwijl ik helemaal high was van de ketamine en dan om 13:00 of soms zelfs 14:00 of nog later mn bed uitkomen. En dan afgelopen week dus ook met 3cmc erbij. Ik deed dan eerst 3cmc tijdens t gamen. Toen gecombineerd en daarna stopte ik met 3cmc en deed ik alleen nog maar ketamine. Naar mate het later op de avond werd.
Ik ben altijd al een redelijk introvert persoon geweest en dat heeft zo zijn periodes soms wat meer soms wat minder. T valt tegenwoordig wel mee maar t kan van de 1 op de andere seconde omslaan en totaal 180graden draaien. Ik kan hierin totaal niet van mezelf op aan dus. Ik heb best een rare angst maar dat is dus gewoon gesprekken voeren met mensen. Met onbekenden helemaal (helemaal met de meisjes haha ik ben helaas geen ladysman waar ik van baal want ik heb hier en daar wel is een tijdje lang contact gehad met een meid en die lieten me dan dingen van mezelf inzien wat ik helemaal niet kende van mezelf + het samenzijn is gewoon leuk), maar t meest erge is nog dat ik t ook met mn vrienden en familie heb. Ik ben na een korte tijd gewoon uitgeluld en weet dan niet hoe ik een gesprek gaande kan houden. Dan heb ik intern op dat moment extreme paniekaanvallen en stres en kortsluiting. Ik heb mezelf al honderden keren wijsgemaakt dat ik gewoon een saai persoon ben met weinig inhoud en dat ik t hiermee maar moet gaan doen. Ik ben bang dat het dus ook waarschijnlijk nooit echt wat gaat worden met mij op relatiegebied.
Ik merk dat ik gewoon eruit wil, nieuwe mensen wil leren kennen, fit wil zijn en voornamelijk vrijheid wil ervaren. Ik hou helaas gewoon te erg van die hardtechnofeestjes waar ik helemaal ff uit mn dak ga (maar dus ook flink de medicijnkast opentrek zegmaar). Het gaat gewoon niet hand in hand + als ik mn leven niet op orde heb dan heb ik eigenlijk helemaal niet t recht om te mogen feesten want ik beloon mezelf. Voor wat? Ik beloon mezelf met een leuk feest omdat ik geen baan, geen school en geen regelmaat heb. T klopt van geen kant natuurlijk.
Wat ik uit de drugs haal is thuis niet echt iets eerlijkgezegd. Op de feesten haal ik er echt ontzettend veel plezier uit wat betreft de euforie en de energie in combinatie met de heerlijke kicks van de hardtechno. Maarja als ik nog die leuke effecten wil ervaren moet ik stoppen met thuis gebruiken want tolerantie bouwt gewoon op en mn hersenen ben ik aan t frituren als een frikandel in heet vet. Blijft niks meer van over. Ik schrik eigenlijk voornamelijk van ketamine en de tolerantie die daarbij ontstaat. Waarbij ik in t begin nog gewoon echt een miniscuul speldenknopje nodig had om echt flink waus te zijn, neem ik nu 2 flinke punten en heb ik half t gevoel. Ik ben r ook te laat achter gekomen dat tolerantie vrijwel permanent is van middelen die dissociatief zijn.
Wat ik uiteindelijk wil is mn geld verdienen maar ook mn kennis verbreden en mensen helpen met mn kennis met de dingen die ik leuk vind. Ik ben altijd gewoon al enorm geïnteresseerd geweest in drugs en hoe die in de hersenen werken. Mijn uiteindelijke doel is zelf een praktijk te openen om mensen daar te behandelen met trauma/depressiviteit met middelen als ketamine, psilocybine en MDMA. Dit klinkt natuurlijk redelijk tegenstrijdig maar ik weet gewoon dat drugs nooit mijn interesse zullen verliezen. Zo zit dit nou eenmaal in mijn koppie. Voor de rest ben ik bezig met speakers/soundsystems alleen klussen krijgen hiervoor is gewoon ontzettend lastig en zelf feesten organiseren is gewoon echt serieus weken lang denkwerk en een hoop geld investeren in de locatie en de DJ's. Dat geld heb ik eigenlijk niet eens dus dat valt in principe dan zo goed als weg. T is gwn een hoog risico maar goed ik ben dr zelf aan begonnen en wist van te voren wat de risico's waren.
Excuses voor t lange bericht. De situatie vandaag heeft mn ogen wel redelijk geopend maar ik weet gewoon niet echt wat ik wil, en hoe ik t ga fixen. Mensen om me heen leven gewoon t leven, hebben veel vrienden en een relatie. Ze gaan op vakantie en hebben lol. Ik leef een beetje in t niet met niet echt een doel voor ogen. Dat heb ik eigenlijk al vrij lang ook toen ik nog geen ketamine gebruikte want dat heb ik pas een halfjaar geleden ontdekt. Ik heb altijd al sinds ik in de puberteit zit dat de dagen aan me voorbij vliegen en ik totaal geen besef meer van tijd heb. Ik sta op en voor ik t weet is t avond en had ik eigenlijk alweer in bed moeten liggen. T maakt me bang omdat tijd iets is wat niemand echt goed begrijpt. T tikt voorbij en je krijgt t niet terug. Hier pieker ik eigenlijk wel dagelijks over en ik krijg t niet uit mn hoofd omdat ik voor mijn gevoel in een soort loop leef waarin de dagen achter elkaar voorbij schieten. Als ik dit aan mensen uitleg denken ze dat ik 1 of andere mogool ben maar echt waar t is beangstigend. Daarnaast heb ik toch best vaak van een soort derealisatie. De wereld voelt niet echt en zit de hele dag in een soort droom/roes idee. Ik kan gewoon auto rijden daar niet van en ik weet ook dat de dingen die ik zie echt zijn, maar ik heb soms t idee dat t niet echt is. Lastig uit te leggen maar ontzettend irritant.
