Vermilion

"Mooi report en WAUW wat heb je de kamer mooi aangekleed! Ik wil me niet eens voorstellen hoe je alle piepschuim nog moet gaan opruimen, maar dat maakt je kamer toch wel de gaafste trip kamer die ik me kan bedenken! Ik zie mezelf niet zo snel m'n woonkamer volgooien met piepschuim, mag ik niet in jouw trip-heaven komen trippen? Het ziet er echt geweldig uit! Ben eigenlijk best nieuwschierig naar je Eftelingtrip. Heeft het je daar ook misselijk laten voelen? Ik ga binnenkort naar de Efteling en ben nog steeds aan het bedenken of ik iets leuks en realistisch kan bedenken om daar te gebruiken. Zo te zien lijken de Trip-E caps een prima plan, maar ik lees toch dat het erg lang duurt, wat niet gaat lukken ivm terug naar huis rijden Ik loop al een tijdje met het idee om een pretpark bezoek nog leuker te maken, maar ik ben bang dat er een overnachting aan moet zitten. Hoe dan ook, ik ben erg benieuwd naar dat verhaal!"

"@verwondering Klinkt idd of 3 misschien net iets teveel was, maar voorderest geweldig haha! Ik ben altijd al een achtbanenfanaat geweest, zelfs toen ik er nog niet groot genoeg voor was, dus ik zou de achtbanen juist niet willen missen Juist in de hoop dat ze weer wat spannender aanvoelen. En die vrouw, hahaha! Over het algemeen kijk ik best op tegen die misselijkheid die LSA zou geven, voor mij ook de reden dat ik het niet zo snel zou proberen denk ik. Alsnog klinkt het alsof je toch een erg leuke dag heb gehad ondanks dat Bedankt voor het delen van het verhaal!"

"Leuk! Klinkt echt super die Psychedelic Rave! Zo gaaf dat er mensen al zo snel naar je toe kwamen omdat je alleen zat. En hun bezorgdheid en knuffels, die zullen vast wat MDMA op hebben :P Klinkt iig super leuk en gezellig, wil ik ook zeker eens ervaren! Ik denk dat de bewakers daar net zoals op Psy-Fi heel goed weten waar ze mee te maken hebben. Een psychedelic rave, zal vast gemaakt zijn voor mensen onder invloed :P Nouja, het zou idd fijn zijn als je die duidelijkheid van te voren hebt dat ze je niet zullen aanspreken/afkeuren alleen omdat je aan het trippen bent. Maar zo te lezen laten ze mensen lekker gaan en hoeven alleen de dealers zich zorgen te maken. Was grappig dat we heel toevallig dezelfde dag hadden uitgekozen om thuis aan de Fly te gaan, haha!. Toch wel apart dat we toch best andere ervaringen hebben op Fly. 20mg was voor mij enorm visueel, het had kleurveranderingen, patronen, beweging, echt heel veel verschillende dingen. Ik kon het af en toe best met LSD vergelijken qua visuals, maar het veranderde zo weer naar hele andere visuals. Ogen dicht heb ik volgens mij niet veel geprobeerd en anders zag ik daar juist niet zoveel. En de misselijkheid, ik voel me echt niet lekker bij het inwerken, bij zowel de 10mg als de 20mg niet, ik zou het daarom ook totaal niet buiten huis willen nemen. 20mg leek de misselijkheid wel erger en dat is eigenlijk wat me ervan weerhoudt om meer dan dat te gaan proberen. Was leuk om je verhaal weer uitgebreid te lezen!"

"Balen dat je LSD trip zo is verlopen zeg! Ik was ook op Psy Fi dit jaar en heb LSD op de zaterdag gedaan, volgens mij kon ik geen slechtere dag kiezen qua weer . Paar uur voordat we de zegel wilden nemen werd ik ook nog eens zomaar gestoken door een wesp zonder dat ik het door had. Het weer was super wisselvallig, mijn vriend was erg verkouden en de dag erna wilden we al naar huis. Dus het was een nu of nooit gevalletje, met hele slechte omstandigheden. Gelukkig hebben we ondanks het slechte weer etc niet een slechte trip gehad. Maar ik denk dat we blij moeten zijn dat we het bij 125 ug hebben gehouden."

"Bedankt voor je reactie! Super dat je de moeite hebt genomen om alles te lezen, haha! Ik heb me echt flink rot gevoeld toen ik naar huis ging en de paar dagen daarna, maar dat kan de flinke dip zijn door teveel mdma die ik had genomen denk ik. Ergens ben ik dus weer bang dat ik me zo ga voelen na Psy Fi, maar ik blijf tegen mezelf zeggen dat het allemaal wel mee valt als ik de volgende keer gewoon niet zo veel mdma meer neem. Sowieso wil ik het zeker eens thuis proberen dan ^^ Ben er echt nog steeds zo nieuwsgierig naar, maar eerst maar die 3 maanden wachten. Die regenboog is waarschijnlijk de meest speciale regenboog die ik ooit zou tegenkomen! Ik zou volgend jaar wel graag weer willen gaan, maar ik hoop dan toch op beter weer. Ik vond het erg vervelend dat vaak alles nat was en je ook niet zomaar op de grond kon gaan zitten. Onze tent was het nou ook niet erg comfortabel, geen stoelen, niet rechtop kunnen staan. Dus ik miste wel een plek waar je echt even lekker binnen kon zitten. (Jaloers op mensen met een camper/campervan etc :P)"

"[Klik hier voor deel 1] Zaterdag, 19 aug - LSD (125ug) We werden weer vrij laat wakker, ergens in de vroege middag. Mijn vriend was flink verkouden geworden, waarschijnlijk vooral door de natte kleding door het zweten bij de xtc icm het weer. Hij wilde morgen wel naar huis. Ach goed dan, vandaag en morgen zouden niet de beste dagen worden en voor vandaag hadden we de LSD gepland. Mocht het opruimen van de tent etc morgen teveel werk zijn, dan kunnen we die dag altijd nog ff blijven rondhangen. We zien wel of dat gaat lukken, maar verder vond ik het niet heel erg. Het zou vandaag best wel gaan regenen, dus we namen de poncho's maar mee. Tijd om weer wat lekkers te eten. Het weer was erg wisselvallig en ik ging opzoek naar onze zonnebrillen in de tas. Opeens kreeg ik een enorme pijn steek in mijn duim, AUWW. In milisecondes dacht ik oke, wtf is dat? En zocht verder naar de zonnebrillen, tot ik de 2e pijnsteek in mijn duim voelde. AUWWWW en er zat een zwarte angel in mijn duim. Mijn vriend trok het er meteen uit, laat maar zitten die zonnebrillen. En de pijn bleef in heftige steken doorgaan en kreeg er tranen van in m'n ogen. We wilden snel een ehbo zoeken in de hoop dat ze de pijn wat konden verlichten. Al snel kwamen we onderweg 2 mensen van de ehbo tegen die er wat op smeerden. Ik merkte gelukkig dat de pijn al langzaam weer aan het afnemen was, heel langzaam. Pfff, wat schrok ik daarvan, ik had geen wesp gezien. Ik ben nooit bang voor wespen, ik had echt geen idee waarom en dat ik gestoken werd op dat moment. De mensen van de ehbo raadde me aan om het wat te koelen met ijs, dus we zijn een ijsje gaan halen. Het koude erop doen deed eigenlijk meer pijn dan er gewoon vanaf blijven. Shit, wat een kutzooi en zo onnodig. Ik hoop maar dat de pijn snel minder wordt, want het zit niet echt mee vandaag. Het gaat bijna heel de dag door wisselvallig regenen tot een uur of 9, dan zou het droog moeten blijven, mijn vriend is aardig verkouden en ik ben net gestoken door een wesp, great.. We zijn maar even gaan zitten om te bedenken wanneer we de lsd gaan nemen. Om 12 uur 's nachts zou er een bodypaint show ofzoiets komen in het midden van de art gallery had ik nog onthouden van een man die dat gisteren nog tegen me zei toen ik enorm vaag begon te worden. Van 12 tot 2 zou in de cinema ook een film komen genaamd "true hallucinations", die naam trok me wel, als het maar geen vage zweverige film weer zou zijn die ik eerder zag. Ook wilde ik nog graag door het bos lopen. Dus als de trip rond 2 uur wel uit zijn piek is en verder nog wat nagenieten, zou dat wel leuk zijn. Dus het plan om om 3 uur te beginnen met de zegel wat het al zou zijn binnen een half uur, werd 5 uur. Ja tis 's avonds toch wel erg mooi daar met alle lichtjes, het bos etc en met de gedachte dat het onze laatste dag daar zou zijn is het niet zo erg om t een beetje laat te maken. Plus ik hoopte dat de pijn in die 2 uur wel een stuk minder zou zijn. Af en toe kwam het wel in mijn gedachte op om de lsd maar niet te doen, maar als ik dan dacht dat dat juist hetgene was wat we het liefste wilde gaan doen, dat we de paar mensen die onze verhalen daarover wilden gaan horen moesten teleurstellen en dat het naar volgend jaar uitstellen ook weer zoiets stoms is terwijl we er nu gewoon zijn... Neh, we gaan het wel gewoon doen, komt wel goed. We wilden voorlopig wel ff rustig zitten, maar dat was lastig met telkens een stortbui van een paar minuten en dan weer de felle zon die doorbrak. Vervelend, want ik had erg veel last van mijn onderrug gekregen van al het staan en lopen en mijn nek deed ook nogsteeds zeer. Er kwam nog een vrouw naar ons toe die een bordje met "LSD te koop" vast had naar ons toe. Ze zei dat iemand vertelde dat er net mensen op dit bankje zaten die LSD zochten, grappig, misschien zitten die mensen van de eerste dag daar en heeft ie ons aangewezen. Ik wilde wel weten hoe en wat om wat voor thuis te hebben, maar ze had drops die ze op een stukje karton kon doen. Het was een groot stuk karton uit haar zak was ze vanaf scheurde, dus dat zag er toch niet helemaal geweldig uit en we wezen het af. We besloten om allebei maar 1 zegel te nemen, we hadden het de laatste 2 dagen al wat heftig gemaakt voor ons, ik had nog wat pijn in m'n duim en mijn vriend verkouden.. Laten we het maar niet weer te gek maken, 125ug klinkt prima. Dus hup zegeltje onder de tong. De nattigheid van het bankje kwam opeens langs m'n poncho en vuilniszak die op het bankje lag naar mijn broek. Tijd om weer op te staan dus. Bijna elke 5 minuten was het regen en dan weer zon. Ik bleef die poncho maar aan en uit trekken, want dat ding is toch best warm in de zon. Ik werd het weer, de pijn in mijn nek en onderrug echt zat. De enige plek die ik kon bedenken die een beetje comfortabel was, uit de wind, zon en regen, was de zamnesia tent. Mooi groot overdekte plek, waar je maar via 1 kant naar binnen kan, dus 3 "muren" van zeil waar geen wind doorheen komt, plus zitzakken! Maar het is daar altijd druk, die dingen zijn altijd bezet en als het regent rent iedereen naar zo'n schuilplaats. Maar dat boeide me niet, als ik maar ff uit de wind etc ergens kon zitten, er komt vanzelf wel een keer een zitzak vrij. Dus we gingen ergens in een hoekje op de grond zitten, was er al erg blij mee. Even later gingen er mensen weg en konden we op een zitzak zitten, met nog 2 legen zitzakken naast ons waar ook mensen op kwamen zitten. Ik probeerde lekker te gaan liggen en vooral mijn nek te ontspannen. Ik was bang dat de lsd net zoals de mdma (en de truffels een aantal maanden geleden) ook weer ging trekken aan mijn nek. Erg vervelend als ik dat niet kan ontspannen, gelukkig nam de pijn in mijn onderrug wel af. Het wachten op de effecten van de lsd duurde erg lang en ik probeerde een beetje mee te socializen met de mensen die bij ons zaten. Zij waren net begonnen met truffels eten, het was wel grappig om te zien hoe ze steeds viezer keken bij elke hap die ze namen. Haha, toch wel blij dat we lsd hebben en we vandaag niet hoeven te dealen met de truffelsmaak. Het was een uur verder en maar heel lichtjes begonnen dingen te wiebelen en te veranderen van kleur. Vooral de textuur van hout zag ik een beetje veranderen. Ik wist nog wel dat alweer bijna een jaar geleden toen we het voor het laatst hadden het ook allemaal wel erg lang duurt. Steeds vroeg ik me dan af of het wel iets gaat doen, omdat het gewoon geen smaak heeft. Maar het begon heel langzaam op te komen. En echt leuk hoe je daar zo open over drugs kan praten. Er kwam een vrouw langs die ons zag liggen en zei iets als "nou die zitten ook al lekker te staren naar niks, ik weet het niet hoor, maar ik zie daar niks", mijn vriend reageerde daar gewoon op met dat er nog niet veel gebeurde en we nog aan het wachten waren. Truffels of LSD vroeg ze. LSD zeiden we en ze lachte vriendelijk en wenste ons een fijne trip. Haha zo makkelijk daar, zo leuk. Het groepje wat bij ons zat ging maar eens een stukje lopen en wij lagen opzich wel prima nog tot het wat meer effect zou hebben. M'n vriend begon steeds meer te niezen en ik begon me enorm rot te voelen dat we dit zijn gaan doen terwijl hij zo verkouden is. Shit, we zitten nog niet op de piek en we moeten nog uuuuren en hij blijft maar hard niezen. Hij zei dat het wel ging en het er erger uit zag dan het is. Op zijn hoofd begon ik patronen te zien die bewogen. Ja we kunnen hier wel heel de dag blijven liggen, lekker uit de wind enzo, de meest comfortabele plek. We misten het wel een beetje om thuis lekker overal te kunnen hangen en doen wat we willen, als we opstaan zijn we onze plek hier kwijt, maar we begonnen allebei te voelen dat we naar de wc moesten. Het was nu bijna 2 uur na inname en buiten zag het er steeds meer uit als de lsd omgeving. We zijn snel naar de wc geweest en gaan rondlopen. Gelukkig was dat helemaal niet zo zwaar en vervelend als ik daarvoor dacht. Alles werd zo helder, mijn zicht, het geluid, mijn gedachtes. Heerlijk, vooral na die dagen van vaagheid. Geweldig mooi was alles. Mijn vriend merkte ook op dat zijn verkoudheid weer gewoon een verkoudheid was geworden dan een heftige verkoudheid hoe het eerst leek. Mijn nek kon ik redelijk ontspannen toen mijn vriend de rugzak van mij overnam. Zo fijn, het vraagt niks extra's van mijn lichaam. Lichamelijk voel ik me erg normaal, qua gedachtes ook, maar wat ik allemaal zie is telkens het mooiste plaatje wat ik ooit heb gezien. De wind door de bomen en het gras, al dat groen wat wiebelde leken op soort veer structuur dat zo kronkelde als slangen/wormen. In het gras waren ze een stuk minder lang en zag ik soms van die ogen als patroon terugkomen, wat het ook een soort van pauwveren maakten, maar dan veel groener. Het voelde zo cartoonish, een schilderij, maar toch 3d. Ik liet het me allemaal erg in me opnemen en dacht veel na over hoe ik alles zag, zodat ik het niet meer zo snel zou vergeten en ook hoe ik het anderen die het nog nooit lsd hebben gedaan zou uitleggen. Lopen ging prima, praten ging prima, maar mijn emoties konden wel snel wisselen. Gewoon goed voelen leek precies hetzelfde te voelen op lsd, gewoon goed. Maar een kleine piek of dal in mijn emotie werd een sterke piek of dal. Ik zou niet langs iemand moeten lopen die aan het lachen was om niks, want dan zou ik ook in de lach schieten. Maar ik moest ook niet aan iets naars denken. Verder voelde ik me alsof ik echt alle alledaagse dingen hiermee zou kunnen doen, want alleen mijn zicht was het meest veranderd. Ik zou zo zelfs prima een dag in een pretpark kunnen vermaken en er zeker van zijn dat niemand iets vreemds aan me merkt. Ik was echt heel blij dat het zo makkelijk en helder voelde en ook zo mooi eruit zag. Dat ik alweer zoveel vergeten was van de laatste keer lsd (wat tevens de eerste echte trip op lsd was). Ik herinnerde me weer dat buiten het er weer ongeveer hetzelfde uitzag, de bomen enzo. Maar dat we toen vooral binnen zaten met pc en tv schermen en nu zoveel natuur om ons heen. Iets laat me denken dat ik me die laatste keer toch wat vager voelde dan nu, maar dat zou misschien ook wel kunnen als we toen iets meer gedoseerd hadden dan nu. Want we hadden echt geen idee hoeveel het was toen en nu hou ik me wel vast aan die 125ug. Die jongen waar we het van kregen zei dat hij het altijd liet testen, I know iedereen kan dat zeggen, maar ik geloof hem wel. We gingen naar de global theater, omdat het daar meestal best rustig is en een soort van houten zit tribune de wind kan tegenhouden. Onderweg daar naartoe liepen we langs de mainstage en een enorme regenboog was volledig te zien. De linkerkant verdween in de mainstage en de rechterkant in de bomen bij de global theater. Waaaaauw en we stonden er recht voor! Ik stond helemaal versteld, dit, hier, psy fi, lsd, met mijn vriend, zo speciaal voelde alles. 10 jaar geleden had ik met photoshop een plaatje inelkaar geknutseld met het gezicht van mij en mijn vriend met de tekst: "One day we'll walk down the rainbow hand in hand together" (2007). Toen zo'n 1,5 jaar later toen ik het uitmaakte (niet omdat onze relatie niet goed was) maakte ik nog zo'n plaatje. Met de gedachte dat ik ooit later weer samen verder wilde gaan met hem voor de rest van mijn leven. Het was al zo speciaal dat we uberhaupt na zoveel jaar, en zoveel jaar geen contact alweer bijna 3 jaar een relatie hadden, maar die regenboog en die teksten. Bij dat 2e plaatje wat ik had gemaakt met onze foto's toen ik het uitmaakte had ik geschreven: "We just can't end this before we've walked down the rainbow hand in hand together" (2009). Dit allemaal schoot door me heen. Even werd ik heel bang, wat als we nu onder de regenboog lopen, betekent dat dat we ons doel hebben gehaald en dat we voorgoed uitelkaar kunnen gaan? Was dit mijn levensdoel en heb dat nu maar gewoon bereikt en heeft de rest van mijn leven geen nut? Ik heb altijd die regenboog willen visualiseren met ons, maar is dit het dan? Is het nu klaar? Gelukkig bedacht ik me vrij snel dat we vóór de regenboog liepen, we liepen m tegemoet. We lopen er niet onder en we zijn er ook niet voorbij, nee, we lopen er samen hand in hand heen. Dit is het begin, een bevestiging van een heel mooi begin! Samen zullen we met de tijd er onderdoor lopen en als we aan de andere kant zijn, dat zou betekenen dat we ons leven samen hebben doorgebracht. Van hier onder de regenboog door naar de andere kant voelde als de weg van ons leven. En ik bedacht me dat je in principe nooit echt onder de regenboog kan staan of er onderdoor lopen, toch? Dus ik voelde me weer fijn en vond het prachtig. We liepen richting bomen die ons het zicht op de regenboog wegnam. We waren aangekomen bij de global theater. Alles was nat en zanderig, maar we konden wel leunen. Er kwam een zwerm vliegende beestjes voor ons hangen, waarschijnlijk muggen ofzo? Ik vond het leuk dat ik 1 zo'n beest die in de lucht hing precies super scherp kon volgen. Hoe die probeerde te blijven hangen op 1 plek in de lucht en opeens naar een ander plekje vloog om daar proberen stil te hangen. Maar misschien heb ik dat gewoon nog nooit eerder zo aandachtig geprobeerd te volgen haha. Opeens waren ze ook allemaal weg. We stonden op om voor de zekerheid een extra laagje shirts aan te gaan trekken bij de tent. Bah, m'n kont was toch beetje nat geworden van het leunen. Dan is het toch wel weer jammer dat dat niet anders voelt, of helemaal niet voel. Dit voelt gewoon als een vervelende plakkerige natte kont, achja. We zijn nog even bij de tent blijven hangen, omdat we daar wel konden zitten zonder een natte kont te krijgen. Mijn vriend vertelde dat hij er verder niet heel veel van merkte, omdat zijn verkoudheid hem toch wat in de weg zat om ervan te genieten. Dus ik gok dat hij zich erg normaal voelde zoals normaal met een verkoudheid en minder visuals, jammer, maar iig beter dan dat ie zich slechter zou voelen dan normaal. Verder was hij blij dat ik me wel kon vermaken. Dat was de afgelopen dagen ook steeds zijn doel en bij mij gebeurd t wel vaker dat hij meer van drugs merkt dan ik met dezelfde hoeveelheid, terwijl hij dus een stuk groter en zwaarder is. Hij zou me proberen nog overal te krijgen waar ik heen wilde, dan hoefde ik niet zo op de tijd te letten. Het werd donker, dus we hebben de rest van de glowsticks omgedaan, extra lampjes mee, glitterlavalamp in de tas aangezet etc. Weer lekker opvallen enzo. De glowsticks waren nu echt neon fel gekleurd. Zo fel, zo helder, zo mooi. We liepen weer terug het festivalterrein op, waar we de gast die over onze glowsticks droomde weer tegenkwamen. Leuk! Mensen herkennen ons weer haha. Maar het gesprek hield niet stand, ik merkte dat mijn enthousiastme niet hetzelfde was als met de mdma, of het lag ook aan de andere mensen en het weer. Ik begon ook veel na te denken over mijn mdma ervaring van 2 dagen geleden. Toen had ik het gevoel dat ik er best veel aan had gemist, en dat ik opzich vrij weinig grote verschillen merkte dan normaal. Maar toen ik er op dat moment over nadacht begon ik wat beter in te zien wat het allemaal wél met me deed. Gewoon lekker voelen, niet te koud, niet te warm. De lampen die zo'n grote gloed om zich heen kregen voelde toch erg knus. Was dat knusse gevoel wat die mensen bedoelen met knuffel gevoel? Ik had toen een stel gezien die samen danste, dat vond ik wel leuk en lief. Hmm, misschien begrijp ik het nu toch meer dan toen. Vooral nu alles juist super scherp en fel is, dat is toch een flink verschil. Maargoed, we hadden ook wel trek gekregen, maakte eigenlijk niet uit wat, dus we hebben een simpel patatje gehaald met pittige kip. Smaakte niet erg anders, maar was wel lekker. Tijdens het eten begon het ineens echt keihard te regenen. Shit, we dachten juist dat het nu droog zou blijven. Het was nog maar half 11, en het bos werd nu helemaal modderig door de regen. Balen, we hadden nog zoveel willen doen, maar hier viel niks mee te doen. Ik dacht nog even aan de andere mooie momentjes vandaag, bijvoorbeeld dat het overdag nog even was gaan hagelen en hoe dat eruit zag langs me heen het water in. We stonden dichtbij de winkeltjes en ik vond het wel een geweldig idee om een mooi souvernir uit te zoeken trippend op LSD. Vooral bij zo'n winkeltje met mooie posters/vlaggen waar een RGB ledstrip steeds van kleur veranderd en je steeds de afbeelding op een andere manier ziet. De blacklight shirts waar we bij stonden vond ik het allemaal net niet. Bij de posters/vlaggen hebben we aandachtig gekeken naar wat we zouden kopen. Ik wist alleen niet meer zeker hoe erg de LSD me nog beinvloedde. Ik vond dat veel dingen niet echt bewogen, bijna alleen natuur was vervormd en anders, de rest leek vrij normaal, strak en helder, maar niet duidelijk of dat normaal hetzelfde zou zijn. Ik probeerde nog een grappig praatje te maken met de paar andere mensen die in het winkeltje aan het rondkijken/schuilen waren, maar die waren eigenlijk al snel weer weg. Ik zag een mooie grote vlag die me een knus gevoel gaf, leuk voor thuis, hij was alleen veel te groot. Andere mensen keken er ook naar, die zagen dingetjes dansen en het wat vaagjes. Ik zei dat ik alles fel en helder zag met LSD en dat ik me afvroeg wat nu toch het allermooist hier moest wezen. "Oh wat, heb je LSD op? Dan weet alleen jijzelf wat nu het mooist is" ik dacht dat er misschien nog een leuk interessant gesprekje uitkwam maar ook hij was ineens weg. Jammer, ik had wel zin om met mensen te praten. Lag het aan mij dat ik LSD zei, of ligt het gewoon aan het kutweer? Geen idee, maar vond het erg jammer. Ook het idee dat we niemand meer zouden tegenkomen waar we wel mee hadden gepraat de laatste dagen, omdat we morgen weg zouden gaan. Jammer dat we de persoon waar we de LSD van hadden gekregen ook niet meer in het bos gaan tegenkomen, of hem nog persoonlijk kan bedanken voor toch een hele mooie trip in dit kutweer. Ik heb hem toen maar een smsje gestuurd om m toch te bedanken. Uiteindelijk hadden we de flag "Dimitri the Frog" gekocht, daar kon ik duidelijk 4 kleurveranderingen in zien en hij was in de juiste grootte. Ik zal thuis wel zoeken naar die ander die me zo'n knus gevoel gaf, hopelijk in een kleiner formaat. Achteraf kon ik die meer plaatsen als het gevoel in een liefdesbootje te zitten. Het was half 12, de regen stopte en het leek ons verstanding om niet meer naar de modderzooi van de art gallery te gaan, vooral juist het midden was al enorm sompig de laatste dagen. Dan maar naar de cinema, waar het ook vaak rustig was en waar je nog een beetje overdekt op/tegen hooibalen aan kan zitten, want mijn onderrug deed weer enorm veel pijn van het staan. Daar was nog een lecture over iets bezig, wat ik niet erg goed aan het volgen was. Wel sprongen de tranen weer in mn ogen toen ik me weer echt realiseerde dat ik het aller speciaalste ooit heb meegemaakt/gezien, die regenboog van vanmiddag. Wauw, ik hoop maar dat mijn vriend het net zo speciaal en prachtig vond als ik. Ik staarde een beetje voor me uit om wat te spelen met de visuals op het hooi en hout. Leuk dat ik er zelf een beetje dingen van kan maken wat ik wil en me gewoon kan laten verassen. Hoe minder focus, hoe sterker de visuals. Ik kon ze met het perspectief mee laten gaan of patronen plat over heel mijn zicht doortrekken. De man die aan het vertellen was werd weggeroepen, het was tijd voor de film. "True hallucinations" klinkt leuk, ik hoopte op wat trippy beelden. Maar helaas, al snel zagen we weer een man in het water zweven, zweverige fluisterende korte teksten en die vage dingen. Niet waar ik op zat te wachten, ik wilde gewoon lol met visuals en niet zo zeer diepe gedachtes. Het leek nogsteeds droog dus we zijn vrij snel weer weggegaan, om toch nog even door het bos te lopen en dan maar alles af te sluiten en naar de tent te gaan. Het was heel rustig en met z'n 2en gingen we weer met t pondje naar de kant waar meer lichten waren en de bossen etc. Ik voelde me vrij uitgeput en beetje teleurgesteld in het weer. Ik dacht aan het bos die ik niet wilde overslaan en dat ik daarna wel tevreden was. Ik zocht naar de hand hygiene gel in de tas, maar het lukte me niet meer zo goed om na te denken of ik wel goed zocht. Even brak ik, moeite doen om zoiets te zoeken lukte niet, nadenken daarover lukte niet, de pijn in mijn onderrug werd opeens veel erger. Het lukte me gewoon even niet om een klein beetje moeite te doen voor de dingen waar ik geen zin in had. Gelukkig stelde m'n vriend mij gerust, ik hoefde niks te doen behalve nog eventjes van de dingen genieten. Ik hoefde niet na te denken, alleen lekker om me heen kijken en hij nam me wel mee naar het bos. Dat hielp me erg om m'n stemming weer beter te krijgen. In het donker leek de natuur niet zoveel meer te veranderen, maar ook de extra neergezette dingen vond ik er erg normaal uitzien. Alleen de gekleurde lichten in het bos vond ik nog wel interessant, maar ook niet van dichtbij. Van een afstand leken bomen waar een gekleurd licht op scheen alsof de bomen nep waren. Doorzichtige tubes in de vorm van een boom, gevuld met felle led verlichting. Verder leken dingen weer best normaal, terwijl ik dacht dat de trip rond deze tijd nog sterker aanwezig had moeten zijn. Rond 1 uur lagen we in de tent en hoopte ik dat er nog vrienden wakker waren die ik nu nog dingen kon appen over LSD, waar sommigen erg nieuwsgierig naar zijn. Helaas sliep bijna iedereen al en heb ik maar wat dingen erover getypt, zodat ze het later konden lezen. glitterlavalamp deed het nog eventjes en zorgde voor vage gekleurde stukjes licht die tegen de binnenkant van de tent zweefden. Ik kon er zwemmende jellyfish van maken, of bewegende paddenstoelen. Verder was ik best moe en heb ik nog een aardige tijd met m'n ogen dicht gelegen voor ik in slaap kon vallen. Zondag, 20 aug - Naar huis We werden wakker rond 9 uur, maar wat vreemd, er was geen muziek. Geen bass gedreun, niks. De muziek zou toch elke dag beginnen om 9 uur? Blijkbaar vandaag pas om 1 uur. Nou, prima dan, dan kunnen we nog ff een tijdje rustig liggen. Rond een uur of 11 wilde mijn vriend al beginnen met inpakken. Ik voelde me moe en kapot, geen zin en vooral het feit dat we op een dag dat het festival nog bezig is weg zouden gaan vond ik best jammer. Niet dat we nog iets wilden gaan doen op het festival, maar het waren gewoon zulke mooie en speciale dagen. Het is daar zo mooi en alles. Thuis klinkt ook wel fijn met eindelijk weer een warme douche, een comfortabele bank en bed, maar de weg ernaartoe en alles inpakken kost zoveel moeite. Pff, alles kost moeite en ik begon me heel erg down te voelen. Ik ken dat down voelen best wel, daarvoor hoef ik niet in een xtc dip te zitten. Dat maakt het ook wel een beetje extra kut, wetende dat ik me vaker zo voel zonder goede reden. Dit voelde wel iets meer geforceerd, wat ook wel fijn is omdat ik dan weet dat geforceerd leuke dingen me misschien ook beter laten voelen. Maarja, die hadden we niet echt op het moment, geen speciale dingen om naar uit te kijken of wat dan ook. Terug naar huis, het alledaagse leven weer in, waar ik me ook al vrij nutteloos kan voelen. Vrij nutteloos, maar toch kan ik niks bedenken hoe ik me in het alledaagse leven nog beter kan voelen. Emoties waren nog erg versterkt en ik zat erg in de knoop. Waarschijnlijk had ik me wel beter gevoeld als we nog een dagje hier hadden rondgelopen, maarja het weer zou vandaag ook niet geweldig worden. Gelukkig voelde m'n vriend zich mentaal prima en was druk bezig met opruimen, hij wilde erg graag naar huis om daar een stuk comfortabeler zijn verkoudheid uit te zitten. Het inpakken en bij de auto komen met de bus ging een stuk soepeler dan ik had verwacht. Onderweg in de auto bleef ik maar denken aan de laatste dagen, ik wilde alles zo goed mogelijk onthouden. Mijn spraak om mijn trips te verwoorden was heel vaag, maar op een manier dat alleen op die vage manier het kon kloppen. Normale woorden en zinnen om het te omschrijven waren te normaal, die woorden hebben een te definitieve betekenis die niet goed kloppen met wat ik wilde overbrengen. Langzaam kon ik ook steeds meer dingen niet meer goed herinneren, vooral het gevoel en het gevoel van de omgeving erbij. Ik voelde me vaagjes en alleen op die manier kon ik de herinneringen het beste vasthouden, maar hoe moeilijker het was om te denken aan thuis komen en de aankomende dagen thuis, dagen, weken, maanden, jaren. Als ik mezelf er heel even uit trok voelde het allemaal weer wat normaler, maar dan verloor ik het gevoel van de herinneringen wat ik ook niet wilde. Ik stond een beetje in 2 werelden en ze waren allebei moeilijk om me in goed te voelen. Ik bleef maar dingen denken en herhalen die ik niet wilde vergeten en dingen die ik wilde opschrijven voordat ik het vergeet. Thuis aangekomen was alles zo leeg. We hadden extra goed opgeruimd en schoongemaakt voor mijn ouders die af en toe langs zouden komen om onze huisdieren eten en drinken te geven. Het voelde zo leeg aan, zo opgeruimd en schoon. Ik kreeg mijn psy fi bandje niet af, dus heb m met veel emotie door laten knippen. We zijn lekker gaan douchen, waar ik de diepe gevoelens bij de herinneringen weer wat meer losliet en plaats maakte voor herinneringen met normale woorden. Ook wat nieuwe en meer heldere gedachtes kwamen boven van mijn trips, meer over nagedacht dan op gevoel. Maar omdat ik nu met dit alles schrijven allang al die diepe gevoelens met vage woorden kwijt ben, heb ik heel dit report veel meer geschreven met de normale woorden en gedachtes die achteraf zijn gekomen. Het voelde in ieder geval alsof ik voorlopig wel ff klaar ben met drugs. Ik werd er zelfs een beetje bang van om me nogmaals zo te moeten gaan voelen. Bang om een ander jaar terug te gaan naar psy fi, gewoon omdat het zo groots is. Drugs geeft al een trip, maar thuis zit je nog in je eigen omgeving en maak je er een dagje van. Psy fi was al een vakantie waar heel veel te doen, te zien en te horen viel op een plek waar je niet zomaar komt, plus de trip van drugs geeft je een mega speciale vakantie. Paar gedachtes schoten door me heen of ik me nog wel helemaal normaal zou gaan voelen, of er niet een moment gaat komen later dat ik me niet meer helemaal normaal ga voelen etc. Ik vind mezelf al een raar mens met mijn gedachtes en gevoelens, sowieso dat ik niet al te gekke dingen moet gaan doen, zoals te vaak en veel te veel drugs. Maar gelukkig heb ik daar ook helemaal geen behoefte aan. Een serie op de bank kijken lukte voor geen meter, beetje inleven in verzonnen situaties, ik heb het al moeilijk zat met mijn situatie. Niks kwam binnen, en ik viel soms half slapend weg met m'n ogen open, want ik wilde wel opletten, maar het lukte niet. Ik bleef maar aan alles wat we meegemaakt hadden denken, maar hoe dieper ik eroverna probeerde te denken hoe meer mijn brein weigerde. Het voelde als een soort storing in m'n hoofd, een zweverige buzz, het ging niet meer, ik moest het loslaten. Toen ik in bed lag werd ik even heel angstig, omdat ik een soort gedreun/gezoem bleef horen in m'n hoofd. Gehoorbeschadiging? Blijft dit voor de rest van mijn leven? Kan ik nog wel slapen? Mijn vriend zei dat hij al heel lang last had van zoiets, maar het wel meeviel als ie er niet op let. Krijg ik dit nu ook? Ik moest me niet zo druk maken van m'n vriend en gelukkig was dat weg toen ik wakker werd. De paar dagen erna voelde ik me nog steeds een beetje sad en vreemd en dat buzz gevoel in m'n hoofd, maar het werd allemaal steeds minder. Conclusie Het was super! Ik heb me erg vermaakt en ik kan niks een slechte ervaring noemen. Het weer zat niet altijd mee en je kan niet zoals thuis altijd je comfortzone hebben. Maar dat was sowieso duidelijk en heb er gewoon het beste van gemaakt! Gek genoeg ben ik eigenlijk het meest onder de indruk van de xtc pil en de mdma kristallen. Het verschil in beide, en of dat echt puur door de dosis kwam? De pil die zo lekker rustig opkwam, en alles wat ik had verwacht en dacht niet te hebben gekregen, maar achteraf toch in hebben kunnen zien dat ik ook wel heel veel kreeg wat ik had verwacht maar dat niet inzag op dat moment. Zo vreemd, dat zou ik echt nog heel graag nog eens willen ervaren, en zo benieuwd hoe anders dat gaat zijn thuis. Het voelt alsof de xtc voor mij perfect past daar op psy fi, de ruimte hebben om overal door de natuur te lopen, de gekleurde lichten overal, al die mensen die zo makkelijk aanspreekbaar zijn en waar je je zo op je gemak bij voelt met welke drugs dan ook. Het lijkt me de meest ideale plek, ik kan even niet begrijpen hoe het ook fijn zou kunnen zijn op een ander festival/feest waar het niet zo "normaal" is of hoe het thuis zou moeten zijn, maar daar kom ik ooit wel een keer achter hoop ik! { "lightbox_close": "Close", "lightbox_next": "Next", "lightbox_previous": "Previous", "lightbox_error": "The requested content cannot be loaded. Please try again later.", "lightbox_start_slideshow": "Start slideshow", "lightbox_stop_slideshow": "Stop slideshow", "lightbox_full_screen": "Full screen", "lightbox_thumbnails": "Thumbnails", "lightbox_download": "Download", "lightbox_share": "Share", "lightbox_zoom": "Zoom", "lightbox_new_window": "New window", "lightbox_toggle_sidebar": "Toggle sidebar" } Regenboog<3"

"Wie: Ik (vrouw, 24 jaar, 1.67m, 68kg) Mijn vriend (man, 24 jaar, groter en zwaarder) Ervaring: 3x truffels (17,5g), 2x LSD, aantal joints/zelfgemaakte spacekoekjes, maar over het algemeen niet erg veel ervaring. Waar: Psy-Fi 2017 Het volledige report is te lang voor 1 topic (meer dan 30000 tekens xD) dus ik zal het proberen te verdelen over meerdere. Voorwoord: Ik ben erg onder de indruk van psychedelica sinds de eerste keer truffels. Steeds wil ik graag naar buiten om rond te lopen, kijken hoe dat is, maar eigenlijk voelen we ons daar niet echt op ons gemak mee. We hebben wel 1x een rondje gelopen met LSD, maar andere mensen tegenkomen (midden in de nacht) is toch niet zo fijn haha. Toen hoorde ik van een festival waar je lekker je gang kan gaan, waar ze truffels verkopen en waar zelfs een psy care is voor als je bad gaat. Iedereen die daarheen gaat weet daarvan en weet daarom dat er genoeg trippende (of onder invloed van andere drugs) mensen rondlopen. Het maakte me weinig uit dat ik nog niet erg veel ervaring had opgedaan, ik wist het zeker, daar wil ik heen! Mijn vriend en ik hadden een paar vrienden die eerder naar psy fi zijn geweest verteld dat wij zouden gaan. Omdat we zelf verder geen drugs hebben of dealers om van te kopen kregen we wat speed, 2x half xtc pilletje en ong halve gram mdma kristallen. Zelf namen we wat jointjes en zelfgemaakte spacecakjes mee. We wilden heel graag aan lsd komen voor een mooie dag, maar dat konden ze helaas niet meer voor ons regelen. Maar volgens die vrienden zou er wel een overvloed aan zijn op het festival, maar daar had ik geen 100% vertrouwen in omdat mijn vriend en ik normaal ook niet echt hele erge sociale feestbeesten zijn. Maar ach, als het niet zou lukken dan konden we daar altijd nog truffels kopen en daar plezier van hebben. Ik had een heel goed gevoel over het festival. Ik verwachtte een soort modern hippie feest, waar je opzich makkelijk met mensen kan praten, totaal geen schaamte om te praten over drugs of hoe je functioneert als je iets op hebt. Er is zelfs een psy care, dit festival draait om goede trip ervaringen meemaken. Iedereen gebruikt wel iets. Met al deze gedachtes voelde ik me al op m'n gemak. Maandag, 14 aug - jointje + Dinsdag 15 aug - spacecakejes Eigenlijk wisten we pas de dag van te voren dat de auto niet in de buurt geparkeerd kon worden en onze bagage wat compacter meegenomen moest worden. Gelukkig maar, want hoe we het nu hadden was al mega zwaar, maar het had nog veel zwaarder en onhandiger gekund. We waren erg vroeg aangekomen en het was nog erg rustig. We hadden geen idee waar we onze tent het beste konden opzetten en hebben minstens een uur met de zware bagage heen en weer gelopen om m uiteindelijk voor de ingang van het festivalterrein op te zetten. Beetje in de drukte met de supermarkt, douches, psy care etc naast ons, maar goed we stonden daar wel prima verder. Er zouden geen vrienden van ons naar het festival komen, dus toen de tent eenmaal stond verveelden we ons best wel. We hebben maar een jointje gerookt en ik moest langzaam wennen aan steeds meer mensen die kwamen en of al zoiets kleins als een jointje in het openbaar oke was. Ik zag er nog weinig andere mensen mee, en normaal doe ik dat ook niet zo vaak dus ik voelde me wat ongemakkelijk, vooral met hier en daar wat kinderen die voorbij liepen. We hebben een rondje gelopen over het campingterrein om te kijken of er mensen stiekem leuke dingen verkochten, maar helaas. We hebben maar veel geslapen. De volgende dag vestigde er een verkooppunt van Zamnesia zich recht naast ons, leuk zo'n truffelshopje naast ons, psy care in de buurt, steeds meer joint rokende mensen te zien en ik voelde me weer helemaal op m'n gemak. We hebben de helft van de spacecakejes gegeten, terwijl ik ze eigenlijk had gemaakt met het idee om ze in 1x op te eten. Ik was bang dat ze toch sterker zouden zijn dan verwacht, maar de helft was toch echt niet sterk genoeg en we hebben er uiteindelijk niks van gemerkt. Weer een rondje gelopen en weer niks interessants tegengekomen. Het was echt vreselijk saai om daar 2 dagen op het campingterrein te zitten zonder vrienden. Woensdag, 16 aug - spacecakejes, joint en speed (2 mespuntjes) Eindelijk, het begon! Het was super mooi weer en ik kon niet wachten om rond te lopen. We wilden het de eerste dag rustig aandoen om het festivalterrein te verkennen. We hadden de rest van de spacecakjes gegeten, maar daar is uiteindelijk weer niks mee gebeurt. We hebben er toch wel een uur of 3 op gewacht. We zijn toen bij de jamstage een jointje gaan roken, beetje zitten chillen en na een tijdje teruggegaan naar de tent om de speed uit te proberen. Eerste keer speed, het zou best oke speed moeten zijn, niet geweldig maar best oke werd er gezegd nadat hij zijn laatste puntje nam en ie het aan ons gaf. Gewoon een klein beetje proberen en aanvoelen was de tip, het was genoeg om de dagen leuk door te komen zeiden ze. Ik voelde me meteen wat opgewekter bij het pakken van de speed, het is toch spannend de eerste keer snuiven. Ik durfde echt niet hard te snuiven, ik vind neusspray al vreselijk, maar zo viel het mee. Ik vond het niet echt branden of echt heel naar en pas bij het 2e beetje in het andere neusgat kwam de vieze smaak in mijn keel, bah. Ik had geen idee wat ik moest verwachten en we gingen maar weer lekker naar het festivalterrein. We hadden wel het idee dat we beter konden ruiken en ook niet zo'n trek hadden. Soms een kleine tinteling in m'n hoofd, maar verder niks speciaals. Morgen maar wat meer dmv een bommetje proberen was het plan. Vond het wel erg jammer, ik had er veel meer van verwacht. We hebben het voor de rest rustig aan gedaan, vuurshow en lasershow gekeken en 's avonds bij een rustig kampvuurtje gaan zitten op een stukje strand bij de chill out stage. Het is leuk dat het daar zo makkelijk is om te socializen met mensen. Iemand kwam op het idee om het dierenspel te doen, met de laatste letter van een dier een nieuw soort dier op te noemen etc. Het was erg grappig, vooral nadat sommigen erg lastig konden nadenken na hun jointje haha. Voor ons zaten 3 vrienden van elkaar. Mijn vriend en ik vonden dat 1 van die 3, een jongen die van rond onze leeftijd leek (noem hem P) erg bekend voorkwam. Soort Dejavu, geen idee. Het werd laat en iedereen ging weg, dus wij maar ook. De spacecakejes en speed vielen helaas erg tegen, maargoed morgenavond stond xtc gepland! Donderdag 17 aug - speed, halve xtc pil, mdma kristallen (~0,2g) We hadden lekker uitgeslapen, ondanks het gedreun van de bass van de mainstage. Ik vond het erg spannend vandaag, weer wat nieuws uitproberen vanavond en het is al een speciale dag voor mij en mijn vriend. Vandaag, 10 jaar geleden hadden we elkaar voor het eerst in real life ontmoet na een paar maanden internet contact (we zijn geen 10 jaar samen, we hebben een aantal jaar geen contact gehad). Vanwege deze gelegenheid vonden we xtc wel de passende drug, zoals mensen het beschrijven met het knuffel gevoel, alles lief vinden etc. Het was al middag voor we het festivalterrein op gingen en hadden een banaan gegeten en toen het overgebleven speed verdeeld over 2 bommetjes, 1 per persoon. Hmm, ze zeiden dat we hier best wel lekker mee konden gaan doen, maar het is nu al opgemaakt.. Vreemd, ik hoop maar dat er deze keer wel echt wat te merken is. We zijn weer lekker gaan rondlopen door het mooie gebied en we ontweken nog steeds het magic forest, dat was voor wanneer we lekker aan het trippen zouden zijn. We zijn een tijdje gaan zitten bij de chill out stage om samen wat te praten en beetje naar andere mensen te kijken. We waren erg nieuwsgierig naar andere mensen en waar ze mee bezig waren, vooral omdat we ons afvroegen bij welke mensen wij zouden moeten wezen om wat leuks te kopen. Voor ons kwam een groepje vrienden zitten die ik rond de 35 schat, ze waren aan het praten over drugs en leken vrij makkelijk om contact mee te maken. Uiteindelijk was het 1 van hun die tegen ons begon te praten. Ze hadden net hun xtc genomen en wilden al snel weer een stukje gaan lopen. Ik vroeg of zij ergens LSD verkopers hadden gezien, het antwoord was op het andere campingterrein. We hebben ons telefoonnummer gegeven, mochten ze nog iemand tegenkomen dan konden ze het ons laten weten. Super, dat is tenminste iets van hoop, want verder waren we nog echt niet overtuigd dat we het zouden vinden. Tegen zonsondergang zouden wij onze halve xtc pil nemen, dus rond een uur of 9. Tot die tijd hebben we nog wat rond gelopen, kleine lichte tinteling weer gevoeld van de speed, maar weer niet dat opwekkende of iets waar ik op hoopte. Rond 9 uur zaten we op een bankje aan de overkant van het water waar het een heel stuk rustiger was, kijkend op de drukke overkant met veel gekleurde lampjes, de winkeltjes etc. De lucht werd langzaam donker en er waaiden mooie bolle wolkjes redelijk snel voorbij. We namen allebei de halve pil en mijn vriend een beetje van de kristallen erbij omdat hij toch een stukje groter en zwaarder is dan ik. Ik staarde naar de wolken en al vrij snel zag ik even vreemde kleurige patronen in de donkerblauwe lucht. Vreemd, een beetje lsd achtig. Dat zou wel komen omdat ik gewoon heel erg onder de indruk ben van open eye visuals, vooral die van lsd en dat was toen ook het beste wat ik me nog kon herinneren. Het patroon verdween weer toen ik keek naar de wolken die over waaiden. Ik zag de wolken inelkaar en in de lucht wegsmelten tot het allemaal dezelfde kleur werd, maar als ik even wegkeek werd het weer normaal. Alle lichten om me heen kregen een grote vage gloed om zich heen en het felle van de lichten maakten een ster. Vooral de blauw/paarse blacklight lampen maakten een enorme ster om zich heen. Ik was weer erg onder de indruk van hoe mijn waarneming was veranderd. Verder voelde ik me gewoon mezelf en niet veel anders, wel een beetje chill. Het was dus tijd om ons vol te hangen met glowsticks! Dat was wel een beetje moeizamer geworden dan het normaal zou zijn en ik denk dat we er best ff mee bezig zijn geweest om er zo'n stuk of 20 per persoon om te doen. Armen, benen, nek, haha. Ik merkte aan mijn vriend dat hij wat vaagjes werd en zoals bij onze eerdere ervaringen met truffels en lsd voel ik me alsof ik de leiding wil nemen en dingen wil regelen om het allemaal in orde te maken. Misschien dat ik me ook door die instelling niet zo vaagjes voelde. We gingen lopen en merkte dat ik me best wel prima voelde om zo te gaan lopen in het donker buiten. Mijn lichaam was zich natuurlijk flink aan het opwarmen, dus dat voelde lekker comfortabel. We hadden lollies mee die ik gelukkig niet al te snel kapot beet, alleen was het niet zo heel verstandig om nog met een glowstick in mijn hand rond te lopen. Toen we bij de alternative en mainstage waren trokken we veel aandacht met onze glowsticks. De eerste kwam naar ons toe met "I dreamt about you guys, with the glowsticks! Can I have some?!" Wat leuk! Mensen die zo enthousiast over ons waren, ik werd er zelf ook erg enthousiast van. We pakten wat glowsticks voor hem en toen kwam ik er pas achter dat de glowstick niet alleen glibberig was van het zweet van mijn handen, maar dat ik m ook helemaal kapot gefrummeld had en het glowspul helemaal over mijn hand zat. Oeps, dat had ik niet door, maar die gast wilde het graag uitgesmeerd over zijn shirt hebben haha. Hij nodigde ons uit om bij zijn vrienden bij de alternative stage te dansen. Sure, en we liepen mee. Helaas duurde het niet lang voor we besloten dat we eigenlijk helemaal geen zin hadden om te dansen. Beetje bewegen was wel fijn, tijdens het praten enzo, maar zo vooraan bij de muziek staan was toch niet iets voor ons. Dus al snel zeiden we hem gedag en liepen we weer verder, we kregen daardoor wel het idee dat het een beetje begon uit te werken. Een klein stukje verder richting de mainstage kwamen we de volgende tegen die super enthousiast ook glowsticks wilde. Dit was wel een Nederlander en ik vroeg al snel of hij misschien LSD of iets anders leuks had wat we van hem konden kopen. Hij leek veel onderzoek naar drugs te doen en veel te hebben geprobeerd en zei dat ie wel wat LSD over had wat ie wilde weggeven. Super! Ik kon wel uren met hem praten, maar hij wilde ook weer terug naar zijn vrienden en we kregen zijn nummer. Ook met hem zijn we meegelopen naar zijn vrienden die aan het dansen waren, maar weer was dat voor ons een buzzkill. Achja, we hebben ze snel weer gedag gezegd om weer wat te gaan lopen. We hebben nog hier en daar wat glowsticks uitgedeeld en het viel me op dat praten inderdaad erg makkelijk was geworden voor me, maar dat de knuffels van de andere mensen me niet enorm aantrokken. Waar is dat knuffel, lieve, liefdesgevoel allemaal? Ik snapte het niet, ik voelde me nog steeds erg normaal in dat opzicht. Het werd later en rustiger en ik merkte dat het allemaal weer een beetje afnam, of in ieder geval weer zo ging voelen als toen het net begon. Dit zou ook zou kunnen zijn geweest omdat we ook begonnen met een rustige omgeving en we daar nu weer waren. De lampen waren wel nog steeds met een grote gloed om zich heen. Mijn vriend vond ook dat het aan het uitwerken was en kwam met het idee om nu ook de mdma kristallen te nemen. Ik twijfelde, ik was opzich erg tevreden met deze lekkere en voor mijn gevoel best kalme ervaring. Het idee ook dat we de kristallen over zouden houden voor later een keer thuis was ook fijn. Daarbij konden we de kristallen niet wegen, dus moeilijk doseren. Al het verstandige in mijn hoofd zei dat het niet nodig was, maar mijn vriend wilde het zo graag en het was onze speciale dag.. Hij is gaan opzoeken of het heel erg slecht voor ons zou zijn etc en dat was niet het geval. Tja, het was onze speciale dag die we ons altijd zouden moeten blijven herinneren en hoewel ik er nu vrede mee had hoe het was, kon ik het hem niet aandoen hem zo teleur te stellen en hem met die teleurstellende herinnering te laten zitten. Oké dan, oke, ik zet mijn verstand wel een keertje aan de kant, ook moest ik van hem mezelf laten gaan, op hem vertrouwen en dat hij nu de leiding ging nemen. Goed, best spannend en misschien krijg ik dan toch nog dat gevoel dat ik alles en iedereen wil knuffelen. Deze beslissing maken kostte me een aardige tijd, denk wel minstens een uur en we verdeelden de kristallen over ons 2en rond 4 uur. Jup, ong een halve gram was het, maar dan wat minder omdat mijn vriend al wat had gepakt, dus ik gok nu 0,2g p.p. Die dingen zijn best vies, maar je spoelt ze ook zo weg. Ik vind pijnstillers eigenlijk nog veel viezer dus de smaak valt me nog best mee. Al snel merkte ik er al wat van, ik werd een stuk vager en alles ging trillen. Ik kon m'n ogen moeilijk stil houden, alles ging op en neer en lopen was ook erg moeilijk geworden. Maargoed, ik hoefde nu niet meer de verstandige persoon te zijn, ik kon lekker vertrouwen op mijn vriend en zelf lekker vaagjes zijn. Vaagjes, maar ik ben alweer vergeten hoe moeilijk of makkelijk praten me afging, maar sociaal zijn was nog steeds leuk. We hebben nog eventjes bij een eenzame gast gezeten die beveiligingsdienst had. M'n vriend vond het zo sneu dat ie daar zo alleen zat, dus ach waarom niet. Ik vond het grappig dat dingen in de verte zo anders leken dan dichtbij. Alles leek ook gewoon meer 2d te zijn en doordat ik minder diepte zag, leek het alsof ik andere dingen zag. Zoals een vrachtwagen met 2 koplampen die steeds random van kleur veranderden. We besloten dat het nu ook wel leuk zou zijn om door het magic forest te gaan lopen. Maar eerst moesten we weer over het water via het pondje, dat kostte wel eventjes extra focus want ik wilde echt niet in het water belanden haha. Eindelijk, het magic forest, al snel kwam er een jongen op ons af die zei dat hij mdma op had, een knuffel wilde en of wij drugs wilde kopen. Ik was best verward, ik vond het niet erg normaal hoe hij deed, zelfs met mdma op niet, maar ik was geinteresseerd in wat hij te bieden had. Hij had onder andere lsd, maar erg duur per zegel. Een vriend van ons had wat acceptabele prijzen verteld en daar kwam dit niet bij in de buurt, dus ik verloor al snel het vertrouwen. Ketamine had ie ook, wat we ook heel graag een keer wilden proberen. We mochten het zelfs op dat moment proberen, maar het leek me geen goed idee om dat op dat moment te doen. Achteraf vond ik heel zijn houding ook meer "gespeeld" maar ach, een telefoonnummer kan geen kwaad, we zien wel wat we er later mee doen. Voorlopig hadden we toch nog niks definitief kunnen kopen/krijgen. Ook hier in het bos leken dingen op een afstand anders dan dichtbij. Dan liepen we ergens heen wat interessant leek, zoals verlichtte grote paddestoelen, maar als we dichtbij kwamen zagen we dat het gewoon verlichtte hangende boom bladeren waren en waren we bijna meteen weer vergeten waarom we daarheen liepen. In zo'n bos stond ook een houten bunker ding. Wij liepen nog erg verward rond toen mensen vanuit dat ding ons riepen om erbij te komen zitten. Ja sure, wel een beetje bang geworden dat we dalijk weer binnen een paar minuten deze mensen zouden verlaten. Maar ach, dit ging niet om dansen bij een stage. Mijn nek was erg gespannen en deed zeer, ik was nog flink aan het kauwen, maar het vage en trillen was alweer eventjes geleden afgenomen. Ik voelde mijn voorhoofd flink zweten, had af en toe een rilling, maar voelde eigenlijk niks van warmte of kou. Langzaam konden we ons wel mengen in hun gesprekken. Naast me zat een duitse jongen die in het Engels steeds tegen me wilde praten, alhoewel dat best prima ging, vond ik het toch erg lastig om niet afgeleid te raken om het andere gesprek te volgen. Maar nogsteeds niet dat alles lief vinden en knuffelen, jammer.. Ik had het idee dat ik wel heel veel eraan miste, maar met alles wat ik al had ervaren ermee voelde ik me ook niet echt teleurgesteld. Rond een uur of 9 zijn we naar de tent gegaan, hebben we de After E pillen genomen en zijn we gaan slapen. Vrijdag, 18 aug - MXE (per capsule 30mg) Omdat we zo laat pas zijn gaan slapen, werder we laat in de middag pas wakker. Het was zo'n uur of 4 toen we het festivalterrein weer op gingen. We besloten wat te gaan eten en de persoon een bericht te sturen die ons wel LSD zegels wilde geven. Shit, wat was eten moeilijk zeg. We deelden een grote burrito, nou succes met dat ding in je mond proppen. Heel de binnenkant van mn mond en mn tong had ik kapot gebeten, mn tanden deden zeer van de kauwgom en mn kaken deden erg veel zeer. Maar die burrito was echt vreselijk lekker. Ondertussen hadden we afgesproken met de persoon, we kregen wel 5 LSD zegels (125ug per zegel) en omdat we vroegen of hij nog iets leuks had, kregen we ook MXE (4 capsules van 30mg per stuk). Tenminste, mijn geheugen is daar heel wazig, dus ik weet het niet 100% zeker wat het was, maar ik had de instucties goed onthouden en daar vertrouwden we op. Zijn persoonlijke fijne ervaringen was met 1,5 LSD zegel en 60mg MXE (natuurlijk niet gecombineerd). Hij wilde er geen geld voor en wenste ons veel plezier toe. Misschien dat we elkaar morgen in het magic forest zouden tegenkomen, omdat hij morgen van plan was ALD-52 te nemen. Het was de bedoeling om vandaag rustig aan te doen om morgen energie te hebben voor de LSD. Hij gaf de tip om lekker bij muziek te gaan liggen, eerst 1 capsule open te maken en de poeder onder de tong te leggen en na 10 minuten verder door te slikken. Als t goed zou voelen, dan na 1 of 2 uur de 2e capsule ook te nemen. Dat klonk prima om vandaag nog te proberen. Het idee was om rond een uur of 10 zo'n capsule te nemen. Rond een uur of 9 kwamen we rond de chill out stage 1 van de 3 vrienden (die ik eerder P noemde dus) tegen die op woensdag tegenover ons zat bij het kampvuur. Hij was van plan om ergens te gaan zitten en zijn truffels te gaan eten. Hij zei dat zijn 2 vrienden daar geen interesse in hadden, dus dat hij dit alleen ging doen. Voor de gezelligheid zijn wij bij hem gaan zitten en hebben we een capsule een half uur eerder ingenomen, zodat we misschien wat lol konden hebben samen met hem. Het weer werd slechter en er kwamen steeds kleine regenbuien. We besloten richting de art gallery te gaan omdat dat sowieso overdekt was. Terwijl we daarheen liepen stopte de regen alweer en zijn we maar het bos ingegaan. We voelden allemaal nog niet erg veel, wel kwam weer het gevoel in me op dat ik iedereen een zo leuk mogelijke trip wilde geven, dus weer een beetje controle/leiding hebben. Denken aan alles, zoals: is mijn vriend niet jaloers dat een andere jongen met ons mee loopt, voelt P zich niet buitengesloten omdat hij met ons loopt, voelt hij zich uberhaupt wel op zn gemak nu ie ook nog die truffels op heeft? Ik weet dat m'n vriend over het algemeen best wat kan hebben qua drugs, tenminste als hij dat steeds zo verteld dan neem ik dat wel aan. Dus ik richtte me meer op P die een goede truffeltrip moest gaan krijgen, maar hij zei zelf dat hij er nog niet veel van merkte. Ik merkte dat lichten erg fel aanvoelden, maar tegelijk hadden ze ook een grote gloed om zich heen gekregen. Mijn vriend was ondertussen aardig vaag geworden en voelde zich rot dat ik er nog niet zo erg van voelde. Beide hebben me toen ook verteld dat ik niet zo op ze hoefde te letten. Het was inmiddels een uur verder en nam maar de 2e capsule en liet P de weg leiden. De lasershow was net begonnen, dus daar hebben zijn we even naar gaan kijken. Tegen het einde van de lasershow begon het weer te regenen en we hadden de poncho's niet mee, omdat we dachten dat het pas morgen ergens zou gaan regenen. Het was dus tijd om naar de art gallery te gaan om te schuilen. Al snel voelde ik me daar binnen echt enorm vaag worden. Praten werd erg moeilijk, lopen en stilstaan werd erg moeilijk, lolly openmaken was moeilijk. Maar hee, ik merkte wel degelijk iets van dat spul. Ik hoorde tijdens het rondje dat m'n vriend wel weer met z'n 2en wilde zijn, dus ik probeerde daar rustig een oplossing voor te bedenken. P wilde weer richting de chill out, toen we op een bruggetje stonden probeerde ik vaagjes te zeggen dat mijn vriend en ik wel aan de overkant wilden lopen en hij zelf verder kon naar de chillout. Het kwam er echt heel moeilijk uit en hij begreep het amper, maar hij zei zelf ook dat als we ergens anders heen wilden en onze wegen scheiden dat dat ook prima was. Dus dat deden we. Ik vond het wel een beetje jammer, vooral om hem zo in zijn truffeltrip achter te laten ookal was die misschien nog niet begonnen. Of de truffels waren echt niet sterk genoeg voor hem, maar ach, aan ons had ie toch steeds minder omdat we echt mega vaag waren. We liepen weer naar het bankje waar we gister de halve xtc pil namen. Weer hadden alle lichten echt een grote gloed om zich heen, vooral de sterren leken heel groot. Daardoor leek alles om ons heen ook erg klein in vergelijking. We konden de muziek van de overkant uit de chill out stage horen en de mensen die soms achter ons voorbij liepen. Ik had steeds het gevoel dat mensen naar ons toe kwamen en wilde het licht in mijn rechter ooghoek in de gaten houden. Maar alles was echt vaag geworden en kon dingen niet meer goed onderscheiden. Aan de overkant, de lichten bij het winkelstraatje vervormden helemaal naar een plek dat ik het niet meer terug herkende. Alsof mensen opeens via een andere kant in zo'n winkeltje konden lopen, het klopte niet meer wat ik zag, maar ik wist nog wel een beetje hoe het eruit moest zien. Mijn vriend wilde weer knuffelen, maar nog steeds voelde ik die drang niet. Ik dacht weer een beetje terug aan de xtc waar ik dat super euforische en liefdes gevoel niet had, dat dit spul ook euforisch moest zijn werd er gezegd en dat ik me weer totaal niet zo voelde. Ik begon dus een beetje over nare dingen te denken met mijn ogen dicht. Waarom heb ik dat niet? Hou ik wel van hem? Voel ik me uberhaupt goed en euforisch? Maar wat ik voelde was steeds meer leegte, terwijl ik zocht naar vredigheid, een goed gevoel over alles, eenheid met alles, maar ik voelde me best eenzaam. Dood kwam ook weer in me op, ik wil vooral met drugs als ik aan de dood denk me goed en vredig voelen, maar dat voelde ik me niet, ik voelde bijna niks qua gevoelens. Dat vond ik best wel naar, alles leek te bestaan uit puur deze gedachte en dit gevoel, geen verleden, geen toekomst, alles wat ik zag was alles wat er was. De sterren leken echt enorm groot en het voelde alsof ik in zo'n sneeuwbol zat, een bol om dat heen wat ik zag en daarin leefde alsof de tijd stil stond. Ik wist wel dat ik mijn gedachte nog kon sturen, als ik me meer op de muziek focuste zag ik dansende figuurtjes met m'n ogen dicht. Toch ging ik me weer meer richten op het gevoel en gedachte van "houden van" wat ik anders ervaarde dan mijn vriend. Ik vond dat wij een connectie hadden, een speciale band. Dat ik op hem kan vertrouwen en dat dat voor mij belangrijker was dan zijn soort "houden van". Ik kon de dingen die ik zag/voelde ook niet zo goed plaatsen als houden van, omdat het zo leek af te wijken van zijn definitie. Dat zorgde ervoor dat ik me toch zorgen ging maken, ik kan toch niet zeggen dat ik niet voel dat ik van hem hou? Daarbij heeft hij hetzelfde op (maar veel later dan ik bijgenomen) en geen idee hoe hij zoiets nu zou opvatten, want het zou me niet lukken om uit te leggen dat ik het eigenlijk helemaal niet slecht bedoel. Ik werd dus meer vertrietig omdat ik het niet kon uitleggen wat er goed aan mijn gedachte was, verdrietig omdat ik zou weten dat hij alleen de verkeerde worden slecht zou opvatten wat ik niet zou willen. Met mijn ogen dicht zag ik ons in een leegte als 2 bolletjes met een streepje verbonden. We horen bijelkaar en deze aparte ervaringen had ik met niemand anders willen delen dan met hem, het is zo speciaal allemaal en dat is hij voor mij ook. Ik zag steeds meer vrolijke dingen om onze bolletjes heen cirkelen, zoals vogeltjes en andere leuke kleine en grote dingen wat een toren maakte. Daar was ik wel tevreden mee, ookal geloof ik best dat ik heel "bad" overkwam. Praten was ook nog steeds heel moeilijk en had daar ook geen zin in, maar ik moest wel om te laten weten dat t oke met mij ging. Mijn vriend besloot om me mee te nemen om een stuk te gaan lopen om weer in een andere stemming te komen. We wilden weer met t pondje naar de andere kant en nog steeds leek het alsof er mensen bij ons kwamen staan terwijl dat niet zo was. Met z'n 2en zijn we naar de overkant gegaan en weer even gaan zitten. Aan de overkant waar we vandaan kwamen stonden mensen te zwaaien voor het pondje, maar we voelden ons te moe en vaag om ze te helpen. Gelukkig kwamen er andere mensen die die kant weer op wilden. We zijn toen denk ik maar naar de tent gegaan. Toen ik in de tent lag zag ik de kreukeltjes en schaduwen van de tent in elkaar overlopen tot een kleurloos beeld. Eerst leek het op zo'n 3 breedbeeld schermen naast elkaar die films afspeelden, maar ik maakte er al snel 1 beeld van. Ik zag bomen, ik liep naar een bos en er kwam zelfs kleur bij. Ik keek om me heen en het was weer normaal. Grappig, ik heb wel een keer gelezen over iemand die zo filmpjes kon zien, wat apart. Dus ik probeerde het nog een paar keer en ik zag weer dingen zoals een strand met heel veel mensen die aan het spelen waren daar. Ik kon het met veel detail zien. Ik liep over het strand heen naar een pad met winkeltjes links en rechts naast me, winkeltjes verdwenen als ik verder over dat pad liep en kwamen vlaggen. Rechts blauwe en links rode, het ging steeds sneller alsof ik aan het rennen was en zag een bos dichterbij komen. Het boos had een boog als ingang en het was er erg donker, soms zag ik lichtjes heen en weer schieten in het donker, maar ik had niet veel interesse om er doorheen te lopen. Ik liet rustig de beelden gaan terwijl ik in slaap wilde komen. Pff, dit rustige dagje hadden we toch best heftig gemaakt, oeps. [Klik hier voor deel 2]"

"@Jmths Ik wil stiekem toch wel een beetje geloven dat pillen rustiger opkomen, volgens mij heb ik dat ook vaker gelezen dat mensen dat zo ervaren. Maar dat is dan ook wel het enige, ben dus toch best benieuwd of een normale dosis kristallen dan toch ook zo rustig opkomt. Buiten dat geloof ik ook niet in andere effecten hoor. Ik had gelezen dat je LSD kan laten testen in Spanje? Hij vertelde zelf iig wel over de analogen, die had hij ook mee voor eigen gebruik en daarom gaf hij liever deze weg. Ik nam eigenlijk meteen aan dat hij de moeite had genomen om het echt te laten testen in Spanje. Achteraf deed die 125ug ook wel dat wat ik in gedachte had. Ik vond het een erg vergelijkbare ervaring als de keer daarvoor dat ik LSD had gebruikt. Het enige verschil zou misschien kunnen zijn dat ik me deze keer toch meer helder voelde qua gedachtes, gedachtes waren vrij normaal, niet afgedwaald, geen dingen spontaan vergeten. Maar de keer daarvoor is een jaar geleden en kan ik me al niet zo goed meer herinneren. Kan dat misschien betekenen dat 1 van de 2 een analoog was? Of kan het eraan liggen dat je je "vager" gaat voelen naarmate de dosis hoger wordt? Dat laatste is iig wat ik nu denk, dat de eerdere LSD trip misschien ietsje sterker was dan die op psy fi. Maakt verder niet uit, want het was wel prima zo. Wil sowieso ook wel eens de "legale" varianten proberen om het verschil zelf mee te maken. Ik moet zeggen dat het klinkt alsof je mijn verhaal hebt gelezen alsof ik een slechte ervaring had om eerst mdma te nemen en ik de setting niet fijn vond? Ik weet niet zeker of ik het op die manier heb geschreven dat je dat denkt, want zo denk ik er nu niet aan terug. Pas op de dag dat we weg gingen heb ik me echt rot gevoeld, wat in principe de juiste dag was waarop de dip zou moeten komen (3 dagen later). Het weer was op de dag van LSD wel rot, maar toen we eenmaal aan het lopen waren was alles te mooi om me druk te maken om het weer. In de avond was het weer best een teleurstelling, maar eigenlijk heeft dat niet veel nare gevoelens laten opkomen. Als ik het over kon doen had ik het niet anders gedaan. Ik heb iig niet het idee dat het naar was, of dat dingen beter waren geweest als ik eerst psychedelica had genomen voor de mdma. Neemt niet weg dat ik het de volgende keer wel kan omdraaien ^^ Ik kijk er iig op terug als een erg positieve ervaring, ik ben bang dat het de enige plek in het openbaar is waar ik me volledig op m'n gemak kan voelen. Wat mij betreft is het de perfecte plek om te trippen qua sfeer en setting, ik was daarvan overtuigd en het is me niet tegengevallen. En ik heb ook nog steeds geen idee waarom ik er meestal minder heftig op reageer. Ik blijf wel voorzichtig doen met nieuwe middelen, je weet maar nooit wanneer iets wel harder aankomt dan verwacht. Het heeft iig weinig met mijn tolerantie te maken, want ik gebruik niet zo vaak iets. Tot zover om de 6 maanden ong een trip, af en toe wat wiet en dat is het Maar het is het zeker waard om psy fi eens te gaan checken!"

"Wat grappig dat er opeens zoveel mensen geïnteresseerd zijn in psy-fi Ik heb mijn account vorig jaar oorspronkelijk aangemaakt om hier te vragen naar andere mensen hun ervaringen daar, omdat het toen voor mij de eerste keer zou zijn. Kreeg er niet veel reactie op, de meesten wisten er niet veel vanaf en waren er nog nooit geweest. We hebben het toen maar gewoon zelf ervaren en heb daar uitgebreid over geschreven hier op het forum (thanks voor het linken van mijn reports @verwondering !) Dit jaar was psy-fi ook weer super en vond het enorm gezellig om met verwondering rond te hangen en steeds bij te praten. Voordat het festival begon zijn we uren bezig geweest met het spinnenweb aan de partytent en terwijl we bezig waren kregen we al zoveel complimentjes van mensen die langsliepen! Het is echt een super fijn en mooi festival waar je je onder invloed lekker op je gemak kan voelen. Het is er echt voor gemaakt. Er zijn niet veel berichten van mij op het forum, maar ik lees wel regelmatig mee"