#1
Dit word wel een lang verhaal.... Begonnen ben ik in Duitsland, met hasj roken toen ik 16 jaar was. Begin 80 kwam ik in de uitgaanswereld in aanraking met heroïne. Dat was de tijd van David Bowie, Lou Reed. Heroïne en coke werd door veel popsterren verheerlijkt. Je bent jong, naïef en vooral nieuwsgierig. Mijn vrienden gebruikten vrijwel allemaal. Ik voelde mij onbegrepen door mijn ouders die altijd maar aan het zeuren waren over een goede opleiding etc.
Je voelt je ergens bijhoren als je drugs gebruikt en je voelt je ontzettend cool.
Tot dat ik de eerste keer dopeziek werd. Van afkickverschijnselen had ik wel gehoord maar ik wist niet dat het zo erg was. In Duitsland had je in die tijd helemaal niets, geen methadon, niets en de artsen, voor hun was dat ook helemaal nieuw. Ook al is de heroïne in Duitsland uitgevonden. Denk aan al die SS'ers die aan de morfine verslaafd waren.
De heroïne in Duitsland was van slechte kwaliteit en mega duur.
Al gauw kwam ik in Duitsland met de wet in aanraking en belande meerdere keren in de gefangenis. Daar was het cold turkey afkicken. Vreselijk dat gevoel van angstig, ziek en alleen in een cel te zitten.
Ze stelden mij voor "therapie ipv straf" zo hoefte je de straf niet uit te zitten maar kon naar een kliniek. Daar was alles op totale abstinence gericht. De Duitsers zagen drugsgebruikers als het laagste van de gezelschap aan. Ik kon dat niet zonder dope, ik was altijd zwak wat dat aangaat. Mijn ouders schaamden zich dood voor mij en ik schande mij ook voor de buurt en iedereen. Vreselijk voor mijn ouders, hun enigst dochter aan de drugs. Mijn beide ouders zijn als gebroken mensen gestorven waarvoor ik mij altijd schuldig zal voelen.
Ik ging in een sexclub werken om de drugs te kunnen betalen. Daar verdiende ik veel geld maar in Duitsland waren de drugs waardeloos dus ik ging naar Amsterdam. Daar waren in die tijd een paar methadon doctors. Ze schreven rezepten uit voor rohypnol en methadon. Je moest de doc een geeltje betalen en in de apotheek kreeg je je pillen die je privé moest betalen. Die methadondocter was al in de 80. Echt een unicum. In de spreekkamer zaten mensen van over de hele wereld. Reporters van overal kwamen om de verslaafde junkies te interviewen bij de methadondoctor. De kranten in Duitsland stonden vol ervan hoe Amsterdam het drugsprobleem aanpakte. Iedereen die verslaafd was kwam toen naar Amsterdam. Vooral veel verslaafden uit Duitsland. Het ging bijna geen dag voorbij dat je van dode Duitsers horde. De drugs in Amsterdam waren veel sterker dan in Duitsland. Ik persoonlijk heb maar 1keer een overdosis gehad van een speedball. Gewoon bolletjes die ik op straat gekocht had. Het is zo gebeurd met je, zeker als je spuit.
Mijn geld verdiende ik ook in Amsterdam in de prostitutie. Dat heb ik zeker tot me 50ste gedaan ☹ Je stopt helemaal af. Alles draait om geld verdienen en scoren.
Sinds mijn man die ook verslaafd was jaren geleden overleden is aan longkanker ben ik overgegaan van eerst spuiten naar roken op snuiven. Door dat spuiten kreeg ik hepatitis C, gelukkig geen hiv zoals vele andere spuiters. Inmiddels ben ik van de hepatitis genezen nadat ik in 2013 een kuur van 3 maanden kreeg. God wat was ik blij dat die C weg was. Ik ben niet meer besmettelijk. Vrijwel iedereen die ik ken had of heeft hepatitis C en/of hiv.
De meeste gebruikers die ik uit de jaren 80/90 ken zijn inmiddels dood. Ik ken persoonlijk maar een iemand die voorgoed gestopt is en ook nooit meer gebruikt heeft. Echt waar, blijft ervan af, zeker van de heroïne.
Ik denk soms hoe zal het verder gaan, loop ik straks nog achter de rollator achter de heroïne aan.
Ik heb het geluk dat ik uit een rijk nest kom en mij ouders onlangs alles goed voor mij gezorgd hebben en ik mijn drugs nu ook zonder prostitutie kan betalen. Maar daar ben ik echt een uitzondering, geloof mij! De meesten zitten ergens bij het leger des heils in een kamertje.
Het vechten tegen mijn verslaving heb ik opgegeven. Bijna niemand in mijn omgeving weet dat ik zwaar verslaafd ben, op een paar mensen na.
Sinds ik gestopt ben met vrijwel alle drugscontacten ben ik erg eenzaam en helaas heb ik niets moois meer in mijn leven waarvoor het de moeite is om te stoppen. Ik heb zware copd met longemfyseem en ben afgekeurd. Ik kan niet zo veel meer waardoor ik depressief geworden ben.
De laatste tijd hoor je steeds vaker dat heroine weer in opkomst is bij jongeren. Vooral ook in Amerika zijn veel fentanyl, oxicodon, oxinormverslaafden. De artsen hebben het veelvuldig voorgeschreven, maar ook hier. Krijg je geen rezept meer blijft alleen nog de illegale markt.
Dus mensen blijf van de opiaten ver vandaan als je geen slaaf wilt zijn! Al naar een paar weken gebruiken kom je er niet meer vanaf.
Zoek iets waarmee je je leven kunt invullen. Volg een opleiding, ga sporten, sticht een gezin of wat dan ook. Makkelijk gezegd he 😜
Je voelt je ergens bijhoren als je drugs gebruikt en je voelt je ontzettend cool.
Tot dat ik de eerste keer dopeziek werd. Van afkickverschijnselen had ik wel gehoord maar ik wist niet dat het zo erg was. In Duitsland had je in die tijd helemaal niets, geen methadon, niets en de artsen, voor hun was dat ook helemaal nieuw. Ook al is de heroïne in Duitsland uitgevonden. Denk aan al die SS'ers die aan de morfine verslaafd waren.
De heroïne in Duitsland was van slechte kwaliteit en mega duur.
Al gauw kwam ik in Duitsland met de wet in aanraking en belande meerdere keren in de gefangenis. Daar was het cold turkey afkicken. Vreselijk dat gevoel van angstig, ziek en alleen in een cel te zitten.
Ze stelden mij voor "therapie ipv straf" zo hoefte je de straf niet uit te zitten maar kon naar een kliniek. Daar was alles op totale abstinence gericht. De Duitsers zagen drugsgebruikers als het laagste van de gezelschap aan. Ik kon dat niet zonder dope, ik was altijd zwak wat dat aangaat. Mijn ouders schaamden zich dood voor mij en ik schande mij ook voor de buurt en iedereen. Vreselijk voor mijn ouders, hun enigst dochter aan de drugs. Mijn beide ouders zijn als gebroken mensen gestorven waarvoor ik mij altijd schuldig zal voelen.
Ik ging in een sexclub werken om de drugs te kunnen betalen. Daar verdiende ik veel geld maar in Duitsland waren de drugs waardeloos dus ik ging naar Amsterdam. Daar waren in die tijd een paar methadon doctors. Ze schreven rezepten uit voor rohypnol en methadon. Je moest de doc een geeltje betalen en in de apotheek kreeg je je pillen die je privé moest betalen. Die methadondocter was al in de 80. Echt een unicum. In de spreekkamer zaten mensen van over de hele wereld. Reporters van overal kwamen om de verslaafde junkies te interviewen bij de methadondoctor. De kranten in Duitsland stonden vol ervan hoe Amsterdam het drugsprobleem aanpakte. Iedereen die verslaafd was kwam toen naar Amsterdam. Vooral veel verslaafden uit Duitsland. Het ging bijna geen dag voorbij dat je van dode Duitsers horde. De drugs in Amsterdam waren veel sterker dan in Duitsland. Ik persoonlijk heb maar 1keer een overdosis gehad van een speedball. Gewoon bolletjes die ik op straat gekocht had. Het is zo gebeurd met je, zeker als je spuit.
Mijn geld verdiende ik ook in Amsterdam in de prostitutie. Dat heb ik zeker tot me 50ste gedaan ☹ Je stopt helemaal af. Alles draait om geld verdienen en scoren.
Sinds mijn man die ook verslaafd was jaren geleden overleden is aan longkanker ben ik overgegaan van eerst spuiten naar roken op snuiven. Door dat spuiten kreeg ik hepatitis C, gelukkig geen hiv zoals vele andere spuiters. Inmiddels ben ik van de hepatitis genezen nadat ik in 2013 een kuur van 3 maanden kreeg. God wat was ik blij dat die C weg was. Ik ben niet meer besmettelijk. Vrijwel iedereen die ik ken had of heeft hepatitis C en/of hiv.
De meeste gebruikers die ik uit de jaren 80/90 ken zijn inmiddels dood. Ik ken persoonlijk maar een iemand die voorgoed gestopt is en ook nooit meer gebruikt heeft. Echt waar, blijft ervan af, zeker van de heroïne.
Ik denk soms hoe zal het verder gaan, loop ik straks nog achter de rollator achter de heroïne aan.
Ik heb het geluk dat ik uit een rijk nest kom en mij ouders onlangs alles goed voor mij gezorgd hebben en ik mijn drugs nu ook zonder prostitutie kan betalen. Maar daar ben ik echt een uitzondering, geloof mij! De meesten zitten ergens bij het leger des heils in een kamertje.
Het vechten tegen mijn verslaving heb ik opgegeven. Bijna niemand in mijn omgeving weet dat ik zwaar verslaafd ben, op een paar mensen na.
Sinds ik gestopt ben met vrijwel alle drugscontacten ben ik erg eenzaam en helaas heb ik niets moois meer in mijn leven waarvoor het de moeite is om te stoppen. Ik heb zware copd met longemfyseem en ben afgekeurd. Ik kan niet zo veel meer waardoor ik depressief geworden ben.
De laatste tijd hoor je steeds vaker dat heroine weer in opkomst is bij jongeren. Vooral ook in Amerika zijn veel fentanyl, oxicodon, oxinormverslaafden. De artsen hebben het veelvuldig voorgeschreven, maar ook hier. Krijg je geen rezept meer blijft alleen nog de illegale markt.
Dus mensen blijf van de opiaten ver vandaan als je geen slaaf wilt zijn! Al naar een paar weken gebruiken kom je er niet meer vanaf.
Zoek iets waarmee je je leven kunt invullen. Volg een opleiding, ga sporten, sticht een gezin of wat dan ook. Makkelijk gezegd he 😜